Η δεκαπεντάχρονη Ελένη Ευαγγέλου από την Πάφο, βιάζεται από τον ίδιο της τον πατέρα, με τη συγκατάθεση της μητέρας της. Την επομένη βρίσκεται εγκαταλειμμένη στους δρόμους και καταλήγει στη γνωστή Πλατεία Ηρώων, στη Λεμεσό. Η μόνη διέξοδος για να ζήσει είναι η πορνεία. Η ζωή που ξετυλίγεται μπροστά στη δεκαπεντάχρονη μοιάζει με αρχαία τραγωδία. Πατρόνες, νταβατζήδες, εκμετάλλευση, δύο αποτυχημένοι έρωτες, μία έκτρωση. Η ζωή της ένας φαύλος κύκλος, που δεν μπορεί να την οδηγήσει πουθενά. Κοινωνικά καταδικασμένη, είναι αδύνατο να βγει απ την κόλαση. Στην τραγωδία της Ελένης, δεν υπάρχει κάθαρση. Σήμερα, για να ζήσει, πουλά λουλούδια, ενώ ζει μόνη και αβοήθητη.
«Υπάρχουν δύο ειδών πόρνες, έλεγε η πουτάνα η Ελένη. Οι πόρνες στο σώμα και οι πόρνες στην ψυχή. Το δεύτερο είδος είναι το χειρότερο. Γιατί αυτές είναι που μπορούνε να σου κάνουν το μεγαλύτερο κακό.
Το σώμα μου το βρώμισα. Την ψυχή μου ποτέ. Κυλίστηκα στην πιο βαθιά κόλαση της σάρκας, αλλά η ψυχή μου ήταν έξω πέρα απ αυτήν τη βρωμιά και την κατρακύλα.
Πέρασαν πολλοί άντρες από το κορμί μου. Έβγαζαν απάνω του όλα τους τ απωθημένα. Πολλές φορές νόμιζα πως θα το ξεσκίζαν. Με τόση βία και πάθος μ έπαιρναν. Και γινόμουν παιχνιδάκι στα χέρια τους που με πασάρανε σαν μπάλα ο ένας στον άλλο χωρίς συμπόνια, οίκτο, έλεος.
Περνούσα χιλιάδες φορές από τη Σκύλα και τη Χάρυβδη που με ρούφαγε και με ξέρναγε σε χέρια χυδαία κι ανελέητα. Και κάθε φορά που ένας άντρας σηκωνόταν από πάνω μου, ένιωθα κι ένα μέρος της ψυχής μου να νεκρώνεται. Τόσο, που έφτασα στο σημείο ν αναρωτιέμαι: Μου έχει μείνει άραγε καθόλου ψυχή ή έχει πεθάνει; Θεέ μου, που είναι η ψυχή μου: Θέλω πίσω την ψυχή μου. Δεν είναι κανείς για να μ ακούσει;»
2,5 αστέρια. Η ιστορία είναι ένα ταξίδι πικρό, φουρτουνιασμένο. Η ιστορία είναι ωραία και σε κρατά συνεχώς σε αγωνία για τη κατάληξη της Ελένης. Αλλά αυτό το γράψιμο λες και γράφτηκε από παιδί γυμνασίου και η αφήγηση καταντάει σπαστική. Σε πιάνει απ' το χεράκι και στα λέει όλα κουτσιά καθαρισμένα.Δε σ' αφήνει να σκεφτείς τι θ' ακολουθήσει, και γίνεται προβλεπόμενο. Η Ελένη παρουσιάζεται σαν αγία που δεν ήταν. Οι χαρακτήρες είναι είτε πολύ κακοί είτε πολύ καλοί. Κάτι σαν μεξικάνικη σαπουνόπερα. Μανιχαϊστικοί. Χάλασε δηλαδή η εξιστόρηση την ιστορία
Η ιστορία μεν καλή αλλα η γραφή πολύ απλή και πρόχειρη για να σου βγάλει τα συναισθήματα που πρέπει.Επαναλήψεις πολλές ,προβλέψιμο και τόσες πολλές συμπτώσεις που αμφιβάλλω αν είναι αληθινή ιστορία.Δεν μου άρεσε...το διάβασα για να εχω ολοκληρωμένη γνώμη αλλα οι τόσο ενθουσιώδης και θετικές κριτικές για μένα δεν ισχύουν...
