ในเรือนใจ

ลำเนาลม

by กิ่งฉัตร

Genres: Travel

692 pages, Paperback

First published February 1, 2003

About the author

กิ่งฉัตร เป็นนามปากกา ปาริฉัตร ศาลิคุปต (ปุ้ย) เป็นบุตรของ พล.ร.อ.วิเชียร และ องุ่น ศาลิคุปต จบมัธยมที่โรงเรียนสตรีวิทยา และจบปริญญาตรี วารสารศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน สาขาหนังสือพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

คุณปุ้ยริ่มอ่านหนังสือตั้งแต่เรียนมัธยมต้น รักการอ่านและอ่านหนังสือได้แทบทุกประเภท จึงเกิดความรู้สึกอยากจะเขียนหนังสือให้ผู้อื่นอ่าน และมีอารมณ์ร่วมทั้งหัวเราะและร้องไห้ไปกับตัวละคร อย่างที่ตัวเองเคยรู้สึกเคยสัมผัสบ้าง จึงเริ่มต้นเขียนเรื่องสั้นเวียน ให้เพื่อนฝูงในชั้นอ่านก่อน พอขึ้นปี 2 ในมหาวิทยาลัย ก็เริ่มมีบทความลงในหนังสือพิมพ์บางฉบับ และนิตยสารอีกหลายเล่ม เช่น สตรีสาร แพรวสุดสัปดาห์ ขวัญเรือน

กระทั่งเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายจึงได้เริ่มต้นเขียนนวนิยายเรื่องยาวเรื่องแรก คือ พรพรหมอลเวง โดยนำนิสัยใจคอเพื่อนสนิทมาเป็นตัวเอกของเรื่อง ระหว่างนั้นคุณปุ้ยเริ่มต้นทำงานครั้งแรกที่หนังสือพิมพ์ผู้จัดการปริทรรศน์ ทำอยู่ประมาณ 2 ปี ก่อนจะลาออกมาเขียนหนังสือเป็นอาชีพ

คุณปุ้ยมีสิ่งที่ยึดในการทำงาน คือ เขียนหนังสือตามใจคนเขียนเป็นหลัก เพราะถือว่าคนเขียนเป็นคนอ่านคนแรก ถ้าอ่านแล้วสนุก คนอ่านส่วนหนึ่งที่มีชอบเรื่องในแนวเดียวกันก็คงสนุกด้วย เขียนในสิ่งที่ชอบที่ถนัด และเขียนด้วยใจรักการทำงาน

ช่วงแรก ๆ ก่อนใช้นามปากกากิ่งฉัตร เคยใช้นามปากกาในการเขียนเรื่องสั้นว่า "ทองหลางลาย" แต่พอเริ่มเขียนเรื่องยาวก็ได้ใช้ "กิ่งฉัตร" มาตลอด โดยนามปากกานี้มีที่มาจากคำสุดท้ายของชื่อจริง โดยเธอเปรียบ "กิ่งฉัตร" ว่าเหมือนกับกิ่งก้านสาขาที่แยกออกมาจากต้นซึ่งก็คือตัวเธอ ที่เวลาเขียนหนังสือจะรู้สึกเหมือนกับว่าไม่ใช่ตัวเอง

Associated Names:
อลินา เป็นอีกนามปากกาหนึ่งของ กิ่งฉัตร ใช้ในงานเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวนเบา ๆ กึ่ง ๆ คอเมดี้ที่เขาเรียกกันว่าแนว Cozy และเรื่องรักแนวเหนือจริงหรือแฟนตาซี เพื่อให้แยกจากเรื่องรักหรือดราม่าของกิ่งฉัตร

ชื่อถง เป็นนามปากกาล่าสุดที่ใช้สำหรับนิยายสไตล์จีน โดยเรื่องแรกที่แต่งชื่อ วาสนาชะตารัก (พ.ศ. 2560) เป็นนิยายแนวน่ารัก โรแมนติค ที่มีเนื้อหาอ่านง่าย น่าติดตาม โดยนิยายเรื่องนี้ผู้เขียนได้ลงให้อ่านออนไลน์เป็นตอนๆที่เว็บไซต์เด็กดี

