What do you think?
Rate this book
De Schepping van Michael
Winnaar Indie Award in de categorie Beste Boek!
Tien jaar geleden is vrijwel ieder mens als een standbeeld stilgevallen en met de blik op de eindigheid overleden. De weinigen die de plaag hebben overleefd lijken allemaal de dood op afstand te houden door vreemde rituelen uit te voeren, offers te brengen of simpelweg te vergeten dat de plaag bestaat. Michael Ambrosius is een van die overlevenden. Hij zwerft rond in een wereld waarin de natuur langzaam bezit neemt van de akkers, de straten, en de huizen; een wereld waar chaos zijn intrede doet. Michael mijdt mensen en mijdt zijn eigen verleden. Wanneer hij gedwongen wordt zich bij een groepje overlevenden aan te sluiten, wordt hij geconfronteerd met zijn leven van voor de plaag – en met de vraag of hij iets met de uitbraak te maken heeft.
Een avontuurlijke roman met een sterke filosofische laag, die zich ergens tussen 'The Road' van Cormac McCarthy en de verhalen van H.P. Lovecraft bevindt.
Michael Kaptein schrijft op het snijvlak van de filosofische roman en het horror- en science-fictionverhaal. Hij werd gepubliceerd bij De Optimist en Tijdschrift Ei en won in 2021 de tweede plaats bij de Harland Awards met het verhaal 'Het Zwarte Vierkant van Lesley White.'
Tien jaar geleden is vrijwel ieder mens als een standbeeld stilgevallen en met de blik op de eindigheid overleden. De weinigen die de plaag hebben overleefd lijken allemaal de dood op afstand te houden door vreemde rituelen uit te voeren, offers te brengen of simpelweg te vergeten dat de plaag bestaat. Michael Ambrosius is een van die overlevenden. Hij zwerft rond in een wereld waarin de natuur langzaam bezit neemt van de akkers, de straten, en de huizen; een wereld waar chaos zijn intrede doet. Michael mijdt mensen en mijdt zijn eigen verleden. Wanneer hij gedwongen wordt zich bij een groepje overlevenden aan te sluiten, wordt hij geconfronteerd met zijn leven van voor de plaag – en met de vraag of hij iets met de uitbraak te maken heeft.
Een avontuurlijke roman met een sterke filosofische laag, die zich ergens tussen 'The Road' van Cormac McCarthy en de verhalen van H.P. Lovecraft bevindt.
Michael Kaptein schrijft op het snijvlak van de filosofische roman en het horror- en science-fictionverhaal. Hij werd gepubliceerd bij De Optimist en Tijdschrift Ei en won in 2021 de tweede plaats bij de Harland Awards met het verhaal 'Het Zwarte Vierkant van Lesley White.'
280 pages, ebook
Published January 8, 2023
1 person is currently reading
20 people want to read
About the author
Michael Kaptein
3 books12 followersMichael Kaptein schrijft op het snijvlak van de filosofische roman en het horror- en science-fictionverhaal. Hij werd gepubliceerd bij De Optimist en Tijdschrift Ei en won in 2021 de tweede plaats bij de Harland Awards met het verhaal 'Het Zwarte Vierkant van Lesley White.' Zijn roman 'De Schepping van Michael' won de Indie Award voor beste boek en is nu overal te koop.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
June 11, 2023
Ik weet niet of genoten het juiste woord is voor deze leeservaring; dit dystopische verhaal met een interessante literaire en filosofische inslag. Want in De Schepping van Michael vindt de lezer de gruwelen van de mensheid die achterbleef. Maar er is ook meer te vinden.
Sterker nog; De Schepping van Michael blijft tot de laatste pagina verrassen.
Lees mijn volledige recensie op www.booksandmacchiatos.com!
Sterker nog; De Schepping van Michael blijft tot de laatste pagina verrassen.
Lees mijn volledige recensie op www.booksandmacchiatos.com!
August 28, 2025
9 (4,5 sterren). Ik wilde eerst vier sterren geven, omdat ik een paar kleine kritiekpuntjes had, maar heb uiteindelijk toch naar boven afgerond, want de positieve aspecten van dit boek overheersten in mijn leeservaring en ik bleef er ook nadat ik het had weggelegd over nadenken en dat vind ik voor het boek spreken. Dat dit boek in eigen beheer is uitgebracht is alleen te zien aan een paar kleine redactiefoutjes. Het beteken vooral dat de Nederlandse uitgevers kansen laten liggen door hun vooroordeel tegen het fantastische genre. Als in het Engelse taalgebied 'The Road' als literair boek kan doorbreken, zou dit in ons taalgebied ook een kans moeten krijgen.
Ja, vergeleken met 'The Road' is het kleinschaliger, wat meer verstild en misschien zelfs wat kneuterig - het is tenslotte een Nederlands boek. Maar ook dit boek laat een man en een kind dwalen door een uitgestorven omgeving, waarbij het verkrijgen van een volgende maaltijd de belangrijkste zorg is. Dit keer is het Nederland, tien jaar nadat op bijna bovennatuurlijke wijze de meeste mensen 'stilvielen'. Met geweldig oog voor detail (en grote botanische kennis) beschrijft Kaptein hoe de natuur de straten en tuinen weer overneemt, hoe huizen langzaam instorten en hoe lichamen vergaan. De beschrijvingen zijn mooi, zonder zo barok te zijn dat je als lezer je de omgeving niet meer voor kunt stellen. Plekken als Arnhem en Burgers Zoo bleven herkenbaar, maar tegelijk ingrijpend veranderd.
Ook ontmoet de hoofdpersoon net als die van 'The Road' andere mensen, sommigen vredelievend maar met rare gebruiken, andere angstaanjagend. Er is hier geen kanibalisme, maar de reus kan zo in een horrorroman figureren en Kaptein blijkt prima in staat spanning op te roepen. Dit blijft echter meer een literaire roman dan een horrorroman, dus de reus dient er vooral toe om de hoofdpersoon ertoe te brengen over zijn leven na te denken. Het is echter een figuur die me bij zal blijven. Net als een mysterieuze kelder met een engel ...
