นางบาป

by กิ่งฉัตร

กลับมาสร้างความประทับใจกันอีกแล้วกับผลงานเล่มล่าสุดที่แฟน ๆ นักอ่านไม่ควรพลาด คราวนี้ “กิ่งฉัตร” นำเสนอ “นางบาป” ไว้อย่างน่าติดตาม กับเรื่องราวของ “นางหยาด” ที่ใครๆ ต่างร่ำลือกันว่าเธอนั้นร้ายยิ่งนักในสมัยที่เธอยังมีชีวิตอยู่ แต่จะมีสักกี่คนกันที่รู้ว่าจริงๆ แล้วมันเกิดอะไรขึ้นมีแต่นางหยาดเท่านั้นที่รู้อยู่แก่ใจ ค้นหาคำตอบว่าเกิดอะไรกับเธอคนนี้และเรื่องราวของเธอเกี่ยวพันกับเหตุการณ์ในอดีตและปัจจุบันอย่างไร คำตอบรอคุณผู้อ่านแล้วในเล่ม

…กองถ่ายทำละครฟอร์มยักษ์เรื่อง "นางบาป" คงไม่ขวัญกระเจิง ถ้าไม่มีใครอุตริไปปลุกวิญญาณที่สิงสถิตอยู่ในบ้านหลังนั้นด้วยการเล่นผีถ้วยแก้ว และ...ถ้าละครเรื่องนี้จะไม่ลงทุนไปถ่ายทำยังสถานที่เกิดเหตุจริงในอดีต เรื่องที่เกินความคาดหมายนี้คงไม่เกิดขึ้น ความเกี่ยวพันอันซับซ้อนของปัจจุบันและอดีตของคนที่ยังมีชีวิตอยู่และผู้ที่หาชีวิตไม่แล้ว คงไม่มาปรากฏเป็นเรื่องเป็นราวให้ต้องถกต้องขบคิดกันวุ่นวายใจ...ว่าสิ่งที่คิดว่ารู้จริงนั้นน่ะ แน่ใจแล้วหรือว่าใช่เลยถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์…

ที่มา: www.se-ed.com

Genres: Fantasy

411 pages

First published February 1, 2005

About the author

กิ่งฉัตร เป็นนามปากกา ปาริฉัตร ศาลิคุปต (ปุ้ย) เป็นบุตรของ พล.ร.อ.วิเชียร และ องุ่น ศาลิคุปต จบมัธยมที่โรงเรียนสตรีวิทยา และจบปริญญาตรี วารสารศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน สาขาหนังสือพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คุณปุ้ยริ่มอ่านหนังสือตั้งแต่เรียนมัธยมต้น รักการอ่านและอ่านหนังสือได้แทบทุกประเภท จึงเกิดความรู้สึกอยากจะเขียนหนังสือให้ผู้อื่นอ่าน และมีอารมณ์ร่วมทั้งหัวเราะและร้องไห้ไปกับตัวละคร อย่างที่ตัวเองเคยรู้สึกเคยสัมผัสบ้าง จึงเริ่มต้นเขียนเรื่องสั้นเวียน ให้เพื่อนฝูงในชั้นอ่านก่อน พอขึ้นปี 2 ในมหาวิทยาลัย ก็เริ่มมีบทความลงในหนังสือพิมพ์บางฉบับ และนิตยสารอีกหลายเล่ม เช่น สตรีสาร แพรวสุดสัปดาห์ ขวัญเรือน

กระทั่งเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายจึงได้เริ่มต้นเขียนนวนิยายเรื่องยาวเรื่องแรก คือ พรพรหมอลเวง โดยนำนิสัยใจคอเพื่อนสนิทมาเป็นตัวเอกของเรื่อง ระหว่างนั้นคุณปุ้ยเริ่มต้นทำงานครั้งแรกที่หนังสือพิมพ์ผู้จัดการปริทรรศน์ ทำอยู่ประมาณ 2 ปี ก่อนจะลาออกมาเขียนหนังสือเป็นอาชีพ

คุณปุ้ยมีสิ่งที่ยึดในการทำงาน คือ เขียนหนังสือตามใจคนเขียนเป็นหลัก เพราะถือว่าคนเขียนเป็นคนอ่านคนแรก ถ้าอ่านแล้วสนุก คนอ่านส่วนหนึ่งที่มีชอบเรื่องในแนวเดียวกันก็คงสนุกด้วย เขียนในสิ่งที่ชอบที่ถนัด และเขียนด้วยใจรักการทำงาน

ช่วงแรก ๆ ก่อนใช้นามปากกากิ่งฉัตร เคยใช้นามปากกาในการเขียนเรื่องสั้นว่า "ทองหลางลาย" แต่พอเริ่มเขียนเรื่องยาวก็ได้ใช้ "กิ่งฉัตร" มาตลอด โดยนามปากกานี้มีที่มาจากคำสุดท้ายของชื่อจริง โดยเธอเปรียบ "กิ่งฉัตร" ว่าเหมือนกับกิ่งก้านสาขาที่แยกออกมาจากต้นซึ่งก็คือตัวเธอ ที่เวลาเขียนหนังสือจะรู้สึกเหมือนกับว่าไม่ใช่ตัวเอง

