What do you think?
Rate this book
Sφαγείο Sαλονίκης
Μέρες του 1943. Μέρες και νύχτες Κατοχής. Στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, δυο παράξενα πτώματα.
Γύρω απ' το λιμάνι, στο κέντρο και στις συνοικίες της πόλης, κόλαση. Μουλωχτοί φόνοι και μπόμπες που σκάνε οπουδήποτε χωρίς προειδοποίηση. Σφαίρες σε σβέρκους στα καλά καθούμενα μες στη μέση του δρόμου κι εκτελέσεις εν ψυχρώ με μια απόφαση κομματικής ολομέλειας. Κομμουνιστές και ταγματασφαλίτες σφάζονται στους δρόμους. Το ΚΚΕ δημιουργεί την οργάνωση εκτελεστών του, την ΟΠΛΑ. Οι ταγματασφαλίτες συλλαμβάνουν, βασανίζουν κι εκτελούν αδιακρίτως, αρκεί να υπάρχει λεία. Τα Ες Ες τραβάνε τους Εβραίους στα γκέτο και τους φορτώνουν στα τρένα για τα κρεματόρια. Ξύλο και βασανιστήρια, λειψό φαγητό κι ελάχιστος ύπνος. Πλιάτσικα και λεηλασίες σε συναγωγές, σε μαγαζιά, σε σπίτια, σε νεκροταφεία. Φόβος, φόβος παντού κι ένας προγραμμένος έρωτας που προσπαθεί ν' αντέξει, να κρυφτεί, να ζήσει.
Μέρες του 1943. Στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης δυο παράξενα πτώματα. Ο αστυνόμος Ασλάνογλου τα κοιτάει ανέκφραστος. Τι νόημα έχει να προσπαθεί κανείς να τηρήσει το νόμο μέσα σ' έναν ρημαγμένο κόσμο ομαδικής παραφροσύνης; Απορεί.
Γύρω απ' το λιμάνι, στο κέντρο και στις συνοικίες της πόλης, κόλαση. Μουλωχτοί φόνοι και μπόμπες που σκάνε οπουδήποτε χωρίς προειδοποίηση. Σφαίρες σε σβέρκους στα καλά καθούμενα μες στη μέση του δρόμου κι εκτελέσεις εν ψυχρώ με μια απόφαση κομματικής ολομέλειας. Κομμουνιστές και ταγματασφαλίτες σφάζονται στους δρόμους. Το ΚΚΕ δημιουργεί την οργάνωση εκτελεστών του, την ΟΠΛΑ. Οι ταγματασφαλίτες συλλαμβάνουν, βασανίζουν κι εκτελούν αδιακρίτως, αρκεί να υπάρχει λεία. Τα Ες Ες τραβάνε τους Εβραίους στα γκέτο και τους φορτώνουν στα τρένα για τα κρεματόρια. Ξύλο και βασανιστήρια, λειψό φαγητό κι ελάχιστος ύπνος. Πλιάτσικα και λεηλασίες σε συναγωγές, σε μαγαζιά, σε σπίτια, σε νεκροταφεία. Φόβος, φόβος παντού κι ένας προγραμμένος έρωτας που προσπαθεί ν' αντέξει, να κρυφτεί, να ζήσει.
Μέρες του 1943. Στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης δυο παράξενα πτώματα. Ο αστυνόμος Ασλάνογλου τα κοιτάει ανέκφραστος. Τι νόημα έχει να προσπαθεί κανείς να τηρήσει το νόμο μέσα σ' έναν ρημαγμένο κόσμο ομαδικής παραφροσύνης; Απορεί.
- GenresMystery
376 pages, Paperback
First published February 11, 2011
75 people want to read
About the author
Θάνος Δραγούμης
5 books11 followersΟ Θάνος Δραγούμης είναι το λογοτεχνικό ψευδώνυμο του συγγραφέα Θοδωρή Παπαθεοδώρου. Έχει δημοσιεύσει δεκατέσσερα μυθιστορήματα ενηλίκων, ένα νεανικό μυθιστόρημα, δύο βιβλία για παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας, κι έχει συμμετάσχει σε τρεις συλλογές διηγημάτων.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 28 of 28 reviews
February 6, 2019
B.R.A.CE. 2019
Ένα βιβλίο που συνδυάζει 5 κατηγορίες του B.R.A.CE 2019
Αναλυτικά:
Νο 06:Ένα βιβλίο που θα ήθελες να γυριστεί ταινία ή σειρά, αλλά δεν
Νο 59:Ένα βιβλίο συγγραφέα που χρησιμοποιεί ψευδώνυμο (Θοδωρής Παπαθεοδώρου)
Νο 62:Ένα βιβλίο που ανήκει στην κατηγορία ιστορικό μυθιστόρημα
Νο 85:Ένα βιβλίο για το οποίο έχεις μεγάλες προσδοκίες ( μου το είχαν συστήσει και παρουσιάσει ως πολύ καλό )
Νο 98:Ένα e-book / Ένα audio book ( e-book από την ΕΒΕ )
Το μόνο που θα πω για αυτό το βιβλίο είναι πως θέλω να γίνει σειρά με τον Ασλάνογλου σε διάφορες υποθέσεις. Σαν τον Έλληνα Μπέρνι Γκούντερ. Το ότι δεν υπάρχει συνέχεια είναι απογοητευτικό για μένα.
Τα ιστορικά στοιχεία απλά σε παρασέρνουν, η υπόθεση να αναρωτιέσαι τι και πως ΣΥΝΕΧΩΣ! Το απόλαυσα πραγματικά ( ξενύχτι μέχρι τις 03:00 το πρωί για να το τελειώσω ) και μου έδωσε το έναυσμα να διαβάσω κάτι παραπάνω για την εκείνη την περίοδο.
*ΘΕΛΩ ΚΙ ΑΛΛΟ* ευχαριστώ!
Αναλυτικά:
Νο 06:Ένα βιβλίο που θα ήθελες να γυριστεί ταινία ή σειρά, αλλά δεν
Νο 59:Ένα βιβλίο συγγραφέα που χρησιμοποιεί ψευδώνυμο (Θοδωρής Παπαθεοδώρου)
Νο 62:Ένα βιβλίο που ανήκει στην κατηγορία ιστορικό μυθιστόρημα
Νο 85:Ένα βιβλίο για το οποίο έχεις μεγάλες προσδοκίες ( μου το είχαν συστήσει και παρουσιάσει ως πολύ καλό )
Νο 98:Ένα e-book / Ένα audio book ( e-book από την ΕΒΕ )
Το μόνο που θα πω για αυτό το βιβλίο είναι πως θέλω να γίνει σειρά με τον Ασλάνογλου σε διάφορες υποθέσεις. Σαν τον Έλληνα Μπέρνι Γκούντερ. Το ότι δεν υπάρχει συνέχεια είναι απογοητευτικό για μένα.
Τα ιστορικά στοιχεία απλά σε παρασέρνουν, η υπόθεση να αναρωτιέσαι τι και πως ΣΥΝΕΧΩΣ! Το απόλαυσα πραγματικά ( ξενύχτι μέχρι τις 03:00 το πρωί για να το τελειώσω ) και μου έδωσε το έναυσμα να διαβάσω κάτι παραπάνω για την εκείνη την περίοδο.
*ΘΕΛΩ ΚΙ ΑΛΛΟ* ευχαριστώ!
