Jump to ratings and reviews
Rate this book

The Three Marias

Rate this book
Through this translation of As Tres Marias the literary achievements of Rachel de Queiroz may at last be judged and appreciated by the English-reading public. Since none of her four novels has previously been translated into English, The Three Marias will be, for many non-Brazilians, an introduction to this nationally known South American author whose books have been widely praised for their artistic merits. Her literary works are colored by her projected personality, by an intense feeling for her own people, by an omnipresent social consciousness, and by personal experiences in the arid backlands of her native state of Ceara.

Basing this story on certain of her own recollections from the nineteen-twenties, Rachel de Queiroz tells of a girl growing up in the seaport town of Fortaleza, in northeastern Brazil. Professor Ellison, whose special field is Brazilian and Spanish-American literature, has captured in his translation the author's graceful style and simplicity of language, and has successfully retained the perspective of an idealistic and gradually maturing girl.

178 pages, Paperback

First published May 13, 1939

19 people are currently reading
960 people want to read

About the author

Rachel de Queiroz

97 books126 followers
Quinta ocupante da Cadeira 5, eleita em 4 de agosto de 1977, na sucessão de Candido Motta Filho e recebida pelo Acadêmico Adonias Filho em 4 de novembro de 1977.

Raquel de Queirós nasceu em Fortaleza (CE), em 17 de novembro de 1910, e faleceu no Rio de Janeiro (RJ) em 4 de novembro de 2003. Filha de Daniel de Queirós e de Clotilde Franklin de Queirós, descende, pelo lado materno, da estirpe dos Alencar, parente portanto do autor ilustre de O Guarani, e, pelo lado paterno, dos Queirós, família de raízes profundamente lançadas no Quixadá e Beberibe.

Em 1917, veio para o Rio de Janeiro, em companhia dos pais que procuravam, nessa migração, fugir dos horrores da terrível seca de 1915, que mais tarde a romancista iria aproveitar como tema de O Quinze, seu livro de estréia. No Rio, a família Queirós pouco se demorou, viajando logo a seguir para Belém do Pará, onde residiu por dois anos.

Em 1919, regressou a Fortaleza e, em 1921, matriculou-se no Colégio da Imaculada Conceição, onde fez o curso normal, diplomando-se em 1925, aos 15 anos de idade.

Estreou em 1927, com o pseudônimo de Rita de Queirós, publicando trabalho no jornal O Ceará, de que se tornou afinal redatora efetiva. Em fins de 1930, publicou o romance O Quinze, que teve inesperada e funda repercussão no Rio de em São Paulo. Com vinte anos apenas, projetava-se na vida literária do país, agitando a bandeira do romance de fundo social, profundamente realista na sua dramática exposição da luta secular de um povo contra a miséria e a seca.

O livro, editado às expensas da autora, apareceu em modesta edição de mil exemplares, impresso no Estabelecimento Gráfico Urânia, de Fortaleza. Recebeu crítica de Augusto Frederico Schmidt, Graça Aranha, Agripino Grieco e Gastão Gruls. A consagração veio com o Prêmio da Fundação Graça Aranha.

Em 1932, publicou um novo romance, intitulado João Miguel, e em 1937, retornou com Caminho de pedras. Dois anos depois, conquistou o prêmio da Sociedade Felipe de Oliveira, com o romance As três Marias. Em 1950, publicou em folhetins, na revista O Cruzeiro, o romance O galo de ouro.

Cronista emérita, publicou mais de duas mil crônicas, cuja seleta propiciou a edição dos seguintes livros: A donzela e a Moura Torta, 100 crônicas escolhidas, O brasileiro perplexo e O caçador de tatu. No Rio, onde passou a residir em 1939, colaborou no Diário de Notícias, em O Cruzeiro e em O Jornal. Escreveu duas peças de teatro, Lampião, em 1953, e A Beata Maria do Egito, de 1958, laureada com o prêmio de teatro do Instituto Nacional do Livro, além de O padrezinho santo, peça que escreveu para a televisão, ainda inédita em livro. No campo da literatura infantil, escreveu o livro O menino mágico, a pedido de Lúcia Benedetti. O livro surgiu, entretanto, das histórias que inventava para os netos. Dentre as suas atividades, destacavam-se também a de tradutora, com cerca de quarenta volumes vertidos para o português.