En net als 'The Road' stelt dit boek vragen over de zin van het leven als het een feit is dat we allemaal zullen sterven, het bestaan van hoop in een desolaat landschap en de mogelijkheid van menselijke relaties in het zicht van de doelloosheid van de natuur. Als de 'grote verhalen' ontoereikend zijn gebleken, wat blijft er dan over? De hoofdpersoon ontdekt dat er toch behoefte is aan een verhaal. Het is eigenlijk een verhaal van deconstructie van religie (veel verwijzingen naar de katholieke jeugd van de hoofdpersoon), gevolgd door een voorzichtige reconstructie. Ik vermoed dat dit een weerspiegeling is van de reis van de schrijver - nee, we moeten het boek natuurlijk lezen op zichzelf, zonder de auteur erin te betrekken. Maar de auteur heeft de hoofdpersoon van dit boek zijn eigen voornaam gegeven, wat voor mij toch suggereert dat de hoofdpersoon dichtbij hem staat. Verder besluit de hoofdpersoon een verhaal te vertellen, wat natuurlijk precies is wat een auteur van een boek doet. Het lijkt een openbaring die de hoofdpersoon krijgt, een inzicht dat zijn kijk op de wereld ingrijpend verandert, maar het Bijbelboek Openbaring vormt het einde van de Bijbel en hier is het een nieuw begin - bovendien geldt 'In den beginne was het woord' - de schepper sprak en het was er - dus als de hoofdpersoon begint de chaotische, overwoekerde werkelijkheid van na de ramp te duiden, geeft hij er orde aan, is hij dus scheppend bezig. Wellicht bevat dit boek een voorzichtige oproep van de auteur om zelf niet aan de chaos toe te geven, om stil te vallen oog in oog met de huidige politieke situatie in de VS en bij ons, klimaatverandering, plasticvervuiling en de totale betekenisloosheid van AI, maar verhalen te gaan vertellen die ons in staat stellen onze wereld met liefde en compassie te bezien.
Ik had het over een paar kanttekeningen. Het mysterie van wat er met de hoofdpersoon in het verleden is gebeurd, wordt lang uitgerekt en de uiteindelijke uitleg voelde voor mij licht als een anticlimax. Als de achterflap suggereert dat hij wellicht zelf iets met de ramp te maken zou hebben gehad, is dat een zogenoemde 'red herring' - het suggereert een bovennatuurlijk aspect dat deze roman niet heeft. Ik vond het verhaal ook wat langzaam op gang komen, maar toen ik er eenmaal als lezer inzat kon ik het ook niet meer wegleggen. Zoals ik zei: een paar kleine puntjes, maar allemaal niet bijzonder storend. Ik hoop dat Kaptein nog meer verhalen gaat schrijven op de intersectie tussen literaire roman en SF/horror. Dit boek kan ik aanraden voor liefhebbers van zogenoemde 'literaire SF', maar ook voor fans van postapocalyptische verhalen, waarin mensen moeten overleven in een door de natuur heroverde wereld.
Ja, vergeleken met 'The Road' is het kleinschaliger, wat meer verstild en misschien zelfs wat kneuterig - het is tenslotte een Nederlands boek. Maar ook dit boek laat een man en een kind dwalen door een uitgestorven omgeving, waarbij het verkrijgen van een volgende maaltijd de belangrijkste zorg is. Dit keer is het Nederland, tien jaar nadat op bijna bovennatuurlijke wijze de meeste mensen 'stilvielen'. Met geweldig oog voor detail (en grote botanische kennis) beschrijft Kaptein hoe de natuur de straten en tuinen weer overneemt, hoe huizen langzaam instorten en hoe lichamen vergaan. De beschrijvingen zijn mooi, zonder zo barok te zijn dat je als lezer je de omgeving niet meer voor kunt stellen. Plekken als Arnhem en Burgers Zoo bleven herkenbaar, maar tegelijk ingrijpend veranderd.
Ook ontmoet de hoofdpersoon net als die van 'The Road' andere mensen, sommigen vredelievend maar met rare gebruiken, andere angstaanjagend. Er is hier geen kanibalisme, maar de reus kan zo in een horrorroman figureren en Kaptein blijkt prima in staat spanning op te roepen. Dit blijft echter meer een literaire roman dan een horrorroman, dus de reus dient er vooral toe om de hoofdpersoon ertoe te brengen over zijn leven na te denken. Het is echter een figuur die me bij zal blijven. Net als een mysterieuze kelder met een engel ...
En net als 'The Road' stelt dit boek vragen over de zin van het leven als het een feit is dat we allemaal zullen sterven, het bestaan van hoop in een desolaat landschap en de mogelijkheid van menselijke relaties in het zicht van de doelloosheid van de natuur. Als de 'grote verhalen' ontoereikend zijn gebleken, wat blijft er dan over? De hoofdpersoon ontdekt dat er toch behoefte is aan een verhaal. Het is eigenlijk een verhaal van deconstructie van religie (veel verwijzingen naar de katholieke jeugd van de hoofdpersoon), gevolgd door een voorzichtige reconstructie. Ik vermoed dat dit een weerspiegeling is van de reis van de schrijver - nee, we moeten het boek natuurlijk lezen op zichzelf, zonder de auteur erin te betrekken. Maar de auteur heeft de hoofdpersoon van dit boek zijn eigen voornaam gegeven, wat voor mij toch suggereert dat de hoofdpersoon dichtbij hem staat. Verder besluit de hoofdpersoon een verhaal te vertellen, wat natuurlijk precies is wat een auteur van een boek doet. Het lijkt een openbaring die de hoofdpersoon krijgt, een inzicht dat zijn kijk op de wereld ingrijpend verandert, maar het Bijbelboek Openbaring vormt het einde van de Bijbel en hier is het een nieuw begin - bovendien geldt 'In den beginne was het woord' - de schepper sprak en het was er - dus als de hoofdpersoon begint de chaotische, overwoekerde werkelijkheid van na de ramp te duiden, geeft hij er orde aan, is hij dus scheppend bezig. Wellicht bevat dit boek een voorzichtige oproep van de auteur om zelf niet aan de chaos toe te geven, om stil te vallen oog in oog met de huidige politieke situatie in de VS en bij ons, klimaatverandering, plasticvervuiling en de totale betekenisloosheid van AI, maar verhalen te gaan vertellen die ons in staat stellen onze wereld met liefde en compassie te bezien.
