In augustus 1998 verdween de elfjarige Nicky Verstappen uit een jeugdkamp bij Brunssum. Een dag later werd zijn lichaam aangetroffen op de aangrenzende Brunssummerheide. Vreemd genoeg werd de precieze doodsoorzaak nooit vastgesteld. Het rechercheonderzoek werd zwaar bekritiseerd, waardoor de zaak-Nicky uitgroeide tot een van de meest geruchtmakende kindermoorden uit onze misdaadgeschiedenis. Samen met Nicky's ouders werkte Simon Vuyk een jaar lang in alle stilte aan een boek over de mysterieuze dood van hun zoon, de gebeurtenis die hun levens verwoestte. Vuyk zet alle feiten rond de zaak op een rijtje en schetst een integer en emotioneel portret van een introverte vader en een extraverte moeder, die getroffen werden door het ergste dat ouders kan overkomen. Criminoloog Simon Vuyk was als eindredacteur betrokken bij tv-programma's als Peter R. de Vries, misdaadverslaggever en publiceert onder meer in Revu. Zijn boeken kenmerken zich door een gedegen journalistieke aanpak. Met een voorwoord van Peter R. de Vries.
Op de een of andere manier heb ik gemengde gevoelens over dit boek. Enerzijds geeft dit op de meeste momenten wel erg goed weer hoe Peetje en Berthie, samen met hun dochter Femke de tragedie rondom Nicky hebben ervaren. Dit vond ik indrukwekkend en erg mooi om te lezen.
Vuyk tackelt in bepaalde hoofdstukken ook het bewijs in de zaak. Daar was ik, met dit boek, juist niet naar op zoek. Ik begrijp de reden om - vooral in de tijdgeest van de zaak, want het boek is inmiddels al veertien jaar oud - het bewijs te behandelen, maar het was simpelweg niet waar ik op gehoopt had toen ik dit boek opensloeg. Daarnaast is de bewijsvoering die behandeld wordt in het boek natuurlijk niet meer helemaal relevant, vooral niet na de veroordeling van B. Indien men geïnteresseerd is in de bewijsvoering in de zaak, vooral rondom de veroordeling van B., zou ik eerder De Fietser op de Hei van Van Koppen, Horselenberg en Ebbekink aanraden. Vuyk was natuurlijk niet in staat het bewijs op dusdanige manier te behandelen omdat justitie het dossier niet beschikbaar heeft gesteld, wat ook - vooral in het licht van De Fietser op de Hei - zorgt voor bepaalde argumenten rondom het bewijs die niet helemaal kloppen, omdat er ook foute aannames zijn gemaakt door politie en justitie in het dossier. Dit betreft bijvoorbeeld de verklaring van Ian rondom het tijdstip dat hij Nicky voor het laatst heeft gezien.
Een korte kanttekening betreft bepaalde bewoording van Vuyk, die me persoonlijk niet zo aanstaat. Woorden als 'rottingsproces' en 'zaad' hadden mijns inziens beter gewoon vervangen kunnen worden door 'ontbindingsproces' en 'sperma'. Dat komt wat netter over, denk ik.
Bepaalde uitspraken over Barten gaan mij ook te ver (i.e. dat hij aan psychopathie zou lijden omdat hij 'berekenend en manipulatief' te werk zou gaan, zonder enige verdere uitwerking van argumenten). De beleving van Berthie en Peetje rondom de kampleiding is erg belangrijk en goed naar voren gebracht, en hun uitspraken daarover verwijt ik hen - dan wel Vuyk - niet. Het betreft vooral Vuyks eigen analyse die me soms niet bepaald bevalt.
Kortom, bepaalde dingen hadden anders gekund. Ik had gehoopt iets meer inzicht te krijgen in de belevingswereld van Berthie en Peetje, en iets minder een analyse van het bewijs door Vuyk.