April 11, 2017
Βαθμολογία: ★★★★
Ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου έχει γράψει ένα από τα καλύτερα ελληνικά αστυνομικά που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή. Σκληρό και ωμό, με καταιγιστική πλοκή γεμάτη ανατροπές. Στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη να γίνεται χαμός, ένας αστυνομικός να προσπαθεί να βγάλει άκρη, ένα ζευγάρι που ζει απαγορευμένο έρωτα να θέλει να ξεφύγει. Αγαπημένοι χαρακτήρες: Αποστόλης και Θεία Ευρυδίκη. Κρίμα που δε γράφτηκε συνέχεια.
Ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου έχει γράψει ένα από τα καλύτερα ελληνικά αστυνομικά που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή. Σκληρό και ωμό, με καταιγιστική πλοκή γεμάτη ανατροπές. Στην κατεχόμενη Θεσσαλονίκη να γίνεται χαμός, ένας αστυνομικός να προσπαθεί να βγάλει άκρη, ένα ζευγάρι που ζει απαγορευμένο έρωτα να θέλει να ξεφύγει. Αγαπημένοι χαρακτήρες: Αποστόλης και Θεία Ευρυδίκη. Κρίμα που δε γράφτηκε συνέχεια.
June 3, 2017
Οι δρόμοι της βάφονται άλικοι. Αίμα ζεστό κυλά επάνω τους. Η πόλη της Θεσσαλονίκης βουλιάζει στο αίμα των κατοίκων της. Νούφαρα, τα πτώματα τους, επιπλέουν καθημερινά στο ίδιο τους το αίμα. Ημέρες Κατοχής, κάπου στο 1943. . . Φτώχεια, πείνα, εξαθλίωση, κι ο θάνατος να περιδιαβαίνει ανενόχλητος στους δρόμους, ψάχνοντας για τα επόμενα θύματα του! Η ανθρωπιά, ρούχο ξεφτισμένο, αφήνει γυμνή κι απροστάτευτη κάθε ψυχή, έρμαιο των ζωτικών αναγκών της και των ζωωδών ενστίκτων της.
Την ιδιαίτερα σκληρή και βουτηγμένη στο αίμα κατοχική περίοδο, μία απ' τις μαύρες περιόδους της ελληνικής ιστορίας επιλέγει ο συγγραφέας Θάνος Δραγούμης -λογοτεχνικό ψευδώνυμο του συγγραφέα Θοδωρή Παπαθεοδώρου- ως καμβά για να πλέξει επάνω του την αστυνομική πλοκή του μυθιστορήματος του, που τιτλοφορείται «Σφαγείο Σαλονίκης». Ανοίγοντας το, ο αναγνώστης συναντά απ' την πρώτη κιόλας σελίδα τον πρωταγωνιστή του βιβλίου, τον αστυνόμο Ασλάνογλου, αστυνόμο της Γενικής Ασφάλειας, ο οποίος θα έρθει αντιμέτωπος με ένα σύνηθες θέαμα. Άλλη μία άψογα σχεδιασμένη κι εκτελεσμένη δολοφονία! Δύο άψυχα, ανδρικά κορμιά, χωμένα μεσ' την χαβούζα, γυμνά απ' την μέση και κάτω. Ένα έγκλημα σεξουαλικής φύσεως, φαινομενικά ασήμαντο, που μπαίνει αμέσως στο αρχείο. Ωστόσο, κάποια αναπάντεχα γεγονότα, γεγονότα δυσάρεστα θα διεγείρουν το ενδιαφέρον, θα τροφοδοτήσουν την υπηρεσία με υποψίες για ένα έγκλημα βαθύτερης σημασίας και θα αναγκάσουν τον αστυνόμο Ασλάνογλου να ασχοληθεί εκ νέου με την συγκεκριμένη υπόθεση...Ο αστυνόμος με την βοήθεια του Λάζαρου, του νεαρού βοηθού του, θα ξεκινήσει μια κοπιαστική έρευνα, που θα τους φέρει αντιμέτωπους με πολλούς κινδύνους, μιας και στην υπόθεση μπλέκονται υπηρεσίες των γερμανικών αρχών, καθώς και ελληνικές οργανώσεις όπως η ΟΠΛΑ.
Θα καταφέρουν άραγε να ξετυλίξουν το μπλεγμένο κουβάρι της μυστήριας τελικά δολοφονίας και να φτάσουν στην εύρεση του δολοφόνου και στους λόγους που “όπλισαν” το χέρι του; Πόσο θα κινδυνέψει η σωματική τους ακεραιότητα; Ποιο θα 'ναι το τίμημα που θα χρειαστεί να πληρώσουν για να λύσουν την υπόθεση;
Ο συγγραφέας Θάνος Δραγούμης δημιουργεί ένα ατμοσφαιρικό αστυνομικό μυθιστόρημα, που φλερτάρει έντονα και με το ιστορικό είδος, μιας κι είναι ένα βιβλίο που βρίθει ιστορικών στοιχείων κι αναφορών, αφού η δράση του βιβλίου τοποθετείται στα χρόνια της Κατοχής κι οι πρωταγωνιστές του συναναστρέφονται με υπαρκτά πρόσωπα του “τότε”. Ο συγγραφέας καταφέρνει με τρόπο ολοζώντανο να αναβιώσει το κλίμα μιας δύσκολης εποχής για την Ελλάδα και να αποδώσει με τρόπο πετυχημένο και σχεδόν αντικειμενικό, δίχως να λαμβάνει κάποια θέση ή να ‘χει προθέσεις διδακτισμού, τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα της εποχής.
Στην ολοζώντανη αναπαράσταση της Θεσσαλονίκης του ’43 συμβάλλει κι ο αφηγηματικός τρόπος που επιλέγει ο συγγραφέας για να μας εξιστορήσει την αστυνομική του ιστορία. Συγκεκριμένα, ο κύριος Δραγούμης χρησιμοποιεί την πρωτοπρόσωπη αφήγηση, γεγονός που δημιουργεί εξ’ αρχής ένα κλίμα οικειότητας ανάμεσα στον πρωταγωνιστή και τον αναγνώστη, ο οποίος δε διστάζει να συμπαθήσει τον αστυνόμο Ασλάνογλου, να ταυτιστεί με τις σκέψεις και τα συναισθήματα του. Να αισθανθεί φόβο και πανικό, όταν ο κλοιός στενεύει κι η επερχόμενη απειλή υποβόσκει σε κάθε βήμα του ήρωα, καθώς και να γευτεί την στυφάδα της οργής, που αφήνει στον δεύτερο η καθημερινότητα της εποχής του. Μία καθημερινότητα δυσβάσταχτη, γεμάτη απανθρωπιά, πείνα, πόνο κι αδικία. . .
