Το διαμαντένιο άλφα

by Νόρα Πυλόρωφ-Προκοπίου, Νόρα Πυλόρωφ

Πινακοθήκη γυναικείων χαρακτήρων το μυθιστόρημα, όπου σταδιακά ξεδιπλώνεται το χρονικό μιας αστικής οικογένειας διά στόματος των γυναικών της, που αναλαμβάνουν τον μίτο της αφήγησης σ’ έναν λαβύρινθο διαρκών ανατροπών. Αταίριαστοι γάμοι, παράνομοι έρωτες, σχέσεις βίας και εξουσίας, παιχνίδια εξαπάτησης, αμαρτίες που μεταφέρει το αίμα από τη μια γενιά στην άλλη. Τα θύματα γίνονται θύτες, η οργή δυναμιτίζει την επίπλαστη οικογενειακή ισορροπία. Παγιδευμένες σε σκοτεινά οικογενειακά μυστικά, οι ηρωίδες κατατρέχονται από τα λάθη και τα πάθη τους, παλεύουν να ξεφύγουν από τα αδιέξοδά τους και να πολεμήσουν το Κακό με όποιους τρόπους τούς προσφέρει η γυναικεία τους φύση· με τον ερωτισμό, τη θηλυκότητά τους, με τους ιστούς εκδίκησης που υφαίνουν.
Συνδετικός κρίκος των οκτώ γυναικών το άλφα, το αρχικό γράμμα του ονόματός τους και το διαμαντένιο δαχτυλίδι που περνάει από γενιά σε γενιά. Κοινός τόπος και σκηνικό μαζί το κόκκινο σαλόνι, κολαστήριο ψυχών και πεδίο βολής της οικογένειας, γίνεται μάρτυρας αποκαλύψεων, εκρήξεων και βιαιότητας. Γιατί το παρελθόν διεισδύει από αόρατες ρωγμές...
Σφυρηλατημένο με μαεστρία και απίστευτη δραματικότητα, Το διαμαντένιο Άλφα αναδεικνύει τον αγώνα της γυναίκας να υπάρξει, να αυτονομηθεί και να αντιταχθεί στην ανδρική παρουσία και στους κοινωνικούς συμβιβασμούς.

351 pages, Paperback

First published January 1, 2008

About the author

See also: Νόρα Πυλόρωφ
Η ΝΟΡΑ ΠΥΛΟΡΩΦ-ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Διερμηνέων-Μεταφραστών του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης γερμανικά, αγγλικά, ιταλικά και οικονομία. Εργάστηκε ως καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Goethe, κυρίως σε τάξεις ανώτατης βαθμίδας. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη διδασκαλία της μετάφρασης. Έχει μεταφράσει από τα γερμανικά δύο μυθιστορήματα, μία ποιητική συλλογή, μία ανθολογία Γερμανών ποιητών και έναν τόμο διηγημάτων. Υπήρξε βασική μεταφράστρια του λογοτεχνικού περιοδικού Αusblicke (1970-1979). Επίσης συνεργάζεται με το λογοτεχνικό περιοδικό Εντευκτήριο. Το 2004 εκδόθηκε μια συλλογή διηγημάτων της με τίτλο Καθρέφτες θαμποί: Τέσσερις ιστορίες και μια αληθινή (Εκδόσεις Ιανός) και το 2008 το μυθιστόρημα Το διαμαντένιο Άλφα (Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα).

Reviews

[Infada Spain · Rating 4 out of 5]

...αν δεν υπήρχαν τόσες υπερβολές στα γυρίσματα της πλοκής, θα έβαζα και 5 αστεράκια.

[Emily · Rating 2 out of 5]

Με αφορμή το δαχτυλίδι με το άλφα παρακολουθούμε τη ζωή 8 γυναικών που το όνομα τους αρχίζει από άλφα. Από ένα σημείο και πέρα ο αναγνώστης πρέπει να κρατάει σημειώσεις ποια είναι ποια, ποια έκανε παιδί με ποιον, ποιο παιδί ήταν νόμιμο και ποιο όχι, ποια είχε ποιον γκόμενο κλπ. Αμέμπτου ηθικής οι περισσότερες! Να έχεις γιους, να διαβάζεις αυτό το βιβλίο και να τρέμεις τί θα μπορούσε να σου ξημερώσει!

