De dienstpieper: een jaar uit het leven van een arts-assistent chirurgie

by Marten van Olst

Marten van Olst werkt als arts-assistent chirurgie in het ziekenhuis. Hij schrijft over het heen en weer rennen tussen Spoedeisende Hulp en zaal, over de paniek wanneer er twee piepers tegelijk afgaan, het hongergevoel wanneer hij weer geen tijd heeft gehad om een boterham te eten, over de euforie na een geslaagde ingreep, de verbazing wanneer hij even tijd vindt om met een patiënt te praten, en over de frustratie dat er geen ruimte is voor een leven buiten het ziekenhuis. Marten Van Olst geeft ons een kijkje achter de schermen in een heel persoonlijk verhaal. Hij laat ons delen in zijn verbazing en verwondering en schrijft met vaart, humor en mededogen.

Marten van Olst behaalde zijn artsendiploma in 2007. Hij is nu in opleiding tot medisch specialist.

Genres: Nonfiction, Ebooks, Medicine

271 pages, Paperback

First published March 1, 2011

Reviews

[Elsaline · Rating 3 out of 5]

Leest vlot, veel herkenbare situaties. Het einde is alleen nogal abrupt.

[Anne · Rating 3 out of 5]

Dit boek maakt weer eens duidelijk waarom ik niet voor een ziekenhuisspecialisatie gekozen heb... Prettig geschreven, maar in mijn opinie niet het beste boek in dit genre.

[Coosje Van Zwol · Rating 3 out of 5]

Waarschijnlijk feest der herkenning voor artsen in opleiding. Eerlijke en humoristische beschrijving voor artsen in opleiding.

[Ellen Bijkerk · Rating 3 out of 5]

Leest erg makkelijk weg, interessante verhalen vanuit het ziekenhuis maar wel regelmatig een seksistische kijk op vrouwen

[Ghislaine De Jong · Rating 2 out of 5]

Ik vond dit boek erg matig, ik vind ze meestal erg interessant maar kon mijn concentratie bij deze er niet echt bijhouden.... zo spannend was hij niet dus maar ermee gestopt.... ik had iets meer details verwacht maar de ene keer lees je ervaringen van zijn werk en de andere keer over familie/studententijd, het springt in mijn ogen een beetje van de hak op de tak en dus totaal niet volgbaar voor mij. Helaas!

[Max · Rating 4 out of 5]

Interesting book about the medical world from an insider. Recognisable (I've worked in a hospital for six years, not as a doctor though but as a radiation therapist.) stories, and a quick read. It's a little heavy maybe, so be warned! :-)

[Aster🐝 · Rating 1 out of 5]

Ongeïnspireerd sensatieboek.
Ook erg veel gelezen over de tieten van Roos voor een boek over het ziekenhuis. De schrijfstijl was heel oppervlakkig en er zit helemaal geen diepere laag in het boek. Leest bijna als een verzameling columns die weinig met elkaar te maken hebben.

[Mirte · Rating 2 out of 5]

Humor heeft het zeker, alleen beschrijft de schrijver te erotiek zijn vriendin wat het boek eerder een gebode aan haar maakt dan zijn leven in het ziekenhuis. Dit stoorde me soms een beetje.

[Hans Moerland · Rating 2 out of 5]

In “De dienstpieper” beschrijft ene Marten van Olst (een pseudoniem) volgens de ondertitel ‘een jaar uit het [zijn] leven van een arts-assistent chirurgie’. Het zijn overigens meerdere jaren die in het boek aan de orde komen, en het verspringen daartussen pakt voor de lezer niet altijd even goed uit, de opbouw had wellicht wat beter gekund.
Helaas is de tekst niet vrij van af en toe irritante herhalingen (hoe vaak laat de auteur ons wel niet weten dat-ie wéér geen tijd had om te eten, of hoe geweldig de ‘generaal’ toch eigenlijk is, de hoogste in rang met wie hij te maken heeft in de hiërarchie van zijn afdeling), is van enige diepgang nauwelijks sprake en is de stijl evenmin om over naar huis te schrijven. Zo komt hetgeen Van Olst keer op keer te melden heeft over de fysieke kwaliteiten van vriendin Roos tamelijk puberaal over, en hoeft hij bij mij niet aan te komen de typering van de strafrechtspraktijk in ons land als een ‘troetelsysteem’ (p. 219). Wellicht speelt het medisch-specialistische milieu waaruit de schrijver afkomstig is hierbij een rol, en moeten we maar hopen dat een dergelijke opvatting geen gemeengoed is in zulke kringen. Moeite heb ik eveneens met de ongeïnteresseerde, zelfs wat denigrerende houding die de arts-assistent aan de dag legt met betrekking tot het verrichten van wetenschappelijk onderzoek op medisch gebied.
Wat me, om deze recensie positief te besluiten, hoe dan ook aanspreekt in “De dienstpieper” is het feit dat men als lezer een goed beeld krijgt van de hectiek waarmee de assistent van meet af aan wordt geconfronteerd in zijn werk en van de wijze waarop hij daar gaandeweg vat op weet te krijgen.