Ik had het over een paar kanttekeningen. Het mysterie van wat er met de hoofdpersoon in het verleden is gebeurd, wordt lang uitgerekt en de uiteindelijke uitleg voelde voor mij licht als een anticlimax. Als de achterflap suggereert dat hij wellicht zelf iets met de ramp te maken zou hebben gehad, is dat een zogenoemde 'red herring' - het suggereert een bovennatuurlijk aspect dat deze roman niet heeft. Ik vond het verhaal ook wat langzaam op gang komen, maar toen ik er eenmaal als lezer inzat kon ik het ook niet meer wegleggen. Zoals ik zei: een paar kleine puntjes, maar allemaal niet bijzonder storend. Ik hoop dat Kaptein nog meer verhalen gaat schrijven op de intersectie tussen literaire roman en SF/horror. Dit boek kan ik aanraden voor liefhebbers van zogenoemde 'literaire SF', maar ook voor fans van postapocalyptische verhalen, waarin mensen moeten overleven in een door de natuur heroverde wereld.
August 2, 2023
Een wereld in verval
Hij bestaat in een wereld, waarin nog maar weinig leeft sinds een plaag tien jaar geleden de mensen in standbeelden veranderden. Degenen die het hebben overleefd proberen de dood met rituelen en ontkenning op afstand te houden.
“Hij kreeg het niet voor elkaar de tijd te verstillen, alles weer één te maken.” Michael Kaptein
Michael Ambrosius is een van de weinige niet versteende mensen, en hij probeert contact met anderen zoveel mogelijk te voorkomen. Samen met zijn hond struint hij de desolate wereld af naar essentiële benodigdheden, die hen beiden in leven kunnen houden.
De ontmoeting met een groepje overlevenden dwingt hem in andere gewoonten, en brengt hem dichter bij dat wat binnen in hem verstopt zit. Is hij verantwoordelijk voor de staat waarin de wereld zich bevindt?
De schepping van Michael van Michael Kaptein komt je tegemoet als een apocalyptische roman met meerdere gezichten.
Het verhaal van Michael Kaptein ligt enigszins buiten mijn comfortzone. Nu is dat iets waar ik wel van hou, omdat je anders nooit iets nieuws ontdekt. En zo werd De schepping van Michael voor mij een ontdekkingsreis waarvan ik tijdens het lezen pas begreep hoezeer dat van toepassing was. Je wordt meegenomen op de reis van Michael Ambrosius die zich een weg baant door een troosteloze, lege wereld waar nog maar weinig levende mensen te vinden zijn.
De schepping van Michael is een boek waar je over na moet denken. Waarvan je tot je door moet laten dringen wat jij denkt dat de auteur wil vertellen. Het leuke daaraan is dat veel lezers een verschillende interpretatie van het verhaal zullen hebben, en ik denk dat pas aan het einde alle lezersneuzen min of meer dezelfde kant op zullen staan. Dat maakt dit verhaal interessant omdat het de uitleg van de ontwikkelingen grotendeels open houdt.
De inhoud van De schepping van Michael lijkt om een apocalyps te gaan, maar gaat in werkelijkheid over meer dan dat. Veel daarvan laat de auteur open tot het einde, waarmee hij je de gelegenheid geeft om alles voor het eindpunt zoveel mogelijk zelf te kunnen duiden.
⭐️⭐️⭐️💫
Instagram: sheila_hjv_inbooks
Hij bestaat in een wereld, waarin nog maar weinig leeft sinds een plaag tien jaar geleden de mensen in standbeelden veranderden. Degenen die het hebben overleefd proberen de dood met rituelen en ontkenning op afstand te houden.
“Hij kreeg het niet voor elkaar de tijd te verstillen, alles weer één te maken.” Michael Kaptein
Michael Ambrosius is een van de weinige niet versteende mensen, en hij probeert contact met anderen zoveel mogelijk te voorkomen. Samen met zijn hond struint hij de desolate wereld af naar essentiële benodigdheden, die hen beiden in leven kunnen houden.
De ontmoeting met een groepje overlevenden dwingt hem in andere gewoonten, en brengt hem dichter bij dat wat binnen in hem verstopt zit. Is hij verantwoordelijk voor de staat waarin de wereld zich bevindt?
De schepping van Michael van Michael Kaptein komt je tegemoet als een apocalyptische roman met meerdere gezichten.
Het verhaal van Michael Kaptein ligt enigszins buiten mijn comfortzone. Nu is dat iets waar ik wel van hou, omdat je anders nooit iets nieuws ontdekt. En zo werd De schepping van Michael voor mij een ontdekkingsreis waarvan ik tijdens het lezen pas begreep hoezeer dat van toepassing was. Je wordt meegenomen op de reis van Michael Ambrosius die zich een weg baant door een troosteloze, lege wereld waar nog maar weinig levende mensen te vinden zijn.
De schepping van Michael is een boek waar je over na moet denken. Waarvan je tot je door moet laten dringen wat jij denkt dat de auteur wil vertellen. Het leuke daaraan is dat veel lezers een verschillende interpretatie van het verhaal zullen hebben, en ik denk dat pas aan het einde alle lezersneuzen min of meer dezelfde kant op zullen staan. Dat maakt dit verhaal interessant omdat het de uitleg van de ontwikkelingen grotendeels open houdt.
De inhoud van De schepping van Michael lijkt om een apocalyps te gaan, maar gaat in werkelijkheid over meer dan dat. Veel daarvan laat de auteur open tot het einde, waarmee hij je de gelegenheid geeft om alles voor het eindpunt zoveel mogelijk zelf te kunnen duiden.
⭐️⭐️⭐️💫
Instagram: sheila_hjv_inbooks
April 26, 2024
Een dystopisch boek over een toekomst een tiental jaren van nu. Een mysterieus iets (een virus?) heeft rond gewaard. Ongeveer alle mensen zijn dood en Michael zwerft rond, overlevend. Het is lang geleden dat hij nog een ander levend mens heeft gezien. Nu is er alleen nog Sif, zijn hond. Het is in Nederland, veel is nog herkenbaar maar op veel plekken heeft de natuur het overgenomen.