Foi membro do Conselho Federal de Cultura, desde a sua fundação, em 1967, até sua extinção, em 1989. Participou da 21ª Sessão da Assembleia Geral da ONU, em 1966, onde serviu como delegada do Brasil, trabalhando especialmente na Comissão dos Direitos do Homem. Em 1988, iniciou sua colaboração semanal no jornal O Estado de São Paulo e no Diário de Pernambuco.

Recebeu o Prêmio Nacional de Literatura de Brasília para conjunto de obra em 1980; o título de Doutor Honoris Causa pela Universidade Federal do Ceará, em 1981; a Medalha Mascarenhas de Morais, em solenidade realizada no Clube Militar (1983); a Medalha Rio Branco, do Itamarati (1985); a Medalha do Mérito Militar no grau de Grande Comendador (1986); a Medalha da Inconfidência do Governo de Minas Gerais (1989); O Prêmio Luís de Camões (1993); o Prêmio Moinho Santista, na categoria de romance (1996); o título de Doutor Honoris Causa, pela Universidade Estadual do Rio de Janeiro (2000). Em 2000, foi eleita para o elenco dos “20 Brasileiros empreendedores do Século XX”, em pesquisa r

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
228 (26%)
4 stars
378 (44%)
3 stars
212 (24%)
2 stars
34 (3%)
1 star
7 (<1%)
Displaying 1 - 30 of 92 reviews
Profile Image for Alexandra .
936 reviews365 followers
April 9, 2018
Eigentlich fand ich das Buch sprachlich gut gemacht und auch angenehm zu lesen, aber ich hatte enorme Probleme mit den Figuren, mit ihrer Handlungsmotivation und mit den Beziehungen der Figuren untereinander. Ich konnte gar so wenig mit den Charaktären anfangen und die Autorin hat mir die inneren Antriebe dieser Protagonisten auch nicht so ausführlich genug erklärt, dass ich sie verstehen konnte. Auf Grund dieses Unverständnisses meinerseits bleiben in meinem Gedächtnis die Figuren also extrem flach.

Dabei fing der erste Teil der Geschichte schon mal sehr gut an. Das Szenario in der Klosterschule habe ich 7 Jahre lang (also von 6-13) genauso am eigenen Leib erlebt: Die Abschottung - die Nonnen, die irgendwie nur in Ausnahmefällen menschlich reagierten, einerseits, weil sie so entrückt des normalen Lebens in der Hinwendung zu Gott, andererseits weil manche tatsächlich sehr bösartig waren. Sie waren auch in meiner Schule kaum geeignet, Kinder zu erziehen. Auch diese Sonderstellung und die glühende Beneidung der externen Schüler, die nach der Schule rausdurften, und die kasernierten internen Internatsschüler - und bei uns gabs noch die dazwischen, die im Halbinternat HORT bis zum Abend erzogen wurden (ich war übrigens in dieser Gruppe). Auch diese Ausgrenzung von unehelichen Kindern kenne ich zur Genüge - ich wurde mit 6 Jahren meiner 1. Volksschulklasse als "das Produkt einer Sünde" vorgestellt. Das hat mich aber damals nicht gekränkt, da ich von meinen Pflegeeltern atheistisch erzogen wurde, und mit dem Konstrukt "Sünde" damals glücklicherweise nicht vertraut war bzw. sogar das Wort nicht kannte. Auch die durch die Abschottung und Fehlerziehung ohne menschliche Wärme verursachte fast krankhafte Entwicklung zu Klosterschulganserln, die sich bezüglich des männlichen Geschlechts komplett unrealistische romantische Vorstellungen machen, kenne ich zur Genüge und auch diese tiefen Frauen-Freundschaften, die sich einfach nicht verändern, obwohl man sich Jahre - bei mir waren es bei einer Freundin 33 und bei der anderen 20 - nicht gesehen und aus den Augen verloren hat, hab ich kennengelernt.

ABER: und jetzt kommt das traurige ABER: Wo bleibt das Erwachsenwerden der Figuren in dieser Geschichte? Wo bleibt die Rebellion gegen das alles? Keine meiner ehemaligen Freundinnen ist in diesem romantischen Stadium steckengeblieben, schon auf der Schule haben wir uns in der Pubertät zu Rebellinnen zu gnadenlosen Kritikerinnen entwickelt. Bei uns gabs fast nur 2 Extreme - entweder gefangen fürs Kloster oder sehr unromantische pragmatische atheistische Rebellin. Kaum eine in meiner Klasse ist als gläubige Christin aus dieser Hölle herausgegangen - von denen, die wirklich in die Welt gegangen sind.