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

มาถึงเล่มนี้พี่โก้เป็นพระเอก คนอย่างพี่โก้ที่หลายคนเกลียด เพราะความปากเสีย ขี้โม้และเห็นแก่ตัวของพี่โก้ แต่เป็นตัวละครที่ชอบมาก เพราะคนแบบนี้หละคือคนรักใครรักจริง พูดอะไรก็ออกมาจากความรู้สึก ไม่โกหก หลอกลวง ไม่เสแสร้งแกล้งทำ แม้พี่โก้จะยุ่งเรื่องชาวบ้านเสียเยอะ ทำเอาหน้าซะมาก แต่ในทุกแง่มุมพี่โก้ก็ใส่ใจคนอื่น ทุกคำพูดร้ายๆมันก็คือการเตือนสติ และประชดประชัน (ไม่แน่ใจว่ากำลังชมพี่โก้จริงไหม ฮ่าๆ) หากมองลึกลงไปแล้ว คนแบบนี้ไม่น่ากลัวเลย ผิดกับคนที่ยิ้มแย้มพูดจาดีๆแล้วไปพูดจาลับหลังเราต่างหาก

ในเรื่องมีหลากหลายตัวละคร ซึ่งทำให้เราได้เห็นมนุษย์หลากหลายประเภทที่มีอยู่ในชีวิตจริงของเรา คนหน้าไว้หลังหลอก คนขี้นินทา คนไม่สนใจอะไรเลย คนปากจัด คนอคติ สารพัด ซึ่งทั้งหมดเราเห็นได้จากการใช้ชีวิตด้วยกันในทัวร์เพียงครั้งเดียว

พิณ นางเอกของเรื่องที่แสนจะเย็นชา ยิ้มเป็นแป๊ะยิ้มแบบพี่โก้ว่า อะไรก็ไม่หือไม่อือ จนกันตยศทนไม่ได้และปริ๊ดแตกเมื่อต้องสูญเสียผู้หญิงคนเดียวที่ตัวเองคิดว่ารักไป ในทางกลับกันภายใต้หน้ากากเย็นชาที่สวมคือความหวั่นไหว และคนที่กระเทาะหน้ากากออกก็คือพี่โก้ ผู้ช่างแหย่ ช่างกัด ช่างแซะ ช่างยุ่ง ฮาา

กันตยศ มาในเล่มนี้ได้มองเห็นกันตยศในอีกมุมหนึ่ง มุมของเหยื่อ มุมของคนที่ถูกกระทำบ้าง จริงๆกันตยศไม่ผิดเลยที่จะไม่หมั้นใจในท่าทางของพิณ เพราะนางเอกเองก็ไม่ได้แสดงท่าทางอะไรเลย ด้วยความที่เคยทำกะคนอื่นมามาก มันก็เหมือนมีอะไรที่ทำให้หวาดกลัวจะสูญเสียของตัวเองไป จนลืมที่จะใส่ใจให้มากกว่า นำพาตัวเองไปสู่สิ่งที่ตัวเองเคยทำกับคนอื่นมา

