Βοστόνη, 1950. Η Μερόπη φτάνει στην άλλη άκρη του κόσμου, αποφασισμένη να μη μιλήσει ποτέ και σε κανέναν για το παρελθόν της. Ο έρωτας, στο πρόσωπο του Μέμου, χτυπά την πόρτα της αλλά εκείνη αρνείται για χρόνια να τον δεχτεί. Τυλιγμένη σε ένα πέπλο μυστηρίου και χωρίς κανένα ενδιαφέρον για τη ζωή επιδίδεται στην κατασκευή κοσμημάτων και φτάνει στο απόγειο της επαγγελματικής επιτυχίας, αποκτώντας φήμη και πλούτη.
Τριάντα χρόνια αργότερα επιστρέφει στην Ελλάδα για να συναντήσει δυο παιδιά, τον Αντώνη και τη Μένη, και να εξοφλήσει ένα παλιό χρέος. Ωστόσο, το δάκρυ του κρίνου παραμένει ανεξίτηλο να της θυμίζει τη μέρα που ο ήλιος χάθηκε για πάντα από τη ζωή της. Ο θάνατός της θα φέρει τον Αντώνη και τη Μένη αντιμέτωπους με ένα συγκλονιστικό αίνιγμα.
Μέσα από την πένα της Γιώτας Φώτου έρχεται στο φως η τρικυμιώδης ζωή μιας γυναίκας που σημαδεύτηκε από ένα τραγικό παιχνίδι της μοίρας και αγωνίστηκε για να συμφιλιωθεί με τα δικά της λάθη και τα λάθη των άλλων.
Ότι και να πω γι’ αυτό το βιβλίο θα είναι λίγο. Έκανες την αρχή με ΤΑ ΒΙΟΛΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΔΡΑΣ, αλλά η συνέχεια με ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΚΡΙΝΟΥ ξεπέρασε τις όποιες προσδοκίες μου! Συγχαρητήρια γιατί τα αξίζεις πραγματικά! Εύχομαι και το επόμενο βιβλίο σου να είναι σαν και αυτό. Αξίζεις μια θέση, όχι μόνο στην βιβλιοθήκη μου, αλλά και στην καρδιά μου!
Ένα όμορφο βιβλίο που κερδίζει τις εντυπώσεις και που διαδραματίζεται σε σκληρά χρόνια κατοχής,εμφυλίου με μυστηριώδεις καταστάσεις που άφησαν ανεξίτηλα σημάδια στην ψυχή της ηρωίδας.Πολύ καλή πλοκή που η μοίρα σε ορισμένους ανθρώπους παίζει σκληρά παιχνίδια αλλά και που πρέπει να παλέψουν ώστε να αποφύγουν άλλες καταστροφές που θα επηρεάσουν ζωές και να φθάσουν κάποια στιγμή στην εξιλέωση.Πολύ καλός χειρισμός χρόνου - παρελθόντος που σε αυτό το ταξείδι ζεις σε βάθος την ψυχή των ηρώων και εν μέρει καταλαβαίνεις τις σιωπές,τις ενοχές και τις πράξεις τους για αυτή την άλλη όψη ζωής.Εξαιρετικός ο μονόλογος.Αλήθεια η λήθη μπορεί να ξεπεραστεί όταν σε περιτριγυρίζουν συνταρακτικά γεγονότα??'Εχουμε,άραγε, την δύναμη να συγχωρέσουμε τον ευατό μας ώστε να μην ζούμε με τις τύψεις παρέα και να φλερτάρουμε την τρέλλα?Ας αναρωτηθούμε για τις αντιδράσεις εξ'αιτίας του ψυχικού μας κόσμου.
Ένα βιβλίο που σε κερδίζει από τις πρώτες κιόλας σελίδες, ξεκινώντας πολύ δυναμικά με τον θάνατο της πρωταγωνίστριας, της Μερόπης. Κατόπιν επιθυμίας της ιδίας, η ταφή θα γίνει σε ένα ερημικό χωριό της Μακεδονίας, με μοναδικούς μάρτυρες την βαφτιστικιά της Γεθσημανή (Μένη) Μακρή και τον προστατευόμενό της Αντώνη Πάσχο. Η έκπληξη και η απορία και των δυο είναι έκδηλες για τις ιδιόρρυθμες και ίσως παράλογες επιθυμίες της εκλιπούσας. Εκεί όμως που θα χάσουν την γη κάτω από τα πόδια τους είναι όταν δίπλα στον τάφο της Μερόπης αντικρίζουν δυο τάφους με τα δικά τους ονόματα!
Τι μακάβριο παιχνίδι τους σκάρωσε η Μερόπη; Ποιοι ήταν οι άνθρωποι αυτοί; Και γιατί έχουν τα δικά τους ονόματα; Γιατί επέλεξε αυτό το χωριό να ταφεί, εφόσον τίποτα δεν την συνέδεε με τον συγκεκριμένο τόπο;
Τόσα πολλά ερωτήματα ψάχνουν απαντήσεις, οι οποίες και θα δοθούν στην τρίτη ενότητα του βιβλίου με τίτλο «Όλα όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ». Το παρόν συναντάει το παρελθόν, γρίφοι και αινίγματα λύνονται, σιωπές σπάνε, η Μερόπη εξομολογείται, καταθέτει την ψυχή και τα συναισθήματά της, μιλάει για όσα ένιωσε και βίωσε από τα παιδικά της χρόνια, τον Εμφύλιο, τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο μέχρι και τις τελευταίες μέρες της ζωής της.
