What do you think?
Rate this book
Το κορίτσι με το σαλιγκάρι
«Σε θέλω δικό μου. Δεν αντέχω πια να σε μοιράζομαι. Προτιμώ να μη σε έχω καθόλου αν δεν ανήκεις μόνο σε εμένα». Ο τόνος ήταν απολογητικός, η φράση απλή και χιλιοειπωμένη. Όμως καμία δεν είχε τολμήσει να του το πει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Αλλά του το είπε. Εκείνη. Το κορίτσι με το σαλιγκάρι. Έφτασε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού από το Λονδίνο στις 26 Μαρτίου του 1969. Έφτασε κρατώντας στη χούφτα της ένα μικρό, πληγωμένο σαλιγκάρι. Και από εκεί, πάντα με το μικρό σαλιγκάρι προστατευμένο στην κλειστή παλάμη της, πήγε στα Μάταλα. Εκεί όπου της είχαν υποσχεθεί ότι βρισκόταν ο παράδεισος της φύσης. Και των χίπηδων. Στα Μάταλα, τον παράδεισο της ελευθερίας. Και της Τζόνι Μίτσελ. Και του Χάρι. Προπαντός του Χάρι. Έμεινε μέχρι τον Μάιο του 1969, περιμένοντας, μαζί με τα παιδιά των λουλουδιών από όλο τον κόσμο, το καλοκαίρι της αγάπης. Μα αυτό δεν ήρθε ποτέ... Γιατί εκείνο τον Μάιο έγινε ό,τι έγινε. Ένα μυθιστόρημα για ένα κορίτσι, που πίστευε πως η μεγαλύτερη ελευθερία της καρδιάς είναι να μπορεί να ανήκει, και για ένα αγόρι, που δεν μπορούσε να ερωτευτεί. Στην πιο ξέγνοιαστη παραλία του κόσμου, τα φημισμένα Μάταλα. Κάτω από τον μοναδικό ήλιο της Κρήτης, με τον αέρα της Αφρικής να φυσάει στο Λιβυκό Πέλαγος, διώχνοντας μακριά τις ιστορίες της τότε καθωσπρέπει κοινωνίας. Ψυχογιός, 2021 368σ. 21x14εκ. ISBN 9786180135268
368 pages, Paperback
First published February 4, 2021
7 people are currently reading
196 people want to read
About the author
Πηνελόπη Κουρτζή
6 books22 followersΗ Πηνελόπη Κουρτζή γεννήθηκε στην Άρτα και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Βιοτεχνολογία και εργάστηκε επί σειρά ετών στον ιδιωτικό τομέα. Σήμερα δραστηριοποιείται στον επιχειρηματικό χώρο και παράλληλα ασχολείται με τη συγγραφή, που αποτελεί και τη μεγάλη αγάπη της. Έχει ταξιδέψει αρκετά, μιλάει τέσσερις γλώσσες και ερασιτεχνικά ασχολείται με το αργεντίνικο τάνγκο. Είναι παντρεμένη και έχει έναν γιο. Έχει διακριθεί σε διαγωνισμούς ποίησης και έχει γράψει θεατρικά έργα.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 45 reviews
February 20, 2021
Μέσα στην καρδιά του χειμώνα, η Πηνελόπη Κουρτζή επιστρέφει με ένα νέο βιβλίο που μυρίζει άνοιξη, που μας ταξιδεύει στον χρόνο και στον χώρο, σε μιαν άλλην εποχή, όπου ο ρομαντισμός και τα όνειρα δεν ήταν απλά λέξεις, αλλά μια ιδέα που καθόρισε μια ολόκληρη γενιά και που σημάδεψε βαθιά μέσα τους ανθρώπους με τρόπους που ίσως να μπορεί να φανταστεί ο νους μας. Ένα βιβλίο που φέρει μέσα του όλη την ευαισθησία και την τρυφερότητα της συγγραφέως, μα πάνω απ' όλα την αγάπη της απέναντι στη ζωή και στον άνθρωπο.
Η Υπατία ταξιδεύει από το Λονδίνο στην Κρήτη και στα Μάταλα τον Μάρτιο του 1969. Κατεβαίνοντας από το αεροπλάνο, κρατάει στα χέρια της ένα μικρό, πληγωμένο σαλιγκάρι, και στις αποσκευές της κουβαλάει το όνειρο πως εκεί θα συναντήσει τον παράδεισο για τον οποίο της έχουν μιλήσει. Τον παράδεισο των χίπηδων, εκεί που η ελευθερία δεν είναι απλά μια ιδέα αλλά που γίνεται πράξη. Τον παράδεισο της Τζόνι Μίτσελ που έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς και που έδωσε στον έρωτα άλλη διάσταση. Μα και τον παράδεισο μέσα στον οποίο ζούσε ο Χάρι, εκείνος που έμελλε να της κλέψει την καρδιά και την ίδια στιγμή να της την ραγίσει, περιμένοντας ένα καλοκαίρι που δεν ήρθε ποτέ, γιατί τα γεγονότα έτρεχαν πιο γρήγορα από εκείνους.
Οφείλω να ομολογήσω πως στην αρχή της αφήγησης τα πράγματα κυλάνε λίγο πιο αργά απ' όσο θα ήθελα, όταν όμως αυτή βρίσκει τον ρυθμό της, οι εξελίξεις έχουν τη ροή που απαιτείται ώστε να διατηρήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον σου μέχρι και την τελευταία πράξη του δράματος. Ωστόσο, αυτό που τελικά σε κερδίζει δεν είναι τόσο η ίδια η ιστορία, όσο οι άνθρωποι πίσω από αυτή. Οι άνθρωποι εκείνοι μέσα στις ψυχές των οποίων μπορείς να διακρίνεις κάτι από εσένα, που όπως κι αυτοί έτσι κι εσύ αναζητάς αυτό που θα κάνει την καρδιά σου να σκιρτήσει, αυτό που θα σε κάνει να νιώσεις ελεύθερος, αυτό που θα σου δείξει πιο είναι το μονοπάτι που πρέπει ν' ακολουθήσεις στη ζωή σου, όχι γιατί είναι σωστό, αλλά γιατί είναι το δικό σου.
Αυτό το στοιχείο που μου αρέσει στη γραφή της κυρίας Κουρτζή, δεν είναι άλλο από την αέρινη αφηγηματική και περιγραφική ικανότητά της. Καταφέρνει με μεγάλη επιτυχία να με μεταφέρει στον τόπο που θέλει, την χρονική στιγμή ακριβώς που επιθυμεί, ζωντανεύοντας μπροστά στα μάτια μου ένα σκηνικό που αναβιώνει μια ολόκληρη εποχή, με τρόπο αρκούντως ρεαλιστικό μεν, αλλά χωρίς να χάνει τη μαγεία του δε. Γιατί πίσω απ' όλα τα πράγματα, πίσω από κάθε εικόνα που βλέπουμε, υπάρχουν και όλα εκείνα που δεν βλέπουμε, αλλά που μπορούμε να τα νιώσουμε, αρκεί να εστιάσουμε στις μικρές λεπτομέρειες που τα κάνουν ν' αποκτούν υπόσταση, και ακριβώς αυτό κάνει η συγγραφέας.
Δεν ήμουν ποτέ λάτρης της εποχής των χίπηδων, ούτε μπορώ να πω πως με εξέφραζε σε κάποια φάση της ζωής μου η φιλοσοφία και ο τρόπος ζωής τους -χωρίς αυτό να σημαίνει πως την απορρίπτω συνολικά-, ούτε καν ένιωσα ποτέ να με γοητεύει ο χρόνος και οι συνθήκες αυτής της κατάστασης, οπότε ήταν ακόμα μεγαλύτερο στοίχημα για τη συγγραφέα να καταφέρει να κερδίσει κάποιον αναγνώστη όπως είμαι εγώ. Και τελικά, να μου το κατάφερε, με μια ιστορία με την οποία ίσως να μην μπορώ να ταυτιστώ, αλλά που κατάφερα εν τέλη να ταυτιστώ με τους ανθρώπους της, την αλήθεια, τη δίψα τους για ελευθερία, για αγάπη, για να είναι ο εαυτός τους, για να μπορούν ν' ανήκουν εκεί που θέλουν. Τι πιο σημαντικό από αυτό;
Η Υπατία ταξιδεύει από το Λονδίνο στην Κρήτη και στα Μάταλα τον Μάρτιο του 1969. Κατεβαίνοντας από το αεροπλάνο, κρατάει στα χέρια της ένα μικρό, πληγωμένο σαλιγκάρι, και στις αποσκευές της κουβαλάει το όνειρο πως εκεί θα συναντήσει τον παράδεισο για τον οποίο της έχουν μιλήσει. Τον παράδεισο των χίπηδων, εκεί που η ελευθερία δεν είναι απλά μια ιδέα αλλά που γίνεται πράξη. Τον παράδεισο της Τζόνι Μίτσελ που έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς και που έδωσε στον έρωτα άλλη διάσταση. Μα και τον παράδεισο μέσα στον οποίο ζούσε ο Χάρι, εκείνος που έμελλε να της κλέψει την καρδιά και την ίδια στιγμή να της την ραγίσει, περιμένοντας ένα καλοκαίρι που δεν ήρθε ποτέ, γιατί τα γεγονότα έτρεχαν πιο γρήγορα από εκείνους.
Οφείλω να ομολογήσω πως στην αρχή της αφήγησης τα πράγματα κυλάνε λίγο πιο αργά απ' όσο θα ήθελα, όταν όμως αυτή βρίσκει τον ρυθμό της, οι εξελίξεις έχουν τη ροή που απαιτείται ώστε να διατηρήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον σου μέχρι και την τελευταία πράξη του δράματος. Ωστόσο, αυτό που τελικά σε κερδίζει δεν είναι τόσο η ίδια η ιστορία, όσο οι άνθρωποι πίσω από αυτή. Οι άνθρωποι εκείνοι μέσα στις ψυχές των οποίων μπορείς να διακρίνεις κάτι από εσένα, που όπως κι αυτοί έτσι κι εσύ αναζητάς αυτό που θα κάνει την καρδιά σου να σκιρτήσει, αυτό που θα σε κάνει να νιώσεις ελεύθερος, αυτό που θα σου δείξει πιο είναι το μονοπάτι που πρέπει ν' ακολουθήσεις στη ζωή σου, όχι γιατί είναι σωστό, αλλά γιατί είναι το δικό σου.
Αυτό το στοιχείο που μου αρέσει στη γραφή της κυρίας Κουρτζή, δεν είναι άλλο από την αέρινη αφηγηματική και περιγραφική ικανότητά της. Καταφέρνει με μεγάλη επιτυχία να με μεταφέρει στον τόπο που θέλει, την χρονική στιγμή ακριβώς που επιθυμεί, ζωντανεύοντας μπροστά στα μάτια μου ένα σκηνικό που αναβιώνει μια ολόκληρη εποχή, με τρόπο αρκούντως ρεαλιστικό μεν, αλλά χωρίς να χάνει τη μαγεία του δε. Γιατί πίσω απ' όλα τα πράγματα, πίσω από κάθε εικόνα που βλέπουμε, υπάρχουν και όλα εκείνα που δεν βλέπουμε, αλλά που μπορούμε να τα νιώσουμε, αρκεί να εστιάσουμε στις μικρές λεπτομέρειες που τα κάνουν ν' αποκτούν υπόσταση, και ακριβώς αυτό κάνει η συγγραφέας.
Δεν ήμουν ποτέ λάτρης της εποχής των χίπηδων, ούτε μπορώ να πω πως με εξέφραζε σε κάποια φάση της ζωής μου η φιλοσοφία και ο τρόπος ζωής τους -χωρίς αυτό να σημαίνει πως την απορρίπτω συνολικά-, ούτε καν ένιωσα ποτέ να με γοητεύει ο χρόνος και οι συνθήκες αυτής της κατάστασης, οπότε ήταν ακόμα μεγαλύτερο στοίχημα για τη συγγραφέα να καταφέρει να κερδίσει κάποιον αναγνώστη όπως είμαι εγώ. Και τελικά, να μου το κατάφερε, με μια ιστορία με την οποία ίσως να μην μπορώ να ταυτιστώ, αλλά που κατάφερα εν τέλη να ταυτιστώ με τους ανθρώπους της, την αλήθεια, τη δίψα τους για ελευθερία, για αγάπη, για να είναι ο εαυτός τους, για να μπορούν ν' ανήκουν εκεί που θέλουν. Τι πιο σημαντικό από αυτό;
December 23, 2022
Μια όμορφη ιστορία για τη ζωή της Υπατίας και του Χάρι που πέρασαν μέρος της ζωής τους στα Μάταλα, μέσα στις σπηλιές, την εποχή των Χίπιδων. Μου άρεσε η περιγραφή της ζωής εκεί, οι σκηνές ήταν πολύ κινηματογραφικές, η συγγραφέας δημιούργησε όμορφες εικόνες στο μυαλό μου. Μου άρεσε και η πλοκή, αν και προσωπικά δεν πολυσυμφωνώ με την εξήγηση και τη λύση που έδωσε στο τέλος για όσα έγιναν... Επίσης, βρήκα τους διαλόγους λίγο πιο ανάλαφρους απ' όσο θα ήθελα. Ενώ ο λόγος και η γραφή της συγγραφέως κατά τη διάρκεια της εξιστόρησης είναι μεστός, οι διάλογοι δεν είναι, τουλάχιστον όχι στον ίδιο βαθμό.