Στην ζωτικότητα που εκπέμπει το κείμενο συνεπικουρεί κι η έντονη προφορικότητα με την οποία είναι διανθισμένο, καθώς κι ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, ο οποίος εκφράζεται με τρόπο τολμηρό, τρόπο σκληρό, ωμό, δανειζόμενος κατά κόρων λέξεις κι εκφράσεις της αργκό. Με τρόπο όμως, που είναι απόλυτα εναρμονισμένος και ταιριαστός με την νουάρ ατμόσφαιρα που έντεχνα πλέκει ο συγγραφέας. Η ζωντάνια λοιπόν του κειμένου σε συνδυασμό με το σφιχτό λόγο του συγγραφέα και την γρήγορη εξέλιξη της ρέουσας πλοκής του βιβλίου, δημιουργούν έναν συναρπαστικό αναγνωστικό ρυθμό, που όχι μόνο διεγείρει το ενδιαφέρον και υποδαυλίζει διαρκώς το αίσθημα αγωνίας και την ανάγκη του αναγνώστη για λύτρωση και εύρεση της αλήθειας, αλλά και τον αιχμαλωτίζει μέχρι τη στιγμή που θα γυρίσει την σελίδα εκείνη όπου αναγράφεται η λέξη «τέλος».
Προσωπικά, αν και δεν είμαι λάτρης του αστυνομικού είδους το οποίο ωστόσο διαβάζω όποτε μου δοθεί η ευκαιρία, μπορώ να πω πως το «Σφαγείο Σαλονίκης» ήταν μία ευχάριστη έκπληξη για μένα όσον αφορά τις αναγνώσεις μου, διότι κατάφερε να προξενήσει αρχικά την περιέργεια μου και να με καταστήσει ύστερα δέσμιο της πλοκής του, μέχρι η αλήθεια να αναδυθεί στο φως κι ο αστυνόμος Ασλάνογλου να ξεμπερδέψει το κουβάρι των υποθέσεων γύρω απ’ την μυστήρια δολοφονία των δύο ανδρών. Ίσως, στην θετική εντύπωση που μου άφησε το βιβλίο κλείνοντας το να συνέδραμε το γεγονός ότι η αστυνομική ιστορία, γέννημα της φαντασίας του συγγραφέα, εισχωρεί με δεξιοτεχνία στον κορμό της ιστορίας και κινείται παράλληλα αυτής!
Διαβάζοντας λοιπόν το συγκεκριμένο ανάγνωσμα ξεχώρισα δύο στοιχεία του, που για μένα το καθιστούν ξεχωριστό. Αρχικά, το ένα είναι ο χαρακτήρας του πρωταγωνιστή, τον οποίο συνθέτει ο κ. Δραγούμης με απαράμιλλη αληθοφάνεια και τρόπο τουλάχιστον γοητευτικό, κι αυτό γιατί ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου είναι ένα άτομο γεμάτο αντιθέσεις! Ο αστυνόμος Ασλάνογλου είναι ένας φαινομενικά σκληρός, τραχύς κι ίσως με λιγάκι άξεστους τρόπους άνθρωπος, ο οποίος εκτός της νόμιμης εργασίας του στην Γενική Ασφάλεια της πόλης, είναι χωμένος και σε δουλειές της νύχτας. Είναι ένας άντρας όμως που τα παραπάνω χαρακτηριστικά αποτελούν το προστατευτικό του περιτύλιγμα, διότι προχωρώντας οι σελίδες, ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με έναν άντρα τρυφερό, συμπονετικό, με την ανθρωπιά και την ανιδιοτέλεια να σιγοκαίουν μέσα του. Έναν άντρα απόλυτα ερωτευμένο, που θα έκανε τα πάντα για να σώσει την Έμμα, την Εβραία γυναίκα της καρδιάς του!
Το δεύτερο στοιχείο τέλος, στοιχείο που ξεχώρισα στις σελίδες του βιβλίου αυτού είναι η αναφορά του συγγραφέα όχι μόνο στον γνωστό αντισημιτισμό των Ελλήνων, αλλά και στον ανθελληνισμό της Εβραϊκής Κοινότητας, θέμα το όποιο δε συναντά κανείς συχνά στα ελληνικά ιστορικά μυθιστορήματα, τα οποία έχουν τη ροπή να “τάσσονται” υπέρ της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης, προβάλλοντας τους ανθρώπους αυτής ως τους αδικημένους “φτωχούς” -που μόνο φτωχοί δεν ήταν, τουλάχιστον μία μεγάλη μερίδα αυτών- συγγενείς της υπόθεσης, γεγονός που αποτελεί πια ένα απ' τα περιβόητα συγγραφικά κλισέ! Αντίθετα, ο κύριος Δραγούμης δίχως να έχει την πρόθεση φυσικά να ενταχθεί εναντίον τους, μιας και στο βιβλίο διαφαίνεται η ανθρωπιά κι η συμπονετικότητα του προς όλους αυτούς τους ανθρώπους, που γεύονται την πικρή γεύση της ζωής, προβάλει όμως τα γεγονότα που συνέβησαν με αμέριστη αντικειμενικότητα, δείχνοντας στον αναγνώστη πως όντως υπήρξαν και άτομα του εβραϊκού πληθυσμού, που δε συμπεριφέρθηκαν με τον καλύτερο τρόπο στους Έλληνες της Θεσσαλον��κης.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, με αφορμή το τρίτο αστυνομικό μυθιστόρημα του κ. Δραγούμη που θα ξεκινήσει το ταξίδι του στα ράφια των βιβλιοπωλείων σε λίγες μόνο μέρες, σας προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε -αν δε το έχετε κάνει ήδη- το «Σφαγείο Σαλονίκης». Ένα σφιχτοδεμένο αστυνομικό μυθιστόρημα, που δομήθηκε με συγγραφικές ποιότητες κι είναι εμπλουτισμένο μ' ένα πλήθος ανατροπών, που αιχμαλωτίζουν, συναρπάσουν κι οδηγούν τον αναγνώστη έντεχνα στην κορύφωση της αναγνωστικής διαδικασίας!
Την ιδιαίτερα σκληρή και βουτηγμένη στο αίμα κατοχική περίοδο, μία απ' τις μαύρες περιόδους της ελληνικής ιστορίας επιλέγει ο συγγραφέας Θάνος Δραγούμης -λογοτεχνικό ψευδώνυμο του συγγραφέα Θοδωρή Παπαθεοδώρου- ως καμβά για να πλέξει επάνω του την αστυνομική πλοκή του μυθιστορήματος του, που τιτλοφορείται «Σφαγείο Σαλονίκης». Ανοίγοντας το, ο αναγνώστης συναντά απ' την πρώτη κιόλας σελίδα τον πρωταγωνιστή του βιβλίου, τον αστυνόμο Ασλάνογλου, αστυνόμο της Γενικής Ασφάλειας, ο οποίος θα έρθει αντιμέτωπος με ένα σύνηθες θέαμα. Άλλη μία άψογα σχεδιασμένη κι εκτελεσμένη δολοφονία! Δύο άψυχα, ανδρικά κορμιά, χωμένα μεσ' την χαβούζα, γυμνά απ' την μέση και κάτω. Ένα έγκλημα σεξουαλικής φύσεως, φαινομενικά ασήμαντο, που μπαίνει αμέσως στο αρχείο. Ωστόσο, κάποια αναπάντεχα γεγονότα, γεγονότα δυσάρεστα θα διεγείρουν το ενδιαφέρον, θα τροφοδοτήσουν την υπηρεσία με υποψίες για ένα έγκλημα βαθύτερης σημασίας και θα αναγκάσουν τον αστυνόμο Ασλάνογλου να ασχοληθεί εκ νέου με την συγκεκριμένη υπόθεση...Ο αστυνόμος με την βοήθεια του Λάζαρου, του νεαρού βοηθού του, θα ξεκινήσει μια κοπιαστική έρευνα, που θα τους φέρει αντιμέτωπους με πολλούς κινδύνους, μιας και στην υπόθεση μπλέκονται υπηρεσίες των γερμανικών αρχών, καθώς και ελληνικές οργανώσεις όπως η ΟΠΛΑ.