«Η κόλαση δεν έχει δρόμο επιστροφής… δεν έχει καμιά δίοδο…»
Πρόκειται για ένα τρυφερό και συγκινητικό μυθιστόρημα με καταπληκτικές περιγραφές που σου προκαλεί έντονα συναισθήματα. Υπέροχη γραφή, πλούσια και σφιχτοδεμένη πλοκή. Μια ιστορία που θα μου μείνει αξέχαστη, καθώς άγγιξε τις πιο ευαίσθητες χορδές της ψυχής και της καρδιάς μου. Συγκινήθηκα, δάκρυσα, συμπόνεσα την Μερόπη. Καράβι τσακισμένο που το μόνο που έψαχνε ήταν ένα απάνεμο λιμάνι. Τα γεγονότα όμως και οι καταστάσεις που βίωσε την πόνεσαν, την στιγμάτισαν και άφησαν ανεξίτηλα σημάδια. Λογική και τρέλα έστησαν έναν ξέφρενο χορό στο μυαλό της. Μια γυναίκα που το μόνο που επιζητούσε ήταν την συγχώρεση, την εξιλέωση, την λύτρωση και την συμφιλίωση με τον ίδιο της τον εαυτό.
Εξαιρετικό βιβλίο!! Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα. 10 / 10
«Το δάκρυ του κρίνου. Το άλικο δάκρυ του κρίνου μένει ανεξίτηλο εξήντα χρόνια τώρα στη μέση της παλάμης του δεξιού χεριού μου. Το άλικο δάκρυ του κρίνου!»
Ένα πολύ όμορφο βιβλίο, που δεν το αφήνεις εύκολα από τα χέρια σου, χάρις στην προσωπικότητα της Μερόπης και την εξαιρετική ιστορία της. Από τη μία, τα flash back και η σειρά με την οποία μαθαίνεις τα διάφορα γεγονότα, θυμίζουν καλογραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα. Από την άλλη όμως, καθώς συμπληρώνονται τα κενά στη ζωή της ηρωίδας και έρχεσαι αντιμέτωπος με την ψυχοσύνθεσή της, αναγκαστικά μπαίνεις στη θέση της και αναρωτιέσαι αν θα μπορούσες να παραμείνεις λογικός, ή να κάνεις κάτι διαφορετικά, ή καλύτερα, ή χειρότερα, ή... Δυστυχώς, δεν μπορώ να βάλω 5 αστέρια, γιατί οι δύο νέοι που αναζητούν το παρελθόν είναι από αδιάφοροι έως ενοχλητικοί, και η ιστορία τους είναι τόσο τετριμμένη και αταίριαστη, που μοιάζει να γράφτηκε από άλλον συγγραφέα, για κάποιο άλλο βιβλίο.
Πόσα μπορεί να αντέξει μια ανθρώπινη ψυχή; Υπάρχουν επιλογές και λάθη που μπορούν να μας στοιχειώνουν για μια ολόκληρη ζωή. Πρέπει να βρούμε τη δύναμη να συγχωρέσουμε τον εαυτό μας ή να ζήσουμε μια ζωή παρέα με τις Ερινύες και αγκαζέ με την τρέλα; Αλήθεια, μπορούμε ποτέ να ξέρουμε που θα μας οδηγήσουν οι πράξεις μας; ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΟΥ ΚΡΙΝΟΥ καθώς φτάνει στο τέλος του μας βάζει να σκεφτούμε όλα αυτά τα ερωτήματα και πως εμείς θα αντιδρούσαμε αν βρισκόμασταν στη θέση της Μερόπης. Ένα καταπληκτικό βιβλίο.
Ένα μυθιστόρημα με υπεροχη γραφη και με μια υπόθεση που σε συνταράσσει.Γεματο έντονα συναισθήματα,έχει σαν κορυφή το αίσθημα της λύτρωσης.Η συνεχής εναλλαγή παρελθόν-παρόν σε κρατά σε εγρήγορση μέχρι το τέλος.Το δάκρυ του κρίνου είναι αδιαμφησβητητα ένα βιβλίο που προσφέρει μεγάλες συγκινήσεις και σου δημιουργεί μια θλίψη που μια τέτοια σπουδαία συγγραφεας έφυγε νωρίς.
Το αγαπημένο μου βιβλίο! Ίσως το μόνο που μετά από τόσα χρόνια θυμάμαι τόσο καλά! Συγκλονιστικό μέχρι το τέλος. Το έχω δανείσει σε πολλούς ανθρώπους που δεν ήταν φίλοι του διαβάσματος για να κάνουν μία καλή άρχη!