یادته، ده دوازده سال بیشتر نداشتی، برای مادرت از ناز و نعمتی که در جوونی داشت چیزی نمونده بود. خودش و شوهردومش هرچی پول داشتن پای روزنامه ای که با دست خالی درمیاوردن، میریختن. مادرت همه ی جواهراتش را فروخته بود و پول کاغذ و چاپ داده بود. اسم روزنامه آینده ایران بود. مادرت سردبیرش بود و شوهر دومش مدیرش...
ساختار کتاب متشکل از چند نامه است که نویسنده به معشوق یا مراد خود نوشته است. در میان نامه ها و در کنار صدای نویسنده، صدای مدعی نیز حضور دارد. به این شکل مثلث عاشق - -معشوق- مدعی که در غزل فارسی طنین انداز است در ساخت کتاب تکرار شده است از نظر محتوا اما بخشهایی از کتابْ با تکرار مکررات آلوده شده است. برای مثال بخشهای از کتابْ به خصوص از میانه آن به بعد تکرار دانسته های همگانی در مورد کودتا ۳۲ و ... اختصاص یافته است که خواننده را خسته می کند. اما نیمه اول کتاب بسیار خواندنی و پرکشش است با توجه به دستاورد فرمی، از لحاظ ادبی، کتاب شاید ارزشمندترین زندگی نامه خود نوشت به زبان فارسی باشد
با اینکه کلا سبک نوشتاریش مورد علاقه من نبود. و اوایل کتاب نمیفهمیدم. راوی کیه، مخاطب کیه، زمان کیه. تا کم کم دستم اومد. با وجود این کلیت کتاب را دوست داشتم و دلم میخواست ادامه داشت
با تعریف دوستی ترغیب شدم، ابتدای کتاب خیلی خوب متوجه نشدم کی و کجا و سخنان ار کیست، اما کمکم جریان کلی را متوجه شدم. نامههایی از سیمین واقعی به مرادش، سیمین خیالی، حقیقتی که گمانم سیمین نویسنده در پس خاطرات دوست دارد از آن فرار کند، از مشکلات ایجاد شده برای مادری که خود از اولین بانوان مدافع حقوق زنان است تا دخترکی که اولین صبح پس از ازدواج پوست میاندازد... از آشوبهای سیاسی قرن چهارده میگوید و اتفاقات فرهنگی و خصوصا شعر، نیما و اخوان و شاملو! و گاهگاهی گریز به اتفاقات سیاسی انقلاب. از حوادث ٧٨ و ٨٨ سخن میگوید و انگشت اتهام را غیرمستقیم به سمت جمهوری و انقلاب اسلامی میگیرد، اما در ماجراهای قبل از انقلاب و کشته شدن افراد مختلفی که در زندان سوختهاند و... گویا اتفاقی ناخواسته و روتین زندگی بوده!! سیمین زندگی را درهم تعریف کرده و از غرب سیاست به شرق شعر میرود، اما در همه حال میخواهد فرار کند و همین است که ما منتظر ادامه داستانیم! لحن و زبان ساده و صمیمی کتاب، مخاطب را همراه میکند، اما همین پراکندهگویی به نظرم مانع از ارتباط بیشتر خواننده با کتاب میشود. من جمله خودم.
This entire review has been hidden because of spoilers.
با مادرم همراه. کتابی به قلم سیمین بهبهانی. کتاب در اصل زندگی مادر سیمین بهبهانیه که به قلم دخترش نوشته شده. در قالب نامههایی که به مخاطبی نوشته که مشخص نیست چه کسیه. تو قالب کتاب، سیمین بهبهانی با همون نثر زیبا و شاعرانهش، از خودش، سختیهای زندگی و بیشتر از مادرش گفته. زنی که جز اولین مدافعان حقوق زنان در ایران بود، اولین کارمند رسمی ایرانی و زنی شاعر و آزادیخواه که زندگی پرفراز و نشیبی داشته. نثر کتاب بسیار پرکشش و جذابه. اما پرسشهای فکری نویسنده که البته به جذابیت و خالص بودن کتاب کمک کرده، ممکنه برای مخاطبی که به دنبال خوندن کتاب زندگینامه باشه، جذاب نباشه. برای همین توصیه من به مخاطب کتاب اینه که اول از سیمین بهبهانی و خانوادهش تو ویکیپدیا اطلاعاتی کسب کنه و بعد، این کتاب رو بخونه واگر میخواد بیشتر بدونه، باقی کتابهای این نویسنده رو بخونه.
سیمین بهبهانی و مادرش سرگذشت غم انگیزی داشتند که البته کدام زن در این خاک سرگذشت غم انگیزی نداشته است. بانو بهبهانی شاعری خوب است اما نویسنده ای میان مایه. نثر او و قلمش متوسط است اما کشش داستان پر آب چشم زنان مبارز این سرزمین برای کمترین حق و حقوق ما را به خواندن وا می دارد.