Als hij toch nog een groepje overlevers tegenkomt, komt het verleden terug bij hem. Zijn dromen en gedachten gaan terug naar toen hij nog een vrouw en dochter had. En ook verder terug gaan zijn gedachten, eigenlijk heeft hij zich lang geleden al afgesloten voor andere mensen. Zijn er nog kansen om dit goed te maken?
Hopeloosheid, verloren zijn, schuld; heeft hij dit alles veroorzaakt? Is er nog een leefbare toekomst voor Michael Ambrosius?
Ik lees eigenlijk nooit de achterkant van een boek en dat is maar goed ook in dit geval want dit is een boek dat ik qua onderwerp niet snel zou oppakken maar ik vond het een top boek. Het zet aan tot denken maar het is ook gewoon een goed, origineel verhaal.
Als hij toch nog een groepje overlevers tegenkomt, komt het verleden terug bij hem. Zijn dromen en gedachten gaan terug naar toen hij nog een vrouw en dochter had. En ook verder terug gaan zijn gedachten, eigenlijk heeft hij zich lang geleden al afgesloten voor andere mensen. Zijn er nog kansen om dit goed te maken?
Hopeloosheid, verloren zijn, schuld; heeft hij dit alles veroorzaakt? Is er nog een leefbare toekomst voor Michael Ambrosius?
Ik lees eigenlijk nooit de achterkant van een boek en dat is maar goed ook in dit geval want dit is een boek dat ik qua onderwerp niet snel zou oppakken maar ik vond het een top boek. Het zet aan tot denken maar het is ook gewoon een goed, origineel verhaal.
October 4, 2023
Een boek wat allerlei emoties oproept. Walging, ergens ook humor, nieuwsgierigheid, irritatie (waarom is Michael zo mistroostig, stel je niet zo aan), medeleven, spanning, trots en tevreden; een nieuwe start. Los van al die emoties laat het boek je ondertussen ook stil staan bij al die materialistische dingen die mensen de wereld in slingeren. Als wij er niet meer zijn, neemt de natuur het gewoon weer over. Nog een pluspunt is dat het boek makkelijk leest, zonder dat het plat aanvoelt. Er staan mooi geformuleerde zinnen en filosofische overpeinzingen in. Alles bij elkaar dus een dikke aanrader!!
July 27, 2024
The Road meets een streekroman, met een vleugje Cast Away. Enorm indrukwekkend, zeker voor een in eigen beheer uitgegeven debuut.
October 18, 2024
https://looneybooks79.blog/2024/10/18...
“Winnaar Beste Boek van The Indie Awards 2023”
De wereld is plots stilgevallen. Letterlijk! Bijna elke mens is ter plekke stil blijven staan en kon niks meer doen behalve geleidelijk aan doodgaan, van de honger en/of van de dorst. Enkelen hebben het echter overleefd en komen in een gans andere, heel dystopische wereld terecht waar de natuur terug overheerst en terrein wint terwijl de mensen verder uitsterven.
Eén van die overlevenden is Michael Ambrosius, die samen met zijn hond Sif, rondtrekt op zoek naar het weinige eten dat er nog te vinden is. Intussen is het tien jaar nadat de ramp zich voltrok en behalve een aantal mensen is hij niet veel anderen meer tegen gekomen. Vaak vermijdt hij ook de mensen, simpelweg omdat er heel wat fanatiekelingen en gekken tussen zitten. En hoe langer zij overleven, hoe gekker zij lijken te worden.
Trekkend door overwoekerde steden, afbrokkelende gebouwen en leeggeplunderde winkels en levend van de weinige dieren die ze vangen (die blijkbaar niet werden aangetast door wat de mens ook toen heeft doen stilstaan) leeft Michael in een zelfgekozen eenzaamheid. Daar heeft zijn verleden ook iets mee te maken. Dat verleden blijft hem in zijn dromen plagen, het heeft ook zijn huwelijk vernietigd.
En dan komt hij terecht bij een groep andere mensen, een gemeenschap, die hem opvangen nadat hij gewond is geraakt. Veel keuze heeft hij dus niet dan zich te laten verzorgen en uit die eenzaamheid te treden. Maar Michael wordt toch opnieuw geconfronteerd met zijn leven van voor de plaag, ongewild en onbedoeld. En dan rijst de vraag: wat heeft hij te maken met de uitbraak van die plaag?
Dit boek bewijst aan mij dat ook schrijvers die niet bij grote uitgeverijen zijn en hun boek zelf publiceren talent hebben en niet zo snel mogen afgewezen worden als 'maar een schrijver die probeert'! Ik heb al een aantal boeken gelezen van onafhankelijke uitgeverijen of zelfpubbers en dat is niet altijd even geslaagd. (Ik heb momenteel nog een tweetal boeken liggen en het is altijd een verrassing of het me zal kunnen boeien of niet)
Maar ik kan je eerlijk zeggen: dit boek heeft me van het begin af aan vastgegrepen en ik zat onmiddellijk in het verhaal. Michael Kapteins taal is poëtisch en hij is een getalenteerd schrijver die een sfeer kan weergeven waarvan je beelden op je netvlies krijgt van hoe een dystopische wereld er kan uitzien. Ergens voel ik ook dat er een zekere kritiek tussen de lijnen hangt op klimaatopwarming en hoe ze virussen aanpakken maar ook een zekere kritiek naar religieuze beleving toe. Want wat als een 'society' in elkaar zakt, naar wie of wat zal een mens zich dan richten? En hoe snel ontstaan er geen sektes die onder het mom van religie bepaalde overlevingstechnieken rechtvaardigen?
Dit boek is in zekere zin ook een eerbetoon aan veel dystopische films, series en graphic novels die er al eerder zijn verschenen zoals (om er maar een paar te noemen): The Walking Dead (graphic novel reeks én tv-serie), Crossed (graphic novel reeks), de film The Happening maar het meeste nog op The Road en The Book of Eli (maar dan met veel meer groen in plaats van een dode planeet)
Het beste stuk komt in deel 2 waarin (zonder al te veel te willen spoilen) er een vijand langskomt die best wel angstaanjagend is.
Eén puntje van kritiek is het einde dat voor mij niet helemaal duidelijk was wat de schrijver ermee bedoelde, maar dat laat dan weer veel interpretatie over van de lezer die er zijn eigen versie kan van maken, zo ie wil natuurlijk!