Πέρασα καλά μαζί του, το διάβασα με ενδιαφέρον και μου άρεσε που κάποιος μίλησε για μια εποχή που δεν έζησα και δεν πρόκειται να επαναληφθεί.
Πέρασα καλά μαζί του, το διάβασα με ενδιαφέρον και μου άρεσε που κάποιος μίλησε για μια εποχή που δεν έζησα και δεν πρόκειται να επαναληφθεί.
March 15, 2021
Το κορίτσι με το σαλιγκάρι είναι μια ιστορία που διαδραματίζεται στα Μάταλα, την παραλία της αγάπης, το καλοκαίρι του 1969. Η Υπατία είναι ένα κορίτσι που αναζητά την αγάπη και ελπίζει να τη βρει στον Χάρι. Ωστόσο ο Χάρι είναι ένα παιδί των λουλουδιών, ένας χίπης και ο δικός του ορισμός της αγάπης είναι διαφορετικός από τον δικό της.
Η ιστορία αυτή έκανε κάτι το οποίο είναι δύσκολο να γίνει φέτος. Με ταξίδεψε. Με ταξίδεψε στον χρόνο και στον τόπο. Η γραφή της συγγραφέως γεμάτη εικόνες παραστατικές. Ένιωσα λες και ήμουν κι εγώ στην παραλία αυτή, χορεύοντας, κολυμπώντας και γενικά ένιωσα λες και ήμουν κι εγώ μέλος της κοινότητας των χίπηδων. Παρόλο που ίσως αρχικά ταυτίστηκα περισσότερο με τον χαρακτήρα της Υπατίας, που ταιριάζει με τις νόρμες της κοινωνίας μας, ωστόσο σεβάστηκα και κατανόησα απόλυτα τα θέλω και τα πιστεύω του Χάρι και των παιδιών των λουλουδιών. Μου άρεσε που ήταν δυο αντίθετοι και ταυτόχρονα ίδιοι χαρακτήρες.
Η πλοκή ήταν σίγουρα ιδιαίτερη, καθώς ο πρόλογος μας προετοιμάζει για ένα γεγονός που θα γίνει και θα παίξει μεγάλο ρόλο στις ζωές των πρωταγωνιστών μας. Είχε κάποιες ανατροπές που δεν τις περίμενα, είτε ως προς την εξέλιξη των χαρακτήρων, τις σχέσεις τους, τα γεγονότα γενικά που έλαβαν χώρο. Εγώ θα κρατήσω το γεγονός ότι η συγγραφέας κατάφερε να με ταξιδέψει και οι εικόνες ήταν πολύ ζωντανές στο μυαλό μου, για ένα χώρο και ένα τόπο που δεν γνώρισα ποτέ.
Υ.Γ: Δεν έχω κάνει κάμπινγκ ποτέ και είναι η πρώτη φορά που θα ήθελα να ζήσω κάτι τέτοιο, χάρη στο βιβλίο αυτό.
Η ιστορία αυτή έκανε κάτι το οποίο είναι δύσκολο να γίνει φέτος. Με ταξίδεψε. Με ταξίδεψε στον χρόνο και στον τόπο. Η γραφή της συγγραφέως γεμάτη εικόνες παραστατικές. Ένιωσα λες και ήμουν κι εγώ στην παραλία αυτή, χορεύοντας, κολυμπώντας και γενικά ένιωσα λες και ήμουν κι εγώ μέλος της κοινότητας των χίπηδων. Παρόλο που ίσως αρχικά ταυτίστηκα περισσότερο με τον χαρακτήρα της Υπατίας, που ταιριάζει με τις νόρμες της κοινωνίας μας, ωστόσο σεβάστηκα και κατανόησα απόλυτα τα θέλω και τα πιστεύω του Χάρι και των παιδιών των λουλουδιών. Μου άρεσε που ήταν δυο αντίθετοι και ταυτόχρονα ίδιοι χαρακτήρες.
Η πλοκή ήταν σίγουρα ιδιαίτερη, καθώς ο πρόλογος μας προετοιμάζει για ένα γεγονός που θα γίνει και θα παίξει μεγάλο ρόλο στις ζωές των πρωταγωνιστών μας. Είχε κάποιες ανατροπές που δεν τις περίμενα, είτε ως προς την εξέλιξη των χαρακτήρων, τις σχέσεις τους, τα γεγονότα γενικά που έλαβαν χώρο. Εγώ θα κρατήσω το γεγονός ότι η συγγραφέας κατάφερε να με ταξιδέψει και οι εικόνες ήταν πολύ ζωντανές στο μυαλό μου, για ένα χώρο και ένα τόπο που δεν γνώρισα ποτέ.
Υ.Γ: Δεν έχω κάνει κάμπινγκ ποτέ και είναι η πρώτη φορά που θα ήθελα να ζήσω κάτι τέτοιο, χάρη στο βιβλίο αυτό.
April 22, 2021
https://vivlionerga.blogspot.com/2021...
Μια Μοναδική εποχή. Ένα Παγκόσμιο φαινόμενο που καθόρισε ζωές, αξίες, αντιλήψεις και δημιούργησε ένα πρωτότυπο άβατο στην Ελληνική κοινωνία στα τέλη της δεκαετίας του 60 και στην δεκαετία του 70, αποτελεί το κεντρικό θέμα του τελευταίου μυθιστορήματος της Πηνελόπης Κουρτζή "Το κορίτσι με το σαλιγκάρι."
Με φόντο την παραλία των Ματάλων στην Κρήτη παρακολουθούμε μια ιστορία γεμάτη ένταση, ανατροπές και κυρίως μεταστροφές. Μέσα από την προσέγγιση μιας ζωής που μοιάζει ανοίκεια, αλλά μετατρέπεται σε έναν κόσμο που αλλάζει μέσα από την επαφή με την φύση, την θάλασσα, τον πρωτόγονο τρόπο ζωής και την πραγματική επαφή με τους ανθρώπους.
Η Υπατία είναι μια γυναίκα εύθραυστη, μεγαλωμένη μέσα σε μια υπερπροστευτική οικογένεια που την εγκλώβισε μέσα σε μια ζωή χωρίς πρωτοβουλίες και χωρίς ελευθερία. Επιστρέφει από το Λονδίνο τον Μάρτιο του 1969 έχοντας στις αποσκευές της ένα πληγωμένο σαλιγκάρι. Όπως και το σαλιγκάρι με το σκασμένο καβούκι έτσι και εκείνη με σπασμένο κέλυφος βγαίνει απο το ροζ παραμύθι της και βιώνει σιγά σιγά μια ζωή που δεν είχε φανταστεί. Μια ζωή που δεν είχε υπολογίσει. Καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή της, την μεταστροφή της και την αναγέννηση της, παίζει ο Χάρυ. Η τυχαία γνωριμία τους και η απόφαση της Υπατίας να τον ακολουθήσει στα Μάταλα θα την φέρει μπροστά στην μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής της.
Η Εξαιρετικής ομορφιάς παραλία, με τις περίεργες σπηλιές που χρησιμοποιούνταν για κατοικίες από του Χίπις. Η πρωτόγονη ζωή τους. Τα απελευθερωμένα ήθη τους. Η περίεργη και ευάλωτη εποχή- μιας και η εποχή που διανύουμε είναι εποχή δικτατορίας στην Ελλάδα. Εποχή ζημωσεων για τα δημοκρατικά ιδεώδη στην Ευρώπη. Αλλά και η εποχή που πλήγωσε όσο τίποτα την Αμερική με τον πόλεμο στο Βιετναμ. Μέσα από αυτό το σκηνικό που αποτυπώνει καταπληκτικά η συγγραφέας δια μέσου των Πρωταγωνιστών της και των συναισθημάτων τους αποδίδονται γεγονότα άγνωστα σε πολλούς. Αλλά κυρίως η Πηνελόπη Κουρτζή καταφέρνει να αποτυπώσει απόλυτα τα μικρά θαύματα της ζωής που δημιουργούνται μόνο μέσα απο την επαφή με την φύση. Την επαφή με τους απογυμνωμένους ανθρώπους που πετάνε το κέλυφος της υποκρισίας και της δέσμευσης και αποφασίζουν να ζήσουν και να επιβιώσουν ακραία μέσα σε ένα καθεστώς απόλυτης ελευθερίας.
Ο Κόσμος των Χίπις είναι ένας άλλος κόσμος. Εντελώς εξωπραγματικός αν τον δεις εξωτερικά και εντελώς οικείος αν τον ζήσεις με τους κανόνες του και τις αξίες του. Έτσι και η κεντρική ηρωίδα η Υπατία τον προσεγγίζει αρχι��ά με καχυποψία, με φόβο, με άρνηση. Τον αγγίζει με πόνο, με ενοχή με υποψία. Και είναι ο τρόπος ο μη εκβιαστικός που η συγγραφέας σιγά σιγά φέρνει την Υπατία σε επαφή με τα νέα συναισθήματα της, με τις ανατροπές στις σκέψεις της, με τις ανακατατάξεις της σε όλο της τον ψυχολογικό κόσμο. Σε όλη της την ημιτελή κοσμοθεωρία. Μια κοσμοθεωρία που έμενε πάντα μισή στα θέλω της καθιστώντας την πάντα με ανολοκλήρωτα όνειρα.
"Ένα ουτοπικό αύριο, χρειάζεται ένα ονειρικό σήμερα."
Μέχρι ο κόσμος των Χίπις να την καταπιεί και να την κάνει τελικά και αμετάκλητα κομμάτι του απερίσπαστο. Η Υπατία-Πάτυ θα ζήσει μια περίοδο αναμόρφωσης, ανάτασης, σύγκρουσης με τον ίδιο της τον εαυτό και τα πρωτόγνωρα συναισθήματα της. Ένα κύμα Ενσωμάτωσης και προσαρμογής στον νέο τρόπο ζωής της, αλλά και μια μετωπική σύγκρουση με τον ίδιο τον έρωτα. Ο Έρωτας είναι ο καταλύτης και η φλόγα που θα πυροδοτήσει την μεγαλύτερη σύγκρουση με τον νέο της και παλαιό εαυτό. Αλλά και το εφαλτήριο της εξέλιξης της σε έναν άλλον άνθρωπο εντελώς διαφορετικό και καινούργιο.
Από την άλλη πλευρά η κλειστή κοινωνία. Η ζήλεια, ο θυμός, τα ανάρμοστα συναισθήματα. Η σύγκρουση εκείνων των στοιχείων που δεν αποδέχονται το διαφορετικό και το αλλιώτικο της φύσης, της σκέψης και της ξεχωριστής και μοναδικής ανθρώπινης υπόστασης.
Από την μια η απελευθέρωση λοιπόν των αξιών. Από την άλλη η επιφυλακτικότητα σε κάτι εντελώς καινούργιο εκ διαμέτρου αντίθετο και στην μέση όλα εκείνα τα συναισθήματα που δημιουργούνται από όλα εκείνα τα συσσωρευμένα άδικα αισθήματα που δημιουργεί η ανθρώπινη φύση για να αντιδράσει σε κάθε τί μη αποδεκτό ή σε κάθε τί που δεν ανήκει στα εικονικά πρότυπα της.
Το μυστήριο που μπαίνει ανάμεικτο μέσα στην ιστορία. Η εμπλοκή της Υπατίας σε μια περίεργη υπόθεση αποτροπιαστικού φόνου. Ο ρόλος του Χάρι και το όλο σκηνικό που κτίζεται γύρω τους εγκλωβίζει την θέση τους, αλλά απεγκλωβίζει και τα συναισθήματα τους φέρνοντας στο φως όλα τα θέλω τους και τα μπορώ τους. Αλλά και την συμβολική αξία που παίζουν στην ζωή τους τα όνειρα, οι φίλοι, οι αξίες, τα ιδανικά και όλα τα ανερχόμενα ήθη που είτε εμμένουν στο παρελθόν είτε οραματίζονται το μέλλον.
Τα παιδιά των λουλουδιών. Ένα παγκόσμιο κίνημα αντίστασης και εκφοράς νέων ιδεών και αντιλήψεων. Ένα κίνημα που εκφράστηκε ανορθόδοξα αλλά και αυθεντικά. Ένα κίνημα που αμφισβητήθηκε, αλλά και αγκαλιάστηκε μοναδικά.
Με έναν εξαιρετικά ευαίσθητο τρόπο η συγγραφέας αγγίζει όλες εκείνες τις πτυχές που δημιούργησαν και επηρέασαν μια ολόκληρη γενιά. Με λόγο ατίθασο και πλήρως εναρμονισμένο στην εποχή, στην περιοχή και στην περιχαρακωμένη αντίληψη. Αλλά και στον ιδιαίτερο ψυχικό κόσμο των ανθρώπων από όλες τις μεριές της γης που θέλησαν να ζήσουν και να ξεχάσουν στην γη που δημιούργησαν οι Θεοί, αλλά διαμόρφωσαν οι άνθρωποι. Ζουν σαν πρωτόπλαστοι, αδιαφορώντας για τα πάντα αναμορφώνοντας συνειδήσεις, εκτοπίζοντας ήθη και αναζωογονώντας μέσα από την ίδια την στάχτη την πρόθεση για ζωή με πληρωμένο ήδη το τίμημα: την απομόνωση και την ιδιόμορφη κάθαρση.
