1. "Το τρομακτικό μυστικό του Αϊνστάιν" Οι σκισμένες σελίδες ενός παλιού ημερολογίου που έπεσαν τυχαία στα χέρια μου, αποκαλύπτουν στοιχεία για ένα τρομακτικό μυστικό στο οποίο εμπλέκονται ο Αλμπέρτ Αϊνστάιν και το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό! 2."Αμάρ" Ένας αδίστακτος Μαροκινός γκάγκστερ είναι έτοιμος για όλα, όχι όμως για την πραγματικότητα που αντικρύζει ξαφνικά μπροστά του... 3. "Το δωμάτιο με τους καθρέφτες" Υπάρχει άραγε πεπρωμένο; Γίνονται τα όνειρα πραγματικότητα; Τι είναι άραγε πιο οδυνηρό; O θάνατος ή η ζωή; Οι απαντήσεις δίνονται στο δωμάτιο με τους καθρέφτες... 4. "Ένα μπουκέτο ορχιδέες από το πουθενά" Όταν ένα μπουκέτο ορχιδέες αποστέλλεται στον παραλήπτη του από τον άλλο κόσμο... 5. "Θανάσιμο όνειρο" Το όνειρο μπλέκεται με την πραγματικότητα και το υποσυνείδητο... Ή μήπως τελικά όλα είναι παιχνίδια του μυαλού; 6. "Ο Δίας στο Facebook" Η παράξενη ιστορία μιας φωτογραφίας στο Facebook και η σχέση του Δία με ένα Γερμανό ροκ σταρ και ένα πεντάχρονο αγόρι. 7. "Η Αλίκη το ήθελε πολύ" Μερικές φορές δεν είναι καλό να επιθυμούμε κάτι πάρα πολύ, επειδή μπορεί τελικά η επιθυμία μας να πραγματοποιηθεί... 8. "Σχολική εκδρομή" Κάποιο φοβερό ατύχημα σε σχολική εκδρομή οδηγεί ένα κοριτσάκι σε μεταθανάτια εμπειρία. 9. "Ο καταδιώκτης του Τζακ" Η τυχαία σύλληψη του αδίσταχτου εγκληματία Τζακ αποκαλύπτει ένα μεταφυσικό δρώμενο. 10. "Η γυναίκα που έπεσε από ψηλά" Ποια ιστορία μπορεί να κρύβεται πίσω από την πτώση μιας γυναίκας από το παράθυρο; 11. "Μέχρι πού θα πάει αυτή η βαλίτσα;" Οι κωμικοτραγικές περιπέτειες μιας βαλίτσας και του ιδιοκτήτη της, που κατέληξαν να γίνουν βραβευμένο μυθιστόρημα. 12. "Η περιπέτεια ενός ονόματος ή Γιατί Ανδρέας Καπανδρέου" Η περιπέτεια και η εξέλιξη ενός ονοματεπώνυμου.
Andreas Kapandreou was born in 1972 in Nicosia, where he currently lives. He studied Librarianship, Information Sciences and Education Sciences in Greece, the UK and Cyprus. He comes in contact with books on an everyday basis, as he has been working at the University of Cyprus Library since 1996. His book entitled, "Το τρομακτικό μυστικό του Αϊνστάιν: αλλόκοτες ιστορίες" [‘Einstein’s scary secret: bizarre stories’], was his first literary attempt. Andreas is of the conviction that stories are enjoyable ‘literature schnapps’, which he himself is given to consuming, as well as offering to friends and acquaintances. He also published the short story collection "Ο γιος της Μάγισσας" [The son of the Witch] and the historical - science fiction "Ο μυστικός σύντροφος του Ρήγα" [Riga's secret companion]. Einstein's scary secret: bizarre stories is available as an e-book. http://andreaskandreou.blogspot.com
Ένα είδος λογοτεχνίας που ενώ δεν είναι διαδεδομένο στην ελληνική αγορά, ο Ανδρέου το πιάνει και το φέρνει στα μέτρα μας, κάνοντάς το να μοιάζει οικείο. Διηγήματα φαντασίας που διαβάζονται εύκολα και, παρά τη μικρή τους έκταση, προλαβαίνουν να σε ταξιδέψουν σε μια άλλη πραγματικότητα, όπου όλα είναι πιθανά. Το διάβασα στην παραλία, αλλά αν το ξαναδιάβαζα θα προτιμούσα το ημίφως ενός ήσυχου δωματίου.
