The Murder of Ann Avery

Michael Gray #2

by Henry Kuttner

A San Francisco psychoanalyst goes searching for a killer when a troubled teen stands falsely accused of murder.

Dr. Michael Gray is constantly getting drawn into the lives, and murders, of his troubled clientele. His keen eye for human behavior leads him to meet some of San Francisco's most memorable denizens--and to forever be in mortal danger.

When a cinema owner's wife Ann Avery is murdered, headlines scream for a fast conviction of the juvenile delinquent she had taken under wing. Dr. Gray, however, has other suspects in mind, including a vicious gang leader, a drug addict, a blackmailing drunk, and Ann's clean-cut husband.

But if the good doctor doesn't act quickly, someone might get scratched off his list permanently.

Praise for Henry Kuttner
"A neglected master." --Ray Bradbury

"Kuttner is magic." --Joe R. Lansdale

Genres: Mystery, Noir, Crime

170 pages, Paperback

First published November 1, 1956

About the author

Henry Kuttner was, alone and in collaboration with his wife, the great science fiction and fantasy writer C.L. Moore, one of the four or five most important writers of the 1940s, the writer whose work went furthest in its sociological and psychological insight to making science fiction a human as well as technological literature. He was an important influence upon every contemporary and every science fiction writer who succeeded him. In the early 1940s and under many pseudonyms, Kuttner and Moore published very widely through the range of the science fiction and fantasy pulp markets.

Their fantasy novels, all of them for the lower grade markets like Future, Thrilling Wonder, and Planet Stories, are forgotten now; their science fiction novels, Fury and Mutant, are however well regarded. There is no question but that Kuttner's talent lay primarily in the shorter form; Mutant is an amalgamation of five novelettes and Fury, his only true science fiction novel, is considered as secondary material. There are, however, 40 or 50 shorter works which are among the most significant achievements in the field and they remain consistently in print. The critic James Blish, quoting a passage from Mutant about the telepathic perception of the little blank, silvery minds of goldfish, noted that writing of this quality was not only rare in science fiction but rare throughout literature: "The Kuttners learned a few thing writing for the pulp magazines, however, that one doesn't learn reading Henry James."

In the early 1950s, Kuttner and Moore, both citing weariness with writing, even creative exhaustion, turned away from science fiction; both obtained undergraduate degrees in psychology from the University of Southern California and Henry Kuttner, enrolled in an MA program, planned to be a clinical psychologist. A few science fiction short stories and novelettes appeared (Humpty Dumpty finished the Baldy series in 1953). Those stories -- Home There Is No Returning, Home Is the Hunter, Two-Handed Engine, and Rite of Passage -- were at the highest level of Kuttner's work. He also published three mystery novels with Harper & Row (of which only the first is certainly his; the other two, apparently, were farmed out by Kuttner to other writers when he found himself incapable of finishing them).

Henry Kuttner died suddenly in his sleep, probably from a stroke, in February 1958; Catherine Moore remarried a physician and survived him by almost three decades but she never published again. She remained in touch with the science fiction community, however, and was Guest of Honor at the World Convention in Denver in 198l. She died of complications of Alzheimer's Disease in 1987.

His pseudonyms include:

Edward J. Bellin
Paul Edmonds
Noel Gardner
Will Garth
James Hall
Keith Hammond
Hudson Hastings
Peter Horn
Kelvin Kent
Robert O. Kenyon
C. H. Liddell
Hugh Maepenn
Scott Morgan
Lawrence O'Donnell
Lewis Padgett
Woodrow Wilson Smith
Charles Stoddard

Reviews

[Tim Orfanos · Rating 5 out of 5]

Ίσως το πιο 'νουάρ' βιβλίο του Κάτνερ, και το πιο 'χορταστικό' μαζί με τον 'Φόνο της συζύγου' έστω και αν σε κάποια σημεία καταλαβαίνει το αναγνωστικό κοινό τί θα μπορούσε να επακολουθήσει. Ο Κάτνερ δείχνει να έχει θάρρος, αφού ένα από τα βασικά θέματα του μυθιστορήματος ήταν ένα από τα ταμπού της δεκαετίας του '50: ο εθισμός στα ναρκωτικά και η επίδραση τους στην ανθρώπινη συμπεριφορά.

Βαθμολογία: 4,5/5 ή 9/10 (αδικείται από τον μέσο όρο βαθμολογίας των αναγνωστών/στριών εδώ).

Θα γίνει, σίγουρα, και εκτενέστερη κριτική στο βιβλίο.

[John · Rating 4 out of 5]

Young ne'er-do-well Eddie Udall is arrested for the murder of Ann Avery, a cinema-owner's wife who'd taken the teenager under her wing. All the evidence points toward Eddie as the killer -- everything except possible motive, in fact, and motives are of course psychoanalyst Michael Gray's stock in trade. Gray's just about the only person who thinks Eddie might be innocent -- even Eddie's loving foster parents, who're resolved to stand by the boy through thick and thin, believe he did the deed.

Of course, Gray's right. And in solving the murder of Ann Avery, plus a second murder connected to the first, he blows wide open a conspiracy that's been plaguing the good (and not-so-good) folk of San Francisco for years.

I enjoyed the first book in Henry Kuttner's series about San Francisco psychoanalyst/detective Michael Gray, The Murder of Eleanor Pope , even as I recognized its limitations. I'm very glad, now, that I decided to persist with the series, because in The Murder of Ann Avery Kuttner seems to have sorted out most of the problems of Gray's first outing to deliver a pacy, page-turning mystery. My only objection was that the solution to the crimes seemed obvious to me while Gray and his cop chum Harry Zucker were still thrashing around in perplexity -- obvious enough, in fact, that I assumed it must be a red herring.