Η μουσική και η μελωδία. Η τέχνη, η ιατρική, η ανταλλακτική απεικόνιση μιας νομαδικής ζωής, που σε αναγκάζει να μοιράζεσαι ιστορίες, αξίες, αγαθά. Να γίνεσαι εσύ ο δημιουργός της δικιάς σου ζωής που την μοιράζεσαι και δεν την εγκλωβίζεις σε εγωιστικές πρακτικές. Ένα βιβλίο που μιλά για πόλεμο και ειρήνη. Για μάχη και έρωτα. Για τραγούδι, για ελευθερία, για δημοκρατία όταν στην ουσία βρίσκεσαι στα μέσα της δικτατορίας. Παράδεισος και Κόλαση γίνονται ένα. Η Λιποταξία γίνεται απελευθέρωση. Ο πόνος μετατρέπεται σε λύτρωση.
Η γραφή παραστατική και μελωδική, ανταποκρίνεται σε όλα εκείνα τα στοιχεία που θέλει ένας αναγνώστης για να ζήσει άμεσα την ιστορία, για να δεχτεί τα ψήγματα της μεταστροφής των ηρώων ή της ανταπόκρισης τους σε αυτό που ονομάζουμε στάση ζωής. Και αυτό που θεωρώ προτέρημα του βιβλίου εκτός φυσικά της πρωτότυπης ιστορίας (δεν θυμάμαι ή δεν έχω διαβάσει αντίστοιχη ιστορία που να αναφέρεται στα Ματαλα) είναι η εξαιρετική και ευέλικτη εναλλαγή ανάμεσα σε αυτά που πραγματικά υπήρξαν, αλλά και σε αυτά που δημιουργήθηκαν μοναδικά μέσα από τους ήρωες για να αντιπροσωπεύσουν την συνέχεια τους στο σήμερα και στο πάντα. Λάτρεψα τον Χάρι για τον αταλάντευτο χαρακτήρα του. Την Πάτυ για την τόλμη της να αποδέχεται την αδράνεια της αλλά και να αποτολμήσει να σπάσει το υπερπροστατευτικό της καύκαλο για να ζήσει όσα φοβήθηκε ως τώρα να ζήσει. Αρκεί το σκαμπανέβασμα; Αρκεί η αλλαγή πλεύσης; Αξίζει να αλλάξεις την προστατευμένη σου ζωή; Αξίζει να την ανταλλάξεις ορμώμενη από έναν έρωτα που μπορεί να τον βιώσεις μόνο για μια στιγμή με τον δικό σου τρόπο ή με τον τρόπο που του αξίζει; Εγώ νομίζω πως αξίζει. Όπως αξίζει να διαβάσετε αυτό το βιβλίο για την αυθεντικότητα μιας εποχής που προκάλεσε τόσες ανακατατάξεις και τόσες αναζυμώσεις όσο καμία. Που ναι μεν προκάλεσε αλλά ταυτόχρονα αποτέλεσε το έναυσμα για την εξύψωση ιδανικών που θεωρήθηκαν ευτελή αλλά υπήρξαν ταυτόχρονα ταυτόσημα της ανθρώπινης δύναμης για ζωή και όχι για θάνατο. Που αποτέλεσαν την απόδειξη της αντίστασης σε κάθε τι επιβλητικό και απόλυτο που θέλησε να κυριαρχήσει επάνω στην ανθρώπινη βούληση μέσα από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα της βίας και του πολέμου.
Έχω πλέον συνδυάσει το όνομα της Πηνελόπης Κουρτζή με μια μια συγγραφέα που ξέρει να ανακαλύπτει ιστορίες και σημεία της Ελλάδας που δεν έχουν αναφερθεί ξανά και μέσα από αυτές να ανασυνθέτει εποχές και να καθοδηγεί προσωπικότητες που τις αλλάζουν τα βιώματα, οι εμπειρίες και η συναναστροφή. Διαβάστε το λοιπόν αξίζει με χίλια.
Μια Μοναδική εποχή. Ένα Παγκόσμιο φαινόμενο που καθόρισε ζωές, αξίες, αντιλήψεις και δημιούργησε ένα πρωτότυπο άβατο στην Ελληνική κοινωνία στα τέλη της δεκαετίας του 60 και στην δεκαετία του 70, αποτελεί το κεντρικό θέμα του τελευταίου μυθιστορήματος της Πηνελόπης Κουρτζή "Το κορίτσι με το σαλιγκάρι."
Με φόντο την παραλία των Ματάλων στην Κρήτη παρακολουθούμε μια ιστορία γεμάτη ένταση, ανατροπές και κυρίως μεταστροφές. Μέσα από την προσέγγιση μιας ζωής που μοιάζει ανοίκεια, αλλά μετατρέπεται σε έναν κόσμο που αλλάζει μέσα από την επαφή με την φύση, την θάλασσα, τον πρωτόγονο τρόπο ζωής και την πραγματική επαφή με τους ανθρώπους.
Η Υπατία είναι μια γυναίκα εύθραυστη, μεγαλωμένη μέσα σε μια υπερπροστευτική οικογένεια που την εγκλώβισε μέσα σε μια ζωή χωρίς πρωτοβουλίες και χωρίς ελευθερία. Επιστρέφει από το Λονδίνο τον Μάρτιο του 1969 έχοντας στις αποσκευές της ένα πληγωμένο σαλιγκάρι. Όπως και το σαλιγκάρι με το σκασμένο καβούκι έτσι και εκείνη με σπασμένο κέλυφος βγαίνει απο το ροζ παραμύθι της και βιώνει σιγά σιγά μια ζωή που δεν είχε φανταστεί. Μια ζωή που δεν είχε υπολογίσει. Καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή της, την μεταστροφή της και την αναγέννηση της, παίζει ο Χάρυ. Η τυχαία γνωριμία τους και η απόφαση της Υπατίας να τον ακολουθήσει στα Μάταλα θα την φέρει μπροστά στην μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής της.
Η Εξαιρετικής ομορφιάς παραλία, με τις περίεργες σπηλιές που χρησιμοποιούνταν για κατοικίες από του Χίπις. Η πρωτόγονη ζωή τους. Τα απελευθερωμένα ήθη τους. Η περίεργη και ευάλωτη εποχή- μιας και η εποχή που διανύουμε είναι εποχή δικτατορίας στην Ελλάδα. Εποχή ζημωσεων για τα δημοκρατικά ιδεώδη στην Ευρώπη. Αλλά και η εποχή που πλήγωσε όσο τίποτα την Αμερική με τον πόλεμο στο Βιετναμ. Μέσα από αυτό το σκηνικό που αποτυπώνει καταπληκτικά η συγγραφέας δια μέσου των Πρωταγωνιστών της και των συναισθημάτων τους αποδίδονται γεγονότα άγνωστα σε πολλούς. Αλλά κυρίως η Πηνελόπη Κουρτζή καταφέρνει να αποτυπώσει απόλυτα τα μικρά θαύματα της ζωής που δημιουργούνται μόνο μέσα απο την επαφή με την φύση. Την επαφή με τους απογυμνωμένους ανθρώπους που πετάνε το κέλυφος της υποκρισίας και της δέσμευσης και αποφασίζουν να ζήσουν και να επιβιώσουν ακραία μέσα σε ένα καθεστώς απόλυτης ελευθερίας.
Ο Κόσμος των Χίπις είναι ένας άλλος κόσμος. Εντελώς εξωπραγματικός αν τον δεις εξωτερικά και εντελώς οικείος αν τον ζήσεις με τους κανόνες του και τις αξίες του. Έτσι και η κεντρική ηρωίδα η Υπατία τον προσεγγίζει αρχι��ά με καχυποψία, με φόβο, με άρνηση. Τον αγγίζει με πόνο, με ενοχή με υποψία. Και είναι ο τρόπος ο μη εκβιαστικός που η συγγραφέας σιγά σιγά φέρνει την Υπατία σε επαφή με τα νέα συναισθήματα της, με τις ανατροπές στις σκέψεις της, με τις ανακατατάξεις της σε όλο της τον ψυχολογικό κόσμο. Σε όλη της την ημιτελή κοσμοθεωρία. Μια κοσμοθεωρία που έμενε πάντα μισή στα θέλω της καθιστώντας την πάντα με ανολοκλήρωτα όνειρα.
"Ένα ουτοπικό αύριο, χρειάζεται ένα ονειρικό σήμερα."
Μέχρι ο κόσμος των Χίπις να την καταπιεί και να την κάνει τελικά και αμετάκλητα κομμάτι του απερίσπαστο. Η Υπατία-Πάτυ θα ζήσει μια περίοδο αναμόρφωσης, ανάτασης, σύγκρουσης με τον ίδιο της τον εαυτό και τα πρωτόγνωρα συναισθήματα της. Ένα κύμα Ενσωμάτωσης και προσαρμογής στον νέο τρόπο ζωής της, αλλά και μια μετωπική σύγκρουση με τον ίδιο τον έρωτα. Ο Έρωτας είναι ο καταλύτης και η φλόγα που θα πυροδοτήσει την μεγαλύτερη σύγκρουση με τον νέο της και παλαιό εαυτό. Αλλά και το εφαλτήριο της εξέλιξης της σε έναν άλλον άνθρωπο εντελώς διαφορετικό και καινούργιο.
Από την άλλη πλευρά η κλειστή κοινωνία. Η ζήλεια, ο θυμός, τα ανάρμοστα συναισθήματα. Η σύγκρουση εκείνων των στοιχείων που δεν αποδέχονται το διαφορετικό και το αλλιώτικο της φύσης, της σκέψης και της ξεχωριστής και μοναδικής ανθρώπινης υπόστασης.
Από την μια η απελευθέρωση λοιπόν των αξιών. Από την άλλη η επιφυλακτικότητα σε κάτι εντελώς καινούργιο εκ διαμέτρου αντίθετο και στην μέση όλα εκείνα τα συναισθήματα που δημιουργούνται από όλα εκείνα τα συσσωρευμένα άδικα αισθήματα που δημιουργεί η ανθρώπινη φύση για να αντιδράσει σε κάθε τί μη αποδεκτό ή σε κάθε τί που δεν ανήκει στα εικονικά πρότυπα της.
Το μυστήριο που μπαίνει ανάμεικτο μέσα στην ιστορία. Η εμπλοκή της Υπατίας σε μια περίεργη υπόθεση αποτροπιαστικού φόνου. Ο ρόλος του Χάρι και το όλο σκηνικό που κτίζεται γύρω τους εγκλωβίζει την θέση τους, αλλά απεγκλωβίζει και τα συναισθήματα τους φέρνοντας στο φως όλα τα θέλω τους και τα μπορώ τους. Αλλά και την συμβολική αξία που παίζουν στην ζωή τους τα όνειρα, οι φίλοι, οι αξίες, τα ιδανικά και όλα τα ανερχόμενα ήθη που είτε εμμένουν στο παρελθόν είτε οραματίζονται το μέλλον.
Τα παιδιά των λουλουδιών. Ένα παγκόσμιο κίνημα αντίστασης και εκφοράς νέων ιδεών και αντιλήψεων. Ένα κίνημα που εκφράστηκε ανορθόδοξα αλλά και αυθεντικά. Ένα κίνημα που αμφισβητήθηκε, αλλά και αγκαλιάστηκε μοναδικά.
Με έναν εξαιρετικά ευαίσθητο τρόπο η συγγραφέας αγγίζει όλες εκείνες τις πτυχές που δημιούργησαν και επηρέασαν μια ολόκληρη γενιά. Με λόγο ατίθασο και πλήρως εναρμονισμένο στην εποχή, στην περιοχή και στην περιχαρακωμένη αντίληψη. Αλλά και στον ιδιαίτερο ψυχικό κόσμο των ανθρώπων από όλες τις μεριές της γης που θέλησαν να ζήσουν και να ξεχάσουν στην γη που δημιούργησαν οι Θεοί, αλλά διαμόρφωσαν οι άνθρωποι. Ζουν σαν πρωτόπλαστοι, αδιαφορώντας για τα πάντα αναμορφώνοντας συνειδήσεις, εκτοπίζοντας ήθη και αναζωογονώντας μέσα από την ίδια την στάχτη την πρόθεση για ζωή με πληρωμένο ήδη το τίμημα: την απομόνωση και την ιδιόμορφη κάθαρση.
Η μουσική και η μελωδία. Η τέχνη, η ιατρική, η ανταλλακτική απεικόνιση μιας νομαδικής ζωής, που σε αναγκάζει να μοιράζεσαι ιστορίες, αξίες, αγαθά. Να γίνεσαι εσύ ο δημιουργός της δικιάς σου ζωής που την μοιράζεσαι και δεν την εγκλωβίζεις σε εγωιστικές πρακτικές. Ένα βιβλίο που μιλά για πόλεμο και ειρήνη. Για μάχη και έρωτα. Για τραγούδι, για ελευθερία, για δημοκρατία όταν στην ουσία βρίσκεσαι στα μέσα της δικτατορίας. Παράδεισος και Κόλαση γίνονται ένα. Η Λιποταξία γίνεται απελευθέρωση. Ο πόνος μετατρέπεται σε λύτρωση.