Πραγματικά πρωτότυπο. Η ευθύτητα και η αμεσότητα σου σε τοποθετούν σε θέση άμεσα εμπλεκόμενου στην εκάστοτε ιστορία. Είναι μια κλεφτή ματιά μέσα από την σχισμή της κουρτίνας της πραγματικότητας. Βλέπεις λίγο και μαντεύεις άλλο τόσο για το τι μπορεί να υπάρχει πίσω από όλα αυτά που " αποδεδειγμένα" γνωρίζουμε. Θα ήθελα λίγο πιο πλούσιο λεξιλόγιο και περιγραφικές λεπτομέρειες. Θέλω να διαβάσω και το επόμενο ούτως ώστε να διαμορφώσω μια πιο σφαιρική άποψη.
Πολύ καλό βιβλίο !!! Παρά το γεγονός ότι οι ιστορίες του δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, απορροφούν τόσο πολύ το ενδιαφέρον του αναγνώστη και εξάπτουν την περιέργειά του, που ανυπομονεί για το επόμενο. Το συστήνω σε όλους ανεπιφύλακτα !!!
Μια ευχάριστη συλλογή σύντομων διηγημάτων, μια μίξη ειδών και ιδεών, που έφυγε πολύ γρήγορα, ούτε 2 μέρες. Θα χαρώ να διαβάσω και το δεύτερο βιβλίο του συγραφέα! 7/10
Γενικά σχόλια: Διάβασα κάτι που το έγραψε ένας άνθρωπος που ξέρει να χρησιμοποιεί σωστά και όμορφα τη γλώσσα, αλλά θέλει λίγη ακόμη προσπάθεια στο στήσιμο της πλοκής, σ’ εκείνο δηλαδή το σημείο του κειμένου που αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για το αν θα γίνει εκείνο το περίφημο «immersion». Δουλειά χρειάζεται να γίνει τόσο στο δραματουργικό αποτέλεσμα των κειμένων (βλ. και τα σχόλια για κάθε διήγημα χωριστά), όσο και στους χαρακτήρες, οι οποίοι έχουν την τάση απλά να τοποθετούνται μέσα σε κάποιο συμβάν που θα τους αλλάξει τη ζωή. Η καλύτερη στιγμή είναι η Ζωίτσα της «Σχολικής Εκδρομής», η Αλίκη του ομώνυμου κι ο βιβλιοθηκάριος του «Τρομακτικού Μυστικού». Πέραν τούτων, δεν πήρα πολλές πληροφορίες ώστε να συμπαθήσω και να συμπάσχω με τους υπόλοιπους χαρακτήρες.
Τέλος, εκείνο που πραγματικά θα περίμενα, αλλά δεν το είδα, είναι να υπάρχει μια ομοιομορφία ανάμεσα στα θέματα. Ο συγγραφέας επιλέγει ως θέμα και υπότιτλο τις αλλόκοτες ιστορίες. Ο «Αμάρ», η «Γυναίκα που Έπεσε από ψηλά» και το «Μέχρι πού θα πάει αυτή η βαλίτσα;» είναι ξεκάθαρα άσχετα με το χαρακτηρισμό αυτό. Και του χαρίζω ως οριακά σχετικό το «Μπουκέτο ορχιδέες από το πουθενά», μόνο και μόνο γιατί είναι ο Ανδρέας και μετά το Ο μυστικός σύντροφος του Ρήγα: η άγνωστη μαρτυρία του Ιωάννη Καρατζά ξέρουμε τι δυνατότητες έχει η πένα του.
Αναλυτικά για τα διηγήματα: Ομώνυμο του τίτλου: Ξεκινάμε με μια ιστορία τρόμου με παλαιομοδίτικο στυλ και παλιομοδίτικο περιεχόμενο. Ωραία, λέω μέσα μου, ό,τι μου αρέσει περισσότερο. Κι ενώ η γλώσσα είναι στρωτή και η πλοκή πηγαίνει βήμα το βήμα προς μια όμορφα φρικιαστική αποκάλυψη… η «των τοιούτων παθημάτων κάθαρσις» έρχεται χλιαρά και το διήγημα τελειώνει. Ή μάλλον δεν τελειώνει. Ακολουθείται από μισή σελίδα πληροφορία, που κατ’ εμέ, θα χωρούσε άνετα μέσα στο διήγημα και θα έκανε το τρόμο ισχυρότερο.