Und das fehlt mir bei den Protagonisten - sowohl bei den Mädchen, die in der Klosterschule waren, als auch bei den Männern. Die Adoleszenz, die Entwicklung. Und da starten eben die für mich unverständlichen Ungereimtheiten.

Hier startet nun mein Spoileralarm

Ok dass es solche Charaktäre gibt, ist gar nicht unwahrscheinlich und auch dass solche Personen einander möglicherweise magisch anziehen. Das ist sogar gut für den Plot, solche kuriosen Figuren einzubauen, denn das macht den Handlungsablauf überraschend und spannend. Aber was denken Sie? Was ist ihre Motivation? Warum zum Teufel machen sie das? Diese Anworten bleibt mir Frau de Queiroz leider schuldig und genau deshalb hat mir das Buch nur mittelmäßig gefallen.

Fazit: Ein recht ungewöhnlicher guter Plot, der mich leider durch die flache Figurenentwicklung und die fehlende Erklärungen zum inneren Antrieb von fast allen Figruen zu ihren ungewöhnlichen Handlungen sehr unbefriedigt zurücklässt. Ich bin kein Fan dieses Stils von Autoren ala "Leser erklär es Dir selbst" das ist meiner Meinung nach schon die Aufgabe des Schriftstellers und nicht meine.
Profile Image for Adriana Scarpin.
1,737 reviews
December 21, 2017
Talvez que o amor da morte seja como o amor por homem, e a gente só se satisfaça, só se console e se cure depois de possuída e extenuada.

Rachel não se considerava feminista, mas "infelizmente" temos que contrariá-la, dar à sua personagem principal que fora inspirada nas próprias recordações pessoais esse grau de independência e desprezo às convenções, ao mesmo tempo que respeita e desenvolve as relações com as amigas de forma que suas personagens femininas são tão mais resplandecentes do que as masculinas, miga, não tem como não te chamar de feminista.
Profile Image for Nora Barnacle.
165 reviews125 followers
February 25, 2020
Angažman Rakel de Keiroz je neprocenjiv, tu zbora nema, i vredi još više kad se stavi u kontekst svog vremena jer je začuđujuće moderan i, na žalost, još uvek neophodan. Možda ne baš potpuno, ali u veoma velikoj meri, devojčice u bilo kom srednjoškolskom internatu bi se i danas mogle naći među svim ovim pitanjima i u situacijama (uz, naravno, konverziju njihovnih omiljenih književnih likova u Instagram influensere).
Metod Rakel de Keiroz je, takođe, vredan svakog poštovanja – pogađa tamo gde je i ciljala, bez histerije, vriske i frustracija zbog kojih, u najvećem broju slučajeva, ženske inicijative bivaju izvrgnute ruglu, te unapred osuđene na propast. Njena protagonistkinja nije nekakva hrabra usamljenica osuđena na patnje u despotiji muških šovinista i tradicionalizma, već živi u pogrešno postavljenom svetu (u kome ni muškarci nisu ništa manje zbunjeni i unesrećeni), a to shvata polako i sama. Svet su tako uredile i žene (možda pre svega žene), licemerno se skrivajući iza crkvenih dogmi, formalnosti obrazovanja i svakovrsnih socijalnih besmislica, nominalno iz straha, suštinski zbog iluzija i jalovosti komfort zona i sličnih Međeđa koje su, eto, garancija nekakve sigurnosti. I šta ima veze što tamo sve truli, ponajviše upravo iluzije. I život.
Nije ovo književnost za proskinezu, a nije ni trebalo da bude jer bi to samo zataškalo problem, pa bi se zaboravilo da je on, ustvari, jednostavan i da se jednostavno rešava. Komplikovano je samo stati na pravo mesto sa koga izgleda jednostavan.

Vrlo dobro.


Profile Image for Ana Castro.
337 reviews148 followers
August 26, 2018
Descobri esta escritora brasileira pela mão da minha booktuber preferida Isabella Lubrano.
O seu entusiasmo e a graça que põe nas suas “resenhas” despertaram a minha curiosidade.
Rachel de Queiroz escreve prosa como se fosse um poema .
O livro “As três Marias” é terno, melancólico, triste e alegre ao mesmo tempo .
A história de vida de 3 amigas de colégio o seu percurso, as suas lutas e vitórias , os seus sonhos e vivências, as suas alegrias e as suas desventuras .
Uma escrita fluida e simples .
Gostei bastante .