Η γραφή παραστατική και μελωδική, ανταποκρίνεται σε όλα εκείνα τα στοιχεία που θέλει ένας αναγνώστης για να ζήσει άμεσα την ιστορία, για να δεχτεί τα ψήγματα της μεταστροφής των ηρώων ή της ανταπόκρισης τους σε αυτό που ονομάζουμε στάση ζωής. Και αυτό που θεωρώ προτέρημα του βιβλίου εκτός φυσικά της πρωτότυπης ιστορίας (δεν θυμάμαι ή δεν έχω διαβάσει αντίστοιχη ιστορία που να αναφέρεται στα Ματαλα) είναι η εξαιρετική και ευέλικτη εναλλαγή ανάμεσα σε αυτά που πραγματικά υπήρξαν, αλλά και σε αυτά που δημιουργήθηκαν μοναδικά μέσα από τους ήρωες για να αντιπροσωπεύσουν την συνέχεια τους στο σήμερα και στο πάντα. Λάτρεψα τον Χάρι για τον αταλάντευτο χαρακτήρα του. Την Πάτυ για την τόλμη της να αποδέχεται την αδράνεια της αλλά και να αποτολμήσει να σπάσει το υπερπροστατευτικό της καύκαλο για να ζήσει όσα φοβήθηκε ως τώρα να ζήσει. Αρκεί το σκαμπανέβασμα; Αρκεί η αλλαγή πλεύσης; Αξίζει να αλλάξεις την προστατευμένη σου ζωή; Αξίζει να την ανταλλάξεις ορμώμενη από έναν έρωτα που μπορεί να τον βιώσεις μόνο για μια στιγμή με τον δικό σου τρόπο ή με τον τρόπο που του αξίζει; Εγώ νομίζω πως αξίζει. Όπως αξίζει να διαβάσετε αυτό το βιβλίο για την αυθεντικότητα μιας εποχής που προκάλεσε τόσες ανακατατάξεις και τόσες αναζυμώσεις όσο καμία. Που ναι μεν προκάλεσε αλλά ταυτόχρονα αποτέλεσε το έναυσμα για την εξύψωση ιδανικών που θεωρήθηκαν ευτελή αλλά υπήρξαν ταυτόχρονα ταυτόσημα της ανθρώπινης δύναμης για ζωή και όχι για θάνατο. Που αποτέλεσαν την απόδειξη της αντίστασης σε κάθε τι επιβλητικό και απόλυτο που θέλησε να κυριαρχήσει επάνω στην ανθρώπινη βούληση μέσα από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα της βίας και του πολέμου.
Έχω πλέον συνδυάσει το όνομα της Πηνελόπης Κουρτζή με μια μια συγγραφέα που ξέρει να ανακαλύπτει ιστορίες και σημεία της Ελλάδας που δεν έχουν αναφερθεί ξανά και μέσα από αυτές να ανασυνθέτει εποχές και να καθοδηγεί προσωπικότητες που τις αλλάζουν τα βιώματα, οι εμπειρίες και η συναναστροφή. Διαβάστε το λοιπόν αξίζει με χίλια.
September 4, 2021
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ
ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΟΥΡΤΖΗ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
🌺 Η άποψή μου 🌺
Υπάρχουν κάποια βιβλία που καταφέρνουν μ' έναν τρόπο μαγικό να ταξιδέψουν την ψυχή σου...
Υπάρχουν βιβλία που πλημμυρίζουν όλο σου το είναι με ονειρικές εικόνες και πολύ έντονα συναισθήματα...
Υπάρχουν βιβλία που δεν θα μπορέσεις να ξεχάσεις ποτέ...
Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και " ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ " της Πηνελόπης Κουρτζή.
Η συγγραφέας μας ταξιδεύει σε μια άλλη εποχή γνωρίζοντάς μας τα Παιδιά των Λουλουδιών και την φιλοσοφία της ζωής τους.
Οι Χίπις υπήρξαν ένα κοινωνικό κίνημα παγκόσμιας εμβέλειας. Πρέσβευαν αρετές, αξίες και ιδανικά όπως ο έρωτας, η αγάπη για τον συνάνθρωπο και τη φύση, η ειρήνη, η αθωότητα. Απέρριπταν παράλληλα όλες τις κοινωνικές νόρμες που καταπίεζαν τους ανθρώπους στερώντας τους την ομορφιά της ζωής.
Τα Παιδιά των Λουλουδιών επέλεξαν για καταφύγιο τους την μαγευτική παραλία των Ματάλων στην Κρήτη. Στην απόκρημνη ακτή του όρμου, εκεί όπου υπάρχουν σμιλεμένες σπηλιές έφτιαξαν τα σπίτια τους.
Εκεί οργάνωσαν την κοινωνία τους, μια κοινωνία γεμάτη ευαισθησία, προσφορά κι αγάπη, που ήρθε πολλές φορές αντιμέτωπη με τα " πρέπει " της κλειστής κοινωνίας της περιοχής...
Εκεί θα βρεθεί ύστερα από ένα παιχνίδι της μοίρας και η Υπατία, μια νεαρή φοιτήτρια ιατρικής στο Λονδίνο.
Η Υπατία φεύγει με προορισμό την γενέτειρα της, την Αθήνα τον Μάρτιο του 1969. Στις αποσκευές της κουβαλά την προδοσία και την εκμετάλλευση βίωσε. Συνταξιδιώτης της, ο πόνος και ένα μικρό πληγωμένο σαλιγκάρι, το οποίο φυλά καλά προστατευμένο στο χέρι της...
🐌 " Τίποτα δε ραγιζει όπως μια καρδιά, λέει το κορίτσι με το σαλιγκάρι. "
Μια συνάντηση θαρρείς κανονισμένη από την ειμαρμένη θα οδηγήσει τα βήματά της στα Μάταλα, στον επίγειο παράδεισο, όπως της τα παρουσίασε ο Χάρι, ο νεαρός γοητευτικός άντρας που βρέθηκε απρόσμενα στον δρόμο της...
Η Υπατία, μια νεαρή γυναίκα που κουβαλά μέσα της στερεότυπα και ανασφάλειες θα τολμήσει να υπερκεράσει όλα τα εμπόδια που εκείνα στήνουν μονίμως στην ψυχή της.
🐌 " Το κορίτσι με το σαλιγκάρι, όπως την έλεγαν, μπορεί να φαινόταν εύθραυστη και ανασφαλής απ' έξω, μα από μέσα ήταν αποφασισμένη να πετύχει όλα όσα επιθυμούσε. "
Ο κόσμος των Χίπις, ενώ στην αρχή φαντάζει ξένος και η Υπατία δεν νομίζει πως θα μπορούσε να ταιριάξει σε αυτόν, σιγά σιγά την βοηθά να αποτινάξει τα βαρίδια του παρελθόντος και να ενσωματωθεί.
Η Υπατία, που έγινε Πάτυ στα Μάταλα, θα προσπαθήσει να γιατρέψει την πονεμένη της καρδιά. Θα προσπαθήσει να βγει από το πολυραγισμένο καβούκι της και να ζήσει ευτυχισμένη.
Πόσο διαφορετική μπορεί να είναι όμως η ευτυχία στα μάτια δύο ανθρώπων;
Θα μπορέσει να βρει την ευτυχία που ονειρεύεται δίπλα στον Χάρι;
🐌《 Θα δεσμευόσουν;》τόλμησε να ρωτήσει η Υπατία.
《 Πώς μπορεί να δεσμευτεί μια καρδιά και να παραμείνει ελεύθερη; 》τη ρώτησε με φιλοσοφικό τόνο ο Χάρι.
《 Η μεγαλύτερη ελευθερία που μπορεί να έχει μια καρδιά είναι να ανήκει κάπου 》, του είπε στωικά εκείνη.
Η σχέση των δύο αυτών νέων, η διαφορετικότητα των αντιλήψεων τους, κερδίζει τον αναγνώστη.
Η συγγραφέας δεν αρκείται όμως μονο σ' αυτό.
" ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ " έχει επίσης μυστήριο και αγωνία.
Η Πάτυ θα κληθεί για μια ακόμη φορά να έρθει αντιμέτωπη με το παρελθόν που την πλήγωσε...
Κι έ��ας φόνος θα ταράξει τα γαλήνια νερά της παραλίας...
Ποιός κρύβεται πίσω από αυτόν;
Ποιος θα κινδυνέψει να πληρώσει για ένα έγκλημα που δεν έκανε;
Ποιός θα δώσει τη λύση;
Και ποιο θα είναι το τίμημα;
" ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ " είναι ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα με πολλές κοινωνικές προεκτάσεις, οι οποίες δεν θα αφήσουν κανέναν ασυγκίνητο.
Η συγγραφέας επίσης, καταφέρνει αριστοτεχνικά να μας μεταφέρει το δύσκολο κοινωνικό - πολιτικό πλαίσιο της εποχής.
Η κινηματογραφική πλοκή της σε συνδυασμό με τις εξαιρετικά γλαφυρές περιγραφές καταφέρνουν με τη σειρά τους να γοητεύσουν τον αναγνώστη, ο οποίος νιώθει πως βρίσκεται κι εκείνος στην υπέροχη αυτή παραλία, βλέποντας και βιώνοντας από κοντά τα όσα διαβάζει.
Η Πηνελόπη Κουρτζή χρωματίζει την παραλία της αγάπης με τα πιο όμορφα χρώματα και ντύνει τις βραδιές με τις πιο όμορφες μελωδίες, δημιουργώντας ολοζώντανες εικόνες, κι εγείροντας όλες τις αισθήσεις μας.
Η συγγραφέας κατορθώνει επίσης μέσα από τα εξαιρετικά ψυχογραφήματα των ηρώων της να προκαλέσει την ενσυναίσθηση μας.
Προσωπικά ένιωσα την Υπατία-Πάτυ σαν ένα δικό μου άνθρωπο. Πόνεσα για τα όσα πέρασε και ευχήθηκα να μπορέσει να γίνει ευτυχισμένη.
Όσον αφορά τον Χάρι, θαύμασα τον δυναμισμό του και υποκλίθηκα πολλές φορές στην δοτικότητα του χαρακτήρα του.
Μέσα μου δε, ευχήθηκα αλλες τόσες να ευωδοθεί ο έρωτας των δύο αυτών νέων, τους οποίους αγάπησα πραγματικά.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω πως "ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ " ανήκει πλέον στα πολύ αγαπημένα μου βιβλία. Είναι ένα βιβλίο που μου πρόσφερε ένα υπέροχο ταξίδι το οποίο θα μου μείνει αξέχαστο!
Μην έχοντας ακόμη επισκεφθεί την παραλία στα Μάταλα, δηλώνω απόλυτα γοητευμένη! Θέλω, ύστερα από την ανάγνωση αυτού του βιβλίου, να βρεθώ εκεί για να νιώσω την ενέργεια αυτού του μέρους και να απολαύσω την μοναδική ομορφιά του!
Θα ήθελα τέλος να ευχηθώ μέσα από την καρδιά μου στην γλυκύτατη Πηνελόπη Κουρτζή, την οποία γνώρισα πρόσφατα και με γοήτευσε με την απλότητα, την ευγένεια και το ήθος της, να είναι καλοτάξιδο και αυτό και όλα τα υπόλοιπα βιβλία της και να της πω πως περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο!
Εάν δεν το έχετε διαβάσει ακόμα, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!
Πολλά συγχαρητήρια στην συγγραφέα!
ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΟΥΡΤΖΗ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
🌺 Η άποψή μου 🌺
Υπάρχουν κάποια βιβλία που καταφέρνουν μ' έναν τρόπο μαγικό να ταξιδέψουν την ψυχή σου...
Υπάρχουν βιβλία που πλημμυρίζουν όλο σου το είναι με ονειρικές εικόνες και πολύ έντονα συναισθήματα...
Υπάρχουν βιβλία που δεν θα μπορέσεις να ξεχάσεις ποτέ...
Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και " ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ " της Πηνελόπης Κουρτζή.
Η συγγραφέας μας ταξιδεύει σε μια άλλη εποχή γνωρίζοντάς μας τα Παιδιά των Λουλουδιών και την φιλοσοφία της ζωής τους.
Οι Χίπις υπήρξαν ένα κοινωνικό κίνημα παγκόσμιας εμβέλειας. Πρέσβευαν αρετές, αξίες και ιδανικά όπως ο έρωτας, η αγάπη για τον συνάνθρωπο και τη φύση, η ειρήνη, η αθωότητα. Απέρριπταν παράλληλα όλες τις κοινωνικές νόρμες που καταπίεζαν τους ανθρώπους στερώντας τους την ομορφιά της ζωής.
Τα Παιδιά των Λουλουδιών επέλεξαν για καταφύγιο τους την μαγευτική παραλία των Ματάλων στην Κρήτη. Στην απόκρημνη ακτή του όρμου, εκεί όπου υπάρχουν σμιλεμένες σπηλιές έφτιαξαν τα σπίτια τους.
Εκεί οργάνωσαν την κοινωνία τους, μια κοινωνία γεμάτη ευαισθησία, προσφορά κι αγάπη, που ήρθε πολλές φορές αντιμέτωπη με τα " πρέπει " της κλειστής κοινωνίας της περιοχής...
Εκεί θα βρεθεί ύστερα από ένα παιχνίδι της μοίρας και η Υπατία, μια νεαρή φοιτήτρια ιατρικής στο Λονδίνο.
Η Υπατία φεύγει με προορισμό την γενέτειρα της, την Αθήνα τον Μάρτιο του 1969. Στις αποσκευές της κουβαλά την προδοσία και την εκμετάλλευση βίωσε. Συνταξιδιώτης της, ο πόνος και ένα μικρό πληγωμένο σαλιγκάρι, το οποίο φυλά καλά προστατευμένο στο χέρι της...
🐌 " Τίποτα δε ραγιζει όπως μια καρδιά, λέει το κορίτσι με το σαλιγκάρι. "
Μια συνάντηση θαρρείς κανονισμένη από την ειμαρμένη θα οδηγήσει τα βήματά της στα Μάταλα, στον επίγειο παράδεισο, όπως της τα παρουσίασε ο Χάρι, ο νεαρός γοητευτικός άντρας που βρέθηκε απρόσμενα στον δρόμο της...