Grenzend aan het horrorgenre is dit vooral een verhaal over overleven en over liefhebben en over een trauma dat blijft hangen! Een dikke pluim voor Michael Kaptein die, wat mij betreft, zeker een grote uitgeverij achter zich aan mag krijgen om zijn boeken te publiceren als hij op deze weg verdergaat, want hier schuilt heel wat schrijftalent achter. En het zou jammer zijn dat dit verloren gaat!
“Winnaar Beste Boek van The Indie Awards 2023”
De wereld is plots stilgevallen. Letterlijk! Bijna elke mens is ter plekke stil blijven staan en kon niks meer doen behalve geleidelijk aan doodgaan, van de honger en/of van de dorst. Enkelen hebben het echter overleefd en komen in een gans andere, heel dystopische wereld terecht waar de natuur terug overheerst en terrein wint terwijl de mensen verder uitsterven.
Eén van die overlevenden is Michael Ambrosius, die samen met zijn hond Sif, rondtrekt op zoek naar het weinige eten dat er nog te vinden is. Intussen is het tien jaar nadat de ramp zich voltrok en behalve een aantal mensen is hij niet veel anderen meer tegen gekomen. Vaak vermijdt hij ook de mensen, simpelweg omdat er heel wat fanatiekelingen en gekken tussen zitten. En hoe langer zij overleven, hoe gekker zij lijken te worden.
Trekkend door overwoekerde steden, afbrokkelende gebouwen en leeggeplunderde winkels en levend van de weinige dieren die ze vangen (die blijkbaar niet werden aangetast door wat de mens ook toen heeft doen stilstaan) leeft Michael in een zelfgekozen eenzaamheid. Daar heeft zijn verleden ook iets mee te maken. Dat verleden blijft hem in zijn dromen plagen, het heeft ook zijn huwelijk vernietigd.
En dan komt hij terecht bij een groep andere mensen, een gemeenschap, die hem opvangen nadat hij gewond is geraakt. Veel keuze heeft hij dus niet dan zich te laten verzorgen en uit die eenzaamheid te treden. Maar Michael wordt toch opnieuw geconfronteerd met zijn leven van voor de plaag, ongewild en onbedoeld. En dan rijst de vraag: wat heeft hij te maken met de uitbraak van die plaag?
Dit boek bewijst aan mij dat ook schrijvers die niet bij grote uitgeverijen zijn en hun boek zelf publiceren talent hebben en niet zo snel mogen afgewezen worden als 'maar een schrijver die probeert'! Ik heb al een aantal boeken gelezen van onafhankelijke uitgeverijen of zelfpubbers en dat is niet altijd even geslaagd. (Ik heb momenteel nog een tweetal boeken liggen en het is altijd een verrassing of het me zal kunnen boeien of niet)
Maar ik kan je eerlijk zeggen: dit boek heeft me van het begin af aan vastgegrepen en ik zat onmiddellijk in het verhaal. Michael Kapteins taal is poëtisch en hij is een getalenteerd schrijver die een sfeer kan weergeven waarvan je beelden op je netvlies krijgt van hoe een dystopische wereld er kan uitzien. Ergens voel ik ook dat er een zekere kritiek tussen de lijnen hangt op klimaatopwarming en hoe ze virussen aanpakken maar ook een zekere kritiek naar religieuze beleving toe. Want wat als een 'society' in elkaar zakt, naar wie of wat zal een mens zich dan richten? En hoe snel ontstaan er geen sektes die onder het mom van religie bepaalde overlevingstechnieken rechtvaardigen?
Dit boek is in zekere zin ook een eerbetoon aan veel dystopische films, series en graphic novels die er al eerder zijn verschenen zoals (om er maar een paar te noemen): The Walking Dead (graphic novel reeks én tv-serie), Crossed (graphic novel reeks), de film The Happening maar het meeste nog op The Road en The Book of Eli (maar dan met veel meer groen in plaats van een dode planeet)
Het beste stuk komt in deel 2 waarin (zonder al te veel te willen spoilen) er een vijand langskomt die best wel angstaanjagend is.
Eén puntje van kritiek is het einde dat voor mij niet helemaal duidelijk was wat de schrijver ermee bedoelde, maar dat laat dan weer veel interpretatie over van de lezer die er zijn eigen versie kan van maken, zo ie wil natuurlijk!
Grenzend aan het horrorgenre is dit vooral een verhaal over overleven en over liefhebben en over een trauma dat blijft hangen! Een dikke pluim voor Michael Kaptein die, wat mij betreft, zeker een grote uitgeverij achter zich aan mag krijgen om zijn boeken te publiceren als hij op deze weg verdergaat, want hier schuilt heel wat schrijftalent achter. En het zou jammer zijn dat dit verloren gaat!
March 17, 2023
Ik lees nog altijd niet genoeg science-fiction en/of fantasy naar mijn smaak dus het was een aangename verrassing toen De Schepping van Michael door Michael Kaptein op mijn pad kwam. Een boek dat moeilijk is om te bespreken, omdat ik zo weinig vergelijkingsmateriaal heb, maar dat me in de week dat ik erin las constant in zijn greep hield. Anders dus dan wat ik normaal lees, maar bijzonder knap verteld, met karakters waar je gaandeweg echt om gaat geven.
Een aantal jaren geleden is de wereld stil komen te staan. Michael is één van de weinige overlevenden van ‘de plaag’ die mensen in levende standbeelden veranderde. Hij probeert zo goed en zo kwaad als het gaat te overleven, maar ondertussen wordt hij ook nog regelmatig overvallen door een gebeurtenis uit zijn jeugd, die hem zodanig getraumatiseerd heeft dat alle keuzes die hij maakt nog altijd om dit trauma heen cirkelen. Door de ontmoeting met andere overlevenden is hij echter genoodzaakt zijn verhouding tot die gebeurtenis te herzien en leert hij om op een andere manier naar zichzelf te kijken.
Spanning
Wat De Schepping van Michael onder meer een goed boek maakt, is de manier waarop Kaptein continu de spanning opvoert. Door steeds te wisselen tussen heden en verleden, door Michael steeds weer nieuwe mensen te laten ontmoeten, door steeds dichterbij Michaels grote trauma te komen en door de ontwikkeling die Michael doormaakt wordt de vaart er flink ingehouden en wil je niets liever dan weten hoe dit allemaal gaat eindigen.