Θα καταφέρουν άραγε να ξετυλίξουν το μπλεγμένο κουβάρι της μυστήριας τελικά δολοφονίας και να φτάσουν στην εύρεση του δολοφόνου και στους λόγους που “όπλισαν” το χέρι του; Πόσο θα κινδυνέψει η σωματική τους ακεραιότητα; Ποιο θα 'ναι το τίμημα που θα χρειαστεί να πληρώσουν για να λύσουν την υπόθεση;
Ο συγγραφέας Θάνος Δραγούμης δημιουργεί ένα ατμοσφαιρικό αστυνομικό μυθιστόρημα, που φλερτάρει έντονα και με το ιστορικό είδος, μιας κι είναι ένα βιβλίο που βρίθει ιστορικών στοιχείων κι αναφορών, αφού η δράση του βιβλίου τοποθετείται στα χρόνια της Κατοχής κι οι πρωταγωνιστές του συναναστρέφονται με υπαρκτά πρόσωπα του “τότε”. Ο συγγραφέας καταφέρνει με τρόπο ολοζώντανο να αναβιώσει το κλίμα μιας δύσκολης εποχής για την Ελλάδα και να αποδώσει με τρόπο πετυχημένο και σχεδόν αντικειμενικό, δίχως να λαμβάνει κάποια θέση ή να ‘χει προθέσεις διδακτισμού, τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα της εποχής.
Στην ολοζώντανη αναπαράσταση της Θεσσαλονίκης του ’43 συμβάλλει κι ο αφηγηματικός τρόπος που επιλέγει ο συγγραφέας για να μας εξιστορήσει την αστυνομική του ιστορία. Συγκεκριμένα, ο κύριος Δραγούμης χρησιμοποιεί την πρωτοπρόσωπη αφήγηση, γεγονός που δημιουργεί εξ’ αρχής ένα κλίμα οικειότητας ανάμεσα στον πρωταγωνιστή και τον αναγνώστη, ο οποίος δε διστάζει να συμπαθήσει τον αστυνόμο Ασλάνογλου, να ταυτιστεί με τις σκέψεις και τα συναισθήματα του. Να αισθανθεί φόβο και πανικό, όταν ο κλοιός στενεύει κι η επερχόμενη απειλή υποβόσκει σε κάθε βήμα του ήρωα, καθώς και να γευτεί την στυφάδα της οργής, που αφήνει στον δεύτερο η καθημερινότητα της εποχής του. Μία καθημερινότητα δυσβάσταχτη, γεμάτη απανθρωπιά, πείνα, πόνο κι αδικία. . .
Στην ζωτικότητα που εκπέμπει το κείμενο συνεπικουρεί κι η έντονη προφορικότητα με την οποία είναι διανθισμένο, καθώς κι ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, ο οποίος εκφράζεται με τρόπο τολμηρό, τρόπο σκληρό, ωμό, δανειζόμενος κατά κόρων λέξεις κι εκφράσεις της αργκό. Με τρόπο όμως, που είναι απόλυτα εναρμονισμένος και ταιριαστός με την νουάρ ατμόσφαιρα που έντεχνα πλέκει ο συγγραφέας. Η ζωντάνια λοιπόν του κειμένου σε συνδυασμό με το σφιχτό λόγο του συγγραφέα και την γρήγορη εξέλιξη της ρέουσας πλοκής του βιβλίου, δημιουργούν έναν συναρπαστικό αναγνωστικό ρυθμό, που όχι μόνο διεγείρει το ενδιαφέρον και υποδαυλίζει διαρκώς το αίσθημα αγωνίας και την ανάγκη του αναγνώστη για λύτρωση και εύρεση της αλήθειας, αλλά και τον αιχμαλωτίζει μέχρι τη στιγμή που θα γυρίσει την σελίδα εκείνη όπου αναγράφεται η λέξη «τέλος».
Προσωπικά, αν και δεν είμαι λάτρης του αστυνομικού είδους το οποίο ωστόσο διαβάζω όποτε μου δοθεί η ευκαιρία, μπορώ να πω πως το «Σφαγείο Σαλονίκης» ήταν μία ευχάριστη έκπληξη για μένα όσον αφορά τις αναγνώσεις μου, διότι κατάφερε να προξενήσει αρχικά την περιέργεια μου και να με καταστήσει ύστερα δέσμιο της πλοκής του, μέχρι η αλήθεια να αναδυθεί στο φως κι ο αστυνόμος Ασλάνογλου να ξεμπερδέψει το κουβάρι των υποθέσεων γύρω απ’ την μυστήρια δολοφονία των δύο ανδρών. Ίσως, στην θετική εντύπωση που μου άφησε το βιβλίο κλείνοντας το να συνέδραμε το γεγονός ότι η αστυνομική ιστορία, γέννημα της φαντασίας του συγγραφέα, εισχωρεί με δεξιοτεχνία στον κορμό της ιστορίας και κινείται παράλληλα αυτής!
Διαβάζοντας λοιπόν το συγκεκριμένο ανάγνωσμα ξεχώρισα δύο στοιχεία του, που για μένα το καθιστούν ξεχωριστό. Αρχικά, το ένα είναι ο χαρακτήρας του πρωταγωνιστή, τον οποίο συνθέτει ο κ. Δραγούμης με απαράμιλλη αληθοφάνεια και τρόπο τουλάχιστον γοητευτικό, κι αυτό γιατί ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου είναι ένα άτομο γεμάτο αντιθέσεις! Ο αστυνόμος Ασλάνογλου είναι ένας φαινομενικά σκληρός, τραχύς κι ίσως με λιγάκι άξεστους τρόπους άνθρωπος, ο οποίος εκτός της νόμιμης εργασίας του στην Γενική Ασφάλεια της πόλης, είναι χωμένος και σε δουλειές της νύχτας. Είναι ένας άντρας όμως που τα παραπάνω χαρακτηριστικά αποτελούν το προστατευτικό του περιτύλιγμα, διότι προχωρώντας οι σελίδες, ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με έναν άντρα τρυφερό, συμπονετικό, με την ανθρωπιά και την ανιδιοτέλεια να σιγοκαίουν μέσα του. Έναν άντρα απόλυτα ερωτευμένο, που θα έκανε τα πάντα για να σώσει την Έμμα, την Εβραία γυναίκα της καρδιάς του!
