Willem Frederik Bernard Melching (1954) is een Nederlands historicus.
Melching studeerde geschiedenis aan de Universiteit Leiden en promoveerde in 1988. Sinds 1989 is hij als historicus verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Hij heeft – veelal samen met Marcel Stuivenga – een aantal publicaties op zijn naam staan over de Europese geschiedenis. Zijn specialisatie is Duitsland. Daarnaast publiceert hij regelmatig essays, onder andere in het Historisch Nieuwsblad.
Fascinerend. Dichterbij de denkwereld van Hitler en de Nazi’s kom je waarschijnlijk niet. Lees eerst dit boek en dan The German War door Nicholas Stargardt en je hebt een goed beeld van hoe de Nazi’s te werk gingen en hoe de Duitse bevolking dit onderging.
Goebbels was, zoals de ondertitel al aangeeft, een echte spindoctor en maakte voor het eerst gebruik van massapropaganda. In 1933 bezoekt hij Italië en ontmoet hij Mussolini. Veel van wat hij daar ziet zal hij later toepassen in Duitsland: vrijetijdsorganisaties, propagandatentoonstellingen en massa bijeenkomsten.
Goebbels over propaganda:
“Ik leg in de persconferentie nog eens de essentie van propaganda uit. Fritzsche wordt me vaak te literair. Hij begrijpt de waarde van de herhaling in propaganda nog steeds niet goed. Je moet in telkens wisselende vormen eeuwig hetzelfde zeggen. Uiteindelijk is het volk zeer conservatief. Het moet door voortdurende herhaling doordrongen worden van onze beginselen.”
De SD onderzoekt continu de stemming onder het volk. De boodschap wordt dan ook steeds aangepast. Overigens is die stemming vanaf het begin van de oorlog onder de bevolking niet echt goed. Het wil het liefst vrede.
In deze vertaling is alleen een selectie gemaakt uit alle dagboeken. Passsages die over Nederland gaan zijn uiteraard opgenomen in dit boek. Je leest dan dat Goebbels Mussert niet echt een groot licht vindt. En van Prins Bernhard moet hij helemaal niks hebben: "Een schurk eerste klas. Wat kan je van een Duitse prins anders verwachten."
Dat men tot de dood moest vechten geeft Hitler al in juni 1941 aan:
“We hebben al zoveel op onze kerfstok dat we wel moeten winnen, omdat anders het volk, en wij met alles wat ons lief is aan het hoofd, venietigd zou worden.”
Al vanaf het begin is in het boek sprake van het Joodse vraagstuk. Maar in november 1943 lezen we voor het eerst het woord uitroeien:
“De Joden zijn de luizen van de geciviliseerde mensheid. Ze moeten op een of andere manier uitgeroeid worden, anders zullen ze telkens hun vreselijke spelletje opnieuw spelen.”
En dit schrijft hij in november 1941 over de Russen:
“Bij de Russen moet je andere maatstaven aanleggen dan bij Europese volkeren. Het zijn toch halve wilden, alleen met dieren te vergelijken (...) Europa moet Hitler heel dankbaar zijn dat hij ons werelddeel heeft behoed voor een invasie door deze horden uit de steppe.”
Saillant detail in dit dagboek is dat Goebbels nauwelijks melding maakt van Eva Braun. Wel van Hitler’s hond Blondi...
In maart 1943 lezen we:
“Göring is heel helder over wat ons te wachten staat wanneer we de oorlog verliezen. Daarover maakt hij zich geen enkele illusie. Met name in het jodenvraagstuk hebben we ons zo gecommitteerd dat er voor ons geen ontkomen meer aan is. En dat is ook goed. Een beweging en een volk die bruggen achter zich heeft afgebroken, vechten veel hardnekkiger dan degene die nog een uitwijkmogelijkheid hebben.”
Op 29 januari 1945 lezen we:
“Als het de Führer lukt om nu nog het tij te keren, dan wordt hij niet de man van de eeuw, maar van het millennium.”
Op 1 mei plegen Goebbels en zijn gezin zelfmoord in de bunker samen met Hitler en Eva Braun. Zijn laatste dagboek aantekening dateert van 9 april 1945.