ตัวละครอื่นๆ คือเพื่อนกันตยศ เพื่อนของพิณ ที่มีหลากหลายนิสัย ดีบ้าง หน้าไหว้หลังหลอกบ้าง ตามแต่ใครจะเป็นไง เนื้อเรื่อง
ดำเนินมาในเล่มนี้ชอบนะคะ แต่บางทีก็เบื่อบ้างด้วยมนุษย์ป้าและมนุษย์ช่างนินทา อ่านไปบางทีก็เบื่อ ไม่ใช่เนื้อเรื่องไม่สนุก แต่คนแบบนี้ที่เราพบเห็นในชีวิตพอมาอ่านเจอในนิยายก็เซ็งได้เหมือนกัน ฮา ดังนั้นเนื่องจากตัวละครมันเยอะมาก เลยทำให้บางทีก็รู้สึกว่านางเอกหายไปไหน เพราะด้วยความไม่พูดของนาง ถ้าพี่โก้ไม่สะกิดสงสัยจะหายไปในกลุ่มทัวร์ โดยรวมสนุกค่ะ ชอบพี่โก้ แม้พี่โก้จะขี้โม้ พูดมากก็ตาม เพราะชอบคนจริงใจแบบนี้ พูดตรงๆแบบนี้ แม้บางทีจะปากเสียไปหน่อยก็ตาม แล้วก็มีบรรยากาศท่องเที่ยวเป็นพื้นหลังฝรั่งเศสไปในตัว ทำให้เพลิดเพลินไป

[Patrawan Dear]

# ในเรือนใจ / กิ่งฉัตร

เรื่องนี้จะว่าเป็นภาคต่อจากเรื่อง “ลำเนาลม” ก็คงได้ค่ะ เนื่องจากมีตัวละครต่อเนื่องกัน บรรยากาศและโทนอารมณ์ของเรื่องก็คล้ายคลึงกัน หากอ่าน “ลำเนาลม” มาแล้ว ก็ควรอ่านเรื่องนี้ เพื่อภาพรวมที่สมบูรณ์แบบไม่มีอะไรค้างคากันนะคะ

“ในเรือนใจ” จะกล่าวถึงคมกฤชและกันตยศ ซึ่งเป็นคู่อริกันจากเรื่องแรก มาถึงเรื่องนี้ทั้งสองจะมาขับเคี่ยวกันต่อ ซึ่งผู้เขียนสามารถผูกโยงเรื่องราวเชื่อมกันได้อย่างแนบเนียน คีพคาแรกเตอร์ได้ดี ชนิดที่ทำให้คนที่ไม่น่าจะเป็นพระเอก กลายเป็นพระเอกที่น่ารักน่าชังได้อย่างไม่มีที่ติ และทำให้คนที่หน้าฉากดูเหมือนจะดี กลายเป็นตัวร้ายได้อย่างน่ารังเกียจกันเลย

การเล่าเรื่องของผู้เขียนยังคงมีเสน่ห์ชวนติดตาม ทำให้เรื่องราวธรรมดากลายเป็นเรื่องที่มีจุดพีค แล้วก็ยังมีพีคในพีคไปได้อีก จึงเป็นอีกเรื่องที่อ่านสนุก ให้ข้อคิดเตือนใจ ไม่ทิ้งลาย ''กิ่งฉัตร'' จริง ๆ ค่ะ :)