Το δεύτερο στοιχείο τέλος, στοιχείο που ξεχώρισα στις σελίδες του βιβλίου αυτού είναι η αναφορά του συγγραφέα όχι μόνο στον γνωστό αντισημιτισμό των Ελλήνων, αλλά και στον ανθελληνισμό της Εβραϊκής Κοινότητας, θέμα το όποιο δε συναντά κανείς συχνά στα ελληνικά ιστορικά μυθιστορήματα, τα οποία έχουν τη ροπή να “τάσσονται” υπέρ της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης, προβάλλοντας τους ανθρώπους αυτής ως τους αδικημένους “φτωχούς” -που μόνο φτωχοί δεν ήταν, τουλάχιστον μία μεγάλη μερίδα αυτών- συγγενείς της υπόθεσης, γεγονός που αποτελεί πια ένα απ' τα περιβόητα συγγραφικά κλισέ! Αντίθετα, ο κύριος Δραγούμης δίχως να έχει την πρόθεση φυσικά να ενταχθεί εναντίον τους, μιας και στο βιβλίο διαφαίνεται η ανθρωπιά κι η συμπονετικότητα του προς όλους αυτούς τους ανθρώπους, που γεύονται την πικρή γεύση της ζωής, προβάλει όμως τα γεγονότα που συνέβησαν με αμέριστη αντικειμενικότητα, δείχνοντας στον αναγνώστη πως όντως υπήρξαν και άτομα του εβραϊκού πληθυσμού, που δε συμπεριφέρθηκαν με τον καλύτερο τρόπο στους Έλληνες της Θεσσαλον��κης.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, με αφορμή το τρίτο αστυνομικό μυθιστόρημα του κ. Δραγούμη που θα ξεκινήσει το ταξίδι του στα ράφια των βιβλιοπωλείων σε λίγες μόνο μέρες, σας προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσετε -αν δε το έχετε κάνει ήδη- το «Σφαγείο Σαλονίκης». Ένα σφιχτοδεμένο αστυνομικό μυθιστόρημα, που δομήθηκε με συγγραφικές ποιότητες κι είναι εμπλουτισμένο μ' ένα πλήθος ανατροπών, που αιχμαλωτίζουν, συναρπάσουν κι οδηγούν τον αναγνώστη έντεχνα στην κορύφωση της αναγνωστικής διαδικασίας!
June 21, 2016
Κάθομαι και κοιτάω την οθόνη λίγη ώρα τώρα... Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορώ να χαρακτηρίσω το βιβλίο αυτό. Εγώ για αστυνομικό το πήρα, άλλο πράγμα μου βγήκε.
Σίγουρα είναι αστυνομικό μυθιστόρημα αφού υπάρχουν πτώματα και αστυνομικός που ψάχνει να βρει το δολοφόνο και γενικά την άκρη του μπερδεμένου κουβαριού που αποτελεί συνήθως μια τέτοια ιστορία. Και μάλιστα είναι εξαιρετικά όμορφα δομημένο σαν αστυνομικό μυθιστόρημα.
Επίσης είναι ιστορικό μυθιστόρημα, έχει μέσα πάρα πολλά στοιχεία από την ιστορία της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής κυρίως όσον αφορά την ιστορία των Εβραίων της πόλης, κάποια εκ των οποίων ήξερα, τα περισσότερα όμως όχι. Γίνεται αναφορά σε υπαρκτά πρόσωπα και αυτά δένονται τόσο όμορφα με πρόσωπα της φαντασίας του συγγραφέα, που έψαχνα στο ίντερνετ να βρω ποια από αυτά υπήρξαν αληθινά και ποια όχι. Επίσης τα ιστορικά γεγονότα δένονται αξιοσημείωτα όμορφα και ομαλά στην πλοκή.
Μπορώ να πω ότι είχε και πολλά στοιχεία κοινωνικού μυθιστορήματος: μιλάμε για την περίοδο της κατοχής, είναι παντού διάχυτη η σκοτεινιά, η μαυρίλα και ο πόνος που έχουμε στο μυαλό μας για τα χρόνια εκείνα. Ο φόβος, η πείνα αλλά και η αγάπη περιγράφονται πολύ όμορφα, νότες της καθημερινότητας ενός ανθρώπου που παρά τις δύσκολες συνθήκες επιβίωσης αγαπά και δεν φοβάται να το δείξει ή ακόμη και να ρισκάρει τη ζωή του για τη γυναίκα που αγαπά (μη φοβάστε όμως, δεν είναι δακρύβρεχτο μελό το βιβλίο σε καμία περίπτωση).
Και όλως παραδόξως, έρχονται κάποιες στιγμές που σκάω στα γέλια από αυτά που διαβάζω!!!! Πανέξυπνα δοσμένο χιούμορ, απολύτως ταιριαστό με το κείμενο, δεν χαλά σε τίποτα τη ροή της ιστορίας ή τη γενικότερη ατμόσφαιρα.
Πανέμορφα γραμμένο, στρωτή ροή, ωραία ιστορία... Ψάχνω να βρω κάποιο αρνητικό και δεν βρίσκω.
Σίγουρα είναι αστυνομικό μυθιστόρημα αφού υπάρχουν πτώματα και αστυνομικός που ψάχνει να βρει το δολοφόνο και γενικά την άκρη του μπερδεμένου κουβαριού που αποτελεί συνήθως μια τέτοια ιστορία. Και μάλιστα είναι εξαιρετικά όμορφα δομημένο σαν αστυνομικό μυθιστόρημα.
Επίσης είναι ιστορικό μυθιστόρημα, έχει μέσα πάρα πολλά στοιχεία από την ιστορία της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής κυρίως όσον αφορά την ιστορία των Εβραίων της πόλης, κάποια εκ των οποίων ήξερα, τα περισσότερα όμως όχι. Γίνεται αναφορά σε υπαρκτά πρόσωπα και αυτά δένονται τόσο όμορφα με πρόσωπα της φαντασίας του συγγραφέα, που έψαχνα στο ίντερνετ να βρω ποια από αυτά υπήρξαν αληθινά και ποια όχι. Επίσης τα ιστορικά γεγονότα δένονται αξιοσημείωτα όμορφα και ομαλά στην πλοκή.
Μπορώ να πω ότι είχε και πολλά στοιχεία κοινωνικού μυθιστορήματος: μιλάμε για την περίοδο της κατοχής, είναι παντού διάχυτη η σκοτεινιά, η μαυρίλα και ο πόνος που έχουμε στο μυαλό μας για τα χρόνια εκείνα. Ο φόβος, η πείνα αλλά και η αγάπη περιγράφονται πολύ όμορφα, νότες της καθημερινότητας ενός ανθρώπου που παρά τις δύσκολες συνθήκες επιβίωσης αγαπά και δεν φοβάται να το δείξει ή ακόμη και να ρισκάρει τη ζωή του για τη γυναίκα που αγαπά (μη φοβάστε όμως, δεν είναι δακρύβρεχτο μελό το βιβλίο σε καμία περίπτωση).
Και όλως παραδόξως, έρχονται κάποιες στιγμές που σκάω στα γέλια από αυτά που διαβάζω!!!! Πανέξυπνα δοσμένο χιούμορ, απολύτως ταιριαστό με το κείμενο, δεν χαλά σε τίποτα τη ροή της ιστορίας ή τη γενικότερη ατμόσφαιρα.
Πανέμορφα γραμμένο, στρωτή ροή, ωραία ιστορία... Ψάχνω να βρω κάποιο αρνητικό και δεν βρίσκω.