[Valerie · Rating 5 out of 5]

Een eerlijk, vlot en humoristisch verhaal. Ik vind het knap dat Marten zijn leven tot arts zo goed op papier heeft kunnen zetten. Hij heeft ervoor gezorgd dat het niet te gedetailleerd is maar ook niet dat er dingen missen in zijn verhaal.
Wat Marten schrijft is helaas ook de waarheid wat betreft artsen in opleiding. Het is een zware opleiding, vergt veel tijd en energie en heeft helaas gevolgen voor je priveleven. Ik weet nog dat ik een aantal jaar geleden zei ik wil ook dokter worden. Gelukkig heb ik dit veranderd naar verpleegkundige. Tuurlijk, de stages kosten mij ook veel tijd en energie en geven mij weinig tijd voor een priveleven. En net zoals artsen zijn we niet klaar na één opleiding maar kunnen wij ons ook specialiseren. Daarnaast hebben artsen en verpleegkundigen veel verantwoordelijkheden in de zorg. Elke patiënt moet behandeld worden en heeft goede zorg nodig.

Hoewel er overal hiërachie bestaat, ook tussen artsen en verpleegkundigen, vind ik het mooi beschreven dat Marten wel respect heeft voor de verpleegkundigen. Zoals ik uit zijn verhaal op maak. Hij heeft gelijk dat er verpleegkundigen horen te zijn om soms voor de arts te moeten nadenken wat er nodig is voor de patiënt.

Ik vind dat Marten een knap staaltje werk heeft geleverd met het boek maar ook met zijn werk en opleiding tot arts. Veel respect voor hem op de manier waarop hij het heeft beschreven. En ik hoop voor hem en zijn toekomstige priveleven dat hij daar balans in vindt en dat hij niet zo'n zuurpruim wordt als zijn 'baasarts' in het boek.

[Sascha · Rating 4 out of 5]

Ik moest dit boek kopen toen ik het zag staan in de winkel. Zelf wil ik arts worden (en chirurg), dus dit paste precies in mijn straatje. Het verhaal is licht en luchtig geschreven en je vliegt er doorheen. Daarnaast inspireerde het mij ook. Ik vond het boek het niet de volle €17,50 waard, maar vond hem wel leuk om te lezen.

[Tessa · Rating 4 out of 5]

Een heel leuk boek! Vlot geschreven, leest makkelijk weg. Ik vind het leuk om ziekenhuis verhalen te lezen vanuit het perspectief van de arts.
Ik heb meerdere keren hardop gelachen. Toch sloeg ik het boek met een bedrukt gevoel dicht. Ik weet niet of dit komt door wat er op het einde gebeurd of door de vele doden die zijn gevallen door het boek heen.
Ook vond ik het jammer dat het boek best abrupt eindigde. Ik zou best een deel twee willen.

[Nastja Hendriks · Rating 4 out of 5]

Leest lekker weg en bovenal super herkenbaar, zelf ook arts assistent chirurgie. Ook een aanrader van familie/vrienden van ons arts-assistenten! Dan weten jullie eindelijk wat we de hele dag uitspoken;)

[Em · Rating 1 out of 5]

De schrijfstijl van deze auteur behoeft nog wat verbetering. Het boek leest meer als wat aantekeningen van iemand die niet veel zin en tijd heeft gestoken in zijn schrijfwerk. Het verhaal gaat nergens echt de diepte in.

[Vivian H · Rating 2 out of 5]

Niet perse een goed geschreven boek, vooral het platte taalgebruik zo nu en dan stoort. Het leest wel vlot en het onderwerp is wel interessant. Meer dan 24 uur kan je er niet mee verspillen in elk geval.

[Puck Herder · Rating 3 out of 5]

Leuk boek om te lezen, maar ik miste een beetje diepgang. Het einde is best abrupt, wat mij betreft had dat ook wat dieper mogen gaan en langer mogen duren. Desalniettemin fijn boek om te lezen, leest lekker weg.

[Steffi Bevers · Rating 3 out of 5]

3,5⭐️ Leuk en interessant boek. Het is wel heel vervelend dat er geen chronologische volgorde in zit. Het eerste echte hoofdstuk speelt zich af in mei 2001, het volgende in augustus 2008 en vervolgens in september 2010. Dit maakt het soms lastig om te volgen!

[Gean Ockels · Rating 3 out of 5]

Een heel open, eerlijke, leuke, boeiende inkijk in het ziekenhuis en het leest lekker weg.

[Marike · Rating 3 out of 5]

Interessant inkijkje in het leven van een arts-assistent chirurgie. Dun boek, meer een verzameling gebeurtenissen, maar wel afwisselend.