Profile Image for Semjon.
767 reviews506 followers
December 12, 2017
Auf meiner literarischen Weltreise-Challenge habe ich diesmal Brasilien mit diesem Buch aus dem Jahr 1939 besucht, welches von der damals erst 29jährigen Schriftstellerin Rachel de Queiroz geschrieben wurde. Die Autorin wuchs in Forteleza an der Nordküste auf, eine zum damaligen Zeitpunkt noch dünn besiedelte Gegend mit weitgehend armer Landbevölkerung.

In die Stadt Forteleza auf die dortige Klosterschule werden auch die drei Marias als junge Mädchen geschickt. Aus Sicht der einen Maria (Maria Augusta) werden die Lebenswege der drei Freundinnen und zahlreicher Mitschüler, Freunde und Eltern chronologisch beschrieben. In der Schulzeit schweißt sie der strenge katholische Schulbetrieb zusammen, und man hört die Sehnsüchte nach Freiheit und Genüssen des Lebens außerhalb der Klosteranlagen in vielen Passagen heraus. Nach dem Ende der Schulzeit trennen sich erstmal die Pfade der Freundinnen, aber sie bleiben sich in der Stadt immer noch durch Besuche verbunden. Während die meisten Mädchen ihre ersten Erfahrungen mit der Liebe machen, die fast zwangsläufig dann auch zu Ehen und Kinder führen, geht die Ich-Erzählerin ihre eigenen Wege. Sie wirkt in ihren vielen Gedankengängen sehr reflektiert und melancholisch, teilweise sogar depressiv und alles in Frage stellend. Sie selbst findet sich hässlich und sucht eine sehr komplizierte Romanze mit einem älteren Maler, mehr aus Neugier als aus Liebe. Auch der Beruf als Sekretärin erfüllt sie nur wenig. Später nimmt sie sich eine mehrmonatige Auszeit, um aus den engen Verhältnissen der Provinzstadt zu fliehen und stürzt sich in Rio de Janeiro wieder in eine komplizierte Liebschaft mit einem griechischen Studenten, die auch nicht andauern kann.

Die Freundin wirft der Ich-Erzählerin vor, dass sie sich den Männern ohne Gewissensbisse in die Arme wirft und dass sie keine Unterscheidungsfähigkeit zwischen Gut und Böse besitzt. Das Buch lebt von der Diskrepanz des wilden Freiheitsstreben von Maria Augusta und dem konservativen, vom tiefen Glauben erfüllten Lebensmodell ihrer Mitmenschen. Diese Lust am Leben lernte die Ich-Erzählerin schon durch ihren Vater kennen, der den Widrigkeiten des Lebens auch immer getrotzt hatte. Gegen Ende des Buchs klagt die immer noch beziehungslose Maria Augusta, dass ihr die Nackenschläge doch die Neugierde am Leben verlieren ließen, und so endet das Buch ernüchternd mit ihrer Rückkehr in das Dorf ihres Vaters. Obwohl sie gemeinsam mit ihren Freundinnen erzogen wurde und gemeinsam mit ihnen gelebt hatte, bezeichnet sie sich doch als Frauen mit "unterschiedlicher Nationalität und Sprache", denn ihm Gegensatz zu den Anderen kann sie die Ungerechtigkeit, das Elenden und die Krankheit nicht als Gott gegeben hinnehmen.

Während das Buch zu Beginn sich in erster Linie auf die Episoden aus dem Leben der Menschen beschränkt, wird es gegen Ende sehr nachdenklich und philosophisch. Was ist der Sinn des Lebens? Was nützen uns die Erinnerungen, unser Besitz, die Begegnungen mit anderen Menschen? Es ist gar nicht das fröhlich flamengohafte Buch, was man klischeehaft aus Brasilien erwarten würde. Stattdessen ist ein sehr lesenswerter Roman über die sich emanzipierende Rolle der Frau in einer Gegend, über die die Literatur nie viel zu berichten hatte. Für die damalige Zeit war dies bestimmt ein bedeutendes Werk.
Profile Image for Ivana .
84 reviews48 followers
January 7, 2020
Nikada ne prihvatamo činjenice kada se dogode, niti dešavanja koja su do njih dovela; ne znam da li je neko ranije razmišljao o tome, ali meni se uvek činilo da događaje možemo smatrati činjenicama tek kada se ostvare subjektivno, u nama, nakon što su se odigrali i objektivno, u stvarnom svetu.
...
Možda je ljubav prema smrti isto što i ljubav prema muškarcu, pa se zadovoljimo, utešimo i izlečimo tek kada je konačno dosegnemo.


