'Kwartet!' 'Opleggen Leo.' 'Hoofd van de Werkezel, buik van de Landrot, benen van de Sloddervos, voeten van de Kamerolifant. En nou wou ik van jou, dierbare Frits, want ik weet dat je hem hebt, dat heb ik uitstekend onthouden, ik wou van jou de buik van de...' 'Leo?' 'Ja?' 'Neem onmiddelijk terug die kaarten.' 'Waarom?' 'Omdat 't geen kwartet is, Kloothommel! Het moeten alle vier de delen van een en hetzelfde beest zijn. Hoe kom je nou trouwens ineens aan het hoofd van de Werkezel? Dat heb ik je al twee keer gevraagd, het hoofd van de Werkezel, en toen wist je van niks.' 'Ik hóef 't toch niet te geven!' 'Je houdt het toch niet voor mógelijk zeg! Je moet bekènnen Zakkewasser, anders komen we toch nóóit een beest verder? Ja 't spijt me erg hoor Leo, maar je bent wel een ontstèllende Lulhannes!' 'Wind je nou niet zo op Wouter, het is maar een spelletje.' 'Nee, ik wind me wèl op! Ik had al vier kwartetten kunnen hebben, als die Mafkikker een beetje beter uit z'n strontogen zou kijken!'
Hij maakt van alledaagse dingen en situaties het lachwekkend Iedereen kan er zich iets bij voorstellen Huilen van hrt lachen bij het verhaal bij schrijven in de camper Poep-en-piesverhaal, maar onwijs leuk
Keuze van de beste stukjes uit andere bundels. Heerlijk werk van taalvirtuoos Van Kooten. Onderwerpen mogen soms wat gedateerd zijn, maar de behendige pen van de auteur is dat nooit.
Geweldig! Dit was mijn eerste Kees van Kooten boek, eigenlijk een 'best of' verzameling van twee voorgaande short story collecties. Toevallig opgepakt bij een kringloopwinkel toen de prachtfoto op de achterkant m'n interesse opwekte.
Kees schrijft over de dagelijkse leven van de Nederlandse mens, in spreektaal, en o zo heerlijk direct. Het leest allemaal ontzettend vluchtig en is doordrenkt met prachtige humor. Daarnaast zie ik heel veel ook als een kritiek op de samenleving die wanhopig non-conformistisch wilt zijn, en door deze doen juist verschrikkelijk aansluit in de menigte. Als ze in 1970/80 al witte planken hout met Home erop hadden gehad dan hadden deze zeker langsgekomen. En spiegels met de regels van dit huis, en... en...
Anfin, Kees, bedankt, ik ga snel wat meer werk van je opzoeken.
Toch minder leuk om anno 2025 te lezen dan ik verwachtte. Kortom, Kees van Kooten mag dan een satiricus pur sang en taalvirtuoos zijn, menige van zijn hier gebloemleesde pennevruchten doen nogal gedateerd aan.