De tedere onverschilligen

by Oscar van den Boogaard

Een jonge leraar verliest na een avontuur met een leerlinge zijn baan, zijn vrouw en zijn minnares. Hij neemt van iedereen afscheid en vertrekt naar Napels waar hij, na een brutale overval, met een duistere episode uit zijn verleden wordt geconfronteerd. Door een bijzondere vriendschap met de octopusvisser Dario, met wie hij de Golf van Napels verkent, krijgt zijn leven een nieuwe wending.

Oscar van den Boogaard bouwt sinds zijn debuut Dentz (1990) aan een omvangrijk literair oeuvre. Romans als De heerlijkheid van Julia, Liefdesdood en Meer dan een minnaar werden veelvuldig genomineerd en vertaald.

`Oscar van den Boogaard bouwt een meeslepend, verrukkelijk en altijd verbazingwekkend universum op. Le Monde

`Een van de fascinerendste Nederlandse schrijvers. Die Zeit

`Meer dan een minnaar is een virtuoos melodrama over geboorte en dood; het ontroert en roept mededogen op. Juryrapport AKO Literatuurprijs

121 pages, Kindle Edition

First published February 14, 2013

About the author

Oscar van den Boogaard (1964) groeide op in Suriname en Nederland. Hij studeerde rechten en Franse taal- en letterkunde in Montpellier, Amsterdam en Brussel. Na korte tijd op een advocatenkantoor gewerkt te hebben koos hij voor het fulltime schrijverschap. Hij maakte zijn debuut met de roman Dentz die in 1990 verscheen bij Athenaeum - Polak & Van Gennep: op dat moment was hij de enige levende schrijver van die uitgeverij.

Daarop volgden Fremdkörper (roman, 1991), Bruno's optimisme (proloog op het Oceanisch verlangen, roman, 1993), De heerlijkheid van Julia (roman, 1995, nominaties voor de Libris Literatuurprijs en De Gouden Uil), Liefdesdood (roman, 1999), Sensaties (dagboek, 2000), Een bed vol schuim (roman, 2002) en Inspiration Point (dagboek, 2004).

Na zijn overstap naar De Bezige Bij verschenen de romans Het verticale strand (2005), een boek over hoe je door het kantelen van je wereldbeeld een bevrijding van jezelf kunt bewerkstelligen, en Magic Man (2007), een vervolg op de eerdere roman Bruno's optimisme. In 2010 kwam zijn roman Meer dan een minnaar (2010) uit. Februari 2013 verscheen de roman De tedere onverschilligen. Zijn werk werd veelvuldig genomineerd voor de grote literaire prijzen, vertaald en verfilmd. De Standaard riep hem uit tot de belangrijkste schrijver van zijn generatie.
In 2018 verscheen de grootste roman Kindsoldaat. In deze hedendaagse Buddenbrooks wordt de geschiedenis van twee voorname Nederlandse families geschetst, door de ogen van de laatste telg, die vermoedens heeft dat hij een zoon is van prins Bernhard. In februari 2020 verscheen Jachthuis. In deze roman kruipt Oscar van de Boogaard in de huid van zijn alter ego, de achttienjarige Maxwell.
Van den Boogaard woont afwisselend in Berlijn, Antwerpen en Sint Martens Latem, een residentieel kunstenaarsdorp vlakbij Gent.

Reviews

[Hans Vandelannoote · Rating 5 out of 5]

Oscar van den Boogaard werkt stelselmatig aan een omvangrijk oeuvre. Met deze nieuwe roman sluit hij terug aan bij vroeger werk: flirten met existentialisme, heil zoeken in gratie en detail, maar bovenal flirten met een dubbele werkelijkheid. Naast zijn verhaal, lees je het jouwe... En dat is heerlijk !

