Lang, heel lang geleden heb ik het eerste boek van Het Geheim van de Witte Wolvin gelezen, en daarna ook nog een stuk van deel 2, maar toen heb ik het opgegeven - een van de vele voorbeelden waarbij ik tot halverwege een trilogie ben gesukkeld. Verder kan ik me er eigenlijk niks meer van herinneren.
Mijn lezing van de strip begint dus met een totaal zuivere lei. Tot nu toe ben ik eigenlijk niet erg onder de indruk. Er gebeurt weinig dat echt relevant is voor het verdere verhaal en het ging zelf zover dat ik me op den duur wat begon te vervelen. Met uitzondering van een paar scènes is bijna alles tot vlak voor het einde grotendeels opvulling die dient ter kennismaking met Aléa, het hoofdpersonage. Ik kan me niet voorstellen dat in dit album heel Boek 1 verstript is, want dan zou ik dat boek nooit uitgelezen hebben. Vermoedelijk volgt de rest in het volgende deel - waardoor ik me wel meteen de vraag stel hoeveel albums de uiteindelijke reeks zal krijgen.
In hoeverre het stripverhaal het boekverhaal volgt, daar heb ik dus verder ook het raden naar. Het meeste zegt me allemaal niks, alleen Aléa's naam deed nog vaag een belletje rinkelen. Op zich lijkt het me interessant om haar oude vriendin te ontmoeten; waarschijnlijk zal dat weer voor vuurwerk zorgen omdat die helemaal veranderd is of zo, enfin, ik verwacht me aan de gebruikelijke tralala. Omdat het verhaal onder handen is genomen van ene Lylian, zal waarschijnlijk niet alles exact hetzelfde zijn.
De tekeningen zijn van een zekere Raka (verder nog nooit van gehoord) en die zijn zeker wel te pruimen, net als de inkleuring. Alleen, als ik eens pietluttig mag doen: ik ergerde me aan die lelijke dunne lijntjes die bij de tekstballonnen horen. Dat had gerust anders gemogen. Maar verder: knap werk. Ook van Dieter Van Tilburgh, die de vertaling heeft gemaakt. Mij is niks negatiefs opgevallen, alles was zoals het moest zijn. Goed gedaan allemaal!
6,3/10