Histoire secrète et autres nouvelles

by Cesare Pavese

Dans les collines du Piémont, les hivers sont rudes et les étés brûlants. Les enfants y grandissent librement au milieu de vignes. Ils découvrent l'amitié et l'amour, mais aussi la solitude et la mort. Dans ces quelques nouvelles lumineuses, Pavese nous guide à travers les paysages de sa jeunesse, lieux et moments magiques qui ont profondément marqué toute son oeuvre.

112 pages, Pocket Book

First published January 1, 2010

About the author

Cesare Pavese was born in a small town in which his father, an official, owned property. He attended school and later, university, in Turin. Denied an outlet for his creative powers by Fascist control of literature, Pavese translated many 20th-century American writers in the 1930s and '40s: Sherwood Anderson, Gertrude Stein, John Steinbeck, John Dos Passos, Ernest Hemingway, and William Faulkner; a 19th-century writer who influenced him profoundly, Herman Melville (one of his first translations was of Moby Dick); and the Irish novelist James Joyce. He also published criticism, posthumously collected in La letteratura americana e altri saggi (1951; American Literature, Essays and Opinions, 1970).
A founder and, until his death, an editor of the publishing house of Einaudi, Pavese also edited the anti-Fascist review La Cultura. His work led to his arrest and imprisonment by the government in 1935, an experience later recalled in “Il carcere” (published in Prima che il gallo canti, 1949; in The Political Prisoner, 1955) and the novella Il compagno (1947; The Comrade, 1959). His first volume of lyric poetry, Lavorare stanca (1936; Hard Labour, 1976), followed his release from prison. An initial novella, Paesi tuoi (1941; The Harvesters, 1961), recalled, as many of his works do, the sacred places of childhood. Between 1943 and 1945 he lived with partisans of the anti-Fascist Resistance in the hills of Piedmont.
The bulk of Pavese's work, mostly short stories and novellas, appeared between the end of the war and his death. Partly through the influence of Melville, Pavese became preoccupied with myth, symbol, and archetype. One of his most striking books is Dialoghi con Leucò (1947; Dialogues with Leucò, 1965), poetically written conversations about the human condition. The novel considered his best, La luna e i falò (1950; The Moon and the Bonfires, 1950), is a bleak, yet compassionate story of a hero who tries to find himself by visiting the place in which he grew up. Several other works are notable, especially La bella estate (1949; in The Political Prisoner, 1955).
Shortly after receiving the Strega Prize for it, Pavese took his own life in his hotel room by taking an overdose of pills.

Reviews

[Salamon · Rating 3 out of 5]

زندگی روی دور تند

به گمانم این مجموعه‌ی بازی با کلماتِ کافکاگونه‌ی فاکنرطور در واقع جدال نویسنده با جهانیه که در اون زندگی می‌کنه؛ و این جهان منحصر به خودشه و احدی غیر از خودش در اون راه پیدا نکرده‌. دلیل جدال اینه که باوجود اخراج تمام صداهای غیر، نویسنده هنوز خودش رو در این دنیا صاحبخانه نمی‌بینه و در هیچ گوشه‌ای از اون نمی‌تونه غربت رو پس بزنه و این سرگردانی گریزناپذیره.
     در مجموع پاراگراف‌های درخشانی که حس همدلی رو برمی‌انگیزند در جاهایی از این مجموعه‌ی کوتاه دیده میشه و دلایلی ارائه میشه تا این ایده‌ی جستارِ "نظرکرده" رو ثابت کنه که مدعیه سمبل‌های مشترک در درون انسان‌ها وجود دارند یا حس ایده‌آل آشنایی برای همه هست که تنها در مواجهه‌ی دوم با هر پدیده‌ای بروز پیدا میکنه.

کلیدواژه‌های داستان‌ها:
کت چرمی: پسربچه‌ی نوجوان، پرسه زدن، آب و قایق‌ها، تکرار، جادوی اروتیکِ زن، اسیر. ☆☆☆
احضار: پسربچه‌ی نوجوان، پرسه زدن، تکرار، روحِ کافکا، تنهایی، سکوت.☆☆
داستان رازآلود: پدر و پسر آسمانی، زن زمینی، تکرار، آلوی جنگلی، تپه‌ها، شمعدانی، حقیقت. ☆☆☆
نظرکرده: نمادها، خاطرات، دومین بار، ریشه‌ها و اسطوره‌های مشترک. ☆☆
گفتگو در کنار رودخانه: من، خودم (پسربچه‌ی نوجوان) و آینده‌ی دخترک از دست رفته ☆☆

[Sepehr · Rating 2 out of 5]

کت چرمی، مجموعه داستانی ناامیدکننده از یکی دیگر از نویسندگان محبوبم بود که چند روز پیش منتشر شد ولی شوقِ اثر جدیدی از پاوزه به سرعت به یأس بدل شد.
بنا بر گفته‌ی کتاب، این کتاب شامل پنج داستان کوتاه است ولی به زعم من این کتاب شامل یک داستان کوتاه، سه طرحواره و یک خطابه است که البته همگی ضعیف هستند.
پاوزه از ابداع‌کنندگان ادبیات نئورئالیسم ایتالیا بود و البته شاعری تلخکام و حساس که تنها بود و تنهایی را به ورطه‌ی کلمات کشید.
منتها این مجموعه‌ی سرهم شده از کارهای ضعیفِ کوتاه او ( که البته از نظر من پاوزه شاعری فوق‌العاده، رمان‌نویسی خوب و کوتاه نویس متوسطی است )، چگونه به تایید و نشر رسیده سوالی است که هنوز به نتیجه‌ی خاصی برای پاسخش نرسیدم.

پ.ن: گویا امسال قراره رابطه‌م با همه‌ی نویسنده‌های محبوبم شکرآب بشه، که البته بخشی از این ماجرا هم مربوط به کتاب‌سازی‌ها و ترجمه‌هایی نه چندان در خور شأن نویسندگان است.