October 3, 2019
Ένα σκληρό μυθιστόρημα που σε βυθίζει με άψογο ρυθμό στον παραλογισμό της εποχής. Ωστόσο, αρκετά πράγματα με προβλημάτισαν, όπως, ότι η υποπλοκή είχε περισσότερο δυναμική από την ίδια την βασική ιστορία, αλλά και το γεγονός πως ο πρωταγωνιστής ήταν ξεχασμένος περισσότερο στο παρασκήνιο παρά στο προσκήνιο. Κάτι που παρατήρησα: Τα πάντα κινούνταν και άλλαζαν, σε μια πόλη εξαθλιωμένη, ηθικά και πολιτισμικά, και ο ίδιος μέχρι και την τελευταία στιγμή δεν επηρέασε ουσιαστικά τίποτα από το τέλος που του επιφύλασσε ο συγγραφέας. Οφείλω να παραδεχτώ πως η έρευνα ήταν άψογη, μου κινείσαι πολύ την περιέργεια μου ιστορικά καθώς πολλές φορές έπιασα τον εαυτό να ανατρέχει στο διαδίκτυο για παρόμοιες πληροφορίες που μας χάρισε αριστοτεχνικά ο συγγραφέας.
August 8, 2019
ο κύριος δραγούμης μπορεί να γράφει με ψευδώνυμο, μα είναι απολύτως δικαιολογημένο
μπορεί με το κανονικό του πλέον να βγάζει ότι ξέρει ότι θα πουλήσει χιλιάδες
μα όσα έχει βγάλει ως δραγούμης είναι τόσο ωμά, τόσο γροθιά στο στομάχι, τόσο αντισυμβατικά που είμαι βέβαιος ότι αν είχε βάλει το κανονικό του όνομα θα είχε μπλεξίματα με πάρα πολλές ομάδες και οργανισμούς
αυτό και η μαύρη αυγή είναι απλά τρομερά βιβλία
μην τα προσπεράσετε
ειδικά εδώ, ξεμπροστιάζει κάποια μελανά σημεία της ιστορίας, τα βγάζει στο φως με την καλύτερη δυνατή ιστορία, τους πιο υπέροχους χαρακτήρες που έχω δει εδώ και καιρό στην εγχώρια λογοτεχνία και μία πρόζα που σπάει κόκαλα
μπορεί με το κανονικό του πλέον να βγάζει ότι ξέρει ότι θα πουλήσει χιλιάδες
μα όσα έχει βγάλει ως δραγούμης είναι τόσο ωμά, τόσο γροθιά στο στομάχι, τόσο αντισυμβατικά που είμαι βέβαιος ότι αν είχε βάλει το κανονικό του όνομα θα είχε μπλεξίματα με πάρα πολλές ομάδες και οργανισμούς
αυτό και η μαύρη αυγή είναι απλά τρομερά βιβλία
μην τα προσπεράσετε
ειδικά εδώ, ξεμπροστιάζει κάποια μελανά σημεία της ιστορίας, τα βγάζει στο φως με την καλύτερη δυνατή ιστορία, τους πιο υπέροχους χαρακτήρες που έχω δει εδώ και καιρό στην εγχώρια λογοτεχνία και μία πρόζα που σπάει κόκαλα
November 9, 2016
Το βιβλίο δεν θα έλεγα ότι είναι αστυνομικό. Είναι ένα κράμα πολιτικού, ιστορικού με μανδύα αστυνομικού. Η αφήγηση του κεντρικού ήρωα είναι ενδιαφέρουσα με πολλά ιστορικά στοιχέια της εποχής που αναμιγνύονται με τον μύθο. Κάπου διάβασα ότι ο συγγγραφέας, που γράφει με ψευδώνυμο, «δεν χαρίζεται σε κανέναν, δεν αγιοποιεί, δεν καταγγέλλει. Απλώς περιγράφει.» Εμένα πάλι μου άφησε μία γεύση άσχημη δίνοντάς μου την εντύπωση ότι προσπαθεί να περάσει έντεχνα μία άσχημη εικόνα της ελληνικής κοινωνίας και ιδιαίτερα αυτής της Θεσσαλονίκης. Μιλάει για ταγματασφαλίτες, εκτελεστές της ΟΠΛΑ, δοσίλογους, ναζιστές, πόρνες, ομοφυλόφιλους, μεταξύ των οποίων και του ενός τρίτου του σώματος των γερμανών αξιωματικών, πάσης φύσεως ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να προβούν στις χειρότερες πράξεις για να εξασφαλίσουν είτε τον επιούσιο είτε να βάλουν χέρι στις εβραϊκές περιουσίες. Σε όλο το βιβλίο διαχέεται ένας αντιεβραϊσμός των Ελλήνων χειρότερος και από αυτόν των Ναζί. Εντάξει ήταν μία ταραγμένη εποχή, σίγουρα υπήρχαν όλοι αυτοί οι χαρακτήρες που αναφέρει και ναι μερίδα του ελληνικού πληθυσμού προσπάθησε να επωφεληθεί και επωφελήθηκε από την εξόντωση των Εβραίων, αλλά δεν υπήρχε ούτε ένας άνθρωπος με καλά χαρακτηριστικά; Δεν υπήρξαν Έλληνες που βοήθησαν και έκρυψαν Εβραίους; Όλοι για την πυρά; Αν και μου άρεσε το βιβλίο σαν πλοκή με προβλημάτισε αρνητικά και γι’ αυτό έκοψα κι ένα αστέρι.
September 22, 2015
Ένα καταπληκτικό ιστορικό αστυνομικό μυθιστόρημα με φόντο την Θεσσαλονίκη. Ένα απο τα καλύτερα που έχω διαβάσει. Απίστευτα καλογραμμένο, ευκολοδιάβαστο κ η απεικόνιση της εποχής με λεπτομέρειες κ μυστικά που μόνο κάποιος με ψευδώνυμο θα μπορούσε να τα γράψει. Πρέπει να έχει γίνει πολύχρονη έρευνα κ μελέτη γι' αυτό το βιβλίο. Τα 5 αστεράκια είναι λίγα!
March 20, 2021
Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ.... Θέλει νεκροί χιλιάδες να'ναι στους τροχούς, θέλει κ οι ζωντανοί να πίνουν το αίμα τους...
Αυτές οι στροφές από το Άξιον Εστι επαιζαν συνέχεια στο μυαλό μου καθώς διάβαζα το εξαιρετικό αυτό βιβλίο, που περιγράφει τόσο καλά, τη βία, τη σκληρότητα και το παράλογο της δίνης του πολέμου στο οποίο οι Ναζί και πλείστοι άλλοι βύθισαν την χώρα μας....
Τοσο αίμα για να μπορούν κάποιοι σήμερα να μιλουν για συμφωνίες στην πατρίδα που μαρτυρησε....και που ουδόλως γνωρίζουν την ιστορία της....
Αυτές οι στροφές από το Άξιον Εστι επαιζαν συνέχεια στο μυαλό μου καθώς διάβαζα το εξαιρετικό αυτό βιβλίο, που περιγράφει τόσο καλά, τη βία, τη σκληρότητα και το παράλογο της δίνης του πολέμου στο οποίο οι Ναζί και πλείστοι άλλοι βύθισαν την χώρα μας....
Τοσο αίμα για να μπορούν κάποιοι σήμερα να μιλουν για συμφωνίες στην πατρίδα που μαρτυρησε....και που ουδόλως γνωρίζουν την ιστορία της....
April 6, 2025
Σκληρό νουάρ στη Θεσσαλονίκη της Κατοχης.
Σκληρό βιβλίο, βρώμικη γλώσσα και χαρακτήρες βγαλμένοι από λάκκο με πτώματα, όπως ταιριάζει στην περίοδο αλλά και το είδος.
Η ατμόσφαιρα είναι καταπληκτική και διαβάζεται πολύ όχι ευχάριστα αλλά με το ενδιαφέρον που θα είχε κανείς για μία καραμπόλα που δε λέει να τελειώσει.
