Gerrit Jan Komrij was a Dutch poet, novelist, translator, critic, polemic journalist and playwright. He rose to prominence in the early 1970s writing poetry that sharply contrasted with the free-form poetry of his contemporaries. He acquired a reputation for his prose in the late 1970s, writing acerbic essays and columns often critical of writers, television programs, and politicians. As a literary critic and especially as an anthologist he had a formative influence on Dutch literature: his 1979 anthology of Dutch poetry of the 19th and 20th centuries reformed the canon, and was followed by anthologies of Dutch poetry of the 17th and 18th centuries, of Afrikaans poetry, and of children's poetry. Those anthologies and a steady stream of prose and poetry publications solidified his reputation as one of the country's leading writers and critics; he was awarded the highest literary awards including the P. C. Hooft Award (1993), and from 2000 to 2004 he was the Dutch Dichter des Vaderlands (Poet Laureate). Komrij died in 2012 at age 68.
Read this one in a short sitting. Review is in dutch. --------- Ik vond dit een interessant boek. Het einde vond ik wel iets te open. Ik vind het jammer dat het boek zo kort was. Ik bleef achter met veel onbeantwoorde vragen. Sommige zinnen zijn mooi geformuleerd. De sfeer in het boek beviel me goed!
Ik vind de dynamiek tussen de personages interessant. Het verhaald wordt uit Thomas perspectief verteld. Thomas is de butler.
Thomas lijkt moeite te hebben om verandering in het huishouden volledig te accepteren. Hij blijft vasthouden aan herrineringen. Ook wordt de indruk gewekt dat hij Adelaine zag zitten (Als meer dan een dame die hij moet dienen) .
Het einde had wel iets gedetailleerder gemogen. Ik blijf met meer vragen achter dan gewild. Maar eigen interpretatie is waarschijnlijk wat Komrij wilde.
------------------------------ Quote: "Thomas zou toen niet hebben gedurfd zelfs maar een begin van deze erkenning bij zich te laten opkomen. Zulke overwegingen waren ongepast voor een bediende. "
Ik ken Komrij vooral van zijn scherpzinnige columns vol prachtige metaforen uit de tijd dat Vrij Nederland nog een boekenbijlage had. Niet eerder heb ik een verhaal van hem gelezen, maar "De pagode" was beslist niet onaardig. Een loyale volgzame butler kijkt met weemoed terug op zijn leven bij een welgestelde familie wat door een schokkende gebeurtenis tot een eind is gekomen. De sfeer van het verhaal beviel me, maar de geschiedenis van de familie kwam wel erg plots tot een abrupt veel te open eind waardoor ik me afvroeg of ik iets heb gemist.
De ontknoping is wel erg in nevelen gehuld. Anderzijds vind ik Thomas de butler mooi neergezet in zijn verlangen om gezien te worden en zijn adoratie (verliefdheid?) voor de twee jongens van de familie, Edmund en Victor. In een paar glimpen geeft Komrij een beeld van het familiedrama waarvoor Thomas zijn ogen wil sluiten en wat je als lezer eigenlijk ook alleen maar vermoedt. Best goed eigenlijk, denk ik terwijl ik dit typ, maar toch. Misschien allemaal toch iets te cerebraal?