[Muggle Mat · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวพระนางมีอยู่ 5% ส่วนอีก 95% ยกให้กันตยศ
.
ในเรือนใจ ยังคงความเป็นนิยายของอาปุ้ยเหมือนเดิม คราวนี้ไม่ได้สงสัยว่าใครเป็นพระเอก แต่สงสัยว่าเพื่อนนางเอกคนไหนที่ทรยศหักหลัง ตอนอ่านเลยต้องคอยจับผิดทุกคนอยู่ตลอดเวลา มารู้แน่ชัดก็ตอนเฉลยให้เห็นทนโท่นั้นแหละ
.
ฟีลตอนอ่านคล้ายๆกับตอนอ่าน ลำเนาลม อาจเพราะตัวละครเชื่อมโยงกัน เล่มหนาพอๆกัน และเล่าถึงเรื่องของกันตยศมากกว่าพระนาง! แต่อย่างน้อยก็มีบทน่ารักๆ(อย่างตอนไข่หงส์)ให้ได้หวีดอิตาพี่โก้กับคุณพิณอยู่นิดๆ มากกว่าบทพระนางของลำเนาลม 55555
.
โดยรวมชอบ ชอบบุคลิกของนางเอกด้วย แหวกดี นิ่งๆ เรียบๆ ไร้ความรู้สึก ปั้นเป็นแต่หน้าแป๊ะยิ้มแบบที่พระเอกบอก! คือบทพูดน้อยสุดในเล่มแล้วอ่ะ ตัวประกอบยังได้พูดประโยคยาวๆกว่าเล้ยยย คิดดูสิ! ซึ่งต่างขั้วกับพระเอกสุด รายนั้นพูดไม่หยุด ปากเสีย ค่อนแคะ ยิ่งร้ายคือแขวะนางเอกเนี่ยแหละ พระเอกที่ไหนวะ? 😅😅😅 แต่พี่โก้คือพระเอกที่เลวแล้วเกลียดไม่ลง ขณะเดียวกันเมื่อทำดีก็รักไม่สุดใจเหมือนกัน!!! มันมีความห่ามๆ กวนตีน ชนิดที่ยังไม่เคยเจอพระเอกนิยายแบบนี้มาก่อน ฉีกกฎทุกกระบวนท่าของพระเอกนิยายสุด! ประทับใจแค่ตอนไข่หงส์อย่างเดียวจริงๆ
.
ความดีงามของเรื่องนี้คือได้ไปทริปทัวร์อมร อ่านแล้วเหมือนไปอยู่ในกรุ๊ปทัวร์ด้วย ได้ไปเที่ยวตามทัวร์ แล้วก็แบบนั้นจริงๆ ไม่ได้ใส่ปวศ.แต่ละสถานที่อะไรให้น่าเบื่อ ดูเรียลเหมือนไปเที่ยวจริงๆ แล้วก็ชอบความละครของลูกทัวร์ด้วย ตลกดี
.
ส่วนพาร์ทหลังกลับจากยุโรป เริ่มเป็นนิยายมากขึ้นละ ละครน้ำเน่าหลังข่าวเริ่มมา มีความยุบยิบ เยอะแยะ สารพัดอย่าง แล้วก็เน้นไปที่ชีวิตกันตยศเกินไปหน่อย เกินจนหวังว่า อะ ไหนๆก็เล่าเรื่องนายกันแล้ว ก็เล่าจุดจบมาเลยละกัน แต่จนถึงบทส่งท้าย มันก็เหมือนไม่เห็นจุดจบอยู่ดี...หรือนั่นแหละคือบทเรียนของนายกันแล้ว เพราะช่วงชีวิตท้ายๆ ก็โหดอยู่เหมือนกันนะ เพียงแค่ คิดว่าหมอนั่นน่าจะแสดงตัวว่ากลับตัวกลับใจซะหน่อย คนอ่านจะได้เบาใจ 5555
.
คนเคยอ่านลำเนาลมก็จะมีฟีลเหมือนกลับมาเจอเพื่อนเก่าๆ ทั้งชเล คุณสน และน้องจิล มาครบจ้าาาา แต่มาแบบให้หายคิดถึง ไม่ได้แย่งซีน เพราะแค่ตัวละครหลักในเรื่องก็มีหลายตัวแล้ว ปวดหัวสุด ทั้งแก๊งเพื่อนนางเอก แก๊งลูกทัวร์ สารพัดคน แต่ก็สนุกดี เจอคนหลากหลายดี เหมือนที่โปรยเล่มว่าไว้ “น้ำจิตน้ำใจกับความคิดคน ลึกเสียยิ่งกว่ามหาสมุทร” แนะนำว่าอ่านต่อกันยาวๆ ข้ามวันข้ามคืนเลยแล้วจะสนุก แต่...อย่าหวังบทหวานพระนางนะ เพราะแทบไม่มี!!!!!