Η Υπατία, μια νεαρή γυναίκα που κουβαλά μέσα της στερεότυπα και ανασφάλειες θα τολμήσει να υπερκεράσει όλα τα εμπόδια που εκείνα στήνουν μονίμως στην ψυχή της.
🐌 " Το κορίτσι με το σαλιγκάρι, όπως την έλεγαν, μπορεί να φαινόταν εύθραυστη και ανασφαλής απ' έξω, μα από μέσα ήταν αποφασισμένη να πετύχει όλα όσα επιθυμούσε. "
Ο κόσμος των Χίπις, ενώ στην αρχή φαντάζει ξένος και η Υπατία δεν νομίζει πως θα μπορούσε να ταιριάξει σε αυτόν, σιγά σιγά την βοηθά να αποτινάξει τα βαρίδια του παρελθόντος και να ενσωματωθεί.
Η Υπατία, που έγινε Πάτυ στα Μάταλα, θα προσπαθήσει να γιατρέψει την πονεμένη της καρδιά. Θα προσπαθήσει να βγει από το πολυραγισμένο καβούκι της και να ζήσει ευτυχισμένη.
Πόσο διαφορετική μπορεί να είναι όμως η ευτυχία στα μάτια δύο ανθρώπων;
Θα μπορέσει να βρει την ευτυχία που ονειρεύεται δίπλα στον Χάρι;
🐌《 Θα δεσμευόσουν;》τόλμησε να ρωτήσει η Υπατία.
《 Πώς μπορεί να δεσμευτεί μια καρδιά και να παραμείνει ελεύθερη; 》τη ρώτησε με φιλοσοφικό τόνο ο Χάρι.
《 Η μεγαλύτερη ελευθερία που μπορεί να έχει μια καρδιά είναι να ανήκει κάπου 》, του είπε στωικά εκείνη.
Η σχέση των δύο αυτών νέων, η διαφορετικότητα των αντιλήψεων τους, κερδίζει τον αναγνώστη.
Η συγγραφέας δεν αρκείται όμως μονο σ' αυτό.
" ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ " έχει επίσης μυστήριο και αγωνία.
Η Πάτυ θα κληθεί για μια ακόμη φορά να έρθει αντιμέτωπη με το παρελθόν που την πλήγωσε...
Κι έ��ας φόνος θα ταράξει τα γαλήνια νερά της παραλίας...
Ποιός κρύβεται πίσω από αυτόν;
Ποιος θα κινδυνέψει να πληρώσει για ένα έγκλημα που δεν έκανε;
Ποιός θα δώσει τη λύση;
Και ποιο θα είναι το τίμημα;
" ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ " είναι ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα με πολλές κοινωνικές προεκτάσεις, οι οποίες δεν θα αφήσουν κανέναν ασυγκίνητο.
Η συγγραφέας επίσης, καταφέρνει αριστοτεχνικά να μας μεταφέρει το δύσκολο κοινωνικό - πολιτικό πλαίσιο της εποχής.
Η κινηματογραφική πλοκή της σε συνδυασμό με τις εξαιρετικά γλαφυρές περιγραφές καταφέρνουν με τη σειρά τους να γοητεύσουν τον αναγνώστη, ο οποίος νιώθει πως βρίσκεται κι εκείνος στην υπέροχη αυτή παραλία, βλέποντας και βιώνοντας από κοντά τα όσα διαβάζει.
Η Πηνελόπη Κουρτζή χρωματίζει την παραλία της αγάπης με τα πιο όμορφα χρώματα και ντύνει τις βραδιές με τις πιο όμορφες μελωδίες, δημιουργώντας ολοζώντανες εικόνες, κι εγείροντας όλες τις αισθήσεις μας.
Η συγγραφέας κατορθώνει επίσης μέσα από τα εξαιρετικά ψυχογραφήματα των ηρώων της να προκαλέσει την ενσυναίσθηση μας.
Προσωπικά ένιωσα την Υπατία-Πάτυ σαν ένα δικό μου άνθρωπο. Πόνεσα για τα όσα πέρασε και ευχήθηκα να μπορέσει να γίνει ευτυχισμένη.
Όσον αφορά τον Χάρι, θαύμασα τον δυναμισμό του και υποκλίθηκα πολλές φορές στην δοτικότητα του χαρακτήρα του.
Μέσα μου δε, ευχήθηκα αλλες τόσες να ευωδοθεί ο έρωτας των δύο αυτών νέων, τους οποίους αγάπησα πραγματικά.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω πως "ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ " ανήκει πλέον στα πολύ αγαπημένα μου βιβλία. Είναι ένα βιβλίο που μου πρόσφερε ένα υπέροχο ταξίδι το οποίο θα μου μείνει αξέχαστο!
Μην έχοντας ακόμη επισκεφθεί την παραλία στα Μάταλα, δηλώνω απόλυτα γοητευμένη! Θέλω, ύστερα από την ανάγνωση αυτού του βιβλίου, να βρεθώ εκεί για να νιώσω την ενέργεια αυτού του μέρους και να απολαύσω την μοναδική ομορφιά του!
Θα ήθελα τέλος να ευχηθώ μέσα από την καρδιά μου στην γλυκύτατη Πηνελόπη Κουρτζή, την οποία γνώρισα πρόσφατα και με γοήτευσε με την απλότητα, την ευγένεια και το ήθος της, να είναι καλοτάξιδο και αυτό και όλα τα υπόλοιπα βιβλία της και να της πω πως περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο!
Εάν δεν το έχετε διαβάσει ακόμα, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!
Πολλά συγχαρητήρια στην συγγραφέα!
March 4, 2021
https://dominicamat.blogspot.com/2021...
Κατά τη διάρκεια της ζωής μας θα συναντήσουμε στο δρόμο μας πολλούς ανθρώπους. Άλλοι θα έρθουν για να μείνουν μέχρι το τέλος,άλλοι θα είναι απλοί περαστικοί κι άλλοι θα εμφανιστούν για μία μόνο στιγμή καί θα χαθούν ξαφνικά από τα μάτια μας σαν άλλα αερικά. Όλοι κι όλες,όμως,πιστεύω πως ακούσια,ή,εκούσια θα μας προσφέρουν κάτι. Καί δεν εννοώ από υλικής άποψης. Θα μας δώσουν χρήσιμα μαθήματα μα θα γίνουν καί πηγή έμπνευσής μας... Κάτι ανάλογο συνέβη καί στην συγγραφέα κυρία Πηνελόπη Κουρτζή καί το κορίτσι χωρίς όνομα,το κορίτσι με το σαλιγκάρι. Μία τυχαία γνωριμία που κράτησε λίγο αλλά έγινε η αφορμή για να γράψει η συγγραφέας ένα νέο μυθιστόρημα,ένα τραγούδι καί να κάνει μία ταινία. Σήμερα,λοιπόν,έχω την χαρά να σας παρουσιάζω μέσα από το blog μου το νέο μυθιστόρημα της συγγραφέως με τίτλο ''Το κορίτσι με το σαλιγκάρι'' που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ένα βιβλίο που είχα μέρες στα χέρια μου αλλά περίμενα να έρθει η κατάλληλη στιγμή να το διαβάσω. Καί τί καλύτερο από την περίοδο που ξεκινά η άνοιξη;
Η γραφή της συγγραφέως κυρίας Πηνελόπης Κουρτζή μπορεί να χαρακτηριστεί ως αισθαντική κι εκλεπτυσμένη με μία εσάνς λυρικότητας που είναι διάχυτη σε όλο το κείμενο της. Μπορεί καί μας μεταφέρει,έστω καί νοερά,στην παραλία στα Μάταλα σε μία εποχή μακρινή αλλά όχι άγνωστη σε πολλούς/ες. Σε μία εποχή όπου από την μία μεριά υπήρχε η δικτατορία στην Ελλάδα καί από την άλλη τα παιδιά των λουλουδιών,ή,όπως τους αποκαλούσαν πολλοί ''χίπιδες'' που είχαν κάνει τρόπο ζωής την ανάγκη για παγκόσμια ειρήνη,αγάπη καί προσφορά στον άνθρωπο χωρίς ιδιοτέλεια,ή,απώτερο συμφέρον. Μπορείτε να δείτε την αντίθεση; Καί δεν είναι η μόνη...
Βρήκα πολύ αρεστό τον τρόπο με τον οποίο η συγγραφέας προσπαθεί καί εντέλει καταφέρνει να εντάξει με ομαλότητα στο νησί της Κρήτης τους χίπιδες καί τον ντόπιο πληθυσμό. Δύο ''κατηγορίες'' ανθρώπων με διαφορετικά πιστεύω,ήθη καί έθιμα έρχονται να ενωθούν κάτω από τον έναστρο ουρανό της Κρήτης καί να ζήσουν αρμονικά,χωρίς να επεμβαίνουν οι μεν στις δουλειές καί στις υποθέσεις των δε. Αγάπησα την άγρια ομορφιά του τόπου. Τότε που όλα ήταν ακόμα παρθένα από την αλόγιστη παρέμβαση του ανθρώπου. Ακόμη καί οι διαφορές στον τρόπο ομιλίας καί στάσης ζωής των ανθρώπων εκεί δεν με ενοχλούν αλλά με γοητεύουν ακόμη περισσότερο.
Η συγγραφέας ορμώμενη από ένα μαγευτικό τοπίο αποτυπώνει πάνω στο χαρτί μία ιστορία που αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα σε ένα αισθηματικό-κοινωνικό πλαίσιο όπου η περιπέτεια θα έρθει με την σειρά της να προσδώσει αυτήν την ζωντάνια που ταίριαζε με τον χώρο καί τον χρόνο όπου θα λάβουν χώρα τα γεγονότα. Ετερόκλητοι άνθρωποι μεταξύ τους με τα όποια πάθη,λάθη,''θέλω'',σκοπούς καί εμπειρίες ζωής θα λάβουν μέρος σε ένα γαϊτανάκι της μοίρας όπου οι ζωές τους θα μπλεχθούν σαν τις κορδέλες καί θα δημιουργήσουν ισχυρούς σαν γόρδιους δεσμούς που δεν δύναται τίποτα να τους λύσει παρά μόνο οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι...
''«Σε θέλω δικό μου. Δεν αντέχω πια να σε μοιράζομαι. Προτιμώ να μη σε έχω καθόλου αν δεν ανήκεις μόνο σε εμένα». Ο τόνος ήταν απολογητικός, η φράση απλή και χιλιοειπωμένη. Όμως καμία δεν είχε τολμήσει να του το πει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Αλλά του το είπε. Εκείνη. Το κορίτσι με το σαλιγκάρι.
Έφτασε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού από το Λονδίνο στις 26 Μαρτίου του 1969. Έφτασε κρατώντας στη χούφτα της ένα μικρό, πληγωμένο σαλιγκάρι. Και από εκεί, πάντα με το μικρό σαλιγκάρι προστατευμένο στην κλειστή παλάμη της, πήγε στα Μάταλα. Εκεί όπου της είχαν υποσχεθεί ότι βρισκόταν ο παράδεισος της φύσης. Και των χίπηδων. Στα Μάταλα, τον παράδεισο της ελευθερίας. Και της Τζόνι Μίτσελ. Και του Χάρι. Προπαντός του Χάρι. Έμεινε μέχρι τον Μάιο του 1969, περιμένοντας, μαζί με τα παιδιά των λουλουδιών από όλο τον κόσμο, το καλοκαίρι της αγάπης. Μα αυτό δεν ήρθε ποτέ... Γιατί εκείνο τον Μάιο έγινε ό,τι έγινε.'' (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Θα μου επιτρέψετε να θεωρώ πως όλη η ουσία του βιβλίου προέρχεται από την άψογη,άρτια ψυχογράφηση των χαρακτήρων των ηρώων καί των ηρωϊδων από την συγγραφέα. Κόσμοι παράλληλοι θα συναντηθούν ύστερα από ένα καπρίτσιο της μοίρας όπου θα φέρει τους πρωταγωνιστές καί τις πρωταγωνίστριες σε ένα κομβικό για τη ζωή τους σημείο. Μέσα στο βιβλίο θα βρούμε τόσα πρόσωπα όσα χρειάζονται για την ομαλή εξέλιξη των γεγονότων καί για να έχουμε μία ολοκληρωμένη εικόνα χωρίς κενά. Κάθε ήρωας καί ηρωϊδα φέρουν τα δικά τους χαρακτηριστικά που τους/τις κάνουν να ξεχωρίζουν από τους άλλους καί να εκπροσωπούν τρόπον τινά κάτι το διαφορετικό. Από ήθη καί έθιμα εκείνης της εποχής έως παγιωμένες αντιλήψεις καί στάσεις ολόκληρης της κοινωνίας. Σε σύγκρουση η ανάγκη για ελευθερία καί αποδοχή καί παύση της καταπίεσης με την προκατάληψη καί τον δήθεν καθωσπρεπισμό που στερούσε το δικαίωμα στην επιλογή για το πως θα ζήσει κάποιος/α.
