Elias Canetti hat sein Leben lang in seinen Aufzeichnungen spontane Äußerungen über seine Kollegen, die Dichter, niedergelegt. Über Aristophanes, Sophokles, Dante und Cervantes, über Flaubert und Dickens, Kafka und Robert Walser: die persönliche Literaturgeschichte des genauen Beobachters und zugleich Visionärs Elias Canetti.
Awarded the 1981 Nobel Prize in Literature "for writings marked by a broad outlook, a wealth of ideas and artistic power."
He studied in Vienna. Before World War II he moved with his wife Veza to England and stayed there for long time. Since late 1960s he lived in London and Zurich. In late 1980s he started to live in Zurich permanently. He died in 1994 in Zurich.
Author of Auto-da-Fé, Party in the Blitz, Crowds and Power, and The Voices of Marrakesh: A Record of a Visit
James Joyce Hakkında Canetti neler diyor: "Efsaneler bana kelimelerden daha çok şey söyler ve benim Joyce'dan en büyük farkım budur. Ama benim kelimeler karşısındaki saygım da başka türlüdür. Kelimelerin uyumu benim için neredeyse kutsaldır. Onları parçalamak bana ters gelir, hatta onların eski biçimleri bile, yani gerçekte kullanılmış olanlar, bana saygı fısıldar, onlarla öyle rastgele maceralara atılmaktan hoşlanmam. Kelimelerin içindeki o esrarengizliği, onların kalbini, bir Meksika kurban rahibi gibi çekip çıkarmak istemem, bu tür kanlı davranışlardan nefret ederim. Bunlar yalnızca kişilerde, onlarla ilgili olarak ortaya konulmalı, asla kelimeler arasında değil. Yalnız başına kelimeler, onları telafüz eden ağız yoksa benim için bir parça daleveredir. Edebiyatçı olarak ben, hala yazı öncesi çağda, seslenişler çağında yaşıyorum."
"Thomas Mann'dan bıkıldığı zaman Musil hala var olacak."