Biała róża

by Narcyza Żmichowska

Powieść psychologiczna jednej z najoryginalniejszych polskich pisarek XIX w. – emancypantki i konspiratorki, której życie do dziś wywołuje wiele kontrowersji.
Powieść Narcyzy Żmichowskiej (1819–1876), poetki i powieściopisarki, a także oddanego pedagoga, zaangażowanego w działalność naukową i społeczną. W latach 30. XIX w. autorka skupiała wokół siebie grupę pisarzy zwanych Entuzjastami i Entuzjastkami, w latach późniejszych współpracowała z „Przeglądem Naukowym”, była również działaczką konspiracyjną. Aresztowana w 1849 r., trzy lata przebywała w więzieniu, po czym do 1855 r. była internowana w Lublinie. Po wyjściu na wolność związała się z Kołem Towiańskiego, pomagała powstańcom w 1863 r. Resztę życia poświęciła działalności pedagogicznej i literackiej. Uważa się ją za najwybitniejszą przedstawicielkę nurtu fantastycznego w prozie romantycznej („Poganka”, 1846). Pisała także powieści psychologiczne („Biała róża”, 1861), traktujące o artystach („Książka pamiątek”, 1847–1848) oraz poematy romantyczne („Maina i Kościej”, 1845) i wiersze.

Genres: Classics, Polish Literature

164 pages, Paperback

First published January 1, 1861

About the author

A Polish novelist and poet. She is considered to be one of the precursors of feminism in Poland. Also known under her popular nom de plume Gabryella.

Żmichowska's first novel published in 1846 was Poganka (The Heathen), in which she is known to have expressed interest in her friend Paulina Zbyszewska. The book was published by Northern Illinois University Press in 2012 in English translation by Dr Ursula Phillips. Letters to friends and family written by Żmichowska were published in five volumes by Wrocław University in 1960. There, she also expressed interest in a married man, Edward Dembowski, which led to a known scandal. Her correspondence with Bibianna Moraczewska (an unmarried woman by choice like Narcyza) spanning 32 years consisted mostly of intellectual discourses.

Reviews

[c_branwell]

Coś jest nie tak z konstrukcją tej powieści.

Do połowy jest ona poprowadzona niemalże genialnie – Augusta zachwyca, jest ciekawa i frapująca, wspaniale i dogłębnie przedstawiona pod względem psychologicznym. Żmichowska narracyjnie prowadzi tę historię bardzo współcześnie (list Augusty i opis jej "rozdwojenia", a może lepiej "rozszczepienia", jest dla mnie bardzo odświeżający i zaskakujący oraz przywodzi mi na myśl Wilka stepowego Hessego).

I tym bardziej czułam się rozczarowana, gdy zaczęłam czytać drugą połowę i miałam wrażenie, że doszło tu do jakiegoś pęknięcia. Co to jest za okropny list Hieronima? (I dlaczego autorka go nie potępia? dlaczego zgadza się na to patriarchalne spojrzenie na kobietę?) Gdzie podziało się zrozumienie dla Augusty widoczne w części pierwszej? Dlaczego Augusta została w tej drugiej części potraktowana powierzchownie i gdzie podziała się Kazimiera?

strasznie mi przykro, że jest to taka nierówna historia :c

[Hania♡ · Rating 4 out of 5]

4.5/5✨️
Potrzebuję więcej prozy Żmichowskiej w swoim życiu.
(I kontynuację tej historii!)❤️‍🩹

[Mikołaj Stachowiak · Rating 4 out of 5]

byle kochać...

[alkowicz_czyta · Rating 4 out of 5]

kazimiera kc

[Koral Intens · Rating 3 out of 5]

Tak naprawdę to 2,5/5 ale niech będzie że 3 za ważną tematykę. Czytelniczo natomiast bardzo źle mi się to czytało ale totalnie nie moja epoka i wiem że to nie jest książka dla mnie. Jednak jak zawsze doceniam fakt istnienia, tematykę oraz to co książka wnosi do historii literatury.

[batfamiliar · Rating 5 out of 5]

9/10

[olga · Rating 4 out of 5]

4,5, bo druga część mnie znużyła...

[Nataniel ★彡 · Rating 5 out of 5]

KOCHAM AUGUSTĘ I JEBAĆ HIERONIMA ŚMIERDZIELA 🗣️🗣️🗣️🗣️🗣️

[Elfik · Rating 4 out of 5]

-1 bo druga czesc nudna jak nwm