De manier waarop we Michael stukje bij beetje beter leren kennen zorgt er niet alleen voor dat je uiterst benieuwd bent naar hoe hij zijn demonen zal bevechten, maar zorgt er ook voor dat dit echt een karakter met diepte is dat gaandeweg steeds meer tot leven komt. Je krijgt langzaamaan steeds meer begrip voor deze nukkige hork van een vent en je gaat inzien dat we eigenlijk allemaal op een bepaalde manier lijken op Michael.
Stille kracht
Dat medeleven dat je als lezer voelt, geldt niet alleen voor het hoofdpersonage, maar ook de andere, kleinere karakters hebben eigenschappen – hoe monsterlijk ook – die ze uniek en interessant maken. Eervolle vermelding voor Michaels hond, die een geheel eigen persoonlijkheid heeft en die de stille kracht van het verhaal is.
Het verhaal balanceert ergens op de scheidslijn tussen dystopie en fantasy en bevat ook enkele horrorelementen. Wat opvalt is dat er naast een fantasierijke wereld ook ruimte is voor een filosofische insteek. Zo laat Kaptein op allerlei manieren zien dat de wijzen waarop mensen zin gaven aan hun leven voor de plaag niet meer werken in een kapotte wereld (de versteende mediterende mensen, de krankzinnig geworden religieuzen) als deze, en dat men nieuwe manieren moet vinden om betekenis te ontlenen aan deze wereld. Het feit dat je je kunt afvragen hoeveel van wat er gebeurt daadwerkelijk gebeurt en niet alleen een plaats heeft in de verbeelding van Michael, voegt nog maar eens een extra laag toe aan dit verhaal.
Uitleggerig
Wat voor mij persoonlijk voor extra binding met het vertelde zorgde, was het feit dat een groot deel zich afspeelt in de stad waar ik geboren en getogen ben. Zonder ook maar één keer de plaatsnaam te noemen was het een feest der herkenning. Het is één van die vele manieren waarop Kaptein toont dat hij enorm sterk is in het overbrengen van beelden zonder zaken expliciet te hoeven maken of uitleggerig te worden.
Dat uitleggerige was misschien wel een beetje het geval bij het trauma van Michael. Op een bepaald moment weet je als lezer eigenlijk al voldoende om te begrijpen waar Michaels denken en handelen vandaan komt, maar Kaptein keert alsnog enkele malen terug naar dat trauma. Hierdoor boet het verhaal wat aan kracht in, omdat er op dit vlak helemaal niets aan de verbeelding van de lezer gelaten wordt, terwijl het hoge suggestieve gehalte juist datgene is wat De Schepping van Michael zo goed maakt.
Bewondering
Het is een klein smetje op een verder erg goed verhaal dat ik met bewondering gelezen heb. Bewondering vanwege de vele slimme middelen die Kaptein hanteert om het verhaal voort te stuwen, maar zonder dat deze aanvoelen als trucjes. Bewondering ook omdat dit verhaal – ondanks de soms bevreemdende elementen – zo ontzettend menselijk is en eigenlijk op een bepaalde manier over ons allemaal gaat. Fijn dat een verhaal dat op verschillende niveaus zo goed werkt toevallig op mijn pad kwam. Ik heb ervan genoten.
Blogpost
Een aantal jaren geleden is de wereld stil komen te staan. Michael is één van de weinige overlevenden van ‘de plaag’ die mensen in levende standbeelden veranderde. Hij probeert zo goed en zo kwaad als het gaat te overleven, maar ondertussen wordt hij ook nog regelmatig overvallen door een gebeurtenis uit zijn jeugd, die hem zodanig getraumatiseerd heeft dat alle keuzes die hij maakt nog altijd om dit trauma heen cirkelen. Door de ontmoeting met andere overlevenden is hij echter genoodzaakt zijn verhouding tot die gebeurtenis te herzien en leert hij om op een andere manier naar zichzelf te kijken.
Spanning
Wat De Schepping van Michael onder meer een goed boek maakt, is de manier waarop Kaptein continu de spanning opvoert. Door steeds te wisselen tussen heden en verleden, door Michael steeds weer nieuwe mensen te laten ontmoeten, door steeds dichterbij Michaels grote trauma te komen en door de ontwikkeling die Michael doormaakt wordt de vaart er flink ingehouden en wil je niets liever dan weten hoe dit allemaal gaat eindigen.
De manier waarop we Michael stukje bij beetje beter leren kennen zorgt er niet alleen voor dat je uiterst benieuwd bent naar hoe hij zijn demonen zal bevechten, maar zorgt er ook voor dat dit echt een karakter met diepte is dat gaandeweg steeds meer tot leven komt. Je krijgt langzaamaan steeds meer begrip voor deze nukkige hork van een vent en je gaat inzien dat we eigenlijk allemaal op een bepaalde manier lijken op Michael.
Stille kracht
Dat medeleven dat je als lezer voelt, geldt niet alleen voor het hoofdpersonage, maar ook de andere, kleinere karakters hebben eigenschappen – hoe monsterlijk ook – die ze uniek en interessant maken. Eervolle vermelding voor Michaels hond, die een geheel eigen persoonlijkheid heeft en die de stille kracht van het verhaal is.
Het verhaal balanceert ergens op de scheidslijn tussen dystopie en fantasy en bevat ook enkele horrorelementen. Wat opvalt is dat er naast een fantasierijke wereld ook ruimte is voor een filosofische insteek. Zo laat Kaptein op allerlei manieren zien dat de wijzen waarop mensen zin gaven aan hun leven voor de plaag niet meer werken in een kapotte wereld (de versteende mediterende mensen, de krankzinnig geworden religieuzen) als deze, en dat men nieuwe manieren moet vinden om betekenis te ontlenen aan deze wereld. Het feit dat je je kunt afvragen hoeveel van wat er gebeurt daadwerkelijk gebeurt en niet alleen een plaats heeft in de verbeelding van Michael, voegt nog maar eens een extra laag toe aan dit verhaal.
Uitleggerig
Wat voor mij persoonlijk voor extra binding met het vertelde zorgde, was het feit dat een groot deel zich afspeelt in de stad waar ik geboren en getogen ben. Zonder ook maar één keer de plaatsnaam te noemen was het een feest der herkenning. Het is één van die vele manieren waarop Kaptein toont dat hij enorm sterk is in het overbrengen van beelden zonder zaken expliciet te hoeven maken of uitleggerig te worden.