Προσόν η πολυπρόσωπη αφήγηση.
Κατά τα λοιπά, γεμάτο κλισέ και προβλέψιμο.
Ευτυχώς που μου πήρε μόνο 2 μέρες να το διαβάσω διότι από το πολύ σήκωμα φρυδιών κινδύνεψα να εμβαθύνω έτι περαιτέρω τις ρυτίδες του μετώπου μου και δε με παίρνει ...

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 4 out of 5]

"Το διαμαντένιο Άλφα" είναι ένα βιβλίο που πριν από κάποια χρόνια, είχε κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα οι οποίες, δυστυχώς, σήμερα δεν λειτουργούν, με αποτέλεσμα πολλά αξιόλογα βιβλία τους να μην υπάρχουν στην αγορά. Στην προκειμένη περίπτωση, και όσον αφορά το μυθιστόρημα της Νόρας Πυλόρωφ, την λύση έδωσαν οι εκδόσεις Ψυχογιός που επανακυκλοφόρησαν τον συγκεκριμένο τίτλο, σε μια δύσκολη λογοτεχνικά περίοδο που παρ' όλα ταύτα προσπαθεί να υποστηρίξει τις επανεκδόσεις έργων που κάτι έχουν να πουν και που, κυρίως, είναι σε θέση ν' αφήσουν το δικό τους στίγμα και γιατί όχι, να έχουν μιας καλύτερης ανταπόκρισης και αποδοχής απ' όσο είχαν στην πρώτη τους κυκλοφορία.

Στη Θεσσαλονίκη μιας άλλης εποχής, οι γυναίκες μιας οικογένειας, που ως κοινό στοιχείο έχουν το αρχικό γράμμα του ονόματός τους, μας αφηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες και το πως αυτές εξελίχθηκαν μέσα στο χρόνο επηρεάζοντας όχι μόνο όσους βρέθηκαν γύρω τους, αλλά κυρίως αυτές τις ίδιες. Γάμοι που δεν ήταν αυτό που ονειρεύονταν, έρωτας κατακριτέοι και μυστικοί που δεν μπόρεσαν να καρποφορήσουν, άσκηση βίας και εξουσίας που οδήγησε σε δυνατές εκρήξεις και ανατροπές ολόκληρης της πορείας τους, οι γυναίκες αυτές πάλεψαν σε εποχές δύσκολες για ν' αποκτήσουν το αναφαίρετο δικαίωμα να έχουν προσωπικότητα, άποψη, επιλογές, να είναι αυτές που είναι, ακόμα κι αν θα τους στοιχίσει.

Το μεγαλύτερο προτέρημα του βιβλίου της κυρίας Πυλόρωφ είναι δίχως άλλο οι χαρακτήρες του, αλλά και ο τρόπος που αυτοί αναλύονται και ξεδιπλώνονται κατά την διάρκεια της πρωτοπρόσωπης αφήγησής τους, που μας επιτρέπει να έρθουμε πιο κοντά τους και να ταυτιστούμε μαζί τους. Ουσιαστικά, το βιβλίο αυτό, αποτελεί ένα ψυχογραφικό πορτρέτο η ανάλυση του οποίου αποδίδεται άψογα και κερδίζει το ενδιαφέρον μας από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή, εκείνη της κάθαρσης, άσχετα από το γεγονός ότι η ίδια η ιστορία είναι αρκετά κοινότοπη και προβλέψιμη και κατ' επέκτασιν, χωρίς ιδιαίτερες ανατροπές και εκπλήξεις. Παρ' όλα ταύτα, αυτό το χαρακτηριστικό δεν στέκεται αρκετά ικανό για να μειώσει το αναγνωστικό μας ενδιαφέρον, ακόμα και όταν έχουμε γυρίσει την τελευταία σελίδα.