[APAPANNEE S. · Rating 5 out of 5]

เป็นความจริงของกิเลส เมื่อยามที่อยากตามใจตัวอยากทำความชั่ว ต่อให้รู้ว่าไม่ดี ก็ยังมีเหตุผลให้กับตัวเอง เหตุผลที่ทำให้ความรู้สึกผิดชอบหายไป ยิ่งนานเข้ามันก็เชื่อของมันแบบนั้นจริงๆ

กันต���ศตอนกลัวพ่อแอบน่าสงสารนะคะ ส่วนแม่ก็เข้าข้างลูกมากเกินไป แบบนี้คือพ่อแม่รังแกฉันชัดๆ
นิสัยเลวร้ายที่แสดงออกมา เหมือนสะสมมาจากหลายๆ สาเหตุ ทั้งจากการเลี้ยงดู และการเอาตัวรอดความคิดวิถีการใช้ชีวิตของเขาเอง ภายใต้ความเลวร้าย เขากลับน่าสงสาร ที่ไม่สามารถมีความคิดอ่านที่ถูกต้อง และยังมองไม่เห็นความหวังดีที่มีอยู่รอบตัว ไม่รู้ว่าในตอนสุดท้ายเขาคิดได้หรือยังว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับชีวิตมีสาเหตุมาจากอะไร ก็หวังว่าจะคิดได้เพื่อจะได้ปรับตัวปรับใจใหม่ ตราบที่ยังมีลมหายใจก็ยังมีโอกาสที่จะทำสิ่งที่ดีได้เสมอนะคะ

พี่โก้ คมกฤช ในบทพระเอกก็ได้ใจเหมือนกัน ถึงความปากร้ายจะไม่ลดลงไปเลย แต่ก็ได้เห็นอีกมุมนะ มุมที่ทำให้นางเอกของเราหลงรัก

ความรักของพระนางเรื่องนี้ จะว่าค่อยๆ เป็นไปก็ไม่ถูก ขอเรียกว่าพวกเขา"ดึงดูดกันและกัน"ดีกว่า ชอบที่ต่างคนเหมือนจะไม่แคร์แต่ก็แคร์ เหมือนไม่อยากใส่ใจแต่ก็สนใจ อีกอย่างคู่นี้เหมาะกันนะคะ อีกคนไม่พูดกับอีกคนพูดมาก ต้องไปด้วยกันได้แหละ 5555

ระหว่าง ลำเนาลม ในเรือนใจ ส่วนตัวชอบเรื่องนี้มากกว่าหน่อย อาจจะเพราะกระชับกว่า และถึงตัวร้ายแบบกันตยศจะเด่น แต่พระเอกแบบคมกฤชก็ไม่ได้ดรอปเลยนะ รวมถึงนางเอกที่ฉลาด ฉลาดเกินไปมากๆ เป็นเรื่องที่เห็นถึงผลของการกระทำชัดเจนเลย

ตัวละครที่อยากพูดถึงมีเยอะมากค่ะ ทุกตัวมีความน่าสนใจ มีเรื่องราวแง่มุมให้คิดตามไม่มากไม่น้อยกว่ากันเลย

สำคัญคืออารดีกับรวมผลต้องได้คู่กันนะ

ส่วนฉากที่ประทับใจที่สุดในเรื่องคือตอนที่นางเอกพระเอกยืนกันคนละฝากถนน … โรแมนติกสุดๆ


ปล.กล้าเกียรตินี่ดีจัง อยากได้ ไปเป็นพระเอกสักเรื่องได้ไหมคะ

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

#ในเรือนใจ
#กิ่งฉัตร
#มี1บทนำ_56ep_1บทส่งท้าย
#รีวิวของคนที่คิดถึงกิ่งฉัตรก็หยิบมาอ่านเลย_ไม่เคยดูละครมาก่อน(และจนบัดนี้ก็ยังไม่ได้ไปsearchดูด้วยว่าใครเล่น)

#พี่โก้_คมกฤช
#พิณ_กรพินธุ์

...น่าแปลกที่ในกลุ่มคนมากมาย...เขากลับหาหล่อนได้โดยง่าย

------------
1. "ข้อสอง..อาอยากให้โก้สัญญา ว่าไปคราวนี้ โก้จะไม่ไปหลงรักยัยพิณ!"