Είναι από τα βιβλία που δεν θέλω να σταθώ στην απλοϊκή γραφή του, καθώς δεν είναι μυθιστόρημα αλλά καταγραφή μιας αληθινής ιστορίας. Θα σταθώ στο γεγονός και μόνο ότι είναι αληθινή ιστορία και στα συναισθήματα που μου έβγαλε. Θλίψη, θυμό, οργή, συμπόνια... Θεωρώ πως αξίζει να διαβαστεί γιατί ναι δυστυχώς πιστεύω πως όσο σκληρό κ αν είναι η πραγματική ζωή των γυναικών σ αυτό το βούρκο είναι ακόμα πιο σκληρή. Και οφείλουμε ειδικά σαν γυναίκες να μην τις αποστρεφόμαστε αλλά να τις συμπονάμε. Τις πιο πολλές φορές δεν επιλέγουν την ζωή που ζουν. Με τράβηξε σαν ιστορία και με στεναχώρησε σε πολλά σημεία.
Το βιβλίο αυτό βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Δεν θέλω όμως να πιστέψω πως είναι αληθινό γεγονός ο βιασμός ενός 15χρονου κοριτσιού από τον ίδιο της τον πατέρα και μάλιστα με την συγκατάθεση της μάνας της. Πώς μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να λέγονται γονείς; Με τι ψυχή, με τι καρδιά επέτρεψαν να πληγώσουν το ίδιο τους το αίμα, να το ταπεινώσουν, να το εξευτελίσουν, να το καταδικάσουν σε μια αιώνια κόλαση, αυτοί που ουσιαστικά θα έπρεπε να το προφυλάσσουν από κάθε κακό που θα παρουσιαζόταν στον δρόμο της ζωής της;
Ένας Γολγοθάς είναι η μετέπειτα ζωή της Ελένης που οδηγείται στην πορνεία. Βαρύς και μαρτυρικός ο σταυρός που έχει να σηκώσει. Θα κυλιστεί στην λάσπη, θα καταδικαστεί κοινωνικά, θα λερώσει και θα βρωμίσει το σώμα της. Όμως, η Ελένη κατόρθωσε να απομονώσει την ψυχή από το σώμα της και αυτή ευτυχώς έμεινε αγνή. Το μόνο αγνό μέσα της. Μπορεί στο σώμα να ήταν μια κοινή πόρνη, στην ψυχή όμως ήταν ένας άγγελος. Ένας άγγελος που τον έριξαν στην κόλαση.
* Υπάρχουνε δυο ειδών πουτάνες. Οι πουτάνες στο σώμα κι οι πουτάνες στην ψυχή. Οι πουτάνες στο σώμα έρχεται μια μέρα που τα παρατάνε και φεύγουνε μακριά για να ζήσουν, έστω κι αργά, μια αξιοπρεπή ζωή. Οι πουτάνες στην ψυχή όμως, όταν πεθαίνουνε παίρνουνε το πουτανιό μαζί τους γιατί η βρωμιά της ψυχής τους εμφωλεύει μέσα τους, πηγάζει από μέσα τους και δεν βγαίνει με τίποτα, γιατί εκδίδονται οι ίδιες από μόνες τους στο διάβολο κι αυτός κρατά τις ψυχές τους γερά και δεν τις αφήνει να ξεφύγουνε. Οι δεύτερες είναι που μπορούν να σου κάνουν το μεγαλύτερο κακό. -----------> σελίδα 63
**Σε μια σχέση να μην δίνεις ποτέ όλη την καρδιά σου. Πρέπει να κρατάς για σένα ένα μικρό κομμάτι της. Γιατί, αν τελειώσει αυτή η σχέση θα μπορείς να πάρεις εκείνο το κομμάτι που σου απόμεινε και να φύγεις μακριά, για να μπορέσεις να συνεχίσεις να ζεις. -------------> σελίδα 91
Το θέμα είναι ενδιαφέρον, περίμενα να διαβάσω μία αληθινή ιστορία που θα έριχνε φως στην σκληρή ζωή αυτών των γυναικών, δυστυχώς όμως το αποτέλεσμα ήταν πολύ φτωχό. Το γράψιμο ήταν πολύ πρόχειρο, οι επαναλήψεις πολλές με πιο ενοχλητική την επανάληψη της λέξης πουτάνα. Η ηρωϊδα παρουσιάζεται λίγο πολύ σαν αγία, χωρίς πάθη, χωρίς κακίες έτοιμη να συνδράμει τους πάντες. Την μία ήταν έξυπνη και ήλεγχε τον εαυτό της και στην αμέσως επόμενη σελίδα παρουσιαζόταν σαν μία γυναίκα φοβισμένη που δεν μπορούσε να αντιδράσει σε όσα της συνέβαιναν. Γενικά η παρουσίαση κάποιων γεγονότων αφήνει ενδοιασμούς για το αν τελικά είναι αληθινή ιστορία, ή όχι.