Next up in the series is Murder of a Mistress. On the basis of The Murder of Ann Avery, I'm smacking my lips.

[Yiota Vasileiou · Rating 4 out of 5]

Ο φόνος της Αν Έιβερι είναι η τελευταία από τις τέσσερις υποθέσεις της σειράς που έγραψε ο Χένρυ Κάτνερ τη δεκαετία του 1950, με γενικό τίτλο "Ιστορίες του κυρίου Γκρέι". Τα άλλα τρία είναι «Ο φόνος της Έλινορ Πόουπ», «Ο φόνος της ερωμένης» και «Ο φόνος της συζύγου», τα οποία κυκλοφορούν, επίσης, από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια (σειρά Μαύρη Γάτα).

Ο νεαρός Έντι Γιούνταλ, παραβατικός χαρακτήρας από μικρός, συνελήφθη για τη δολοφονία της Αν Έιβερι. Όλα τα στοιχεία καταδεικνύουν αυτόν ως δολοφόνο. Ωστόσο, ο μοναδικός που φαίνεται να έχει διαφορετική άποψη είναι ο ψυχαναλυτής Μάικλ Γκρέι, ο οποίος, συχνά-πυκνά, συνεργάζεται με την αστυνομία, εκτελώντας χρέη αστυνομικού ντετέκτιβ. "Αναρωτιέμαι ποιο ήταν το κίνητρο της Αν Έϊβερι για να δολοφονηθεί." Αυτό είναι το ερώτημα που τον απασχολεί από τη στιγμή που ενημερώθηκε για την δολοφονία. Όχι το κίνητρο του δολοφόνου για να σκοτώσει αλλά το κίνητρο του θύματος για να δολοφονηθεί -μια σκέψη που προσωπικά τη θεωρώ εξαιρετικά ευφυή.

Όντας όμως αναρμόδιος ως προς την έρευνα, ο Γκρέι, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να βοηθά στις έρευνές του, τον αστυνομο Χάρι Ζούκερ και να τον καθοδηγεί, βάσει της επιστήμης του. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι αν του δοθεί η ευκαιρία, δεν παρεκκλίνει από τις αρμοδιότητές του. Εδώ να σημειώσουμε ότι, ο ίδιος ο Κάτνερ, είχε αποκτήσει πτυχίο κλινικής ψυχολογίας, οπότε κατανοεί κανείς ότι ο Μάικλ Γκρέι αποτελεί το alter ego του ίδιου του συγγραφέα.

Όλες οι ιστορίες του Χένρυ Κάτνερ, αν και είναι παλαιάς κοπής, αποτελούν μια πολύ φρέσκια πνοή στο αστυνομικό μυθιστόρημα. Είναι μια διαφορετική κι άκρως ενδιαφέρουσα προοπτική του θέματος. Δεν διακρίνονται από βίαιες σκηνές, δεν παρουσιάζουν καν αιματηρές εικόνες. Αντίθετα μοιάζουν με γρίφο, με απλές και λογικές απαντήσεις, όπου ένα κι ένα κάνουν δύο κι όχι έντεκα. Οι ιστορίες του Κάτνερ έρχονται "να διυλίσουν τον κώνωπα". Περνάνε από το μικροσκόπιο κάθε πτυχή των ηρώων. Συναίσθημα, σκέψη, ανάμνηση, όνειρο, φόβο, αντίδραση. Τα πάντα έχουν σημασία και τα πάντα είναι ένα ακόμα κομμάτι τοποθετημένο στη σωστή θέση του παζλ. Ο ίδιος ο Γκρέι είναι ένας σύγχρονος profiler πους έρχεται από δεκαετίες πριν!

Ομοίως, "Ο φόνος της Αν Έιβερι", είναι μια ιστορία που θυμίζει αγκινάρα. Πρέπει να αφαιρέσεις πολλά άχρηστα φύλλα για να φτάσεις στην ουσία της υπόθεσης. Έχει σταθερό ρυθμό εξέλιξης, χωρίς εξάρσεις και χωρίς κοιλιές. Η γλώσσα είναι μονοκόμματη, σχεδόν ξύλινη, κοινό χαρακτηριστικό των κειμένων εκείνης της περιόδου. Σαν ιστορία δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο, ωστόσο, η αφήγηση από την πλευρά και με την οπτική ενός ψυχαναλυτή, είναι πολύ ενδιαφέρουσα και ιντριγκαδόρικη.

Ολοκληρώνοντας θέλω να πω πως η ιστορία της δολοφονίας της Αν Έιβερ καθώς και οι υπόλοιπες ιστορίες του Κάτνερ, έρχονται στα ράφια μας σε ένα vintage περιτύλιγμα. Πορώδες χαρτί, σε παλ αποχρώσεις και μια εξαίρετη μακέτα που θυμίζει ταμπέλα σε κατάστημα των μέσων του προηγούμενου αιώνα. Το ανάγλυφο του τίτλου προσδίδει ένα πιο πολυτελές αποτέλεσμα στην όλη προσπάθεια.

"Ο φόνος της Αν Έιβερι", είναι ένα αμιγώς νουάρ μυθιστόρημα, που σίγουρα θα αφήσει ανικανοποίητους τους λάτρεις των hardcore αστυνομικών, ωστόσο θα ενθουσιάσει τους νοσταλγούς τους παρελθόντος, τους λάτρεις της Αγκάθα Κρίστυ, του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ και εν γένει, όποιους αρέσκονται στις easy going αστυνομικές ιστορίες, που εστιάζουν όχι στα στυγερά εγκλήματα αλλά στην παρατήρηση και την ανάλυση. Είναι ένα πολύ ευχάριστο μυθιστόρημα που διαβάζεται απνευστί.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο blog μας: https://vivliografika.blogspot.com/20...