گویند محمدشاه از شنیدن خبر قتل قائم مقام افسرده خاطر نشد؛ ولی از اینکه خونی از بدن او ریخته شد، اندوهناک گشت؛چون قسم خورده بود خون او را نریزد. بله! روزگار است دیگر، از این بازیچه ها بسیار دارد؛ به قول خود قایم: گه عزت دهد گه خوار دارد کتاب را به نیت آشنایی بیشتر با ظرایف زبان و نگارش فارسی شروع کردم ولی کتاب برای آنان که علاقه به تاریخ قاجار دارند نیز حرفهایی برای گفتن دارد. اگر روزی انتشاراتی داشته باشم، گزیده ای از نامه های شخصی و عاشقانه قائم مقام بدست چاپ خواهم سپرد که بس لطیف و گاه پر عاطفه و خلجان نوشته است.
منشات قائم مقام، به عنوان اولین اثر فارسی در تاریخ معاصر که از زبان سخیف و سنگین "منشیانه" دوری جسته و سعی در ساده نویسی کرده، یعنی کتابی بمثابه الگو برای امثال علی اکبر دهخدا، و محمدعلی جمال زاده، اثر ماندگاری ست. در دوران دبیرستان، "منشات" یکی از چند اثری بود (در کنار "اسرارالتوحدی"، "نامه های عین القضات همدانی"، "تاریخ بیهقی" و...) که آقای ابوالحسن نجفی خواندن آنها را برای تقویت زبان فارسی به من توصیه کرد. من از این توصیه ی بسیار حرفه ای بهره ها برده ام.
اگر بدانی هربار که کاغذی از شما می رسد تا چه حد برای من شادی فزا و غم کاه است، با آن طور مهربانی و غمگساری که داری، دائم خواهی نوشت و منتظر جواب نخواهی شد ...