อ่านสนุกมากกกก ในระดับที่ตีสามไม่หลับไม่นอน คุณกิ่งฉัตรยังคงเอาอยู่และไม่ทำให้เราผิดหวังจริงๆ😍บทนำของเรื่องคือวันแต่งงาน-ของพระเอก-นางเอก-และย้อนกลับมาในระยะเวลาที่หมั้น-และไปจบที่บทส่งท้ายคือวันแต่งงานแบบลงรายละเอียดอีกครั้ฝ(เหมือนเฉลยเบื้องหลังการถ่ายทำในบทนำ)
  แม้ทั้งเรื่องพระเอกนางเอกจะมีซีนสวีทวี้ดวิ้วน้อยมากกกกกกกก เป็นเรื่องของอีกันตยศคนใจคดซะเยอะมากกกกกกก แต่อ่านเมามันส์ในอารมณ์ กลมกล่อม ถ้าเป็นอาหารก็เป็นรสชาติที่ถูกปาก ไม่หวานไม่คุ้นแต่ ทานได้อร่อย #ปรบมือออออ #ชอบบบบบบค่ะ💕
----------

2....แดด กลิ่นกาแฟ และเสียงดนตรีในอากาศ...ปารีส

ชอบทัวร์อมร 5555เป็นทัวร์ที่ไม่ธรรมดามากๆ (นรกแตกมากกกก) มันมีคนแบบนี้อยู่จริง มันใช่ มันใกล้ตัว อ่านแล้วรู้สึกดี และสะใจกับความเป็นไปต่างๆของคนในคณะทัวร์ ยกรางวัลเกลียดนิยมอันดับ1เหรียญทองให้คุณป้าทองฯเลย บทแกมนุษย์ป้าแท้ๆมากๆ //ส่วนคุณแก้วที่มากับลูกสาว รายนั้นรวยจริง ไม่อวดรวย รวยแบบเงียบๆไม่กระโตกกระตากว่ารวยก็เป็นอะไรที่เราชอบมากๆ อยากเป็นคนรวยเงียบๆแบบนี้5555🤣

-----------

3.  "คุณไม่อยาก...แต่ก็อดไม่ได้ที่จะชอบผม"

ซีนไข่หงส์( ep31)ทำให้เราเข้าใจภาพปก ที่งงมาตลอดว่าทำไมต้องเป็นรูปหงส์ ซีนนี้เป็นซีนน่ารัก พระเอก-นางเอกแชร์ความในใจ เป็นซีนสวีทสุดของเรื่อง และเป็นซีนที่ทำให้เรื่องพลิก #ชอบบบบบบ

------------
4."ผมคมกฤช หรือจะเรียกผมว่าโก้ก็ได้"

พี่โก้ ลูกพี่ลูกน้องอีกันตยศโผงผาง พูดตรง พูดแรงส์ คิดอะไรก็บอกออกไป ดูร้ายแต่มันคือความจริงใจ (ไม่เสแสร้งแอบร้าย)แม้บทจะเด่นน้อยกว่า อีกันตยศ แต่ก็เท่ห์สุดแหละ 5555

------------
5.  "คู่นี้เขามองตาก็รู้ใจกันจริงๆด้วย"

เรื่องเพื่อน กรพินธุ์ เป็นอะไรที่เราเดาผิด ..... เราจับจ้องอีกคนที่ดูลับๆล่อๆดูเหมือนแอบชอบแฟนเพื่อน แต่เฉลยเป็นอีกคน   #สนุกกกกกกก😍

-----------
6."ในชีวิตฉัน ตั้งใจไว้แล้วว่า นอกจากพ่อกับคนที่จะมาเป็นสามี ฉันจะไม่รับของจากผู้ชายคนไหน"

