Ο μύθος του Οιδίποδα είναι ένας καταστατικός μύθος του δυτικού κόσμου. Από τον τραγικό ήρωα του Σοφοκλή, έως τον "Οιδίποδα" του Βολταίρου, το οιδιπόδειο σύμπλεγμα του Φρόιντ, τον Oedipus Rex του Στραβίνσκι (σε λιμπρέτο Κοκτώ), τον "Οιδιποδα" του Παζολίνι, τον εξεγεργσιακό αντι-Οιδιποδα των Ντελέζ-Γκουαταρί, ακόμη και την παρώδηση του διάσημου ερμηνευτή αινιγμάτων στις ταινίες του Γούντι Άλεν, όλα επιβεβαιώνουν τη μακρά, ανεξάντλητη και πολύσημη διαδρομή του πολύπαθου αρχέτυπου ήρωα στη γραφή, στην τέχνη, στην πολιτική, στον στοχασμό.
Αυτό ήταν το πλαίσιο γραφής του "Hotel Οιδίπους", όπου για Πέμπτη συνεχή χρονιά το "Hotel - Ένοικοι Γραφής" συσπείρωσε πρωτοφανέρωτες και αξιόλογες πεζογραφικές φωνές. Σ' αυτόν τον πανελλήνιο θεματικό διαγωνισμό συνέδραμαν οι πεζογράφοι Νίκος Δαββέτας, Ασημένια Σαράφη, Κωνσταντίνος Τζαμιώτης και Νατάσσα Μπλάτσιου (η νικήτρια του "Hotel Zoo"), οι οποίοι όχι μόνο έγραψαν από ένα διήγημα, παράλληλα έκριναν και διέκριναν τα διηγήματα της βραχείας λίστας (Δήμητρα Διδαγγέλου, Αλέξης Ευσταθόπουλος, Κίμων Θεοδώρου, Κατερίνα Κοντοπούλου, Νάγια Κουτρουμάνη, Αλεξάνδρα Μαραγκοπούλου, Αλεξάνδρα Μέζα, Νίκος Ξένιος, Αντώνης Πέρης, Ιωάννα Ράπτη, Δημήτριος Σιώκης, Μαρία - Ιωάννα Στεφάνου), από τα οποία προέκυψαν και τα έξι επικρατέστερα διηγήματα του ανά χείρας τόμου.
Το όλο εγχείρημα φώτισε από θεωρητική σκοπιά ο νεοελληνιστής και πανεπιστημιακός Bart Soethaert, ο οποίος και παρουσιάζει τα δέκα κείμενα του "Περί τυφλότητος και άλλων δεινών αρθρωμένα ως άτυπη συλλογή διηγημάτων (αρχίζοντας από τη φετινή νικήτρια Αλεξάνδρα Μέξα).
Michel Fais (born 1957 in Komotini, Thrace) is a Greek novelist, short story writer, playwright, screenwriter, and literary critic. He works as editor of the books section for the Greek newspaper "Efimerida ton Syntakton" and teaches creative writing. Fais' original literary work is comprised mainly of novels, short stories and theatre plays. For the collection "From the Same Glass and Other Stories" Fais was awarded the Greek State Literature Prize for the Short Story (2000). His work has been translated into French, Spanish, Romanian and English. Several of Fais' short stories were included in anthologies (e.g. Angelic & Black: Contemporary Greek Short Stories, 2006) or published in (literary) magazines all over the world, including China, Czech Republic, Germany, and the U.S.A. Recently, his two most acclaimed novellas, “Aegypius monachus” and “Lady Cortisol”, appeared in English translation: “Mechanisms of Loss” (Yale University Press, 2021)
