In De speler valt een jongeman ten prooi aan zijn ongecontroleerde gretigheid, in de liefde zowel als in het spel. Deze Aleksej zet zijn zinnen op zijn beminde Polina, die hem vervolgens uitdaagt aan de roulettetafel te spelen. Hij geeft daar gehoor aan, en ziet zich uiteindelijk gedwongen tot een ultieme poging om al zijn verliezen terug te winnen. Maar hoeveel geluk hij met zijn inzet ook heeft, Polina laat zich niet imponeren - en hij blijft achter, rijk misschien, maar zonderling.
Of het nu gaat om De speler of Ondergrondse notities, Dostojevski's voorstelling van eenzelvige figuren, vervreemding en monomanie is altijd onmiskenbaar. Dit deel bevat behalve die twee meesterwerken ook Een bedenkelijke toestand, Winterse aantekeningen over zomerse indrukken, De krokodil en De eeuwige echtgenoot - alle in nieuwe vertaling.
Dit is een van de transliteraties van de naam van deze auteur in het Nederlands.
Fjodor Michajlovitsj Dostojewski (Russisch: Фёдор Михайлович Достоевский) was een Russische journalist en schrijver, waarvan de psychologische penetratie in de menselijke ziel een grote invloed had op de roman va, de twintigste eeuw. Hij was de tweede zoon van een voormalig legerarts. Hij kreeg thuisonderricht en ging naar een particuliere school. Kort na de dood van zijn moeder in 1837 werd hij de ingenieurschool van het leger in St. Petersburg gestuurd. Zijn vader overleed in 1839, waarschijnlijk van een beroerte, maar het gerucht ging dat hij werd vermoord door zijn eigen lijfeigenen. Hij studeerde af als militair ingenieur, maar nam in 1844 ontslag om zich te wijden aan het schrijven. In 1846 verscheen zijn eerste roman, Arme mensen. Dat jaar werd hij lid van een groep utopische socialisten. Hij werd gearresteerd in 1849 en ter dood veroordeeld. De doodstraf werd omgezet in vier jaar dwangarbeid in Siberië, waarna hij verplicht in militaire dienst moest als gewoon soldaat, in Semipalatinsk, een stad in het huidige Kazachstan. In 1857 huwde hij met Maria Isajeva. In 1858 werd hij op medische gronden uit het leger ontslagen, en kreeg hij de toestemming om terug te keren naar Rusland. Hij vestigde hij zich eerst in Tver in het westen van Rusland, om vervolgens terug te keren naar St. Petersburg en zijn literaire carrière opnieuw op te nemen. Begin 1864 overleden zowel zijn vrouw als zijn broer. Hij nam de zorg voor het gezin van zijn broer op zich, evenals de schulden die deze gemaakt had. Hierdoor, en mede door zijn gokverslaving, geraakte hij in financiële moeilijkheden, maar hij wist een gevangenisstraf te ontlopen. In 1867 hertrouwde hij met Anna Grigorjevna Snitkina en vluchtte met haar naar het buitenland (Dresden, Zwitserland en Florence), zowel voor de schuldeisers als voor de veeleisende familieleden van zijn broer, die op Dostojevski's zak teerden. Zijn huwelijk met Anna markeerde het begin van de mooiste periode van zijn leven. In de veertien volgende jaren schreef hij zijn belangrijkste werken, welke hem definitief een plaats bezorgden in het rijtje van de allergrootste schrijvers.
Of het nu in een ondergronds hol is, in de lege maag van een krokodil of aan de roulettetafel in Roulettenburg - het is altijd fijn vertoeven met my main man Fjodor.
Ik vond het tegenvallen, eigenlijk alle verhalen in deze bundel. Soms zitten er wel aardige fases in een verhaal, maar met heel veel pagina´s daaromheen die mij minder aanspreken (De Speler). Boeiend nog wel het verhaal waarin Dostojevski een reis door west-Europa beschrijft. De schrijfstijl is wel fijn, de hoofdpersoon soms wel een complex en interessant karaker (Aantekeningen uit de ondergrondse, de eeuwige echtgenoot) maar ik was toch blij dat ik het boek uit had.