Mogla bih da citiram još toliko rečenica iz ove prelepe knjige o prijateljstvu, odrastanju, napuštanju ušuškanog detinjstva, spoznavanju sebe i bližnjih, prvim ljubavima i neumitnim razočarenjima u patrijarhalnom Brazilu prošlog veka... a kad se setim da sam je kupila jer je bila na akciji...
Profile Image for Dana.
110 reviews27 followers
November 6, 2018
Čitala sam srpsko izdanje knjige "Tri Marije", objavila izdavačka kuća Štrik. Oduševila me je nenametljivim pripovedanjem i mudrošću, primenom "show don't tell" pravila, idejama emancipacije žena isto tako diskretnim a snažnim (za razliku od današnjeg čini mi se, plakatnog isticanja te želje kada se piše o istom vremenu u kojem se događa ovaj roman - 30te godine prošlog veka). Roman prati životni put tri bliske drugarice od ranog puberteta u katoličkoj školi za decu srednjeg staleža, do recimo 30ih godina. Sasvim su različite u karakteru i težnjama, ali nijedna od njih nije data stereotipno. I uopšte, nikako nisam imala osećaj da te knjiga napisana 1939, a još manje da je spisateljica tada bila vršnjakinja svojih junakinja. Po tonu je moderna ali ne kao one savremene sa ružičastim koricama koje "ostavljaju bez daha". Uživala sam u knjizi.

"Mislimo da detinjstvo ne zna za drame života. Zaboravljamo, međutim, da drame ne biraju ni trenutak ni publiku. Prosto bivaju odigrane, u svoj svojoj okrutnosti, i to i pred odraslima i pred decom."
"Kojim bi se rečima mogao izraziti utisak da je izlišan svaki napor da se shvati daljina, prekid i unštenje svega što nas povezuje s pokojnikom kada se nađemo pred njim?
Zašto uopšte postoje rituali, zbog čega treba poljubiti hladno čelo, čemu cveće, zašto se svi okupljamo oko umrlog, čemu nepodnošljivo bdenje za vreme kog posmatramo kako počinje da truli telo onoga ko nam je bio sve - ljubav, sin, otac, majka, brat, sestra - zašto gledati kakos e pokojnik svakog treutka sve više udaljava, polako prestaje da nam pripada i postaje uljez?
Zašto bismo se borili protiv straha, osećanja koje nam je urođeno? Samo su strah i užas istinski."
Profile Image for Michela.
106 reviews
March 5, 2017
"Só o que nos faz sofrer tem realmente valor de mal para nós. Porque, na realidade, só eu tenho importância para mim mesma; só nós valemos para nós mesmos. Só compreendemos o sofrimento dos outros, só compreendemos "com a carne" quando somos feridos um pouco por ele."
Profile Image for Mayra.
261 reviews82 followers
March 8, 2021
What a treat was to read this Brazilian classic in its own Portuguese and regional language. The plot was beautiful as well as the way it was narrated.
Profile Image for Anika.
967 reviews320 followers
April 1, 2018
It was a quick and easy read, but somehow, this book left me emotionally detached. I didn't really feel any kind of connection to any of the characters or their fate.

It's by no means a bad book, we just didn't click. An “okay“ read for me.
Profile Image for Jessiane Kelly.
161 reviews13 followers
March 7, 2019
Nunca tinha lido nada da Raquel de Queiroz e um dia passeando pelo centro sentei ao lado de sua estátua e pedi um conselho. Essa conversa imaginária se tornou uma vontade de, então, ler algo da autora. Mas não queria começar pelo O quinze, então fui atrás dos seus outros romances. Na livraria, só tinha um exemplar de As Três Marias e talvez tenha sido um bom começo na obra dessa grande autora. A narrativa é em primeira pessoa e Raquel conta, de maneira não linear e autobiográfica, suas histórias do tempo de colégio, suas amizades com Maria Glória e Maria José, os amores, o desenvolvimento da vida. De maneira bastante intimista, Raquel evoca um sentimento que talvez só quem more no Ceará sinta, que é como se a vida vivida na cidade se transformasse em história e tudo passa a ter uma significação a ponto de você se questionar dos antepassados da sua própria cidade. As localidades, o colégio, os costumes, que não passam despercebidos, me trouxe algo bastante caloroso. Como uma obra autobiográfica, dá pra ver que Rachel tem valores bem transgressores para sua época, talvez seja um dos fatores que a fizeram ter uma trajetória tão única na literatura. Que agora venham os próximos romances!
Profile Image for Mariana Biork.
155 reviews6 followers
January 9, 2021
Meu primeiro contato com o trabalho da Rachel de Queiroz e não poderia ter sido melhor. Que mulher!