Με γλώσσα κατανοητή και άμεση, πλούσια και καλοδουλεμένη που εμπεριέχει όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία της εποχής που τοποθετείται η ιστορία, μια γλώσσα σκληρή και ωμή πολλές φορές αλλά που δεν φτάνει στο σημείο να γίνει χυδαία, και με μια αφήγηση ζωντανή και γεμάτη νεύρο, μια αφήγηση που δεν βρίθει συναισθημάτων που κυμαίνονται σε πολλαπλά επίπεδα και εναλλάσσονται συνεχώς, μια ιστορία με αλήθειες, ακόμα κι όταν αυτές επιχειρούνται να συγκαλυφθούν και να θαφτούν κάτω από εικονικές πραγματικότητες, μια ιστορία με κυνισμό και χιούμορ ιδιαίτερο, "Το διαμαντένιο Άλφα" αποτελεί ένα ιδιαίτερο δείγμα της σύγχρονης λογοτεχνίας. Γιατί, παρά την όποια προβλεψιμότητά του, καταφέρνει να μιλήσει μέσα μας και οι ιστορίες των γυναικών αυτών, εν μέρη, να γίνουν μέρος της δικιάς μας ζωής και πραγματικότητας.

[ΑΝΝΑ]

Αλλαξ'ο κολιές και έγινε βραχιόλι.
Ή στην προκειμένη ένα διαμαντένιο άλφα.
Ένα κόσμημα με βαριά ευθύνη σε όποιαν το φορούσε.
Ξεκινώντας από την Αντρονίκη και καταλήγοντας στην Αντριάνα.
Αυτό και ένα κόκκινο σαλόνι που αν είχε στόμα να μιλήσει, θα έβγαζε στην φορά όλα τα άπλυτα αίσχη που έζησε.
Η αλήθεια είναι ότι με κούρασαν όλα αυτά τα Άλφα θηλυκά και να κρατάω το ποιος πήγε με ποιον και τίνος είναι γυναίκα το παιδί.
Τα μόνα που με κράτησαν είναι η καλή γραφή και τα ιστορικά γεγονότα που μας δίνονταν μέσα από την ροή της ιστορίας.
Thank you, next!

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Ένα διαφορετικό μυθιστόρημα για αναγνώστες με απαιτήσεις. Η ιστορία των γυναικών μιας οικογένειας από τη γιαγιά ως την εγγονή, τον αγώνα τους να φτιάξουν τη μοίρα τους κόντρα στις κοινωνικές πεποιθήσεις και την Ιστορία, γυναικών που παλεύουν με μια κατάρα που μόνο προβλήματα, δυστυχία και γρουσουζιά τους φέρνει. Γυναίκες που αγαπούνε άντρες, που αγαπούν τα παιδιά τους και πάλι όχι όλα. Σαν άλλοι Ατρείδες μας ξεναγούν πότε στον Βόλο, πότε στη Θεσσαλονίκη και μας ανοίγουν τα κρυφά συρτάρια της ψυχής τους. Με μοναδική μαεστρία και πρωτότυπο χειρισμό πλοκής η συγγραφέας καταγράφει την πορεία αυτών των γυναικών στο χρόνο, ενώ το διαμαντένιο άλφα που περνάει από γενιά σε γενιά όλο και θαμπώνει, ντροπιασμένο και ατιμασμένο από αυτά που βλέπει.

Ίσως η ιστορία φανεί παρατραβηγμένη και οι γυναίκες θεωρηθούν με αρκετή ευκολία πόρνες, μοιχαλίδες, Μήδειες, όμως χάρη στο ύφος του κειμένου, τη μαεστρία των πρωτοπρόσωπων αφηγήσεων και τον άψογο χειρισμό της μετάβασης πότε στο τώρα και πότε στο τότε δεν μπόρεσα να αφήσω το βιβλίο χωρίς να το διαβάσω ως το τέλος. Εξαιρετική η σκέψη η σύγχρονη Ιστορία μας να είναι διακριτική στο προσκήνιο και να δηλώνεται μόνο με τα γεγονότα και πιο σπάνια με χρονολογίες. Η πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης, η εξολόθρευση των Εβραίων αυτής της μαγικής πόλης στον πόλεμο και οι δύσκολες, απάνθρωπες μέρες στη Γυάρο στεφανώνουν την ανέλιξη, όχι την εξέλιξη, αυτών των γυναικών. Ειδικά οι σελίδες που αφορούν στη Γυάρο θα λυγίσουν και τον λιγότρο αδαή περί της συγκεκριμένης ιστορικής περιπέτειας.

