The Art of the Siesta

by Thierry Paquot

This book is a series of vignettes on the importance of the siesta in paintings, literature, and sculpture. In "Preliminary," we hear of the rhythm of sleep, including the fear babies have of going to sleep. In "The Midday Demon," death in life and erotic dreams take form. The last vignette, "The Siesta Fights Back," shows how the economic necessities of Western society are conquering the siesta. This is a translation from the French of a book that reinstates the value of sleep in waking hours. From mosques, where guards sleep under the protection of Allah, to "slow-food" restaurants in Berlin in 2001, it explores the part sleep plays in human life.

Genres: Philosophy, Nonfiction

112 pages, Paperback

First published July 1, 2003

Reviews

[Papatya ŞENOL · Rating 4 out of 5]

Thierry Paquot'a göre "Herkesin koro halinde solumasını, aynı saatler içinde çalışmasını, eş zamanlı biçimde yaşamasını sağlamaya çalışan bir toplum, yıkıma yazgılı totaliter bir toplumdur." Sırf bu nedenle bile öğle uykusunun kendine has bir değeri, büyüsü ve karşı konulmazlığı vardır ona göre.

İnsan bedeninin ve ruhunun gün içinde kısacık bir uykuyla verimliliğini ve yaratıcılığını artırdığı bir gerçek. Yazarın asıl kafa yorduğu ise neden bilim insanlarının bu gerçeği sıkça dillendirmediği veya iktisatçıların verimlilik yasaları üzerine çalışırken öğle uykularının önemini neden görmezden geldikleri.

Paquot bir yaşama sanatı olarak görüyor öğle uykusunu ve ünlü resimlerle örneklendiriyor. Bahsi geçen tabloların renkli baskılarının kitaba girmesi de eğlenceli bir okuma sunuyor. Dil kökenlerinde aradığı öğle uykusunun mitoloji ve edebiyatta da izini sürüyor. Tavsiye ederim.

[Joy · Rating 1 out of 5]

Okuduğum en sıkıcı kırkmerak kitabıydı.

[Luke Pete · Rating 5 out of 5]

The horrors of work are well documented and have been for quite sometime and still continue to be. I submit overwork is so well documented that the best to digest about idling are not outright documentation day after day, but stuff like stories that are windows to idling, in the tradition of Melville’s Bartleby the Scrivener and Irving’s Rip Van Winkle; stories that are mirrors of our toil, like those documented by Studs Terkel; and huge helpings of philosophical ranting we can pick through at our leisure, such as with the Idler magazine.

That magazine that started a book club to which I was subscribed for a mere three months and received Thierry Paquot’s concise, ambitious manifesto for the daydream in the mail. This book is a wanderlust, its prose is uplifting and dreamlike, and dream-inducing, really, as it wanders from observations to philosophy and back again. The phrase “it put me to sleep” is used in the positive here. To read it is to ponder and relax— in direct opposition to what the 9-5 capitalist temporality imposes: refresh inbox, meeting in five, same playlist of musak every day in the store, disposable coffee cups, checking the time on your cell phone, examples abound. It’s a French book, translated and with all sorts of flights of fancy bringing in art, literature politics, and it concludes with a non-conclusion: a Joe Brainard-like remembrance list of siestas of the past, those bad, good, and in between, memorable and non-. So whimsical, yes, but also with a revolutionary edge: napping indicates laziness and lack of ambition The National Sleep Foundation calls them Stigmas, but napping is detrimental to productivity, in the eyes of capitalism. Skive! And remember if Pascal’s “all men's miseries derive from not being able to sit in a quiet room alone”-style sitting is a bit uncomfortable, doze off recumbent.

[Olsa · Rating 4 out of 5]

I have read the Turkish translation by Can Yayınları and definetely loved it.
I'm going to give this Sieasta a try. I'm a tutor so from time to time I have "free time" in the afternoons. I honestly think that everyone has his or her own body rythm and we all are forced to obey rules which sometimes are overwhelming because we have to help the economy to grow.We must work, work and work during day light so others can earn more money. What about our health ? Oh, how good it is to relax an hour or maybe less just after lunch..

[tutku]

休息！！

[Ivan Labayne · Rating 3 out of 5]

https://nordis.net/2023/10/24/article...