Ο Μισέλ Φάις (Κομοτηνή, 1957) είναι υπεύθυνος των σελίδων βιβλίου στην "Εφημερίδα των Συντακτών" και διδάσκει δημιουργική γραφή (Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, “Σχόλη” στις Εκδόσεις Πατάκη). Το 2000 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος. Πεζογραφία: "Αυτοβιογραφία ενός βιβλίου" (1994· αναθεωρημένη επανέκδοση Πατάκης, 2005), "Απ' το ίδιο ποτήρι" (1999· αναθεωρημένη επανέκδοση Πατάκης, 2011), "Aegypius Monachus" (2001· αναθεωρημένη επανέκδοση Πατάκης, 2013), "Το μέλι και η στάχτη του Θεού" (2002), "Ελληνική αϋπνία" (2004), "Πορφυρά γέλια" (2010), "Kτερίσματα" (2012), "Από το πουθενά" (2015), Lady Cortisol (2016), “ Όπως ποτέ” (2019), “Η Ερευνήτρια” (2020). Το μυθιστόρημα "Αυτοβιογραφία ενός βιβλίου μεταφράστηκε στα γαλλικά και στα ρουμάνικα, η συλλογή διηγημάτων "Απ' το ίδιο ποτήρι και άλλες ιστορίες" στα γαλλικά, ισπανικά και αγγλικά. Διηγήματά του συμπεριλήφθηκαν σε ισπανικές, γερμανικές, αγγλικές, γαλλικές, τσέχικες και κινεζικές ανθολογίες και δημοσιεύτηκαν σε αμερικανικά περιοδικά. Πρόσφατα μεταφράστηκαν δυο νουβέλες του στις ΗΠΑ υπό τον τίτλο “Mechanisms of Loss” (Yale University Press, 2021, μτφρ. David Connolly). Μετάφραση: "Χαϊκού για τη βροχή, το χιόνι, τον άνεμο, τον ήλιο, το φεγγάρι" (με εικόνες του Χρόνη Μπότσογλου, Μπάστας Πλέσσας, 1994). Θέατρο: "Το παγκάκι του κανένα" (Θέατρο 104, 2014, σκην. Αλεξία Καλτσίκη), "Είμαι αριστερόχειρ ουσιαστικά" (Παράσταση για τον Μανόλη Αναγνωστάκη. Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου, 2012, Θέατρο Θησείον, 2012, δραματουργική επεξεργασία, σκην. Αλ. Καλτσίκη), "Κάποιος να τους πονέσει" (24hour plays Athens, 2012, σκην. Κ. Μπερδέκα), "Πουπουλένιο τίποτα" (Εθνικό Θέατρο - Αναγνώσεις, 2011, σκην. Ν. Κουρής-Μ. Καλλιμάνη-Αλ. Καλτσίκη), "Μετά τις τελευταίες μας λέξεις" (Συνεργείο, 2011, σκην. Λ. Μελεμέ), "Πέστροφα Δουνάβεως" (Φεστιβάλ Φιλίππων, 2010, σκην. Λ. Μελεμέ), "Το κίτρινο σκυλί" (Από Μηχανής Θέατρο, 2009, σκην. Λ. Μελεμέ, Θέατρο Αμαλία, 2011, σκην. Α. Σπυριδάκης, ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, 2013, σκην. Παν. Μέντης, Θεατρική Ομάδα Pinata, 2014, Ναύπλιο), "Ελληνική αϋπνία" (Θέατρο Εμπρός, 2006, σκην. Ρ. Πατεράκη), "Η πόλη στα γόνατα" (Θέατρο Αμόρε-Δοκιμές, 2006, σκην. Θ. Αναστόπουλος), "Αντρόγυνα" (Μονόλογοι Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, Θέατρο Μεταξουργείο, 2003, σκην. Π. Χούρσογλου). Κινηματογράφος: Συνεργάστηκε με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο στο σενάριο των ταινιών "Delivery" (Επίσημη Συμμετοχή Φεστιβάλ Βενετίας και Μόντρεαλ, 2004), "Αθήνα-Κωνσταντινούπολη" (2008) και "Η κόρη του Ρέμπραντ" (2015). Φωτογραφία: Ύστερο βλέμμα, 1996 και Η πόλη στα γόνατα, 2002 (Λευκώματα και ατομικές εκθέσεις στον Χώρο Τέχνης 24). Συμμετείχε στη Photosynkyria 2003 και έλαβε μέρος στις εξής ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας-ζωγραφικής: "Καλοκαίρι, μια συνάντηση" (με τους Κώστα Παπανικολάου και Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2006), "Αυτοπροσωπογραφία ενός άλλου" (με τον εικαστικό Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2007), "Κτερίσματα" (με τους Καλλιόπη Ασαργιωτάκη και Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2013).