Είναι μια παράξενη, αλλόκοτη γυναίκα. Εισβάλλει στη ζωή του Γρηγόρη Δάρα, καταλύει τους προσωπικούς του κανόνες και κλονίζει τις επιλογές του. 'Αλλοτε τον οδηγεί σε ηδονές κι άλλοτε πάλι σε αγωνίες. Τον σπρώχνει συνέχεια σε μια ιδεατή κονίστρα να παλεύει, όχι για να καταλάβει το νόημα αλλά για να το δημιουργήσει. Στην αρχαία Αθήνα ήταν ο νόμος του Σόλωνα που απελευθέρωσε όσους είχαν υποδουλωθεί λόγω χρεών. Στη ζωή και στον έρωτα, είναι ο νόμος της δύναμης που ελευθερώνει όσους έχουν υποδουλωθεί στο φόβο: δεν υπάρχουν κανόνες και, αν υπάρχει αλήθεια, το σημαντικό δεν είναι να την ανακαλύψεις, αλλά να απελευθερωθείς απ' αυτή.
Αν και το concept δεν ήταν κάτι ιδιαίτερα πρωτότυπο, το βιβλίο είναι βαθιά ψυχαναλυτικό σε βαθμό που είναι σαν να βρίσκεσαι "μέσα" στο μυαλό του πρωταγωνιστή και παράλληλα σου δίνει την ευκαιρία να συνειδητοποιήσεις βαθιές αλήθειες της ζωής. Εξαιρετικό!
Από τον βυθό ξαναγεννιέσαι ... αναπάντεχα ωραιο . Πολύ ελληνικό και σύγχρονο ίσως λίγο παραπάνω λόγιο και λιγότερο αισθαντικό αλλά γεμάτο ζωή και μυρωδιά ! Με έκανε να θελω να διαβάσω και άλλο από αυτή τη συγγραφέα ! Που με ευκολο τροπο έγινε από τις αγαπημένες μου Ελληνίδες συγγραφείς
«Ακόμα και αν δεν υπήρχες εσένα ακριβώς θα είχα επινοήσει»
«Η διάρκεια κάθε ανθρώπινης σχέσης βασίζεται μόνο στο αίσθημα της απόλυτης ισότητας και ισοτιμίας. Αν για κάποιο λόγο κάποιο από τα δυο μέρη νοιώσει ανώτερο η κατώτερο απτό άλλο η σχέση μπαίνει στη διαδικασία του τέλους της»
Υπέροχη γραφή! Η ιστορία δεν υπόσχεται πολλά αλλά πάλι καταφέρνει να σε μαγέψει και να σε συναρπάσει εως ένα βαθμό. Περισσότερο αφιερώνεται στις σκέψεις και στους στοχασμούς του πρωταγωνιστή Γρηγόρη Δαρα οι οποίοι στοχασμοί αν και χιλιοειπωμένοι έχουν μια ιδιαίτερη φρεσκάδα. Η πλοκή εκτυλίσσεται ιδιαίτερα γρήγορα μετά από ένα ορισμένο σημείο, που λειτουργεί αρνητικά καθώς ένιωθα αποστασιοποιημένη από όλους τους χαρακτήρες. Γενικά τα ελληνικά βιβλία προσφέρουν μια πικρή νοσταλγία για το πόσο γρήγορα περνάνε τα χρόνια με τον γρήγορα ρυθμό τους και τις σκέψεις τους. Παρ'όλα αυτά πολυ συγκινητικό και ρεαλίστικο κατ' εμέ τέλος!
Ένα υπέροχο μυθιστόρημα που έχει αναμφισβήτητα φιλοσοφικό περιεχόμενο!!! Είναι από τις σπάνιες φορές που ήθελα να σημειώνω φράσεις, προτάσεις, ακόμα και ολόκληρες παραγράφους.
Σκέψεις και αναλύσεις του μυαλού μας.Ευρεία ψυχανάλυση με αλήθειες που μπορεί να συμβαίνουν στον καθένα μας.Ωραία γραφή με μια πλοκή που εκτυλίσσεται γύρω από τον πρωταγωνιστή της ιστορίας που μπορώ να πω ότι με εκνεύρισε στην αρχή,αλλά τελικά νομίζω βρήκε την δύναμη να βρει τις ισορροπίες του.Η συγγραφέας είναι γνωστή για τις φιλοσοφικές της ανησυχίες όπου μας περνά τα διάφορα μηνύματα. Μία σκιαγράφηση της λειτουργίας του ασυνείδητου μας.Ο πρωταγωνιστής βυθισμένος στις ψευδαισθήσεις του ανιχνεύει την ταυτότητα του και το πρόσωπο του.Πορεύεται ανάμεσα στην προδοσία και την δέσμευση,στην αγάπη ,στον έρωτα στο σωματικό και ψυχικό <<εγώ>>Η συγγραφέας δημιουργεί τέχνη με το ασυνείδητο,με την ταυτότητα,το τραύμα,το αληθινό και το ψεύτικο.Το κοινωνικό και συνάμα ρεαλιστικό βιβλίο της κυρίας Ομηρόλη δεν είναι μόνο μια ιστορία ενός άνδρα προδομένου αλλά και μια ιστορία της θετικής μεταμόρφωσης του και ενός ταξιδιού του με μια γυναίκα μεγαλύτερης του.