Associated Names:
อลินา เป็นอีกนามปากกาหนึ่งของ กิ่งฉัตร ใช้ในงานเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวนเบา ๆ กึ่ง ๆ คอเมดี้ที่เขาเรียกกันว่าแนว Cozy และเรื่องรักแนวเหนือจริงหรือแฟนตาซี เพื่อให้แยกจากเรื่องรักหรือดราม่าของกิ่งฉัตร

ชื่อถง เป็นนามปากกาล่าสุดที่ใช้สำหรับนิยายสไตล์จีน โดยเรื่องแรกที่แต่งชื่อ วาสนาชะตารัก (พ.ศ. 2560) เป็นนิยายแนวน่ารัก โรแมนติค ที่มีเนื้อหาอ่านง่าย น่าติดตาม โดยนิยายเรื่องนี้ผู้เขียนได้ลงให้อ่านออนไลน์เป็นตอนๆที่เว็บไซต์เด็กดี

Reviews

[Mimna · Rating 5 out of 5]

อ่านไปผวาไป ยิ่งอ่านตอนกลางคืนแล้วด้วย
ชอบค่ะ หักมุมเยอะ แต่ไม่ใช่ว่าจะเดาไม่ได้

[PerjureG. · Rating 4 out of 5]

ดำเนินเรื่องน่าติดตามค่ะ
แม้จะหมดเวลาหลายวันเพื่อไปห้องสมุด แต่ก็รู้สึกคุ้มค่ากับการให้เวลากับนางบาป
เพราะเราไม่เคยรู้ว่าสิ่งที่เราได้ยินจะเชื่อได้มากแค่ไหน
เพราะเราไม่เคยรู้ว่าสิ่งที่เราได้เห็นจะเป็นจริงดังที่เราคิดหรือไม่
เพราะเราไม่เคยรู้ว่าคนบนโลกมีนิสัยใจคอมากมายเพียงไร
จึงไม่ควรด่วนตัดสินอะไรหรือใคร ถ้าหากเราเชื่อเสียแล้วก็ให้เวลาตัดสินเถอะค่ะว่าที่เราเชื่อมันใช่หรือไม่

[พอลลี่ · Rating 2 out of 5]

ไม่ชอบนิยายผี(แล้วจะอ่านทำไม)นั่นสิ กลับโรแมนซ์เหมือนเดิม

[Sahachad Bank · Rating 2 out of 5]

ส่วนตัวแล้วไม่ชอบ ไม่สนุก แต่มีดีที่หักมุมหลายตลบอยู่

[Afternoon · Rating 3 out of 5]

3.5/5 สนุกแบบอ่านเรื่อยๆ ตอนแรกคิดว่าจะมีพาร์ทย้อนอดีตผ่านการเล่าเรื่องของวิญญาณที่ไม่ไปผุดไปเกิดเยอะแยะ แต่ไม่ได้มีเยอะเท่าที่คิด มาเล่าย้อนความกันตอนหลังช่วงกำลังจะคลายปมเรื่อง ซึ่งส่วนตัวถือว่าดีนะคะไม่เวิ้นเว้อ ตัวละครเยอะมากอ่านช่วงแรกเวียนหัวไปหมด ไม่รู้ด้วยว่าใครคือพระเอกนางเอก เด่นทุกตัว แถมหักมุมกันแทบทุกจุด ด้วยนามปากก่า”กิ่งฉัตร”ย่อมไม่ธรรมดาแน่นอนไว้ใจได้ แต่ก็รำคาญความล้นของบัลลพและความวี๊ดว้ายกระตู้หู้ของพาพิมล อ่านแล้วแอบรำคาญ

[Maneechan · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวดำเนินช้าตอนแรกๆ มาสนุกเอาตอนครึ่งเล่มหลัง เนื้อเรื่องไม่ได้ดูน่ากลัวเหมือนในละคร ดูละครมาแล้วสองเวอร์ชัน ชอบเวอร์ชันที่เบนซ์เล่นเป็นนางหยดมากกว่า โดยรวมนิยายสนุกดี เข้าใจแล้วว่าทำไมเรียกว่านางบาป แต่ว่าฉากจบมันดูสั้นไปหน่อย วิญญาณออกจากร่างแล้วกลับไปอยู่บ้านเฉยๆ อย่างง่ายดาย ไม่มีใครรู้ว่าผีสิง ไม่มีใครทำบุญไปให้ ไม่มีมาหลอกให้คนกลัว รู้สึกว่าจบแบบห้วนๆ ยังไงไม่รู้

[Kritya Lee · Rating 5 out of 5]

อ่านสนุกเพราะขำผี มาจากอดีตแล้วมาเจอมนุษย์สมัยใหม่จอมอลวนถึงกับเหวอ มีหักมุมอยุ่เรื่อยๆแต่ก็ใบ้คนอ่านเอาไว้ให้เดาตามไป

[ฐาปณา มีขำ · Rating 5 out of 5]

ชอบจริง