เราว่า...#กรพินธุ์เป็นคนตลกอ่ะ🤣 (สมัยนั้นไม่มีเคอรี่~ช็อปออนไลน์ก็ยังไม่เฟื่องฟู กรพิณธุ์ก็พูดได้แหละ..ไม่รับของจากผู้ชายคนไหน...lol🤣)
นางเอกของเรื่อง กรพินธุ์  เป็นคนพูดน้อยยยย คำพูดนางจึงมีค่าดั่งทอง เป็นนางเอกแนวเก็บกด เก็บอารมณ์ ดูเหมือนรู้ทันเพื่อนๆ แต่นิ่งๆ เฉยๆ ยิ้มพอประมาณแบบแป๊ะยิ้ม(ตามที่พี่โก้ให้ฉายา)เพราะเคยมีความทรงจำเลวร้ายสะเทือนใจรุนแรง(มากกกกๆ)ในวัยเด็กที่ยากจะลืมเลือน  พิณจึงคีพลุคนิ่งๆไม่ไหวติงแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแต่เล็ก พ่อแม่บุญธรรม และพ่อจริงๆก็ไม่รู้ ว่าลูกมีอะไรในใจ
 และที่ทะเลสาบ(ที่มีหงส์ตามภาพปก) กำแพงใจพิณก็ทลาย เพราะผู้ชายพูดมากชื่อพี่โก้🤣🤣 พิณได้เผยความลับที่ซุกซ่อนในใจมานานร่วม10ปี ให้พี่โก้ได้รู้เป็นคนแรก....😙

--------------
7."ฉันมันคนหยาบ...แต่ไม่เฮี้ย"..จ้าา😅

อ่านแบบไม่เคยอ่านลำเนาลมมาก่อนก็อ่านรู้เรื่อง👍🏻👍🏻ซีนที่ตกใจมากๆคือซีนพิณโดนต่อย //ยังไม่รู้จักจิลลาลึกซึ้งแต่ก็ สงสารจิลลา มีชเลและสามีโผล่มา แกงค์เพื่อนๆพี่โก้ที่ฝรั่งเศสก็มาแจมนิดๆ ให้ใครที่อ่านลำเนาลมแล้วได้อัพเดทข่าวคราวพวกเขาด้วย
----------------
8."คุณพิณครับ..เราแต่งงานกันเถอะ"

เราโดนหลอก(ให้คิดไปเอง)ตั้งแต่บทนำที่ทำให้เราเข้าใจไปเองว่าพระเอกคือคนนี้ และต้องมาอ่านบทนำอีกทีดีๆว่าคุณกิ่งฉัตรไม่ได้บอกชื่อเจ้าบ่าวในบทนำนี่นาาาา ซึ่งถ้าผ่านซีนไข่หงส์มามันจะชัดเลย...ว่าใครคือเจ้าบ่าว😆 #ชอบอ่ะการลวงคนอ่านแบบนี้
-------------
9.  "คนอย่างผม ไม่แน่ใจ ไม่พูด"

อ่านแล้วรู้สึกมันหนักแน่น ไม่เลื่อนลอย ได้ข้อคิด ชีวิตดูมีอะไรให้ทำต่อ ได้เที่ยวยุโรปผ่านตัวอักษรด้วย เจริญหูเจริญตาดีมากๆ#ชอบบบบบบ #ดีใจที่ได้อ่าน #คารวะคุณกิ่งฉัตร
-----------

#ข้อคิดที่ชอบ:
••การตีตนไปก่อนไข้ว่าจะมีคนว่าร้ายนินทา แสดงว่าตนนั้นมีชนักปักหลัง(อันนี้เป็นบ่อย 555😅😅)
••คนรวยที่เขามีพร้อมอยู่แล้วคงไม่จำเป็นต้องตะเกียกตะกายหาซื้ออะไรอีกหรอกครับ เอาแค่ของนิดๆหน่อยๆที่คิดว่าจะได้ใช้ก็พอ รวยอยู่แล้ว รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองมี ไม่ต้องซื้อของอวดใครๆ ให้รู้ว่าข้ารวย
(อันนี้ชอบมากกก..มันใช่)👍🏻

