Senza (o quasi) parlare di pazienti o di teoria, uno psicoanalista "impegnato" abbandona temporaneamente lo stile scientifico scrivendo questi dieci racconti in cui si aggira tra argomenti di varia quotidianità (la cura della sofferenza amorosa; gli affetti legati al luogo in cui viviamo; l'esordio in corsia di un futuro medico; ma anche la curiosa ricerca di un cane raro e scorbutico; il memorabile passaggio, in una palestra di provincia, di un leggendario maestro giapponese di karate), mantenendo però il gusto osservativo di chi, abituato al contatto con il mondo interno, riflette su quello esterno in base a un punto di vista del tutto particolare. Le sue conclusioni sono che l'essere umano ha comunque la necessità - per vivere sufficientemente bene - di coltivare ideali, illusioni e sogni che lo proteggano almeno in parte dalle angosce e che diano rappresentazione e prospettiva ai suoi bisogni e desideri profondi.
[چرا اینقدر نوشتن برام سخته؟ و چرا تلاش مذبوحانه میکنم برای ریویو نوشتن؟ نمیدونم.] اما کتاب مجموعهای از روایات زندگی روزمرهن. درمورد چیزهای خیلی عادی... اما تحلیل روانکاوانه هم دارن. و چون اصطلاحات تخصصی استفاده نکرده، خوندن و درک کردنش خیلی راحتتره. اما به فکر فرو میبرتتون. به احساساتتون بیشتر فکر میکنید. به حس دیدن یک درخت بزرگ. به وطن. به حیوانات. به فقدان... خیلی چیزها.
کتاب چون باد، چون موج شامل ده داستان کوتاه خاطرهگونه از یک روانکاو ایتالیایی هست. چیزی که در مورد این کتاب دوست دارم اینه که چطور روزمرگی مارو که شامل برخورد با اتفاقات، انتخابها، آرزوها و امیال و عادات و... ست، تحلیل روانکاوی میکنه. . برای سادهتر توضیح دادن ژانر داستانی کتاب برگردیم به این سوال که اگر آزاد بودین که هرکاری رو انجام بدین چیکار میکردین؟ یا اینکه اولین خاطرهای که توی ذهنتون میاد چیه؟ حستون نسبت به شهرآبا اجدادیتون چیه؟ اگر بخواین کلکسیونی از وسیلهای جمعآوری کنین چیه؟ جوابهای ما به این سوالات میتونه بر اساس گرههای نامرئی باشه که از ناخودآگاه فعالمون به وجود اومدن. . و خب کاری که یه روانکاو انجام میده همینه؛ به داستانهای ما گوش میده و گرهها رو باز میکنه... . به غیر از این توی این کتاب اصطلاحات فنی نمیبینین همینطور که گفتم داستانه. اخر هر داستانی نویسنده یک استدلال روانکاوانه داره که کتاب رو از کتاب داستانهای معمولی متمایز میکنه.
کتاب متفاوت و قابل توجهی بود، البته به شرطی که با تصور مجموعه داستان کوتاه نرید سراغش. شامل ده تا داستان(؟) کوتاه خاطره گونه که محصول تجارب شخصی یه روانکاو ایتالیایی از مراجعانش بود. داستانها بدلیل گزارش گونه بودنشون، ساده و بدون پیچش بودن ولی بُعد اصلی و قابل تامل این کتاب، نه روند داستانیش، بلکه استنتاجات نهایی نویسنده از وقایع داستانها با تحلیل روانکاوانه بود؛ تحلیل هایی که اکثرن بسیار جالب توجه و خواندنی و تامل برانگیز بودند. ترجمه خوب و روونی هم داشت و مطالب رو تا حد زیادی منتقل میکرد. در مجموع کتابیه که خوندنش رو توصیه میکنم. حتا خوندن چند باره بعضی داستانها و تحلیلهای کتاب هم برای فهم بهتر بعضی نکات توصیه میشه.
در کمال تعحب و بسیار از دور از انتظار دریافتم که من، یکسرکوبشده هستم و سرکوبشدگی شاید بیش از از اینکه یکمفهوم اجتماعی باشد، یک مفهوم روانشناسانه است
اینکتاب، اولين برخورد من با یکروانکاو بود و به راستی تجربهی خوب بود
روزی که کتاب دستم رسید، روانم آن "آها"ی معروف را گفت و اضافه کرد: "اینک پاسخ. بیا یکبار دیگر دست بیاندازیم به گلوگردن آن گره قدیمیه، آن عمیق عمیقه. آنکه سالها زیر خروارها خاک خوابیده بود و تازهتازه داری حفاریاش میکنی که گوشههاییش رخ نمایانده اما هنوز تکهپارههاش را نتوانستهای بجوری و هم بیاوری و گنج را توی دستهات بگیری. آنکه بابتش رنج دوران بردی، خوندل خوردی...مممم... حالا چی کار کنم که یادت از تکهپارههایی که طی سالها جمع کردهای، بیاید؟ آها، ابزار همیشگی من، رویا. همان رویای تکرارشونده این سالها که ازش سر در نمیآوری. درعین حال حرصت را درآورده" شب، خواب معهود را دیدم و صبح کتاب را خواندم و یک *آها* از بن جان. و یک جهش بزرگ در خودشناسی.
بسیار ازم میپرسند و خود از خود میپرسم که چرا انقدر میخوانی؟ ما مسافرهای دنیای درون، گاه تکهپارههای خود را لابلای کتابها مییابیم و *فردیت* خود را هم میاوریم.
Interessante raccolta di racconti dello psicoanalista Bolognini, che si aggancia a ricordi personali, osservazioni cliniche e qualche paziente. Di questo volumetto ricorderò due cose: la memorabile immagine del mulo con sopra un cane e il pastore, e la frase "fottuto parassita", gradita espressione colorita in un testo dal linguaggio altrimenti aulico.