Confesso que no começo tive dúvidas se iria gostar de sua prosa, pois, mesmo o livro sendo pequeno, demorei um bocado para me envolver com a história. O fato de o livro ter poucas páginas, aliás, aliado aos capítulos muito enxutos, talvez tenha me dificultado entrar no mesmo ritmo que as personagens. Mas, assim que esse obstáculo foi ultrapassado, me vi cada vez mais envolvida nos causos da juventude de Maria Augusta. Maria da Glória e Maria José.

As Três Maria é um daqueles livros que nos pegam pela leveza, pela sutileza e pela prosa mansa, mas cheia de significados.
Profile Image for Luciana.
516 reviews160 followers
February 16, 2022
Rachel de Queiroz é uma das escritoras brasileiras que mais gosto, portanto, qualquer leitura de suas obras serão satisfatórias a mim, até as menores, como o caso de As Três Marias.

Diferentemente de Memorial de Maria Moura e Dora Doralina, Rachel tem por objeto central de sua narrativa não o sertão, como em O Quinze e sim a figura feminina e seus anseios; é o que faz novamente em As Três Marias, só que, dessa vez há uma confusão de situações que fazem da obra algo indefinido, estranho e que não consegue cativar.
A escritora se demora pouco ao desenvolver seus personagens, o ambiente da cidade é pouco retratado, diversamente de quando ela aborda o sertão, assim, parece que há diversos livros dentro de um só, com ideias confusas, havendo de tudo um pouco: desejo de suicídio, descoberta do amor, do desejo, desamparo, e muito pouco das Marias, que brilharam mais no céu do que no romance em si. Bom, mas nem de perto o melhor de Rachel.
Profile Image for Shikujo / Josi.
57 reviews
April 2, 2018
Der Anfang war ganz nett und das Buch zum Glück nicht so lang.
Bin mit der Geschichte nicht warm geworden, dazu kam noch das Ende welches viel zu schnell vor sich hinfloss.
Irgendwie habe ich so meine Probleme mit solch Enden die einen quasi im Regen stehen lassen.
Bei einer Reihe, wenn man angefixt wird zum weiterlesen, ist das vollkommen ok.
Hier sind mir einfach zu viele Fragen offen geblieben. Der Erzählstil ist gut und ich konnte zwischendurch auch über die Geschichte schmunzeln, dass war es aber auch schon.
Daher komme ich zu einer Wertung von nur 2 Sternen.
Profile Image for Juliana.
299 reviews
January 19, 2018
Gostei muitíssimo de vários pontos neste livro. Me vi dentro dos pensamentos e da voz da Raquel. Me deu muita vontade de ler muito de sua obra. Porém por algum motivo não consigo dar mais de 3 estrelas. Acho que poderia ter me tocado muito mais profundamente. É como um beijo leve na boca, que promete mas não te da muito
Profile Image for bianca.
247 reviews23 followers
January 29, 2021
"e nem sei quanto tempo hei de ficar ainda, sozinha e desamparada, brilhando na escuridão, até que minha luz se apague."

livros simples, que focam nas emoções dos personagens e se passam sem grandes acontecimentos que fogem tanto da (minha) realidade sempre são os que mais me agradam. as três marias foi um desses. apesar de amar e me identificar com diversos personagens, é raro encontrar algum no qual eu me veja 100%. mas foi exatamente assim que me senti em relação a Maria Augusta. me vi em cada escolha, indecisão, arrependimento, impulsividade, tristeza.

pretendo reler esse livro em algum momento dos anos seguintes e tenho certeza (absoluta) de que meu carinho por ele continuará o mesmo.