this book is about a beautiful 15 year old girl that got raped by it's own father. her mother abandoned her at another city and left her there all alone. the little girl got kidnapped by a guy who sold her for prostitute. it was a moving story based on true events that happened here at Cyprus...
Η ιστορία αυτή περισσότερο πρέπει να διαβαστεί ως προσπάθεια της συγγραφέως να ευαισθητοποιήσει για την πορνεία παρά ως πραγματική ιστορία. Ίσως κάποια σημεία ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα από διαφορετικές γυναίκες. Ωστόσο, φαίνεται ότι η συγγραφέας ζει σε ένα ροζ συννεφάκι αναφορικά με το trafficking και πριν τη συγγραφή του βιβλίου δεν φαίνεται να έκανε την παραμικρή έρευνα. Ανέφερε γυναίκες που εκδίδονταν παρά τη θέλησή τους και είχαν ανά πάσα στιγμή πρόσβαση στα έγγραφα ταυτοποίησης. Η γραφή είναι υπερβολικά απλοϊκή και επαναλαμβανόμενη σε αρκετά σημεία.
Τα θετικά είναι ότι διαβάζεται εύκολα και γρήγορα και ότι η συγγραφέας δείχνει ότι μια εκδιδόμενη δεν παύει να είναι άνθρωπος με αισθήματα.
This book gets a 2.5 from me and I struggled to decide whether to give it a 2 or 3.
It was a very badly written book which is disappointing as the story should have been moving. There are parts of the story which sound sadly real, others which are completely unrealistic and Harlequin-like. Also, it is very repetitive: Η Ελένη είναι πόρνη στο κορμί αλλά όχι στην ψυχή = Helen has the body but not the soul of a prostitute. Unfortunately, to me she proved to be a prostitute in the soul too - it was hard for me to accept/understand how she could help others, but not herself.
It is a readable book, but I do not really recommend it.
Συγκλονιστική ιστορία αλλά ο τροπος γραφής πολυ φτωχός....Σαν κάπου η αφήγηση να ειχε κενά. Τα γεγονότα ακολουθούσαν το ένα το άλλο χωρις ειρμό και συνοχή...Παρόλα αυτα η ιστορία της Ελένης ειναι γροθιά στο στομάχι σ αφήνει να αναρωτιέσαι αν τελικά είμαστε εμείς ή η μοίρα που καθορίζει τη ζωή μας...
Δυνατή ιστορία... επειδή βασίζεται σε αληθινά γεγονότα πάρα πολλές γυναίκες έχουν περάσει τέτοιες σκληρές καταστάσεις ειδικά ιερόδουλες Δυστυχώς η επανάληψη της λέξης π****** κάθε 3 και λίγο δεν ξέρω γιατί γράφτηκε τόσο συχνά αλλά ήτανε κουραστική και άκυρη σε αυτή την συχνότητα....
