Ο Κώστας Ακρίβος τοποθετεί τον Στρατή Δούκα στη θέση του αφηγητή και τον αφήνει να αυτοβιογραφηθεί, όπως εκείνος, ίσως, θα ήθελε: με τη χάρη της απλότητας και του μέτρου. Με τα στοιχεία δηλαδή που χαρακτηρίζουν και τον ήρωα στο κυριότερο έργο του Δούκα, την Ιστορία ενός Αιχμαλώτου. Ο συγγραφέας πιστός σε όλα τα δεδομένα βιογραφικά στοιχεία, ακολουθεί τον Δούκα παντού: από τα Μοσχονήσια της Μικρασίας, στο Αϊβαλί, τη Μυτιλήνη και τ’ Άγιο Όρος κι από εκεί στο διαμερισματάκι της Νεάπολης Αθηνών, στα μέτωπα των δύο Πολέμων, στις περιδιαβάσεις του στη Μακεδονία... Από τη διήγηση του Κώστα Ακρίβου παρελαύνουν και όλες οι προσωπικότητες με τις οποίες σχετίσθηκε ή «συνομίλησε» ο Δούκας: ο Χαλεπάς, ο Κόντογλου, ο Πεντζίκης κι ο Μυριβήλης, ο Βενέζης, ο Σεφέρης κι ο Χριστιανόπουλος, καθώς και τα σημαντικότερα έργα του συγγραφέα, τα οποία εντίθενται στη διήγηση με ένα κομψό αυτοαναφορικό ιστορικό της συγγραφής τους.
Ακόμα ένα βιβλίο αποκάλυψη από άγνωστο σ εμένα συγγραφέα αλλά και με θέμα ένα πρόσωπο των γραμμάτων τον οποίο επίσης δεν ήξερα. Μια από τις ομορφιές του βιβλίου, πέρα από την εξαιρετική και άμεση γραφή, ήταν ότι δεν μπορούσα να καταλάβω (μέχρι που έφτασα στο επίμετρο) αν το πρόσωπο του θέματος ήταν επινοημένο ή πραγματικό. Την «Ιστορία ενός οδοιπόρου - Στρατής Δούκας» την άρχισα μια μέρα για λίγο και ουσιαστικά τη διάβασα ολόκληρη 20 μέρες μετά (κατά σύμπτωση μια μέρα μετά την επέτειο του θανάτου του Στρατή Δούκα). Είναι ένα μικρό βιβλίο πλουσιότατο όμως σε ιστορίες, καλοσύνη και απλότητα. Μου δημιούργησε αμέσως αμέσως δυο υποχρεώσεις - για τις υποσχέσεις του νέου έτους: να διαβάσω κι άλλα βιβλία του Ακρίβου και να διαβάσω τα βιβλία του Δούκα.
"Η αλήθεια είναι πως σ'αυτό τον τόπο δεν αγαπάμε την αλήθεια.Γι'αυτό όσοι υπερασπίζονται την αλήθεια, καταντούν μάρτυρες.Επομένως εκείνο που θα είχα να συστήσω είναι ν'αγαπήσουμε περισσότερο την αλήθεια.Το λέγει άλλωστε και ο Σολωμός:Μάθε να θεωρείς εθνικό ό,τι είναι αληθές."
"Τα δύο μεγαλύτερα πράγματα στη ζωή είναι η απλότητα και η ισορροπία.Σ'αυτό διαφέρει το ελληνικό στοιχείο από το δυτικό.Η αρχαιότητα ήθελε την ισορροπία,ενώ η Ευρώπη την ένταση."
"Η ζωή είναι πολλά πράγματα.Όλα τα πράγματα μαζί και συγχρόνως ένα τίποτα.Ο Ουγκό είχε πει πως η ζωή είναι ένα άνοιγμα του ματιού κι ένα κλείσιμο του ματιού."
"Σαν άνθρωπος σκεπτόμενος,διαρκώς έβλεπα με τη σκέψη.Κατάλαβα όμως πως δεν αρκεί απλώς να βλέπω,γι'αυτό άρχισα την άλλη άσκηση:να ζωγραφίζω."
Σχεδόν 20 χρόνια μετά την πρώτη έκδοση αυτού του κειμένου,συνεχίζω να έχω τη χαρά να ανακαλύπτω το ξεχωριστό έργο του Ακρίβου.Τον θεωρώ έναν άριστο μυθιστορηματικό βιογράφο,ο οποίος κάθε φορά με εκπλήσσει με τη λογοτεχνική μαεστρία του να πλάθει μοναδικές και πρωτότυπες ιστορίες μέσα από τα πραγματικά γεγονότα.Αναζητήστε το!