[favoritado 💜]
Profile Image for Leninha.
154 reviews
February 4, 2018
"...veio sorrindo para nós, estendeu uma mão a cada um e saímos os três de mãos dadas, suavemente tristes, o céu que chegava pesando sobre nós, tão moços, tão sozinhos nós três, e a vida e a morte nos rodeando, cada qual mais misteriosa, insondável e assustadora."
Profile Image for João.
225 reviews47 followers
March 2, 2023
três estrelas. uma para cada maria.
Profile Image for Alessandra  Anyzewski.
166 reviews27 followers
April 13, 2020
Estou encantada com quão a frente do seu tempo a Rachel de Queiroz era. E que frases bem construídas. Ela não é muito emocional, é suave no jeito de falar, e um pouco distante também. Mas transmite uma profundidade.. uma maestria na escolha do enredo, a forma como ele se desenvolve. Eu acho que ela deve ter inspirado Maria Valéria Resende e a Conceição Evaristo pois percebo muito do estilo de contação de história. Mas achei a senhora Rachel em um nível diferente.
A história traz elementos da realidade da década de 30, mas ainda são muito aplicáveis a hoje em dia. Eu me reconheci demais em Guta, e foi uma leitura muito agradável. Vários trechos foram marcados por aqui. Não sei se leria esse livro especificamente de novo mas definitivamente tô me coçando pra não ler as outras obras dela de bate pronto (tenho outros projetos pra minha leitura por enquanto).
4 reviews
August 20, 2018
Uma delicada história, em parte autobiográfica, sobre a passagem da adolescência à vida adulta de 3 amigas, 3 Marias, com histórias, personalidades e destinos diferentes unidas por uma grande amizade. Raquel De Queiroz se confirma uma escritora extraordinária.
Profile Image for Erika.
359 reviews4 followers
December 13, 2016
A remarkable story about women and love!
Profile Image for worldofbooksby_h.
103 reviews7 followers
January 28, 2020
Pricu nam pripoveda Marija Augusta - skraceno Guta.
Pocinje tako sto nas uvodi u internat za devojcice kojim upravljaju casne sestre.
Tu upoznaje Mariju de Gloriju i Mariju Žoze, i ubrzo se formija nerazdvojni trojac.
Sve tri devojcice su na prvi pogled slicne, ali karakterno upecatljivo razlicite.
Zajedno dele srecu, radost, nade, strahove, tugu...zajedno mastaju o zivotu van zidina skole.
Potom sledi period odrastanja, napustanje skole, zelja za necim novim...
Dok se M. de Glorija okrenula porodicnom zivotu, M.Zoze je se okrenila onome sto joj je poznato od malih nogu - veri i molitvi, dok Gute luta negde izmedju njene maste i realnog zivota.
Cini se da ne uspeva da pronadje ono sto zeli.
Sa sela je pobegla u grad, gde se zaposlila kao sekretarica, ali ni to nije uspelo da je zadovolji.
Stalno je obuzima neki nespokoj i nemir.
Upusta se u romansu sa dosta starijem i ozenjenim covekom, privlaci paznju mladog kolege...ali i dalje joj se sve cini monotono.
Nakon jednog nemilog dogadjaja, odlucuje se da otputuje u Rio.
Posle kratkog perioda upoznavanja grada, njenu paznju privlaci fin mladic.
Konacno spoznaje neke emocije, za koje je mislila da nije sposobna.
Kako ce se ova romansa zavrsiti?
Zbog cega Guta stalno oseca neku strepnju?
Trudeci se da pobegne od zivota koji su joj nametnuli jos od detinjstva, kuda ce stici na kraju?
"Gledam sazvezdje Tri Marije. Tri zvezde zajedno sijaju.
Glorija se presijava, nepomicno, ispusta cvrste plave zrake.
Marija Zoze, malena, treperi skromno i nemirno, kao i uvek.
A ja, tesko meni, takode sijam. I moracu jos dugo da sijam.
Izgleda da moja svetlost ima cudan maglovit odsjaj kao kod ociju punih suza.
I ne znam dokle cu imati svetlosti da tako sama i nezasticena sijam u tami."
Pretezno se susrecemo sa zenskim likovima, i moram da priznam da je svaka posebno ostavila utisak na mene, od glavne junakinje pa do sporednih zenskih likova.
Profile Image for Tiago.
240 reviews19 followers
May 6, 2025
Um livro de Rachel de Queiroz num tom mais autobiográfico, delicado e introspectivo. A narrativa conta a história de 3 amigas de colégio interno religioso: Maria Augusta (Guta - a narradora), Maria José e Maria da Glória. A história começa com a chegada de Guta ao colégio, onde ela não consegue compreender e adaptar o modo de vida das freiras.

E eu tinha medo. A Irmã era velha, de olhar morto, fala incolor e surda. Parecia feita de papel pálido, ou de linho engomado semelhante à corneta que trazia à cabeça e que se agitava a cada movimento seu, como uma ave.

Guta encontra em Maria José e Glória um alento neste ambiente até então considerado hostil. As três, apelidadas de "Três Marias" por uma das irmãs, iniciam um forte laço de amizade.