Η γιαγιά Αντρονίκη, τα παιδιά της Νικόλας, Αλέξανδρος, Γιάγκος, Αριστέα και Αμαλία και οι εγγονές της Αγνή, Ανθή, Αυγή, η δισέγγονη Αντριάνα είναι πρόσωπα διαφορετικά, εξεζητημένα, που δεν τα συναντάς σε άλλα μυθιστορήματα, φτιαγμένα από στόφα μεγάλου τεχνίτη στη γραφή και χάρηκα που μου συστήθηκαν κι εμένα. Δεν τις αγάπησα, δεν τις συμπάθησα, τις λυπήθηκα και τις οικτίρησα. Άντρες στα πόδια τους στην κυριολεξία, στραβοτιμονιές της μοίρας, αδυναμία του ανθρώπου να σταθεί δυνατός και να πάρει σωστές αποφάσεις ανεπηρέαστος, παιδιά με λανθασμένη πατρότητα κι όλα αυτά δοσμένα απλά, κατανοητά, χωρίς να χαθώ ούτε στιγμή, μιας και τα πρόσωπα, παρ’ όλη την εναλλαγή των πρωτοπρόσωπων αφηγήσεων, είχε το καθένα το χώρο του και την ευκαιρία του να μιλήσει, να συμπληρώσει, να μετανιώσει, να θυμώσει. Και όλα αυτά με μια αφήγηση νευρώδη, γεμάτη ιδιωματισμούς και υπέροχα καλολογικά στοιχεία!

Άλφα λοιπόν στο βιβλίο αυτό και στις ηρωίδες του. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα για όσους θέλουν κάτι το διαφορετικό στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

"Και οι άνθρωποι δε γίνονται έτσι τυχαία , όλοι γεννιόμαστε μ' έναν καμβά για ψυχή, σ' άλλος αυτός είναι χοντρός σαν τσουβάλι, ανθεκτικός, αδρός, σ' άλλους τούλι ψιλό, διάφανο, λεπτεπίλεπτο, κι έρχονται οι κεντητές και οι κεντήστρες, η κεντήστρα η μία, η αρχή και το τέλος, η Μητέρα, κι αν οι βελονιές της είναι αβρές, απαλές, κεντιέται καλά ο καμβάς, και ο τσουβαλένιος και ο τούλινος, κι αν οι βελονιές είναι άτσαλες, κακές, βίαιες, σκίζεται η ύφανση και κρέμονται τα κουρέλια και κανείς δεν μπορεί να τα ενώσει, να τα φέρει σε λογαριαμό, θα κρέμονται για μια ολόκληρη ζωή" (σελ. 85).

-η μοναδική περιγραφή της πυρκαγιάς της Θεσσαλονίκης-

"Καρβούνιασε αυτή η φωτογραφία, ακουμπισμένη στη φρουτιέρα πάνω στο μάρμαρο της κονσόλας στο σπίτι της Αριστέας, καρβούνιασε, φίδι σύρθηκε η φλόγα στα πρώτα σπίτια του Μεβλίχανε κι άρχισε να γλείφει με μεγάλη αδηφάγα γλώσσα ό,τι έβρισκε μπροστά της, πρώτα ρούχα και στρωσίδια και μετά έπιπλα και κουφώματα και πα��τζούρια και γλυκάθηκε η φωτιά και της καλάρεσε, και παρέα με τον Βαρδάρη άρχισε να τρέχει όλο και πιο γρήγορα, όλο και πιο γρήγορα και να τινάζεται και να κυματίζει και να κατατρώει, κρουτς κρουτς κρουτς, και να θεριεύει πια, κυρά κι αφέντρα, θόλωσε η πόλη κι έγιναν όλα στάχτη και ρημαδιό, κι όσοι πρόλαβαν άρπαξαν το κατιτίς τους κι όλοι οι άλλοι, οι περισσότεροι, τίποτε, άντε μια κρεβατόστρωση, άντε κανέναν μπόγο με ρουχομάνι, τρέξαν να σώσουν τους εαυτούς τους και τους δικούς τους..." (σελ. 143).

[Vassia L. · Rating 3 out of 5]

Συγκινητικές ιστορίες όλων των αφηγητριών.
Κυριαρχεί το πάθος και η γυναικεία αντίληψη των πραγμάτων.
Δεν είναι ένα βιβλίο με ευχάριστες ιστορίες, ούτε καν στο τέλος, παρολαυτά είναι αρκετά ενδιαφέρον, αρκετά μυστηριώδες και με ωραία γραφή.