In Moeders gaat Herman van Veen terug naar de plek waar hij werd de Kievitdwarsstraat in Utrecht. Hij schrijft over zijn moeder, zijn grootmoeders en over zijn dochter die moeder werd. Over zijn eerste viooljuf, met wie hij er een moeder bij kreeg, en zijn reservemoeders tante Femmie en tante Klaasje.
Een hartverwarmende ode aan waar we vandaan komen, hoe dat ons vormt en waar we mee verbonden blijven.
Ze vragen of wij wel gegeten hebben, of onze jassen warm genoeg zijn, hebben kusjes voor op zere plekjes. Weten hoe je vlekken uit een blouse krijgt, en je kralen aan een draadje rijgt. Ze weten waar de sla goedkoper is, en wat er goed is aan een kerk, en wat mis. Ze zitten aan je bed als je de bof hebt, ‘Schat, je vader had dat ook.’ Voor hen word je nooit ouder dan een jaar of elf, ze houden meer van jou dan van zichzelf. ‘Let maar op mijn woorden, je zult nog aan me denken als ik er niet meer ben.’ Moeders.
Hermannus Jantinus "Herman" van Veen (born 14 March 1945) is a Dutch stage performer, actor, musician and singer/songwriter and author. He is the creator of the Dutch cartoon Alfred J. Kwak, for which he also wrote and performed the theme music.
Van Veen was born in Utrecht, The Netherlands. He started performing with Erik van der Wurff in his twenties while studying at the Utrechts Conservatorium. He rose to fame in the 1970s with stage shows that combined witty cabaret, satire, performance art and music. Van Veen built a many-sided career that made him especially popular in Belgium and Germany, but he also toured widely in other European countries. A Broadway show in 1982, however, failed to wow the critics.
Van Veen is the father of Dutch actress Babette van Veen and a Unicef Ambassador. Van Veen was also married to the actress Marlous Fluitsma; they had two children.
Over het algemeen wel grappig (de typische wijsneuzerige dat-heeft-ie-goed-gevonden herman van veen humor) en soms ook ontroerend. Het thema moederschap (toch een heel interessant onuitputtelijk thema lijkt me) wordt echter enkel oppervlakkig behandeld. Sommige hoofdstukken lijken een beetje willekeurig en wordt moederschap er wel van heel ver bijgehaald. In plaats van over circus, ChatGPT en hoeren had ik toch liever wat meer over Van Veens ervaringen met de “moeders om hem heen” willen lezen
Gekregen na een optreden in het Kursaal van Oostende. Mooie losse gedachten en nostalgische mijmeringen over moeders in alle betekenissen van het woord. Soms wat van de hak op de tak, maar toch een aangename leeservaring.
“Een nuchtere, praktische vrouw. Ik vroeg haar op haar tachtigste verjaardag: ‘Mama, wat denkt u? Wat komt er na de dood?’ ‘Na de dood, lieverd? De rekeningen.’”
Vooral het begin lijkt wel geschreven in liedjes die je eigenlijk moet voorlezen. Later kom je nog wel zulke stukken tegen maar minder. Hij had van mij nog meer over zijn moeder mogen vertellen die stukken vond ik het mooist. Herman is wel een echte taalkunstenaar en je hoort de hele tijd muziek als je dit boek leest.
Erg mooi geschreven. Herman is een tijdgenoot van mijn moeder, ze schelen maar 8 dagen. Veel van zijn herinneringen doen me aan haar verhalen en geschiedenis denken. Het is vooral een bloemlezing over van alles van die tijd, niet zozeer of alleen - wat de titel doet vermoeden, over moeders.