Η πλοκή κινείται καλά κατά τα πρώτα 3/4α του βιβλίου αλλά προς το τέλος αρχίζει να σκοντάφτει καθώς βιάζεται να κλείσει όλες τις υποπλοκές που έχει ανοίξει.
Παραμένει όμως ένα από τα καλύτερα και πιο ενδιαφέροντα Ελληνικά αστυνομικά μυθιστορήματα που θα βρεις εκεί έξω.
Σκληρό βιβλίο, βρώμικη γλώσσα και χαρακτήρες βγαλμένοι από λάκκο με πτώματα, όπως ταιριάζει στην περίοδο αλλά και το είδος.
Η ατμόσφαιρα είναι καταπληκτική και διαβάζεται πολύ όχι ευχάριστα αλλά με το ενδιαφέρον που θα είχε κανείς για μία καραμπόλα που δε λέει να τελειώσει.
Η πλοκή κινείται καλά κατά τα πρώτα 3/4α του βιβλίου αλλά προς το τέλος αρχίζει να σκοντάφτει καθώς βιάζεται να κλείσει όλες τις υποπλοκές που έχει ανοίξει.
Παραμένει όμως ένα από τα καλύτερα και πιο ενδιαφέροντα Ελληνικά αστυνομικά μυθιστορήματα που θα βρεις εκεί έξω.
February 18, 2019
Ενθουσιαστηκα!!!
Ενώ αποφεύγω τους Έλληνες συγγραφείς, είπα να δώσω μια ευκαιρία στο βιβλίο λόγω..... Της χαμηλής τιμής 😂
Και δεν το μετάνιωσα...
Πολύ καλή αναπαράσταση της Θεσσαλονίκης, οι περιγραφές των διαδρομών που κάνει ο ήρωας στη πολη σε ταξίδευαν...
Μου άρεσε και η αστυνομική ιστορία, αν και ήταν δευτερευουσης σημασίας.
Στα συν επίσης, το χιούμορ του συγγραφέα.
Το μόνο μειονέκτημα, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι σε κάποια σημεία γράφονταν παραπάνω ιστορικές λεπτομέρειες από ότι έπρεπε, θαρρείς και ήθελε να μας κάνει επίδειξη γνώσεων ή αφού '' τα μελέτησα/ διάβασα γιατί να μην τα γράψω ".🤣
4.5*
Ενώ αποφεύγω τους Έλληνες συγγραφείς, είπα να δώσω μια ευκαιρία στο βιβλίο λόγω..... Της χαμηλής τιμής 😂
Και δεν το μετάνιωσα...
Πολύ καλή αναπαράσταση της Θεσσαλονίκης, οι περιγραφές των διαδρομών που κάνει ο ήρωας στη πολη σε ταξίδευαν...
Μου άρεσε και η αστυνομική ιστορία, αν και ήταν δευτερευουσης σημασίας.
Στα συν επίσης, το χιούμορ του συγγραφέα.
Το μόνο μειονέκτημα, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι σε κάποια σημεία γράφονταν παραπάνω ιστορικές λεπτομέρειες από ότι έπρεπε, θαρρείς και ήθελε να μας κάνει επίδειξη γνώσεων ή αφού '' τα μελέτησα/ διάβασα γιατί να μην τα γράψω ".🤣
4.5*
April 15, 2017
My personal favorite
April 11, 2018
Καλή ιδέα, αλλά για χάρη κάποιας πολυπλοκότητας το πράγμα ξέντωσε επικίνδυνα. Μου έδωσε την εντύπωση ενός συγγραφέα (γιατί αρκετές φορές κατάφερα να διακρίνω τον συγγραφέα πίσω από το βιβλίο κι αυτό δεν είναι καλό) που ακόμα δεν έχει τη δυνατότητα να ζογκλάρει πλοκές και πρόσωπα με άνεση. Επίσης άσκοπη και κακότεχνη ήταν η χρήση των φλας μπακ. Ωστόσο οι σελίδες κυλούσαν γρήγορα.
Δύο μεμονωμένα σχόλια: α) όχι, δε με πείραξε καθόλου το ότι όλοι εκεί μέσα ήταν "κακοί". Στον πόλεμο ΞΕΡΩ ότι κι ο πιο χρυσός άνθρωπος βγάζει την πιο σκοτεινή πλευρά του. Και β) ήξερα ποιος είναι ο δολοφόνος από τη σελίδα 139 (από 351). Και δεν είμαι και τζιμάνι σ' αυτά.
Δύο μεμονωμένα σχόλια: α) όχι, δε με πείραξε καθόλου το ότι όλοι εκεί μέσα ήταν "κακοί". Στον πόλεμο ΞΕΡΩ ότι κι ο πιο χρυσός άνθρωπος βγάζει την πιο σκοτεινή πλευρά του. Και β) ήξερα ποιος είναι ο δολοφόνος από τη σελίδα 139 (από 351). Και δεν είμαι και τζιμάνι σ' αυτά.
April 23, 2018
Ωραίο ήταν, με ιστορικά στοιχεία, υπαρκτά και μη πρόσωπα, αναλυτικές περιγραφές για τα τραγικά γεγονότα της εποχής, αλλά και ένα (σαφώς απαγορευμένο) ειδύλλιο...
Ο αναγνώστης μπαίνει γρήγορα στο κλίμα και τα μάτια του διατρέχουν νοερά την Θεσσαλονίκη του προηγούμενου αιώνα.
Αν δεν είχα διαβάσει πρόσφατα και το "Ουζερί Τσιτσάνης", θα μου είχε αρέσει περισσότερο.
Ως μόνο αρνητικό βρίσκω το γεγονός ότι (για μένα) δεν είχε πολλή αγωνία.
Ο αναγνώστης μπαίνει γρήγορα στο κλίμα και τα μάτια του διατρέχουν νοερά την Θεσσαλονίκη του προηγούμενου αιώνα.
Αν δεν είχα διαβάσει πρόσφατα και το "Ουζερί Τσιτσάνης", θα μου είχε αρέσει περισσότερο.
Ως μόνο αρνητικό βρίσκω το γεγονός ότι (για μένα) δεν είχε πολλή αγωνία.
February 3, 2019
Αναρωτιέμαι τι δύναμη είχαν οι άνθρωποι αυτοί που έζησαν αυτές τις εποχές. Τον πόλεμο , την κατοχή, τον διωγμό.. ωραία αφήγηση ώρες ώρες ενοιωθα σαν να τα έβλεπα όλα αυτα μπροστα μου.. μου άρεσε πολύ η ιστορία και το τέλος δεν το φαντάστηκα ούτε μια στιγμή.. αναρωτιόμουν και εγω μαζί με τον πρωταγωνιστή.. πολυ ενδιαφέρον για ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα ελπίζω και τα αλλά του συγγραφέα να προσφέρουν την αναλογη ευχαρίστηση..
June 30, 2021
Ένα καλογραμμένο και δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα! Εξαιρετική σκιαγράφηση των προσώπων αλλά και παρουσίασης της Θεσσαλονίκης της Κατοχής!