Αμάρ: Χαριτωμένη ιδέα, που προσωπικά δε θα τη χαρακτήριζα αλλόκοτη, αλλά μάλλον πιο πραγματική κι από πραγματική, και τραγική επίσης.
Το δωμάτιο με τους καθρέφτες: Εδώ επανερχόμαστε στον υπερφυσικό τρόμο και διαβάζω με ευχαρίστηση. Και πάλι όμως η ένταση και το σασπένς έρχονται και φεύγουν και δεν καταφέρνω να νιώσω το καρδιοχτύπι. Επιπλέον, προσωπικό γούστο αυτό, αλλά η αφήγηση μέσα στην αφήγηση είναι δύσκολη υπόθεση και συνήθως δε δουλεύει και τόσο καλά.
Ένα μπουκέτο ορχιδέες από το πουθενά: Επίσης μη αλλόκοτο, αλλά αν ήταν λίιιγο μεγαλύτερο, να ταυτιστώ με τη ηρωίδα, τότε πραγματικά θα μου είχε τινάξει τα κοριτσίστικα μυαλά μου στον αέρα.
Θανάσιμο όνειρο: Ίσως το διήγημα που μου άρεσε λιγότερο απ’ όλα. Κι αυτό γιατί η ιδέα είναι άξια αλλά δεν την υποστηρίζεις καθόλου. Ενώ περιμένω ένα σωρό ενδείξεις σχετικά με τη σχέση της Ρένας και της Ανίτας, κάτι που να δείχνει την ορθή (ή έστω και διαστρεβλωμένη, άλλωστε μέσα από τα μάτια της Ρένας τα βλέπουμε όλα) εικόνα της πραγματικότητας, αντ’ αυτού βλέπουμε μόνο σπαράγματα, μερικές φρασούλες που υποτίθεται ότι πρέπει να μας βάζουν στο κλίμα. Επιπλέον, δεν περίμενα εξήγηση, αλλά κάτι που δικαιολογεί το γιατί και μέσω ποιας οδού, ψυχολογικής ή άλλης, έγιναν αυτά το χρειαζόμουν.
Ο Δίας στο Facebook: Εδώ άρχισα να διακρίνω μια λεπτότητα και αδυναμία στο θέμα παιδί, και χάρηκα ειλικρινά. Στρωτό, χωρίς πολλές εξάρσεις. Πάλι λείπει το κρεσέντο του τέλους, αλλά εδώ μάλλον δεν είναι απαραίτητο.
Η Αλίκη το ήθελε πολύ: Ο χαρακτήρας είναι σωστά σκιαγραφημένος, και η πλοκή σου με αξιώσεις, αλλά το κλείσιμο είναι λίγο αδύναμο.
Σχολική εκδρομή: το καλύτερο όλων. Θα το γράψω και στο δικό του τόπικ, αλλά ούτε το περίμενα, ούτε προετοιμάστηκα, ούτε τίποτε κι ήταν πραγματικά πάρα πολύ συγκινητικό. Εύγε.
Ο καταδιώκτης του Τζακ: Εδώ η παρουσίαση των γεγονότων είναι τόσο μπερδεμένη τόσο μπρος πίσω στο χρόνο, που πραγματικά χρειάστηκε να το διαβάσω και δεύτερη φορά.
Η γυναίκα που έπεσε από ψηλά: Και πάλι έξω από το αλλόκοτο. Λίγο μπερδεμένο, αλλά αρκετά σκαμπρόζικο.
Μέχρι πού θα πάει αυτή η βαλίτσα; : Πάλι έξω από το αλλόκοτο. Επίσης σκαμπρόζικο, με έκανε και χαμογέλασα.
Η περιπέτεια ενός ονόματος ή γιατί Ανδρέας Καπανδρέου: Ελπίζω να μη γίνομαι κακιά, αλλά αυτό το κείμενο δεν έπρεπε να περιλαμβάνεται στα διηγήματα. Προσωπικά θα το προτιμούσα ως πρόλογο ή επίλογο, διότι ακόμη και πέρα από τις όποιες άλλες μη-αλλόκοτες ιστορίες υπάρχουν στη συλλογή, το κείμενο αυτό δεν έχει καμία θέση ανάμεσα στα υπόλοιπα.
Μικρά "αλλόκοτα" διηγήματα που διαβάζονται ευχάριστα, με απροσδόκητες εξελίξεις και αναπάντεχες κορυφώσεις! Όλο το βιβλίο κράτησε το ενδιαφέρον μου αμείωτο! Η κάθε ιστορία σε κέρδιζε από την αρχή!