Δεν σας το κρύβω πως εστίασα την προσοχή μου πάνω στην κύρια πρωταγωνίστρια του βιβλίου,την Υπατία καί στο μικρό πληγωμένο σαλιγκάρι της. Είχα την αίσθηση πως υπάρχει ένας παραλληρισμός πίσω από αυτό. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε ένα ''καβούκι'' που μας προστατεύει όχι μόνο από τις άσχημες σκέψεις αλλά καί τον ψυχικό πόνο. Όταν πληγωθούμε καί ραγίσει,ή,σπάσει σε κάποιο σημείο το ''καβούκι'' μας,τότε αισθανόμαστε ευάλωτοι/ες καί εκτεθειμένοι/ες στο κίνδυνο. Έχουμε ανάγκη κάποιος/α να μας φροντίσει. Όμοια καί η ηρωϊδα μας η Υπατία στο ''πρόσωπο'' του σαλιγκαριού με το ραγισμένο κέλυφος είδε τον δικό της εαυτό καί τα δικά της ψυχικά τραύματα που χρειάζονταν περιποίηση. Λές κι αν τα κατάφερνε εκείνο το σαλιγκάρι,θα μπορούσε να ''γιατρευτεί'' κι εκείνη.
Έπειτα,ήταν ο Χάρι. Ένας νέος,δυναμικός κι ανεξάρτητος άνδρας που δεν επιθυμούσε δεσμεύσεις. Ζούσε για το σήμερα καί όχι για το αύριο. Κι όσο οξύμωρο κι αν ακουστεί,ήταν ένας άνδρας με τιμή που πρόσφερε στον συνάνθρωπο χωρίς ανταλλάγματα. Τί θα γίνει όταν αυτοί οι δύο θα συναντηθούν; Μπορούν να κρατήσουν για πάντα οι έρωτες του καλοκαιριού,ή,με την πρώτη φθινοπωρινή μπόρα θα διαλυθούν σαν πύργοι στην άμμο; Θα καταφέρουν να αποδείξουν πρωτίστως στον εαυτό τους,κι έπειτα σε όλους κι όλες εμάς,πως η μεγαλύτερη ελευθερία είναι να ανήκουμε με την καρδιά μας σε κάποιον άλλον άνθρωπο,ή,είναι κι αυτό ένα όνειρο θερινής νυχτός;
Εγώ κάπου εδώ θα ολοκληρώσω την αναφορά μου στο βιβλίο με την παρότρυνση προς εσάς τους/τις αναγνώστες/στριες να το αναζητήσετε καί να το διαβάσετε καί με την ευχή προς την συγγραφέα να καταφέρει να συναντήσει πάλι το κορίτσι με το σαλιγκάρι αλλά κι αν δεν συμβεί αυτό,να νιώθει τυχερή που την γνώρισε έστω καί για τόσο λίγο. Ναι,το βιβλίο μου άρεσε πάρα πολύ καί μου γέννησε την επιθυμία για ένα ταξίδι με προορισμό τα Μάταλα.
Καλές σας αναγνώσεις!
Κατά τη διάρκεια της ζωής μας θα συναντήσουμε στο δρόμο μας πολλούς ανθρώπους. Άλλοι θα έρθουν για να μείνουν μέχρι το τέλος,άλλοι θα είναι απλοί περαστικοί κι άλλοι θα εμφανιστούν για μία μόνο στιγμή καί θα χαθούν ξαφνικά από τα μάτια μας σαν άλλα αερικά. Όλοι κι όλες,όμως,πιστεύω πως ακούσια,ή,εκούσια θα μας προσφέρουν κάτι. Καί δεν εννοώ από υλικής άποψης. Θα μας δώσουν χρήσιμα μαθήματα μα θα γίνουν καί πηγή έμπνευσής μας... Κάτι ανάλογο συνέβη καί στην συγγραφέα κυρία Πηνελόπη Κουρτζή καί το κορίτσι χωρίς όνομα,το κορίτσι με το σαλιγκάρι. Μία τυχαία γνωριμία που κράτησε λίγο αλλά έγινε η αφορμή για να γράψει η συγγραφέας ένα νέο μυθιστόρημα,ένα τραγούδι καί να κάνει μία ταινία. Σήμερα,λοιπόν,έχω την χαρά να σας παρουσιάζω μέσα από το blog μου το νέο μυθιστόρημα της συγγραφέως με τίτλο ''Το κορίτσι με το σαλιγκάρι'' που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Ένα βιβλίο που είχα μέρες στα χέρια μου αλλά περίμενα να έρθει η κατάλληλη στιγμή να το διαβάσω. Καί τί καλύτερο από την περίοδο που ξεκινά η άνοιξη;
Η γραφή της συγγραφέως κυρίας Πηνελόπης Κουρτζή μπορεί να χαρακτηριστεί ως αισθαντική κι εκλεπτυσμένη με μία εσάνς λυρικότητας που είναι διάχυτη σε όλο το κείμενο της. Μπορεί καί μας μεταφέρει,έστω καί νοερά,στην παραλία στα Μάταλα σε μία εποχή μακρινή αλλά όχι άγνωστη σε πολλούς/ες. Σε μία εποχή όπου από την μία μεριά υπήρχε η δικτατορία στην Ελλάδα καί από την άλλη τα παιδιά των λουλουδιών,ή,όπως τους αποκαλούσαν πολλοί ''χίπιδες'' που είχαν κάνει τρόπο ζωής την ανάγκη για παγκόσμια ειρήνη,αγάπη καί προσφορά στον άνθρωπο χωρίς ιδιοτέλεια,ή,απώτερο συμφέρον. Μπορείτε να δείτε την αντίθεση; Καί δεν είναι η μόνη...
Βρήκα πολύ αρεστό τον τρόπο με τον οποίο η συγγραφέας προσπαθεί καί εντέλει καταφέρνει να εντάξει με ομαλότητα στο νησί της Κρήτης τους χίπιδες καί τον ντόπιο πληθυσμό. Δύο ''κατηγορίες'' ανθρώπων με διαφορετικά πιστεύω,ήθη καί έθιμα έρχονται να ενωθούν κάτω από τον έναστρο ουρανό της Κρήτης καί να ζήσουν αρμονικά,χωρίς να επεμβαίνουν οι μεν στις δουλειές καί στις υποθέσεις των δε. Αγάπησα την άγρια ομορφιά του τόπου. Τότε που όλα ήταν ακόμα παρθένα από την αλόγιστη παρέμβαση του ανθρώπου. Ακόμη καί οι διαφορές στον τρόπο ομιλίας καί στάσης ζωής των ανθρώπων εκεί δεν με ενοχλούν αλλά με γοητεύουν ακόμη περισσότερο.
Η συγγραφέας ορμώμενη από ένα μαγευτικό τοπίο αποτυπώνει πάνω στο χαρτί μία ιστορία που αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα σε ένα αισθηματικό-κοινωνικό πλαίσιο όπου η περιπέτεια θα έρθει με την σειρά της να προσδώσει αυτήν την ζωντάνια που ταίριαζε με τον χώρο καί τον χρόνο όπου θα λάβουν χώρα τα γεγονότα. Ετερόκλητοι άνθρωποι μεταξύ τους με τα όποια πάθη,λάθη,''θέλω'',σκοπούς καί εμπειρίες ζωής θα λάβουν μέρος σε ένα γαϊτανάκι της μοίρας όπου οι ζωές τους θα μπλεχθούν σαν τις κορδέλες καί θα δημιουργήσουν ισχυρούς σαν γόρδιους δεσμούς που δεν δύναται τίποτα να τους λύσει παρά μόνο οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι...
''«Σε θέλω δικό μου. Δεν αντέχω πια να σε μοιράζομαι. Προτιμώ να μη σε έχω καθόλου αν δεν ανήκεις μόνο σε εμένα». Ο τόνος ήταν απολογητικός, η φράση απλή και χιλιοειπωμένη. Όμως καμία δεν είχε τολμήσει να του το πει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Αλλά του το είπε. Εκείνη. Το κορίτσι με το σαλιγκάρι.
Έφτασε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού από το Λονδίνο στις 26 Μαρτίου του 1969. Έφτασε κρατώντας στη χούφτα της ένα μικρό, πληγωμένο σαλιγκάρι. Και από εκεί, πάντα με το μικρό σαλιγκάρι προστατευμένο στην κλειστή παλάμη της, πήγε στα Μάταλα. Εκεί όπου της είχαν υποσχεθεί ότι βρισκόταν ο παράδεισος της φύσης. Και των χίπηδων. Στα Μάταλα, τον παράδεισο της ελευθερίας. Και της Τζόνι Μίτσελ. Και του Χάρι. Προπαντός του Χάρι. Έμεινε μέχρι τον Μάιο του 1969, περιμένοντας, μαζί με τα παιδιά των λουλουδιών από όλο τον κόσμο, το καλοκαίρι της αγάπης. Μα αυτό δεν ήρθε ποτέ... Γιατί εκείνο τον Μάιο έγινε ό,τι έγινε.'' (Περίληψη οπισθοφύλλου)
Θα μου επιτρέψετε να θεωρώ πως όλη η ουσία του βιβλίου προέρχεται από την άψογη,άρτια ψυχογράφηση των χαρακτήρων των ηρώων καί των ηρωϊδων από την συγγραφέα. Κόσμοι παράλληλοι θα συναντηθούν ύστερα από ένα καπρίτσιο της μοίρας όπου θα φέρει τους πρωταγωνιστές καί τις πρωταγωνίστριες σε ένα κομβικό για τη ζωή τους σημείο. Μέσα στο βιβλίο θα βρούμε τόσα πρόσωπα όσα χρειάζονται για την ομαλή εξέλιξη των γεγονότων καί για να έχουμε μία ολοκληρωμένη εικόνα χωρίς κενά. Κάθε ήρωας καί ηρωϊδα φέρουν τα δικά τους χαρακτηριστικά που τους/τις κάνουν να ξεχωρίζουν από τους άλλους καί να εκπροσωπούν τρόπον τινά κάτι το διαφορετικό. Από ήθη καί έθιμα εκείνης της εποχής έως παγιωμένες αντιλήψεις καί στάσεις ολόκληρης της κοινωνίας. Σε σύγκρουση η ανάγκη για ελευθερία καί αποδοχή καί παύση της καταπίεσης με την προκατάληψη καί τον δήθεν καθωσπρεπισμό που στερούσε το δικαίωμα στην επιλογή για το πως θα ζήσει κάποιος/α.
Δεν σας το κρύβω πως εστίασα την προσοχή μου πάνω στην κύρια πρωταγωνίστρια του βιβλίου,την Υπατία καί στο μικρό πληγωμένο σαλιγκάρι της. Είχα την αίσθηση πως υπάρχει ένας παραλληρισμός πίσω από αυτό. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε ένα ''καβούκι'' που μας προστατεύει όχι μόνο από τις άσχημες σκέψεις αλλά καί τον ψυχικό πόνο. Όταν πληγωθούμε καί ραγίσει,ή,σπάσει σε κάποιο σημείο το ''καβούκι'' μας,τότε αισθανόμαστε ευάλωτοι/ες καί εκτεθειμένοι/ες στο κίνδυνο. Έχουμε ανάγκη κάποιος/α να μας φροντίσει. Όμοια καί η ηρωϊδα μας η Υπατία στο ''πρόσωπο'' του σαλιγκαριού με το ραγισμένο κέλυφος είδε τον δικό της εαυτό καί τα δικά της ψυχικά τραύματα που χρειάζονταν περιποίηση. Λές κι αν τα κατάφερνε εκείνο το σαλιγκάρι,θα μπορούσε να ''γιατρευτεί'' κι εκείνη.
Έπειτα,ήταν ο Χάρι. Ένας νέος,δυναμικός κι ανεξάρτητος άνδρας που δεν επιθυμούσε δεσμεύσεις. Ζούσε για το σήμερα καί όχι για το αύριο. Κι όσο οξύμωρο κι αν ακουστεί,ήταν ένας άνδρας με τιμή που πρόσφερε στον συνάνθρωπο χωρίς ανταλλάγματα. Τί θα γίνει όταν αυτοί οι δύο θα συναντηθούν; Μπορούν να κρατήσουν για πάντα οι έρωτες του καλοκαιριού,ή,με την πρώτη φθινοπωρινή μπόρα θα διαλυθούν σαν πύργοι στην άμμο; Θα καταφέρουν να αποδείξουν πρωτίστως στον εαυτό τους,κι έπειτα σε όλους κι όλες εμάς,πως η μεγαλύτερη ελευθερία είναι να ανήκουμε με την καρδιά μας σε κάποιον άλλον άνθρωπο,ή,είναι κι αυτό ένα όνειρο θερινής νυχτός;
Εγώ κάπου εδώ θα ολοκληρώσω την αναφορά μου στο βιβλίο με την παρότρυνση προς εσάς τους/τις αναγνώστες/στριες να το αναζητήσετε καί να το διαβάσετε καί με την ευχή προς την συγγραφέα να καταφέρει να συναντήσει πάλι το κορίτσι με το σαλιγκάρι αλλά κι αν δεν συμβεί αυτό,να νιώθει τυχερή που την γνώρισε έστω καί για τόσο λίγο. Ναι,το βιβλίο μου άρεσε πάρα πολύ καί μου γέννησε την επιθυμία για ένα ταξίδι με προορισμό τα Μάταλα.
Καλές σας αναγνώσεις!