Dat uitleggerige was misschien wel een beetje het geval bij het trauma van Michael. Op een bepaald moment weet je als lezer eigenlijk al voldoende om te begrijpen waar Michaels denken en handelen vandaan komt, maar Kaptein keert alsnog enkele malen terug naar dat trauma. Hierdoor boet het verhaal wat aan kracht in, omdat er op dit vlak helemaal niets aan de verbeelding van de lezer gelaten wordt, terwijl het hoge suggestieve gehalte juist datgene is wat De Schepping van Michael zo goed maakt.
Bewondering
Het is een klein smetje op een verder erg goed verhaal dat ik met bewondering gelezen heb. Bewondering vanwege de vele slimme middelen die Kaptein hanteert om het verhaal voort te stuwen, maar zonder dat deze aanvoelen als trucjes. Bewondering ook omdat dit verhaal – ondanks de soms bevreemdende elementen – zo ontzettend menselijk is en eigenlijk op een bepaalde manier over ons allemaal gaat. Fijn dat een verhaal dat op verschillende niveaus zo goed werkt toevallig op mijn pad kwam. Ik heb ervan genoten.
Blogpost
March 5, 2025
Met de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek De schepping van Michael, geschreven door Michael Kaptein, gelezen. In dit boek ontmoeten we Michael Ambrosius. Hij zwerft in de wereld rond, nadat tien jaar geleden de meeste mensen door een plaag als een standbeeld zijn stilgevallen. Michael is een van de weinigen die de plaag heeft overleefd en op de een of andere manier weet hij, net als de andere overlevenden de plaag op een afstand te houden. Ondertussen neemt de natuur langzamerhand bezit van de akkers, de straten en de huizen. Het is een totale chaos. Michael vermijdt ontmoetingen met andere mensen en ook zijn eigen verleden. Dan opeens wordt hij gedwongen om bij een groepje overlevenden aan te sluiten. Op dat moment wordt Michael gedwongen om na te gaan denken over zijn leven voor de plaag en de vraag of hij iets te maken heeft gehad met de uitbraak van de plaag. Op de cover zien we de silhouet van een man, lopend met een stok in een doods landschap. De nodige bomen zo op de voorgrond hebben al geen bladeren meer en op de achtergrond heuvels of is dat toch een silhouet van een bos? In eerste instantie dacht ik bij het zien van de cover aan een boek uit de bijbel. Desondanks trok te cover me wel aan en maakte me nieuwsgierig. Voor het lezen van dit boek was ik nog niet bekend met post apocalyptische boeken. In het begin had ik wel wat moeite om in het verhaal te komen. Later werd dit wel beter. De hoofdpersoon Michael komt met zijn angsten, twijfels en gedachten in de loop van het verhaal steeds beter uit de verf. Daarnaast weet de schrijver Michael Kapitein in dit boek een wereld en een sfeer te scheppen wat toch ik wel beangstigend vond en wat mij tot nadenken heeft gestemd.
4*
4*
August 11, 2023
De schepping van Michael is een sciencefiction verhaal van Michael Kaptein.
Volg Michael Ambrosius die leeft in een wereld waar haast niets meer in leeft. Zo’n tien jaar geleden was er een plaag die mensen in standbeelden veranderde. De weinige mensen die het hebben overleefd proberen om zo goed als kan te overleven en niet in een standbeeld te veranderen. Michael vermijd zoveel mogelijk andere mensen. Totdat hij een groepje met andere overlevende ontmoet waardoor hij anders over de dingen gaat denken en handelen.
Dit verhaal is niet zomaar een verhaal. Het is geen luchtig leesvoer, je moet je hoofd er wel even bijhouden. Een sciencefiction verhaal die goed opgebouwd is en verrassend tot aan het einde. Dit is zo’n verhaal waar Michael Kaptein een geheel eigen wereld heeft gecreëerd met gebeurtenissen die niet voorspelbaar zijn. De één noemt het sciencefiction de ander Fantasy. Hoe je het ook noemt, als je eenmaal bezig bent wil je weten hoe het afloopt. Het heeft een bepaalde aantrekkingskracht om door te blijven lezen, want je weet gewoon niet wat er allemaal nog kan gebeuren. En dat zorgde bij mij voor de nieuwsgierigheid om door te blijven lezen.
Ik ben altijd wel nieuwsgierig naar andere genres. En eens in de zoveel tijd lees ik ook graag eens buiten mijn comfortzone. Nou dat is met dit boek zeker gelukt. En hoewel het niet echt mijn genre is was het toch leuk om weer eens een ander boek te lezen. Een was een bijzondere ervaring.
Voor de sciencefiction en/of fantasy fans onder ons is het zeker een aanrader.
Volg Michael Ambrosius die leeft in een wereld waar haast niets meer in leeft. Zo’n tien jaar geleden was er een plaag die mensen in standbeelden veranderde. De weinige mensen die het hebben overleefd proberen om zo goed als kan te overleven en niet in een standbeeld te veranderen. Michael vermijd zoveel mogelijk andere mensen. Totdat hij een groepje met andere overlevende ontmoet waardoor hij anders over de dingen gaat denken en handelen.
Dit verhaal is niet zomaar een verhaal. Het is geen luchtig leesvoer, je moet je hoofd er wel even bijhouden. Een sciencefiction verhaal die goed opgebouwd is en verrassend tot aan het einde. Dit is zo’n verhaal waar Michael Kaptein een geheel eigen wereld heeft gecreëerd met gebeurtenissen die niet voorspelbaar zijn. De één noemt het sciencefiction de ander Fantasy. Hoe je het ook noemt, als je eenmaal bezig bent wil je weten hoe het afloopt. Het heeft een bepaalde aantrekkingskracht om door te blijven lezen, want je weet gewoon niet wat er allemaal nog kan gebeuren. En dat zorgde bij mij voor de nieuwsgierigheid om door te blijven lezen.
Ik ben altijd wel nieuwsgierig naar andere genres. En eens in de zoveel tijd lees ik ook graag eens buiten mijn comfortzone. Nou dat is met dit boek zeker gelukt. En hoewel het niet echt mijn genre is was het toch leuk om weer eens een ander boek te lezen. Een was een bijzondere ervaring.
