Συλλογή μετά-μεταμοντέρνων διηγημάτων, όλα υπέροχα γραμμένα, με διάφορα αφηγηματικά στιλ και με πολλά νοήματα. Καθόλου εύκολο βιβλίο, από τα πιο απαιτητικά που διάβασα φέτος, μαζί με αυτά του Πίντσον, αλλά μπορώ να πω ότι μου άρεσε και χάρη σ'αυτό βρήκα μια λίστα με παρόμοιας δυσκολίας βιβλία, με περίεργα αφηγηματικά στιλ και άλλα που με εξιτάρουν, βρήκα αρκετά απ'αυτά στα ελληνικά και κάποια στιγμή (αύριο!) θα τα ψάξω στα παλαιοβιβλιοπωλεία.
Ξέφυγα. Λοιπόν, η συλλογή αυτή αποτελείται από 14 περίεργα και παράξενα διηγήματα, με πολλά και διάφορα αφηγηματικά στιλ όπως προείπα. Το ένα διήγημα είναι μια περίεργη μικρή ιστορία που χωρίζεται σε 100 προτάσεις, μικρές και μεγάλες, αριθμημένες από το 1 έως το 100! Άλλα διηγήματα είναι με ερωτο-απαντήσεις που μπορεί να φανούν και τελείως άκυρες! Ένα διήγημα είναι δίχως κόμματα και τελείες, ένα άλλο διήγημα είναι μόνο με κόμματα δίχως καμία τελεία. Επίσης, ένα διήγημα με τον Τολστόι και πολλές εικόνες αυτουνού και του "μουσείου Τολστόι", ένα άλλο με εικόνες, ερωτήματα/προτάσεις με κεφαλαία και boldαρισμένα γράμματα και με τελείως σουρεαλιστικές παραγράφους, που φαίνονται άσχετες η μια από την άλλη, και ούτω καθεξής. Δεν μου φαίνεται ότι ήταν ιστορίες με αρχή, μέση και τέλος, απλώς κάποια περίεργα κομμάτια ενός κάποιου παζλ, που δημιουργούσαν σουρεαλιστικές και μεταμοντέρνες εικόνες ποπ κουλτούρας (ή κάτι τέτοιο).
Οι περισσότερες (αν όχι όλες) ιστορίες μου άρεσαν και ας ήταν τελείως "γεια σου". Πάντως μέσα στα διηγήματα διέκρινες μαύρο χιούμορ, ειρωνεία, σάτιρα... Το καλό είναι ότι πρόκειται για μικρά διηγήματα, οπότε καταφεύγεις όποτε θέλεις σε κάποια απ'αυτά (ή και σε όλα) αν δεν "έπιασες" κάτι από την πρώτη ανάγνωση. Έχω άλλο ένα βιβλίο του Μπάρθελμ, το Νεκρός Πατέρας, το οποίο είναι το ίδιο σουρεαλιστικό, μεταμοντέρνο και περίεργο, όμως δεν είναι συλλογή διηγημάτων αλλά μυθιστόρημα. Πράγμα που σημαίνει ότι θα καούν περισσότερα εγκεφαλικά κύτταρα.
Υ.Γ. Ένα διήγημα λέγεται Εγκεφαλική Βλάβη. Τέτοια βλάβη μπορείς να πάθεις αν διαβάσεις το βιβλίο.