Σκέψεις και αναλύσεις του μυαλού μας.Ευρεία ψυχανάλυση με αλήθειες που μπορεί να συμβαίνουν στον καθένα μας.Ωραία γραφή με μια πλοκή που εκτυλίσσεται γύρω από τον πρωταγωνιστή της ιστορίας που μπορώ να πω ότι με εκνεύρισε στην αρχή,αλλά τελικά νομίζω βρήκε την δύναμη να βρει τις ισορροπίες του.Η συγγραφέας είναι γνωστή για τις φιλοσοφικές της ανησυχίες όπου μας περνά τα διάφορα μηνύματα. Μία σκιαγράφηση της λειτουργίας του ασυνείδητου μας.Ο πρωταγωνιστής βυθισμένος στις ψευδαισθήσεις του ανιχνεύει την ταυτότητα του και το πρόσωπο του.Πορεύεται ανάμεσα στην προδοσία και την δέσμευση,στην αγάπη ,στον έρωτα στο σωματικό και ψυχικό <<εγώ>>Η συγγραφέας δημιουργεί τέχνη με το ασυνείδητο,με την ταυτότητα,το τραύμα,το αληθινό και το ψεύτικο.Το κοινωνικό και συνάμα ρεαλιστικό βιβλίο της κυρίας Ομηρόλη δεν είναι μόνο μια ιστορία ενός άνδρα προδομένου αλλά και μια ιστορία της θετικής μεταμόρφωσης του και ενός ταξιδιού του με μια γυναίκα μεγαλύτερης του
«Βίρνα με χωρίζεις;; Τι εννοείς Βίρνα;; Θες να πεις ότι δε θα είμαστε πλέον μαζί;; Μιλά ξεκάθαρα Βίρνα». Επιθετικοί προσδιορισμοί που κάνουν εντύπωση σαν αυτούς στις εκθέσεις των Πανελληνίων. Ζαρζαβατικά με συναισθήματα - στη φρουτοπία βρέθηκα;; Ένα τυπάκι σαν την Ματίνα Μανταρινακη. Φιλοζωικά αισθήματα για μεγαλύτερη συγκίνηση. Ενοχικά συμπλέγματα απέναντι στην οικογένεια. Έχει τον καημό του ο ήρωας που τον παράτησε η σύντροφος για άλλον, να είναι όμως μέσα στην τρελή χαρά για να μην στεναχωρηθεί η οικογένεια. Η τράπεζα (ιδιωτική επιχείρηση) τρέφει συναισθήματα συμπόνιας για τον ήρωα/υπάλληλό της. Μια αίσθηση σαν να παρακολουθείς σήριαλ του Παπακαλιάτη, όταν ο ήρωας βρήκε τη νέα του σύντροφο.
Ξαναδιαβάστηκε μετά από… 25; 27; χρόνια. Το θυμόμουν ως αφήγηση μιας έντονης σχέσης, ξαναδιαβάζοντας το ανακάλυψα ότι η ιστορία ήταν η απλώς η αφορμή για να διατυπώσει η συγγραφέας τις σκέψεις της, την οπτική και τη φιλοσοφία της επάνω στις ερωτικές σχέσεις. 3 αστέρια for old times sake, είχα ακόμη και φράσεις υπογραμμισμένες με μολύβι, νομίζω το είχα διαβάσει μετά από χυλόπιτα και το είχα αγαπήσει πολύ.
Όποιος θέλει να αλλάξει ζωή, ας διαβάσει το βιβλίο της Ομηρόλη. Ο ήρωας της ιστορίας βρίσκει τη δύναμη και το κάνει και παρόλα όσα περνάει, τελικά κερδίζει την δυνατότητα να ΖΕΙ. Δεν θα γράψω για τον τρόπο της συγγραφέα, γιατί είναι η μόνη που μπορεί να γράφει για τον έρωτα, να συνδυάζει φιλοσοφία και να μην γίνεται ένα από τα βιβλία της "παραλίας".