January 21, 2018
Θεωρώ τον Παπαθεοδώρου (που εδώ γράφει ως Δραγούμης) πολυ αξιόλογο συγγραφέα και η τετραλογία του σχετικά με τον εμφύλιο είναι από τα βιβλία που θα είναι πάντοτε στη βιβλιοθήκη μου. Το συγκεκριμένο είναι εντελώς άλλο είδος, είναι χρονικά τοποθετημένο στη Θεσσαλονίκη του 1943, με ήρωα έναν αντισυμβατικό αστυνομικό ο οποίος κάνει τα πάντα για να επιβιώσει και ο οποίος έχει μια αχίλλειο πτέρνα, την Εβραία αγαπημένη του που την κρύβει από τις αρχές. Οι κύριες αρετές του βιβλίου δεν είναι στο αστυνομικό κομμάτι, αλλά στις περιγραφές της κατάστασης που επικρατούσε στην πόλη τότε και στις ιστορικές αναλύσεις που κάνει ο συγγραφέας. Δεν έχω επαρκείς ιστορικές γνώσεις για να κρίνω πόσο καλά το ε΄χει κάνει, πάντως συγγραφικά με έχει μεταφέρει στην ιστορία που διηγείται και είναι μια πολύ καλή ευκαρία να ψάξω το θέμα παραπάνω, αν και πιστεύω ότι ο κ. Παπαθεοδώρου έχει κάνει πολύ καλή έρευνα. Μου αρέσει επίσης το γεγονός ότι είναι αντικειμενικός απέναντι στους πρωταγωνιστές της εποχής (κομμουνιστές, ταγματασφαλίτες, πληθυσμό) και είναι τρυφερός απέναντι στους αδύναμους. Δεν μπορώ να πω ότι συμπάθησα τον ήρωά του, αν και μπορώ να καταλάβω ότι έπρεπε να επιζήσει. Πάντως τον ακολούθησα κατα πόδας με μεγάλη αγωνία για την τύχη του. Σας συστήνω να διαβάσετε το βιβλίο για να ανακαλύψετε με τη σειρά σαςτι έγινε.
July 22, 2017
Υπέροχο βιβλίο που απορώ με τον εαυτό μου πως μου ξέφευγε τόσο καιρό!
Κάτι που αγαπώ στον Παπαθεοδώρου είναι ότι δε χαρίζεται σε κανέναν και αποδίδει τα ιστορικά γεγονότα όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά. Είναι αστυνομικό αλλά κυρίως ιστορικό-πολιτικό. Για μένα που μου αρέσουν τα αστυνομικά μπλεγμένα με ιστορία και υπαρκτά πρόσωπα είναι ιδανικό! Κάθε σελίδα του με "αναγκάζει" να συρθώ στο διαδίκτυο για περαιτέρω ιστορικές πληροφορίες. Και αυτό είναι κάτι που λατρεύω σε αυτόν το συγγραφέα. Γιατί κάθε φορά που τελειώνω ένα βιβλίο του, αγοράζω δύο ακόμη ιστορικά σχετικά με τη περίοδο που πραγματευόταν το μυθιστόρημά του... Και όπως μου ανέφερε και ο ίδιος σε μια κατ' ιδίαν συνομιλία: "...θεωρώ πως ένα βιβλίο είναι καλό και θεμιτό, πλην της αισθητικής απόλαυσης, να μας χαρίζει κάτι παραπάνω...Γνώση ή ευθικρισία επί παραδείγματι".
Και αυτό ακριβώς και τούτο το διαμάντι...
Το προτείνω με κλειστά μάτια!
Κάτι που αγαπώ στον Παπαθεοδώρου είναι ότι δε χαρίζεται σε κανέναν και αποδίδει τα ιστορικά γεγονότα όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά. Είναι αστυνομικό αλλά κυρίως ιστορικό-πολιτικό. Για μένα που μου αρέσουν τα αστυνομικά μπλεγμένα με ιστορία και υπαρκτά πρόσωπα είναι ιδανικό! Κάθε σελίδα του με "αναγκάζει" να συρθώ στο διαδίκτυο για περαιτέρω ιστορικές πληροφορίες. Και αυτό είναι κάτι που λατρεύω σε αυτόν το συγγραφέα. Γιατί κάθε φορά που τελειώνω ένα βιβλίο του, αγοράζω δύο ακόμη ιστορικά σχετικά με τη περίοδο που πραγματευόταν το μυθιστόρημά του... Και όπως μου ανέφερε και ο ίδιος σε μια κατ' ιδίαν συνομιλία: "...θεωρώ πως ένα βιβλίο είναι καλό και θεμιτό, πλην της αισθητικής απόλαυσης, να μας χαρίζει κάτι παραπάνω...Γνώση ή ευθικρισία επί παραδείγματι".
Και αυτό ακριβώς και τούτο το διαμάντι...
Το προτείνω με κλειστά μάτια!
October 9, 2017
Άγνωστες πτυχές της Θεσσαλονίκης κατά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο που ελάχιστοι γνωρίζουν. Οκ η αστυνομική υπόθεση είναι υποτυπώδης ώστε να μας μεταφέρει ο συγγραφέας όλα τα ιστορικά στοιχεία που θέλει. Παρόλα αυτά η αφήγηση είναι άρτια και ο σκοπός του βιβλίου επιτυγχάνεται 100%. Το προτείνω ανεπιφύλακτα.
August 20, 2017
Συμπαθητικό βιβλίο με ενδιαφέρουσα πλοκή. Πλούσιο σε ιστορικές πληροφορίες.
Το ύφος της αφήγησης είναι κουραστικό. Δείχνει σα να προσπαθούν όλοι να ακουστούν περισσότερο μάγκες και "περπατημένοι" από όσο είναι. Η κατάληξη έχει μια απροσδόκητη εξέλιξη, αν και κάπως ακατανόητη.
Το ύφος της αφήγησης είναι κουραστικό. Δείχνει σα να προσπαθούν όλοι να ακουστούν περισσότερο μάγκες και "περπατημένοι" από όσο είναι. Η κατάληξη έχει μια απροσδόκητη εξέλιξη, αν και κάπως ακατανόητη.
September 17, 2020
Εξαιρετικό βιβλίο. Η λεπτομέρεια στις πληροφορίες πραγματικά απογειώνει την ιστορία, παρέχοντας τόσο την αγωνία για την βασική υπόθεση μυστηρίου που απασχολεί τον κεντρικό ήρωα, όσο και βαναυσότητα που επικρατούσε την περίοδο του Β'ΠΠ.
October 13, 2017
Μου άρεσε η πλοκή, δεν μπόρεσα να προβλέψω την εξέλιξη αλλά το τέλος μου φάνηκε πολύ "πρόχειρο". Κατα τα άλλα, το διάβασα ευχάριστα.
March 15, 2021
Περισσότερο για περιγραφή των συνθηκών που επικρατούσαν τη συγκεκριμένη εποχή στη Θεσσαλονίκη παρά για αστυνομικό μυθιστορημα μου φάνηκε. Παρόλα αυτά είναι ενδιαφέρον και μάλιστα διαβάζεται απνευστί.
August 20, 2022
Εξαιρετικό !!!
February 4, 2023
Απαράδεκτη κομμουνιστική προπαγάνδα, μέτρια γνώση της ιστορίας
December 12, 2023
Απίστευτο. Γιατί δεν έχει γίνει ακόμα ταινία...
May 2, 2022
Καλή πλοκή με ακριβείς ιστορικές αναφορές.
Displaying 1 - 28 of 28 reviews