Sobrang init ng alas-dose hanggang mga alas-tres mas naunawaan ko ang nilarawang “midday demon” ni Thierry Paquot sa The Art of the Siesta: “a term used to convey the trouble which can overwhelm certain individuals at midday. … the one moment of the day when shadows are hardly seen, and the sun is at its triumphant height. … In Greek mythology, the Nymphs appear at ‘midday’ to try and catch Pan up in their dance. … Taking their siesta in the shade of their homes, city dwellers are clearly sheltered from both the sun’s touch and that of madness…”

[Julián Floria Cantero · Rating 4 out of 5]

Este interesante ensayo es corto, conciso y bastante acertado en mi opinión. Paquot reflexiona sobre la siesta y todo lo que la condiciona: tanto lo que la propicia como lo que la pone en jaque. Economía, modos de vida, arquitectura y urbanismo, costumbres, creencias y mucho más.

[Laylay l · Rating 1 out of 5]

öğle uykusuyla ilgili güzel bi metin okumayı düşünüyorsan yanılıyorsun!
-kitapta dolu yazım hatası var rezillik falla...

[Natolalolanda · Rating 4 out of 5]

"La siesta resiste". Ver la siesta desde varios ángulos, autores, disciplinas o momentos históricos. Todo para postular y defender que la siesta es una forma de libertad y dominio del tiempo.

[YM · Rating 5 out of 5]

very sufjan stevens summer-esque. afternoon naps as the liberator of man from capitalism and the inhumane work hours. best way to set the ethos for the summer.

[Esra Erdal · Rating 4 out of 5]

Ağır ağır kalkıyorum çalışma masamdan, bilgisayarımı kapıyorum, yatağıma doğru ilerliyorum; pantolonumu, ayakkabılarımı ve çoraplarımı çıkarıyorum, telefonun fişini çekiyorum ve biraz da üzülerek Martine Geliot’nun “Arp Resitali”ni sona erdiriyorum. Arkasından, uzanıyorum, gözlerimi kapatıyorum ve ortaya konuşurmuşçasına, kendi kendime “iyi uykular” dediğimi duyuyorum; enikonu işitilmeyecek bir sesle, bir mırıltı, bir okşama gibi. Birkaç saniye sonra, artık hiçbir şey benim denetimimde değil, bütünüyle “başka bir yerde”yim, uyku âleminde… Saat kaç? Neredeyse bir buçuk. Öğleden sonranın başlangıcı. Öğle uykusunun sizleri çağırdığı ve ona nasıl yanıt vereceğinizi bilemediğiniz o leziz, kısacık süreç. Uyumak mı? Ama yapacak onca şey var. Uyumak mı? Ciddi olamam! Ya biri duysa bunu, eşime, dostuma, öğrencilerime, meslektaşlarıma, üstlerime söylese… Hayır, rahatsız etmeyin beni, dinlenme zamanı bu. Burada olmamın nedeni kimse değil: Uyuyorum ben!

Öğle uykusunun kimi zaman bir gevşeme ve bir süre boyunca kafa dağıtılmasına olanak sağlayan bir aktivite olarak yorumlayan Thierry Paquot, geçen zamanın insanların hayatlarında sıkı bir bir_sanattir_ogle_uykusu_izmit_kocaelidüzen oluşturmasını ve çalışma saatlerinin dahi kontrol altında tutulmasını kabul edilebilir bir durum olarak yorumlamıyor.
detaylar... http://trend41.com/bir_sanattir_ogle_...

[Michael · Rating 4 out of 5]

Ein eleganter und humorvoller Essay, der das Thema Siesta aus verschiedenen Blickwinkeln beleuchtet: kulturgeschichtlich, kunstgeschichtlich, soziologisch, philosophisch. Sehr gut geschrieben ist das Büchlein ein durchaus subversiver Aufruf dazu, seinen eigenen Rhythmus gegen den urbanisierten der Arbeitswelt zu behaupten. Ein Lob auch an die tolle deutsche Übersetzung von Sabine Dzuck und Melanie Heusel, die die Kombination aus Leichtigkeit und Genauigkeit des Textes wunderbar übertragen haben.