Een van de jongste debutanten sinds tijden bij Van Oorschot: Pieter Kranenborg, geboren in 1994. Hij viel op met zijn verhalen die werden gepubliceerd in Tirade en Hollands Maandblad. In 2015 werd hem de Hollands Maandblad Aanmoedigingsbeurs toegekend. Nu verschijnt er van hem de verhalenbundel Astronaut, waarin Kranenborg laat zien hoe veelzijdig hij kan schrijven en hoe authentiek zijn toon (nu al) is.
In vrijwel al zijn verhalen worden mensen beschreven die zich verplaatsen. Hij schrijft over lifters, een wandelaar, een astronaut, een privéchauffeur en een trambestuurder. Telkens worden ze geconfronteerd met iets waar ze nog niet bekend mee waren voordat ze vertrokken. In ieder verhaal weet hij de juiste lichte toon te raken en de lezer te verbinden met zijn personages. Een van de verhalen begint zo: ‘Mijn vader is een astronaut, ik heb een buurmeisje gehad dat ’s nachts Debussy speelde, en mijn broer woont in Zweden. Een van de drie dingen is niet waar. Waar zal ik mee beginnen?’
‘Mijn vader is een astronaut, ik heb een buurmeisje gehad dat ’s nachts Debussy speelde, en mijn broer woont in Zweden. Een van de drie dingen is niet waar. Waar zal ik mee beginnen?’ Review :
Pieter Kranenborg (1994) werd geboren in Amsterdam en groeide op in Uithoorn. Op zijn zeventiende won hij de derde prijs in een voorronde van Write Now! Hij viel op met zijn verhalen die werden gepubliceerd in Tirade en Hollands Maandblad. In 2015 werd hem de Hollands Maandblad Aanmoedigingsbeurs toegekend. Hij studeert Urban Studies aan de Universiteit van Amsterdam. Kranenborg woonde een half jaar in Tokyo en gebruikte die tijd als inspiratiebron voor een van de verhalen in zijn bundel Astronaut.
In deze verhalenbundel valt meteen de veelzijdigheid van deze jonge auteur op. De bundel mag dan een vrij klassieke opbouw kennen, bestaande uit twee lange novelles, en zes korte verhalen, de aanpak is zeker jong en fris te noemen. Alle mogelijke manieren van communicatie komen aan bod van whatsappen, tot netflixen en googelen. De personages plegen even achteloos een telefoontje naar Japan of Afrika als naar Amsterdam. Niet alleen de communicatie is supersnel in beweging ook mensen verplaatsen zoch ook vlotjes al hoewel er ook nog ouderwets gelift wordt of zelfs meditatief tram gereden wordt. En daar komen heel sfeervolle verhalen van. En die sfeer in al deze verhalen is erg belangrijk in deze verhalen en geeft ook warmte en kleur. Die sfeer zorgt er ook voor dat de lezer zich behaaglijk voelt in een verhaal ook al is het thema of de achtergrond minder bekend. Het verhaal over Chinese doodskisten die de Nederlandse branche op dit gebied beconcureren is subliem en dat wijst er ook op dat de auteur heel goed meet humor weet te om te gaan, ja soms ook heel verfijnd het absurde weet aan te raken. Kranenborg weet hoe hij zijn lezers moet uitdagen, vermurwen en boeien, door op een geniale manier met taal en stijl te goochelen. André Oyen
Niet ieder verhaal kon mij meeslepen, maar Nachtwolken als slotverhaal deed dat wel. Beeldend, mysterieus, prettig geschreven, van dat soort verhalen wil ik er wel meer lezen.
A nice collection of short stories. A number of them didn't wow me, and there are certainly some parts where it seemed quite clear that this is the debut novel of a somewhat inexperienced author. However, there are a couple of stories that blew me away, especially 'Nachtwolken'. This and other stories have been occupying my mind from time to time even after some months since finishing the book. I found this to be quite impressive and I'll keep an eye out for future works by Pieter Kranenborg. I would definitely recommend this book.
Overall rating would be 3.5/5 stars, I think the range of this book would be 2-4.5/5 stars depending on the story.
Thema's, structuur, vergelijkingen, zinsbouw en woordkeuze, het is allemaal goed in dit boek. Zo goed zelfs, dat ik ín het verhaal ben en tegelijkertijd de elementen kan waarderen - voor het eerst in jaren. OK, af en toe was er een zin die nog wat gekunsteld overkwam, of was een hoofdstuk meer een sfeerimpressie dan een verhaal. Mijn plezier bedorf dat echter niet.
Zelfbewust en mild ironisch. Op een meditatieve manier licht depressief. Doet hierin denken aan Kollaard of Murakami. Maar ook Jim Jarmush of Wenders. Een soort zweverige rust.