4.5☆สนุกกกก แต่หวานน้อยไปนิด เหมาะกับคนที่อยากอ่านนิยายสนุกแต่เบื่อๆแนวหวาน

[จันทร์กวี · Rating 4 out of 5]

สนุกกว่าลำเนาลม ดำเนินเรื่องเร็วไม่เยิ่นเย้อ มีเรื่องให้ลุ้นเรื่อย ๆ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง - ในเรือนใจ
ผู้แต่ง - กิ่งฉัตร

ตัวละคร
กรพินธุ์ (พิณ)
คมกฤช (โก้)

รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้ต่อเนื่องมาจากเรื่อง "ลำเนาลม" คราวนี้เป็นเรื่องของพี่โก้ จากเรื่องนั้นล่ะ ที่ก่อนหน้านี้เป็นคนเฮฮาเรียกสีสันของเรื่องก่อน มาเล่มนี้ได้เป็นพระเอกเต็มตัวล่ะ เรานี่ตอนอ่านเนี่ย นึกหน้านางเอกเป็นป๊อก ปิยธิดา เพราะตอนนั้นละครกำลังจะมาล่ะ ฮ่าๆ แต่พระเอกไม่ได้นึกอย่างที่มีละครนะ

สำหรับกันตยศนั้น หึหึ เล่มนี้สะใจจริงๆ ฮ่าๆ ได้รับผลกรรมที่ทำไว้สักทีล่ะ แต่จริงๆ ถ้าจะให้มัน จะต้องอ่านตั้งแต่ "ลำเนาลม" แล้วยิงยาวเรื่องนี้ อย่างละครถ้าจะทำก็ควรจะทำสองเรื่องต่อกัน แต่ก็เป็นไปได้ยาก เพราะอย่างเรื่องแรกก็คือเรียนที่ฝรั่งเศสทั้งเรื่อง

เรื่องนี้เราชอบนิสัยนางเอกนะ ดูเย็นๆ เนิบๆ ดี อ่านไปก็สะใจกับสิ่งที่กันตยศได้รับผลของการกระทำที่ทำไว้กับจิลลา หึหึ ดีใจหนักมากที่มีเล่มต่อคือเล่มนี้จริงๆ อ่ะ

[Knotto · Rating 5 out of 5]

เรื่องโปรด หลังจากอ่านเรื่องลำเนาลมก็รอมาตลอดจนได้อ่าน
รู้สึกได้ว่าพระเอกมีพัฒนาการด้านปากเสียแต่เป็นสุภาพบุรุษตัวร้ายได้น่ารักมาก ชอบตัวเอกฉลาดๆแบบนี้
ท่ามกลางบรรยากาศทัวร์ยุโรป
อ่านไปก็ลุ้นไปว่านางเอกจะหลุดจากพระเอกจอมปลอมอย่างกฤตยศตอนไหนและกฤตยศจะโดนดีอย่างไร..

[Irisa · Rating 5 out of 5]

คมกฤชหรือนายโก้ หนุ่มปากร้ายคู่ปรับของชเลจากเรื่องลำเนาลม ได้มาเป็นพระเอกกับเค้าบ้าง แต่ก็ยังคงรักษาความแสบสันเอาไว้เหมือนเดิม ส่วนนางเอกอย่างกรพินธุ์เป็นสาวเรียบร้อยที่ชอบเก็บงำอารมณ์ เรื่องนี้ตัวละครเยอะแต่มีสีสันจัดจ้านน่าดู ไม่ว่าจะเป็นชายชั่วอย่างนายกันตยศและเพื่อนนางเอกอย่างนวพิธและอารดี จนตัวละครอื่นโดดเด่นกลบความรักความหวานของคู่พระเอกนางเอกไปหน่อย แต่โดยรวมก็สนุกเข้มข้นดีค่ะ อ่านไปลุ้นไป

[PerjureG. · Rating 4 out of 5]

นิยายสนุกให้ข้อคิดชีวิต
คนที่เราคิดว่ารู้จักเค้าดี
แท้จริงอาจไม่เลย