Η ιστορια αυτου του βιβλιου ειναι βασισμενη πανω σε αληθινα γεγονοτα που βιωσε η ελενη στη ζωη της σαν πορνη.. μια ιστορια απο την πλευρα των εκδιδωμενων γυναικων και πως εφτασε να κανει αυτο το επαγγελμα...
Καλούτσικο βιβλιο αλλα λιγο γλυκερό. Μυνημα στην συγγραφέα (α) το καταλάβαμε οτι η Ελένη ήταν ξεροκόματο, δεν εινα αναγκη να το διαβάζουμε ξανά και ξανά (β) το καταλάβαμε οτι ήταν καλόκαρδη, δεν υπάρχε λόγος να μας το λες ξανά και ξανα.
Η ιστορία της Ελένης είναι συγκινητική και αληθινή. Δείχνει τον πόνο και την απόγνωση μιας γυναίκας στην πορνεία, που παλεύει να κρατήσει καθαρή την ψυχή της μέσα στη βία και τη δυστυχία. Μια δυνατή μαρτυρία για την ανθρώπινη αντοχή και την ελπίδα.
Ξεκινώντας αυτό το βιβλίο νιώθεις ήδη από τις πρώτες σελίδες ένα σφίξιμο στο στομάχι. Όσο προχωράει η ιστορία αυτό το σφίξιμο έρχεται ξανά και ξανά. Σκέφτεσαι πως δεν μπορεί τόσες πολλές συμφορές να χωρέσουν σε μια και μόνο ζωή. Ειρωνεία να χαρακτηρισω υπέροχη την ιστορία αυτή. Σου μαθαίνει πώς μερικές φορές, όχι, δεν υπάρχουν επιλογές. Σου μαθαίνει πως μερικοί άνθρωποι είναι βρώμικοι στο σώμα, μα άλλοι είναι στην ψυχή και μόνο. Το κομμάτι του βιβλίου που ίσως με κούρασε ήταν το μελό κομμάτι. Αλλά ίσως χρειαζόταν για να ισοσταθμισει το υπόλοιπο ευθύ και σκληρό μέρος του βιβλίου.
Δύσκολο να εκφράσω γνώμη για την υπόθεση μιας και πρόκειται για αληθινή ιστορία...η γραφή απλοϊκή,ίσως ήθελα λίγο εμβάθυνση σε συναισθήματα και θα το ηθελα λιγότερο μελό και προβλεπόμενο...
Φτωχός τρόπος γραφής, πολύ ωραία η ιστορία του βιβλίου, που, αν αναλογιστούμε ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία, τα συναισθήματα που σου βγάζει η ανάγνωσή του είναι πολύ δυνατά κι ανάμεικτα
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ένα σκληρό βιβλίο που μιλάει για μια κοπέλα μόλις 15 χρόνων το πως η σκληρή ζωή και η μάνα της την οδήγησαν στην πορνεια. Θα προτιμούσα να έχει γραφτεί το βιβλίο από έμπειρο συγγραφέα!
Δώσε μου πίσω αυτήν την γυναίκα διάβολε Γιατί είναι πλάσμα των Χειρών Μου. Δώσε μου πίσω αυτήν την γυναίκα διάβολε Γιατί σε νίκησα έκει στο Γολγοθά. Δώσε μου πίσω αυτήν την γυναίκα διάβολε Γιατί είναι μία από τις αγαπημένες μου Zonoth Η εξουσία σου επάνω στην ψυχή της,έχει τελειώσει. Γιατί Εγώ είμαι το Ών, οΝύν, και ο Ερχόμενος
Μια πολύ σκληρή και πικρή ιστορία, για ένα κορίτσι που μεγάλωσε πρόωρα και χωρίς να το θέλει μπλέχτηκε στη νύχτα με ότι αυτό συνεπάγεται. Ενώ η ιστορία είναι αρκετά δυνατή, η γραφή της συγγραφέως είναι πολύ απλή, παιδική θα έλεγα, που δεν σε τραβάει να συνεχίσεις την ανάγνωση.