Voor de sciencefiction en/of fantasy fans onder ons is het zeker een aanrader.
July 22, 2024
Gewapend tegen de chaos.
Onlangs won Michael Kaptein de prestigieuze 'Indie Award' voor zijn dystopische roman 'De schepping van Michael'. Maar is die prijs terecht?
Dystopische romans behoren tot mijn favoriete genre. 'The Stand' van Stephen King en 'The Handmaid's Tale' staan hoog op mijn lijstje. Vaak wordt dit genre gezien als sciencefiction, maar een goede dystopische roman zegt meer over de huidige wereld dan over de toekomst. Om dat bekwaam te kunnen verwoorden, moet je goed kunnen observeren, en dat is een kunst die Michael beheerst. Hij weet het menselijke denken en handelen goed weer te geven, waardoor de geschetste wereld, waarin vrijwel ieder mens als een standbeeld is stilgevallen, geloofwaardig overkomt.
In deze wereld zwerft Michael Ambrosius rond, alleen vergezeld door Sif, zijn hond, tot hij aansluiting vindt bij een groepje overlevenden. Wat mij persoonlijk aantrok, is dat ik de omgeving (de Rijn en de uiterwaarden, de binnenstad van Arnhem) ken en me er dus goed in kon inleven. Michael moet zich bij zijn bezoeken aan deze plaatsen goed hebben ingebeeld hoe dit alles eruit zou zien als de natuur haar gang zou gaan. De innerlijke wereld van Michael Ambrosius is goed beschreven; hij moet niet alleen de toekomst, maar ook zijn verleden onder ogen komen. Het verhaal is daardoor vooral introspectief.
Michael Kaptein laat zich niet makkelijk in een hokje stoppen. Dat had ik bij een eerdere prachtige novelle van hem, 'De schaduw van de piramide', al ervaren. Ook deze roman is filosofisch, dromerig, vervreemdend en beschouwend. Michael heeft een uitmuntende, verzorgde schrijfstijl en levendig taalgebruik. Achterin het boek las ik dat er geen redacteur aan te pas is gekomen, wat een geweldige prestatie is.
Een klein aandachtspuntje: het verhaal mist naar mijn oordeel een duidelijk afgebakende plot. Het verloopt in een rustig tempo, waardoor je als lezer soms op zoek bent naar een duidelijke leidraad. Je moet erop vertrouwen dat Michael je naar het eindpunt brengt, en daarin slaagt hij zeker. Het boek biedt een diepgaande zoektocht en is voor mij meer de innerlijke reis van Michael dan slechts de schepping van Michael.
Conclusie
De Indie Award voor dit boek vind ik zeker verdiend. Michael Kaptein deed alles zelf en is in die zin een ware onafhankelijke auteur. Voeg daarbij zijn prachtige schrijfstijl en een volstrekt uniek verhaal dat je laat nadenken over onze maatschappij en onze plaats in de wereld, en de overweging van de jury is duidelijk. Zeer het lezen waard!
Onlangs won Michael Kaptein de prestigieuze 'Indie Award' voor zijn dystopische roman 'De schepping van Michael'. Maar is die prijs terecht?
Dystopische romans behoren tot mijn favoriete genre. 'The Stand' van Stephen King en 'The Handmaid's Tale' staan hoog op mijn lijstje. Vaak wordt dit genre gezien als sciencefiction, maar een goede dystopische roman zegt meer over de huidige wereld dan over de toekomst. Om dat bekwaam te kunnen verwoorden, moet je goed kunnen observeren, en dat is een kunst die Michael beheerst. Hij weet het menselijke denken en handelen goed weer te geven, waardoor de geschetste wereld, waarin vrijwel ieder mens als een standbeeld is stilgevallen, geloofwaardig overkomt.
In deze wereld zwerft Michael Ambrosius rond, alleen vergezeld door Sif, zijn hond, tot hij aansluiting vindt bij een groepje overlevenden. Wat mij persoonlijk aantrok, is dat ik de omgeving (de Rijn en de uiterwaarden, de binnenstad van Arnhem) ken en me er dus goed in kon inleven. Michael moet zich bij zijn bezoeken aan deze plaatsen goed hebben ingebeeld hoe dit alles eruit zou zien als de natuur haar gang zou gaan. De innerlijke wereld van Michael Ambrosius is goed beschreven; hij moet niet alleen de toekomst, maar ook zijn verleden onder ogen komen. Het verhaal is daardoor vooral introspectief.
Michael Kaptein laat zich niet makkelijk in een hokje stoppen. Dat had ik bij een eerdere prachtige novelle van hem, 'De schaduw van de piramide', al ervaren. Ook deze roman is filosofisch, dromerig, vervreemdend en beschouwend. Michael heeft een uitmuntende, verzorgde schrijfstijl en levendig taalgebruik. Achterin het boek las ik dat er geen redacteur aan te pas is gekomen, wat een geweldige prestatie is.
Een klein aandachtspuntje: het verhaal mist naar mijn oordeel een duidelijk afgebakende plot. Het verloopt in een rustig tempo, waardoor je als lezer soms op zoek bent naar een duidelijke leidraad. Je moet erop vertrouwen dat Michael je naar het eindpunt brengt, en daarin slaagt hij zeker. Het boek biedt een diepgaande zoektocht en is voor mij meer de innerlijke reis van Michael dan slechts de schepping van Michael.
Conclusie
De Indie Award voor dit boek vind ik zeker verdiend. Michael Kaptein deed alles zelf en is in die zin een ware onafhankelijke auteur. Voeg daarbij zijn prachtige schrijfstijl en een volstrekt uniek verhaal dat je laat nadenken over onze maatschappij en onze plaats in de wereld, en de overweging van de jury is duidelijk. Zeer het lezen waard!
November 29, 2024
Ik heb genoten van Michaels scherpe pen en rijke vocabulaire. Het boek omschrijft een fysieke, maar ook psychologische reis door een postapocalyptische en tegelijkertijd herkenbare omgeving (zeker als je uit de regio komt). De interne worsteling van het hoofdpersonage met de zin van het leven, voorzienigheid en religie hielden mij continu geboeid.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews