Książka É. Lévi-Provençala to dzieło absolutnie niezwykłe. Autor na długie lata wywarł znaczący wpływ na badania nad szeroko pojętą historią zachodniego Śródziemnomorza, czyniąc z muzułmańskiej Hiszpanii obszar największego zainteresowania. Ten francuski uczony, tworząc w pierwszych dziesięcioleciach XX wieku, znajdował się w pozycji szczególnej. W latach 30. ubiegłego stulecia ogólna atmosfera polityczna w Europie, sukcesy faszyzmu i nazizmu nie zachęcały też do pisania dzieł pozytywnie wartościujących semickie dziedzictwo Europy. Wartość Lévi-Provençala polega na jego aktualności, genialnej wprost intuicji, pozwalającej mu formułować hipotezy, których nie zdążył bądź z braku źródeł nie mógł sam zweryfikować, a które dla współczesnej nauki są już truizmami. Na wiele lat wyznaczył kierunki badań nad historią muzułmańskiej Hiszpanii; niektóre z nich są nadal aktualne.
Krótka, ale bardzo treściwa książeczka. W przystępny sposób opisuje kulturalny wpływ muzułmańskiej Andaluzji na różne części Europy. Na pewno jest to dobra pozycja na początek czytania o tym zagadnieniu, ale mam wątpliwości czy tak krótka forma jest odpowiednia do tworzenia syntezy. Kultura islamskiej części Hiszpanii to zagadnienie bardzo rozległe i myślę, że znaczna część spraw została jedynie zaznaczona.
Ciekawa pozycja starająca się w pigułce przestawić najważniejsze wydarzenia z dziejów Al-Andalus. Dodatkowo obrazuje również wielowymiarowość spuścizny arabskiej na terenie dzisiejszej Hiszpanii.