What do you think?
Rate this book


Een naamloze man keert na de oorlog terug naar huis in Hongarije, vermagerd, zonder spullen, zonder sleutel. Zijn buurman, de kruidenier, ziet hem aankomen, herkent hem en zegt goed voor het huis gezorgd te hebben. Maar er ontbreken dingen, en het is vies. De man sluit zich op in zijn studeerkamer, terwijl zijn huis volstroomt met tijdelijke bewoners - zogenaamd neven van de buurman. Na enige tijd wordt er met veel kabaal een drukpers het huis binnengesleept. Het gevaarte wordt in de kamer naast hem gezet en spuwt van vroeg tot laat illegaal anticommunistisch drukwerk uit.
Buiten klinkt het rumoer van de Hongaarse opstand. De naamloze hoofdpersoon wordt zich weer bewust van zijn hoe hij als gevangene in Kanada te werk was gesteld, de barak in Auschwitz waar de spullen van de gevangenen werden opgeslagen. Dat zet een hallucinante terugkeer in de tijd in gang.
Er zijn al veel boeken verschenen over de Holocaust, maar een boek als dit was er nog niet. Kanada is een verpletterende roman over het effect van een oorlogstrauma op haar slachtoffers.
177 pages, Kindle Edition
Published November 24, 2021
«Kanada es una sensación, una sacudida, un golpe que no puede comprenderse y que por eso nunca se borra, mientras que tu vida previa a la guerra es apenas un concepto, una idea que se desvanece en cuanto se explica».
«[...] y brindareis todos juntos por un nuevo comienzo. Sientes la tentación de responderle que nada puede comenzar otra vez; que si hay algo que has aprendido es que nada termina nunca».
«Piensas que a tu alrededor todo se mueve mientras tú permaneces quieto. Piensas en el número de años necesarios para ver desfilar a la humanidad entera bajo tu ventana. Si todo el mundo se mueve, para viajar basta con quedarse quieto, con no moverse en absoluto, y tú quieres estar ahí cuando eso suceda: cuando el mundo acabe de pasar».
«Quieres decirles todo eso a los soldados y también alguna otra cosa, buscar para ellos cualquier clase de consuelo, porque el pavor de los hombres poderosos es tan grande, tan terrible como ellos mismos, y por eso inspira mayor compasión que ningún otro».
«Dentro de la salamandra sus páginas parecen florecer por un momento, despojarse de su sinsentido; abrirse como un abanico de fuego para iluminar el mundo por primera y última vez».