Simon Vuyk, voormalig eindredacteur bij o.a. Peter R. de Vries, heeft met De mysterieuze dood van Nicky Verstappen weer een uitstekend boek afgeleverd. In zijn eerdere boeken liet hij al zien niet alleen over een vaardige pen te beschikken maar ook over een groot inlevingsvermogen. Vuyk streeft niet naar sensatie en speculeert niet overmatig; hij zet in heldere en waar nodig warme bewoordingen neer wat de feiten zijn. In augustus 1998 verdween Nicky; hij werd enkele dagen later dood teruggevonden. De doodsoorzaak is nooit precies vastgesteld en de dader is nooit gevonden. Het laat Peter R. de Vries niet los, het laat Simon Vuyk niet los maar het laat vooral zijn ouders niet los. Levenslang hebben deze mensen, omdat zij nooit de gelegenheid hebben gekregen deze vreselijke gebeurtenis min of meer af te sluiten. Een zeer leesbaar boek dat een diepe indruk achterlaat.
Regelmatig zat ik met tranen in mijn ogen, kippenvel op mijn armen en een grote angst in mijn moederhart. De actuele gebeurtenissen lieten mij dit boek lezen en wat ben ik dankbaar voor de ouders dat de zaak opgelost is. Ik hoop oprecht dat ze de antwoorden zullen krijgen waar ze, jammer genoeg, naar op zoek zijn. Wat een krachtige mensen, die een verdriet is aangedaan wat nooit had mogen gebeuren.
Goed boek geschreven vanuit ouders vermoorde zoon. Na boek uitgegeven nieuwe details naar buiten incl. een verdachte die in boek niet voorkomt. Wat mij meeste raakte hoe de omgeving omging met de ouders en zus van vermoorde Nicky.
Dit boek kon ik niet wegleggen! Heftig om te lezen hoe de ouders de moord op hun zoontje en alles wat daarna kwam ervaren hebben. Interessant ook om te lezen hoe de recherche werkt.
Het laatste boek van dit jaar. Eigenlijk kende ik de zaak niet van Nicky Verstappen. Ik weet alleen dat Peter R de Vries er jarenlang aandacht aan heeft besteed. Wat bijblijft is niet zozeer de zaak en de details, maar hoe zijn ouders en zijn zusje dit hebben doorstaan en nog steeds doorstaan. De schrijver weet dat heel goed neer te zetten, zonder hier medelijden mee op te wekken. Het idee dat je je kinderen meegeeft op een kamp en hem vervolgens niet meer terug ziet. Voor de ouders heeft vanaf dat moment de tijd stil gestaan. Het moet vreselijk zijn voor deze mensen om niet te weten wat er is gebeurd in de laatste uren van het leven van hun zoontje. De afgelopen jaren hebben ze zich aan iedere strohalm vastgepakt, maar vaak eindigde dat in een teleurstelling. Ik vind het knap en ook prijzenswaardig dat de schrijver zoveel tijd en aandacht besteed aan de mensen wiens leven tot stilstand is gekomen, maar aan het einde ook aan dat van de andere jongens in de tent en van zijn beste vriendinnetje. Het heeft zijn weerslag op alle betrokkenen. Vooral het gegeven dat 1 moord de levens van zoveel mensen heeft beïnvloed en de dader nog steeds niet is gevonden...
Wat verschrikkelijk voor de ouders en familie n.a.v. de gebeurtenissen na de verdwijning en moord op Nicky. Onvoorstelbaar dat in het kleine dorp waar het gezin woonde min 30 % niet wilde deelnemen aan een DNA test terwijl er zoveel aanwijzigingen waren. Het gaat hier over kind van 11 jaar wat vermoord wordt op een jeugdkamp en dat de leiding zelfs nog alle kinderen in de nacht daarop op dezelfde camping laten slapen. Doen alsof het normaal is dan een 11 jarige verdwijnt... .. Een kind van 11 jaar wat amper buiten het dorp kwam.
Dan het falende politie apparaat en de vele blunders en fouten die men heeft gemaakt..