[Alison · Rating 4 out of 5]

3.5

[Marnix Verplancke · Rating 4 out of 5]

Het hoofdpersonage uit van den Boogaards nieuwste roman verliest echter veel meer dan zijn werk. Zijn vriendin Roberte verlaat hem en ook zijn maîtresse, nota bene de moeder van Vicky, zet hem aan de deur. Hij blijft dus alleen achter, zich angstvallend afvragend wie er voortaan zijn snorretje zal bijknippen. Omdat hij in feite weinig redenen heeft om thuis te blijven - zijn moeder is dood, zijn vader dement en met zijn zus heeft hij maar bitter weinig gemeen - beslist hij naar Napels te vertrekken, naar het hotel dat Roberte toen alles nog peis en vree was voor hen beiden boekte.
Van den Boogaard is een vitalistisch schrijver. Hij laat zijn personages genieten van smaken en geuren, en in Napels blijkt de man dus aan het goede adres. Hij ontmoet er Dario, die hem meteen zijn huis in haalt en de lekkerste gerechten voor hem kookt. Ze gaan samen vissen, liggen urenlang in de zon en hebben iets wat naar een spirituele homoseksuele relatie neigt. Van den Boogaard beschrijft dit prille geluk als was hij een kolibri die ietwat verheven en geruisloos boven de scène hangt. De personages lijken elkaar wel aan te raken met hun blik en voeren korte, uit staccato zinnetjes bestaande dialogen.
‘Om gelukkig te zijn, moet men zich niet al te veel met anderen bezighouden’, citeert de schrijver Albert Camus in het motto van zijn roman en ook de titel blijkt weggelopen uit De vreemdeling, waar tedere onverschilligen mensen zijn die zich niet tegen het leven verzetten, maar dit in al zijn absurditeit omarmen, wetende dat het sowieso binnenkort voorbij zal zijn. De roman baadt daardoor in een onwezenlijke, betoverende sfeer waarbij alles genomen wordt zoals het komt en het geluk in kleine dingen verstopt zit.

[Els De Laere · Rating 3 out of 5]

'Terwijl ik naar de lege stoel tegenover mij zat te kijken, met daarvoor het lege bord waarop ik het servetje in een waaier had gevouwen, bedacht ik me hoe schrijnend het is dat je pas naar een relatie kunt kijken als die is afgelopen.
De geliefden laten het eiland waar ze samen zo gelukkig en ongelukkig zijn geweest onbewoond achter. Vanaf het dek van het schip worden de contouren langzaam zichtbaar, maar de details verdwijnen. Het huisje waarin hun bed heeft gestaan is weldra niet meer te zien. Het eiland wordt steeds kleiner en zal ten slotte oplossen aan de horizon. '

[tinne · Rating 4 out of 5]

Wat een heerlijk boek! Als je al van Italië houdt, ga je er meer van houden, en als het je onbekend is spring je op een vliegtuig naar Napels om van het echte leven te proeven.

De melancholie die als een wolk over het verhaal hangt is heerlijk en smaakt naar diepe gesprekken op een zomeravond. Wat is leven, wat betekent kiezen voor het leven? Pertinente vragen en glooiende antwoorden. Vage noten van Cesare Paveses onnavolgbare stijl weerklinken in het boek.

[Daníel · Rating 5 out of 5]

Fantastisch boek, met diepe gedachten en een interessante blik op het leven, liefde en de dood.
De elementen van Italië en de wereld die hij daarbij creëert is zo meeslepend en houdt je vast van begin tot eind. Fantastisch! Een aanrader.

[Ann · Rating 3 out of 5]

Albert verliest zijn werk, zijn vrouw, zijn minnares (de moeder van de leerlinge waarmee hij in de fietsenkelder betrapt wordt op niet toegelaten gedrag). Zijn moeder is al jaren dood, zijn vader verblijft in een verzorgingstehuis voor dementerende bejaarden en met zijn zus heeft hij weinig affiniteit en dus ook weinig contact. Hij besluit naar Napels te gaan naar het hotel dat zijn vrouw voor hen beide had geboekt. Daar ontmoet hij Dario.
Zowel Albert als Dario nemen het leven in Napels zoals het zich aandient zonder zich zorgen te maken over wat dan ook.

[Steven · Rating 4 out of 5]

De start van het boek liep wat stroef, maar eens het hoofdpersonage de reis naar Napels is gestart heb ik enorm genoten van dit boek. Een verhaal over wat een zware balast je verleden kan zijn om mee te dragen in het leven. Maar ook de kracht om er een punt achter te zetten en te gaan voor een nieuwe start.

[Ditlev · Rating 4 out of 5]

Mooi liefdevol boek herkenbaar

[Ria-alexandra Bude · Rating 2 out of 5]

Mooi geschreven,maar een verhaal dat niet blijft hangen en een open einde...