September 13, 2021
Αρχικά, αγάπησα την παραλία στα Μάταλα όπως και τις σπηλιές. Οι περιγραφές με μάγεψαν. Αλήθεια δεν θα ξεχάσω ποτέ την περιγραφή της παραλία τονίζοντας τα χρώματα της θάλασσας και του ήλιου. Έχω επηρεαστεί τόσο πολύ που θέλω να επισκεφτώ τα Μάταλα και αν διαβάσεις το βιβλίο και εσύ σου υπόσχομαι πως θα θες και εσύ. Σε κάθε περιγραφή ήταν λες και είχα βρεθεί και εγώ εκεί. Επίσης, έμαθα αρκετά πράγματα για την καθημερινότητα των χίπηδων, για τις κατοικίες τους (τις σπηλιές εννοώ), για τις απελευθερωμένες απόψεις τους και πολλά άλλα. Θαύμασα αυτούς τους ανθρώπους που ζούσαν έξω α��ό τους κανόνες.
Σχετικά με τους ήρωες, μου άρεσε που ήταν διαφορετικοί και που Υπατία προσπαθούσε να γνωρίσει τον εαυτό της. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ταυτίστηκε με το πληγωμένο της σαλιγκάρι. Άραγε η Υπατία θα καταφέρει να βγει από το καβούκι της;
Βρες ολόκληρη την κριτική στο blog μου (https://bookmelody894813361.wordpress...)
Σχετικά με τους ήρωες, μου άρεσε που ήταν διαφορετικοί και που Υπατία προσπαθούσε να γνωρίσει τον εαυτό της. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ταυτίστηκε με το πληγωμένο της σαλιγκάρι. Άραγε η Υπατία θα καταφέρει να βγει από το καβούκι της;
Βρες ολόκληρη την κριτική στο blog μου (https://bookmelody894813361.wordpress...)
November 11, 2021
Μας ταξιδεύει! Σε χώρους μαγικούς γεμάτους με μουσική, χρώματα, μυρωδιές, αλμύρα, φως, ανεμελιά και πολύ αγάπη. Κάθε περιγραφή αφήνει μέσα μας ένα κομμάτι του τότε. Μια στιγμή των παιδιών των λουλουδιών. Εκείνο που δεν κατάλαβα όμως είναι γιατί έπρεπε ένα μυστικό που το ήξεραν ήδη ο Χάρης, ο Λιος, ο Μανωλιός και ίσως πολλά από τα παιδιά που παρευρέθηκαν στην συζήτηση, να μην το γνωρίζει η Υπατία, που την αφορούσε άμεσα. Και γιατί ο Χάρης έριξε μαύρη πέτρα πίσω του και δεν ξαναπήγε ποτέ ξανά στα Μάταλα! Μου λείπει ο συλλογισμός της σκέψης του…
October 31, 2023
Το βιβλιο είχε κυρίως ενδιαφέρον για τη σειρά της ΕΡΤ " η Παραλία" αλλά δεν μου έλυσε πολλές απορίες δεδομένου ότι το ένα με το άλλο απέχουν γαλαξίες, με μόνο κοινό τα Ματαλα και το όνομα της πρωταγωνιστριας. Μου άρεσε όπως πάντα η χρήση της γλώσσας της κας Κουρτζη αλλά το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου ήταν ένας ερωτικός χορός μεταξύ της Υπατίας και του Χάρι. Δεν πειράζει, το επόμενο ελπίζω να είναι καλύτερο.
May 18, 2021
Τι διαμάντι ήταν αυτό;;;!!! Αν υπήρχαν και αλλά αστέρια θα τα έβαζα!
September 9, 2021
Η Κουρτζή στο τελευταίο της μυθιστόρημα θέτει σαν χώρο δράσης της ιστορίας τα Μάταλα την εποχή των Χίπις. Μια φοιτήτρια ιατρικής στην Αγγλία, η Υπατία έρχεται στην Κρήτη το 1969 μετά από ένα συναισθηματικό επίπονο αδιέξοδο. Μια τελείως διαφορετική πραγματικότητα θα βιώσει ανάμεσα στα παιδιά των λουλουδιών και σίγουρα μεγάλο ρόλο στην αλλαγή του χαρακτήρα της και των αποφάσεών της θα διαδραματίσει ο Χάρι, ενεργό μέλος αυτής της κοινότητας. Ο ίδιος γοητευτικός και παράλληλα αινιγματικός θα την ωθήσει να αντικρίσει τον κόσμο με άλλα μάτια, αντιμετωπίζοντας τις βαθύτερες φοβίες της. Μεγαλωμένη σε αυστηρό περιβάλλον ήλθε το πλήρωμα του χρόνου να τολμήσει να κάνει αλλαγές για να εξασφαλίσει την ψυχική της ισορροπία. Το παρελθόν την πλήγωσε. Το παρόν άραγε θα της φερθεί όπως της αξίζει;
Η συνέχεια στο λινκ :https://vivliopareas.blogspot.com/202...
Η συνέχεια στο λινκ :https://vivliopareas.blogspot.com/202...
February 17, 2021
Η συγγραφέας Πηνελοπη Κουρτζη μας παραθέτει μια ρομαντική ιστορία αγάπης στην παραλία των χιπηδων , τα Ματαλα της Κρήτης το 1969.
Η βασική της ηρωίδα Υπατια , που έχει έρθει από Λονδινο κρατώντας στην χούφτα της ενα σαλιγκάρι , θα περάσει τελείως απροσδόκητα ένα διάστημα της ζωής της μένοντας εκεί , γνωρίζοντας την χίπικη ζωή , και ανακαλύπτοντας την σημασία των απλών πραγμάτων .
Η αφορμή για να πάει εκεί είναι ο Χάρι , ο οποίος θα τη συνταράξει συναισθηματικά. Ένα ατυχές γεγονός θα απειλήσει την δομή της κοινότητας και όχι μόνο!
Το «Κορίτσι με το Σαλιγκάρι» είναι ένα βιβλίο για την αγάπη , διαβάζεται εύκολα και έχει ωραίες περιγραφές που βάζουν τον αναγνώστη εντονότερα στον χώρο και τόπο της ιστορίας.
Η βασική της ηρωίδα Υπατια , που έχει έρθει από Λονδινο κρατώντας στην χούφτα της ενα σαλιγκάρι , θα περάσει τελείως απροσδόκητα ένα διάστημα της ζωής της μένοντας εκεί , γνωρίζοντας την χίπικη ζωή , και ανακαλύπτοντας την σημασία των απλών πραγμάτων .
Η αφορμή για να πάει εκεί είναι ο Χάρι , ο οποίος θα τη συνταράξει συναισθηματικά. Ένα ατυχές γεγονός θα απειλήσει την δομή της κοινότητας και όχι μόνο!
Το «Κορίτσι με το Σαλιγκάρι» είναι ένα βιβλίο για την αγάπη , διαβάζεται εύκολα και έχει ωραίες περιγραφές που βάζουν τον αναγνώστη εντονότερα στον χώρο και τόπο της ιστορίας.
March 14, 2024
Ειναι το πρώτο βιβλίο που έγινε σειρά και με απογοήτευσε. Σχεδόν πάντα τα βιβλία είναι καλύτερα απο τις σειρές εδώ όμως έγινε το αντίθετο. Η σειρά είναι καλογυρισμένη ,πολυπρόσωπη με πολλές παραλληλες ιστορίες και αγωνία. Το βιβλίο είχε πολύ πολύ λιγότερα και μετα λύπης μου ομολογώ οτι δεν μου άρεσε.
February 19, 2021
Υπέροχο βιβλίο, με μάγεψε!! Ήθελα να πάω στη παραλία να γνωρίσω τα παιδιά των λουλουδιών,να γίνω ένα μαζί τους!!! Πραγματικά δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου!!
February 25, 2021
Μαγευτικο βιβλιο..Με συνεπηρε απολυτα..Ενιωσα σαν να βρισκομουν και εγω στα Ματαλα με τα παιδια των Λουλουδιων και να βουταω μαζι τους στην παραλια της αγαπης..
August 28, 2023
2.5 ⭐️ Κουραστική η Υπατία, δεν με έπεισε το τέλος!
July 4, 2021
🐌 Το κορίτσι με το σαλιγκάρι 🐌
Περίληψη: Βλέπουμε την Υπατία ένα κορίτσι κλεισμένο στο καβούκι της, μαζί με ενα πληγωμένο σαλιγκάρι στο χέρι, να πηγαίνει στα Μάταλα λόγω του Χάρι. Δεν ήθελε και πολύ για να δεχτεί, άλλωστε από την πρώτη στιγμή φαίνεται να τον έχει ερωτευτεί.
Δεν γνωρίζει όμως πως ο Χάρι θέλει να είναι ελεύθερος, να ζήσει το τώρα χωρίς καμία απολύτως δέσμευση προς τον έρωτα αλλά και τη ζωή γενικότερα. Δέχεται κάθε αγκαλιά και χάδι από διαφορετικές κοπέλες. Σε αντίθεση με την Πάτυ που δεν το καταλαβαίνει και θεωρεί πως, η μεγαλύτερη ελευθερία της καρδιάς είναι να μπορεί να ανήκει σε ένα και μόνο πρόσωπο.
Αφήνει τα πάντα πίσω της και προσπαθεί να συμβαδίσει σε μια νέα νοοτροπία, αυτή των χίπιδων. Δυσκολεύεται να ανοιχτεί, να καταλάβει απόλυτα την νοοτροπία και την φιλοσοφία τους. Παρόλα αυτά της είναι αδύνατο να φύγει από την παραλία της αγάπης, καθώς η καρδιά της πλέον ανήκει στα Μάταλα αλλά και στο Χάρι.
Κριτική: Μου κράτησε υπέροχη συντροφιά, δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου. Κατάφερα να το τελειωσω σε λιγες μερες. Ημουν ερωτευμενη απο τις πρωτες σελιδες.
Έγινε ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία. Με ταξίδεψε στα Μάταλα που δεν τα έχω επισκεφθεί ποτέ αλλά τώρα θέλω κάποια στιγμή να παω, και σε μια εποχή που δεν έζησα αλλά πάντα μου άρεσε.
Μια εποχή που το μόνο που ήθελαν τα παιδιά των λουλουδιών, ήταν να ζήσουν το σήμερα σα να μην υπάρχει το αύριο και να είναι ελεύθεροι. Η παραλία της αγάπης παντα θα τους περιμένει.
Ειναι μια καλή επιλογή για να περάσετε την ωρα σας ευχάριστα, παρέα με το κορίτσι και το σαλιγκάρι της 🐌💖
Περίληψη: Βλέπουμε την Υπατία ένα κορίτσι κλεισμένο στο καβούκι της, μαζί με ενα πληγωμένο σαλιγκάρι στο χέρι, να πηγαίνει στα Μάταλα λόγω του Χάρι. Δεν ήθελε και πολύ για να δεχτεί, άλλωστε από την πρώτη στιγμή φαίνεται να τον έχει ερωτευτεί.
Δεν γνωρίζει όμως πως ο Χάρι θέλει να είναι ελεύθερος, να ζήσει το τώρα χωρίς καμία απολύτως δέσμευση προς τον έρωτα αλλά και τη ζωή γενικότερα. Δέχεται κάθε αγκαλιά και χάδι από διαφορετικές κοπέλες. Σε αντίθεση με την Πάτυ που δεν το καταλαβαίνει και θεωρεί πως, η μεγαλύτερη ελευθερία της καρδιάς είναι να μπορεί να ανήκει σε ένα και μόνο πρόσωπο.
Αφήνει τα πάντα πίσω της και προσπαθεί να συμβαδίσει σε μια νέα νοοτροπία, αυτή των χίπιδων. Δυσκολεύεται να ανοιχτεί, να καταλάβει απόλυτα την νοοτροπία και την φιλοσοφία τους. Παρόλα αυτά της είναι αδύνατο να φύγει από την παραλία της αγάπης, καθώς η καρδιά της πλέον ανήκει στα Μάταλα αλλά και στο Χάρι.
Κριτική: Μου κράτησε υπέροχη συντροφιά, δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου. Κατάφερα να το τελειωσω σε λιγες μερες. Ημουν ερωτευμενη απο τις πρωτες σελιδες.
Έγινε ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία. Με ταξίδεψε στα Μάταλα που δεν τα έχω επισκεφθεί ποτέ αλλά τώρα θέλω κάποια στιγμή να παω, και σε μια εποχή που δεν έζησα αλλά πάντα μου άρεσε.
Μια εποχή που το μόνο που ήθελαν τα παιδιά των λουλουδιών, ήταν να ζήσουν το σήμερα σα να μην υπάρχει το αύριο και να είναι ελεύθεροι. Η παραλία της αγάπης παντα θα τους περιμένει.
Ειναι μια καλή επιλογή για να περάσετε την ωρα σας ευχάριστα, παρέα με το κορίτσι και το σαλιγκάρι της 🐌💖
June 21, 2021
Ένα βιβλίο ταξίδι στον χρόνο, στην αγάπη, στα Μάταλα και στα παιδιά των λουλουδιών! Η Υπατία με τσακισμένη την καρδία επιστρέφει στην Ελλάδα. Στο δρόμο όμως «συναντά» ένα λαβωμένο σαν και την ίδια σαλιγκάρι και τον Χάρι, ένα ξέγνοιαστο Χίπι. Το σαλιγκάρι γίνεται μια προέκταση του εαυτού της και το προστατεύει αλλά παράλληλα αντικατοπτρίζει και αντιπροσωπεύετε την ίδια…την στάση της για την ζωή, τον τρόπο σκέψεις της, τις πληγές της! Ο Δε Χάρι γίνεται το αντικείμενο του πόθου της! Έτσι φτάνει για χάρη του στα Μάταλα όπου η Υπατία γίνεται Πάτυ και η ζωή της αλλάζει ολοκληρωτικά. Με όλα τα δύσκολα, το όμορφα, τα άσχημα, τα καλά και τα κακά!! Διαβάζεται απνευστί και μέσα σε 24 ώρες αφού είναι αδύνατο να το αφήσεις από τα χέρια σου! 4,5 αστεράκια από μένα γιατί με απογοήτευσε λίγο μια πτυχή από τις τελευταίες σελίδες!!!