"À noite, ficávamos no pátio, olhando as nossas estrelas, identificando-nos com elas. Glória era a primeira, rutilante e próxima. Maria José escolheu a da outra ponta, pequenina e tremente. E a mim me coube a do meio, a melhor delas, talvez; uma estrela serena de luz azulada, que seria decerto algum tranquilo sol aquecendo mundos distantes, mundos felizes, que eu só imaginava noturnos e lunares."

Além da vida escolar, acompanhamos a descoberta dos livros através de romances e poesia, o término dos estudos, os primeiros amores e as desventuras da vida adulta. Há no texto uma tom de melancolia, algum remorso e também algum inconformismo de Guta com a sociedade.

Apesar disso, penso que o livro se encerra de forma apressada e o leitor acaba desconectado e distante das outras Marias no desfecho. O livro é bom mas não é, para mim, o melhor de Rachel de Queiroz.

A edição que li conta com fortuna crítica de Mário de Andrade e Fran Martins, que ajuda a compreender a obra e o seu contexto.
Profile Image for Tam.
58 reviews2 followers
November 10, 2024
„Ići. Živeti. Živeti život složen, gde zaista postoje ljudska bića, postoje i vole, pate, umiru, ne znaju šta znači provesti vek sedeći za mašinom i kucati spiskove i izveštaje koje drugi ljudi sastavljaju, bezvezne i neljudske stvari, reči nepostojeće u stvarnosti, bez ikakvog značenja osim forme apsurdnih međuljudskih odnosa i učtivog obraćanja. Reči poput „poštovani gospodine“, na primer. Rečenica kao što je ,„u nadi da ćemo uspešno sarađivati, srdačno vas pozdravljam.“


„Voleo bih da ti pišem na svom jeziku. Teško mi je da na učen način izložim ono što osećam prema tebi. Odmah izgleda kao da te lažem kada prvo moram da prevedem ono što sam napisao; reči ne izlaze ogoljene iz srca, onako kako bih ja želeo, ogoljene i neposredne kao što su se rodile, izobličuju se i stare kada ih propustim kroz gramatiku i rečnik.“


Ovo je jedna pomalo tužna coming-of-age priča.
Pratimo odrastanje i sazrevanje naratorke Marije Auguste od momenta kad se obrela u internatu katoličke škole pa do njenih ranih dvadesetih godina. To je u suštini sazrevanje kroz rušenje iluzija, razočaranja i bol. Čak i kada se ne slažem sa stavovima i postupcima Marije Auguste, ne mogu a da ne saosećam sa njom.

Proza Rakel de Keiroz je divna. Uopšte nisam imala osećaj da čitam delo objavljeno 1939. godine. U godini kada se sve vreme borim sa čitalačkom blokadom, učinila je da se podsetim koliko čitanje magično iskustvo može da bude.
Nadam se da će prevesti još neko njeno delo.
Profile Image for julia.
56 reviews
April 14, 2025
"À noite, ficávamos no pátio, olhando as nossas estrelas, identificando-nos com elas. Glória era a primeira, rutilante e próxima. Maria José escolheu a da outra ponta, pequenina e tremente. E a mim me coube a do meio, a melhor delas, talvez; uma estrela serena de luz azulada, que seria decerto algum tranquilo sol aquecendo mundos distantes, mundos felizes, que eu só imaginava noturnos e lunares."

três estrelas para as três marias.
Profile Image for Suzana F. Patrocinio.
Author 3 books
November 19, 2017
Com uma narrativa pessoal e envolvente, Raquel de Queiroz nos transporta para o imaginário feminino dos finais da década de 30. Numa construção moderna de mulheres que não se contentam em ocupar um lugar padrão na sociedade.
Profile Image for Protázio.
488 reviews8 followers
November 2, 2021
The book is Rachel de Queiroz's fourth novel. It unveils the female universe in society through the life stories of three women. Maria Augusta, Maria da Glória and Maria José are friends and support each other in the face of adversity. Still, life willed each one to follow a different path: maternity, religion, and freedom.
The novel brings the dreams, fears, and desires of three women to the fore in an exquisite way. The writer is considered one of the most famous Brazilian literature with superb skill - three engaging stories.
Profile Image for Rafaela Vianna.
43 reviews14 followers
June 7, 2016
um dos melhores livros que eu já li! um retrato de uma mulher que nasceu antes do seu tempo e sofreu com os preconceitos de uma sociedade extremamente religiosa e machista. que absurdo o julgamento que ela sofreu pelo suicidio de aluisio :(
Displaying 1 - 30 of 92 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.