[Rebecca · Rating 3 out of 5]

Een humoristisch en vlot geschreven boek. Aftrek voor het gekke/Abrupte einde

[N. Stengewis · Rating 3 out of 5]

3+

[Meike Wiecherink · Rating 3 out of 5]

Heel interessant, vooral als geneeskundestudent. De hectische ziekenhuiscultuur als co-assistent is op een humoristische manier geschreven

[Floor van der Meijs · Rating 4 out of 5]

Heel herkenbaar als je coschappen loopt en lekker kort

[Cheverney Kasperink · Rating 3 out of 5]

Leuk boek! Erg interessant en leest lekker weg. Wel jammer dat het boek zo abrupt eindigde.

[Charly · Rating 2 out of 5]

Met tegenzin uitgelezen. De auteur schrijft behoorlijk neerbuigend en seksistisch over vrouwen. Boek is geen aanrader.

[Lcnd · Rating 3 out of 5]

Leuk boek en leest vlot door. Geeft een goede weergave van hoe de hiërarchie werkt in ziekenhuizen in relatie tot opleiden. Ik vind het wel vrij vrouwonvriendelijk.
Daarom 3 sterren

[Melissa Gardin · Rating 4 out of 5]

Het boek is mooi geschreven korte hoofdstukken het is goed te volgen ook al keer je verschillende keren terug in de tijd. het boek eindigt op een manier dat je niet zou denken. het boek wordt met een bepaalde humor geschreven waardoor dit geen saai boek wordt.

[Agnes · Rating 4 out of 5]

Marten van Olst is een nieuwe arts-assistent chirurgie en komt in een groot ziekenhuis werken. Zijn eerste dagen in het ziekenhuis beleeft hij als een grote chaos. Hij voelt zich een nepdokter, omdat de praktijk totaal niet overeenkomt met wat hij op school al die jaren in zijn hoofd heeft gestampt.
"Vrouw met zwarte tenen en buikpijn' staat bijvoorbeeld niet in de studieboeken. Het pendelen tussen de SEH en de afdeling valt hem zwaar. Ook de vele vragen van verpleegkundigen bezorgen hem kopzorgen.
Maar waarvoor het meeste wordt gevreesd, is toch wel de dienstpieper. Pieper 8888 is DE telefoon waar alle (aan)vragen, spoedjes etc. voor chirurgie doorgebeld worden. Dat deze telefoon constant afgaat, is voor niemand een verrassing.

Gelukkig staat Marten er niet alleen voor. Zijn collega Bouwman, de beruchte vrouwenliefhebber, staat altijd voor hem klaar. Ook dr. Smit, alias De Generaal, blijkt een rots in de branding voor Marten te zijn.

Beetje bij beetje lukt het Marten om structuur in de chaos aan te brengen. Op de behandelpoli voelt hij zich opperbest en ook in de omgang met patiënten presenteert Marten zich als aardig en behulpzame arts.

De Dienstpieper is een openhartig en eerlijk boek over het leven van een aankomend arts. De cultuur in de ziekenhuizen, de beschreven hiërarchie zal voor ziekenhuismedewerkers niet onherkenbaar zijn. Er wordt geschreven over serieuze zaken, maar ook grappige en persoonlijke anekdotes komen voor.
Het is een ontroerend boek, waarbij de nodige zelfspot en humor wordt gebruikt. De schrijfstijl is zo vlot geschreven, dat het boek binnen no-time uitgelezen wordt.

[Shadira · Rating 4 out of 5]

Van Olst heeft met de dienstpieper een ontzettend grappig verhaal weten neer te zetten, en iedereen die in een ziekenhuis werkt weet hoe chaotisch het er aan toe kan gaan. Een must voor iedereen die in de zorg werkt en verbazend eerlijk...
Hij vertelt over hele serieuze zaken. Hij onthult leuke en interessante feiten en vertelt grappige, ontroerende en persoonlijke anekdotes. Hij schrijft op humoristische wijze en daardoor weet hij je heel gemakkelijk door het boek te slepen. De bladzijdes vliegen om. Dat heeft te maken met de leuke, begrijpelijke schrijfwijze, maar natuurlijk vooral met het boeiende verhaal.

Een echte aanrader voor liefhebbers van ziekenhuisseries, maar ook voor iedereen die in de gezondheidszorg werkt of wil gaan werken!!

[Maria Anne · Rating 3 out of 5]

Nederlandse versie van House of God, maar dan met het wat bedroevende resultaat dat de hoofdpersoon chirurg io wordt. Mooi dat ie voornemens is een aardige dokter te worden, hoe karikaturistisch de boel beschreven wordt: deze mensen lopen echt rond op deze nederlandsche aardbol. Hendig boekje om aan je familie te laten lezen als jij je in deze contreien bevindt maar je familie en vrienden niet. Ik ben blij dat ik me hier niet in hoef te begeven met het mooiste beroep van de wereld.

Ohja, en de slotscène/plottwist zat er wel een beetje aan te komen.