December 12, 2021
Το κορίτσι με το σαλιγκάρι. Το κορίτσι που με πήρε μαζί του σε κάθε του περιπέτεια,μέσα από τα μάτια του οποίου σχημάτισα στον νου μου εικόνες πανέμορφες,ρομαντικές,αγωνιώδεις,οι οποίες με τον ευφυέστατο τρόπο που αποδίδονται από τη συγγραφέα,σε κάνουν να αισθάνεσαι πως παρευρίσκεσαι σε κάθε μια από αυτές.
Η ποικιλία διαφορετικών χαρακτήρων μέσα στο βιβλίο,ο τρόπος με τον οποίο η καθεμία έρχεται εν τελεί και κουμπώνει άψογα με τις υπόλοιπες,τόσο που καταλήγει μάλιστα η μια να αναδεικνύει την άλλη,καθιστά αναπόφευκτο το δέσιμο του αναγνώστη με τα πρόσωπα της ιστορίας.
Πρόκειται για ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει νοητικά,ένα βιβλίο που σε βοηθά να νιώσεις,να φανταστείς,να μυρίσεις κάθε εικόνα,που σε κάνει να θες να το διαβάσεις ξανά και ξανά.
Η ποικιλία διαφορετικών χαρακτήρων μέσα στο βιβλίο,ο τρόπος με τον οποίο η καθεμία έρχεται εν τελεί και κουμπώνει άψογα με τις υπόλοιπες,τόσο που καταλήγει μάλιστα η μια να αναδεικνύει την άλλη,καθιστά αναπόφευκτο το δέσιμο του αναγνώστη με τα πρόσωπα της ιστορίας.
Πρόκειται για ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει νοητικά,ένα βιβλίο που σε βοηθά να νιώσεις,να φανταστείς,να μυρίσεις κάθε εικόνα,που σε κάνει να θες να το διαβάσεις ξανά και ξανά.
October 9, 2023
Ευκολοδιάβαστο και ανάλαφρο.
Μου αρέσει που η σειρά είναι μόνο εμπνευσμένη από το βιβλίο ως προς κάποια βασικά σημεία όπως την εποχή και τους δύο βασικούς ήρωες, όμως διαφέρει εντελώς σε όλα τα υπόλοιπα.
Αυτό που δεν με ικανοποίησε είναι πως, ενώ περιγράφει γλαφυρά και λεπτομερώς όλη την πορεία της σχέσης του Χάρι με της Υπατίας, από τον ερχομό του Γιώργου και της παρέας του στην παραλία μέχρι και το τέλος, ένιωσα μια βιασύνη της συγγραφέως να τελειώσει η συγγραφή του βιβλίου. Σε μόνο λίγες σελίδες η Πάτι μπήκε και βγήκε από τη φυλακή, ενώ το όλο σενάριο περί αυτοκτονίας και το πώς ξεγλίστρησε ο Δημητρός μου φάνηκε σχεδόν ακραία μη αληθοφανές.
Παρόλαυτά, άξιζε η ανάγνωση, το διάβασα ευχάριστα και ένιωσα πως με διασκεδάζει.
Μου αρέσει που η σειρά είναι μόνο εμπνευσμένη από το βιβλίο ως προς κάποια βασικά σημεία όπως την εποχή και τους δύο βασικούς ήρωες, όμως διαφέρει εντελώς σε όλα τα υπόλοιπα.
Αυτό που δεν με ικανοποίησε είναι πως, ενώ περιγράφει γλαφυρά και λεπτομερώς όλη την πορεία της σχέσης του Χάρι με της Υπατίας, από τον ερχομό του Γιώργου και της παρέας του στην παραλία μέχρι και το τέλος, ένιωσα μια βιασύνη της συγγραφέως να τελειώσει η συγγραφή του βιβλίου. Σε μόνο λίγες σελίδες η Πάτι μπήκε και βγήκε από τη φυλακή, ενώ το όλο σενάριο περί αυτοκτονίας και το πώς ξεγλίστρησε ο Δημητρός μου φάνηκε σχεδόν ακραία μη αληθοφανές.
Παρόλαυτά, άξιζε η ανάγνωση, το διάβασα ευχάριστα και ένιωσα πως με διασκεδάζει.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 28, 2023
~Μια ιστορία η οποία σε γοητεύει απ' την αρχή ως το τέλος..
~Μια περιγραφή που σε συνεπαίρνει επίσης, απ' την αρχή ως το τέλος..
~Εικόνες, ήχοι, συναισθήματα, κουβέντες που σε αγγίζουν και σε καθηλώνουν, σε ταξιδεύουν σε μια άλλη εποχή, σε ένα όνειρο, σε μια ιστορία αγάπης που είτε συνέβη χθες, είτε σήμερα δεν έχει σημασία..
~Πράγματι "η μεγαλύτερη ελευθερία της καρδιάς είναι να μπορεί να ανήκει"..
Μια φράση που τη διαβάζεις στην αρχή και σε εντυπωσιάζει, όμως στο τέλος τη συνειδητοποιείς ουσιαστικά..
"Live for today as if tomorrow never comes" as hippies say 🔆🌼
~Μια περιγραφή που σε συνεπαίρνει επίσης, απ' την αρχή ως το τέλος..
~Εικόνες, ήχοι, συναισθήματα, κουβέντες που σε αγγίζουν και σε καθηλώνουν, σε ταξιδεύουν σε μια άλλη εποχή, σε ένα όνειρο, σε μια ιστορία αγάπης που είτε συνέβη χθες, είτε σήμερα δεν έχει σημασία..
~Πράγματι "η μεγαλύτερη ελευθερία της καρδιάς είναι να μπορεί να ανήκει"..
Μια φράση που τη διαβάζεις στην αρχή και σε εντυπωσιάζει, όμως στο τέλος τη συνειδητοποιείς ουσιαστικά..
"Live for today as if tomorrow never comes" as hippies say 🔆🌼
February 17, 2021
Τελείωσα το βιβλίο μέσα σε μια ημέρα !!Τόσο πολύ κόλλησα !!Πάρα πολύ ωραία ιστορία αγάπης !!Ταυτίστηκα σε πολλά σημεια με την Υπατία!Με τον αγώνα της να αντισταθεί στον "ακατάλληλο" έρωτα της !Ακόμα σκεφτομαι την βασική ιδέα της ιστορίας "Η μεγαλύτερη ελευθερία της καρδιάς ειναι να ανήκεις κάπου". Το μόνο αρνητικό σημείο ότι κάπως απότομα μπήκε το τέλος,λίγες πληροφορίες ,εγώ προσωπικά θα ήθελα κι άλλες σελίδες .... Γενικα αξίζει!!Πολλά συγχαρητήρια στην συγγραφέα ! Καλοταξιδο!
December 29, 2024
Ευκολοδιάβαστο με ωραίες περιγραφές τόσο του τοπίου των Ματάλων, όσο και των συναισθημάτων της βασικής ηρωίδας, παραλληλίζοντάς τα με το καβούκι ενός σαλιγκαριού. Ωστόσο, το βιβλίο ήταν εξαιρετικά απλοϊκό σε σχέση με τη σειρά, η οποία ναι μεν είναι εμπνευσμένη από το βιβλίο, αλλά καλλιτεχνικά υπερτερεί κατά πολύ!
December 15, 2024
5⭐️
Ο πιο γλαφυρός τρόπος να περιγράψει κανείς αυτό το ονειρικό μέρος της Κρήτης, τις ιδέες που αντιπροσωπεύει και τις αναμνήσεις που κουβαλάει. Κάθε σελίδα και μία ζωντανή εικόνα. Ας ζήσουμε για το σήμερα, το αύριο δεν θα έρθει.
Ο πιο γλαφυρός τρόπος να περιγράψει κανείς αυτό το ονειρικό μέρος της Κρήτης, τις ιδέες που αντιπροσωπεύει και τις αναμνήσεις που κουβαλάει. Κάθε σελίδα και μία ζωντανή εικόνα. Ας ζήσουμε για το σήμερα, το αύριο δεν θα έρθει.
May 29, 2021
Very poor.
September 24, 2024
Υπέροχο βιβλίο που από τις πρώτες σελίδες του σε κρατάει εκεί !!! Θα αναζητήσω σίγουρα και τα υπόλοιπα βιβλία της συγγραφέως
August 8, 2025
Το βιβλίο αυτό ήρθε στα χέρια μου ως αναπάντεχο δώρο δύο ημέρες προτού φύγω με εθελουσία από τη δουλειά μου, υπενθυμίζοντας μου ότι υπάρχουν εκείνες οι εξαιρέσεις των οποίων η έμπρακτη εκτίμηση δεν έχει αναλώσιμο χαρακτήρα. Περίμενα όμως τον Αύγουστο να το διαβάσω κάτω από κάποια ομπρέλα στην παραλία. Δυστυχώς, όμως, η ζωή μας επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις και έτσι φέτος αν και είχα άπλετο χρόνο, για οικογενειακούς λόγους υγείας δεν ήταν εφικτό να πάω διακοπές σε νησί. Παρόλα αυτά, και μόνο η πλοκή που λαμβάνει τόπο σε παραλία θα μου επέτρεπε να μεταφερθώ νοητά σε έναν τόπο μαγικό. Είναι το πρώτο βιβλίο της Πηνελόπης Κουρτζή το οποίο διαβάζω και ομολογώ ότι η γραφή της με συνεπήρε. Τόσο αναφορικά με τις περιγραφές τοπίων, όσο και με εκείνες των ανθρώπινων συναισθημάτων. Όσον αφορά την πλοκή, οι εξελίξεις καταιγιστικές γεμάτες τόσο από συγκίνηση όσο και από συνειδητοποίηση της διαφορετικότητας των ηρώων ως προς τον χαρακτήρα τους. Για μένα, σε εκείνη την παραλία αυτό που μπορεί κανείς να ανακαλύψει ανάμεσα στις γραμμές είναι η ομορφιά της αλήθειας χωρίς το αμπαλάζ των συμβατικών μηνυμάτων είτε στο τέλος του βιβλίου είτε κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης του.
June 27, 2025
"Το κορίτσι με το σαλιγκάρι" είναι η ιστορία που έπλασε η συγγραφέας Πηνελόπη Κουρτζή μετά από τη συμπτωματική γνωριμία με την ηρωίδα της, την Υπατία και μαγεμένη από το ηλιοβασίλεμα στα Μάταλα, που το περιγράφει επανειλημμένα σε όλο το βιβλίο, καθώς δε συγκρίνεται με άλλο! Όλα λουσμένα στο μωβ!
Οι ιστορίες των παιδιών των λουλουδιών ζωηρεύουν κάθε τόσο με εικόνες που περνούν από μπροστά μας ολοζώντανα! Το αιώνιο καλοκαίρι ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας με τις καθημερινές ιστορίες των ηρώων που παρακολουθούμε από κοντά, με τον αέρα του Λιβυκού Πελάγους, το κύμα που συνοδεύει ρυθμικά τις μέρες και τις νύχτες τους, ήχοι, μουσικές, ρυθμικά λικνίσματα.... και η έμπνευση για τραγούδι και χορό αμείωτη.
Έχει βοηθήσει στην κατανόηση και η τόσο προσεγμένη σειρά που παρακολουθήσαμε στην ΕΤ1 (ήδη το 1ο μέρος και τώρα το 2ο), που έχει όμως στην πορεία τη δική της πλοκή.
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο, ρομαντικό, μοναδικό θα έλεγα μυθιστόρημα στην ελληνική λογοτεχνία!
Καλοτάξιδο όπως και τα άλλα βιβλία της συγγραφέα!
Οι ιστορίες των παιδιών των λουλουδιών ζωηρεύουν κάθε τόσο με εικόνες που περνούν από μπροστά μας ολοζώντανα! Το αιώνιο καλοκαίρι ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας με τις καθημερινές ιστορίες των ηρώων που παρακολουθούμε από κοντά, με τον αέρα του Λιβυκού Πελάγους, το κύμα που συνοδεύει ρυθμικά τις μέρες και τις νύχτες τους, ήχοι, μουσικές, ρυθμικά λικνίσματα.... και η έμπνευση για τραγούδι και χορό αμείωτη.
Έχει βοηθήσει στην κατανόηση και η τόσο προσεγμένη σειρά που παρακολουθήσαμε στην ΕΤ1 (ήδη το 1ο μέρος και τώρα το 2ο), που έχει όμως στην πορεία τη δική της πλοκή.
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο, ρομαντικό, μοναδικό θα έλεγα μυθιστόρημα στην ελληνική λογοτεχνία!
Καλοτάξιδο όπως και τα άλλα βιβλία της συγγραφέα!
June 20, 2025
Υπέροχο βιβλίο σε ταξιδεύει στην εποχή των χίπιδων, στην Κρήτη. Ωραία και άμεση γραφή δεν θες να σταματατήσεις να το διαβάζεις. Υπάρχει και το δεύτερο που θέλω σίγουρα να διαβάσω.
July 7, 2025
Πραγματικά μαγικό! Με έκανε να ταξιδέψω τόσο εύκολα… τέτοια βιβλία χρειαζόμαστε!
Displaying 1 - 30 of 45 reviews