Waarom steeds maar weer die verbijstering? In 2017 werden we wakker geschud met #MeToo. Enkele jaren en talloze incidenten later trof de verbijstering Nederland met de schandalen rondom televisieprogramma The Voice of Holland. In deze bundel laten Renée Römkens, Anja Meulenbelt en Tessel ten Zweege, samen met allerlei andere auteurs, kunstenaars en experts, hun licht schijnen op de vele kanten van gender en geweld.
Met bijdragen van o.a. Jerry Afriyie, Tammie Schoots, Nugah Shrestha, Kitty Jong en Hedy d'Ancona.
Een goede, vaak schrijnende reeks essays over gender en geweld, maar sommige zijn een beetje oppervlakkig of herhalen elkaar. Ik zou het vooral aanraden aan iemand voor wie het thema nog heel onbekend is: ik ben verre van een belezen feminisme-expert, maar vond toch niet alle stukken even vernieuwend. Maar met een enkele uitzondering (ik denk aan het essay dat oproept voor "powervrouwen" in het leger) is het boek zeker het lezen waard, met de ijzersterke bijdrages van Anja Meulenbelt, Tammie Schoots, Renée Römkens en Catherine Vuylsteke voorop.
Eindelijk een inhoudelijke bundel, vaak vallen essays mij heel erg tegen en nu waren er maar 3/4 die me niet bevielen. Dit boek was zo leerzaam en onderhoudend, van academische stukken tot persoonlijke ervaringen. Een aanrader!
Gortdroge wetenschappelijke en politieke essays, afgewisseld met poëzie en intense persoonlijke anekdotes. Ik kan niet zeggen dat ik veel plezier heb gehad in het lezen, maar gezien de context van het boek is dat misschien ook niet het doel. Wel is het een leerzame en soms aangrijpende of ontroerende ervaring. Voor mensen die willen begrijpen hoe gendergerelateerde machtsstructuren in elkaar zitten en waar ze vandaan komen, kan ik dit boek zeker aanraden.
4,5 Zoals bij elke essaybundel spreekt de ene essay je meer aan dan de ander. Maar over het al gemeen ben ik er zeer tevreden over. Heel interessant en een heel belangrijk onderwerp. Intersectioneel feminisme is soms moeilijk te vinden in Nederland, dus het is mooi om te zien dat dit boek vrouwen van kleur, hijab dragende vrouwen, trans vrouwen onder anderen het woord hebben.
In het eerste essay staat ook de zin Waarbij we niet onderschatten dat ook mannen doelwit kunnen worden, zeker als ze zich buitende gebaande genderpaden begeven (denk aan geweld tegen homo's, trans mannen of tegen mannen die als te 'vrouwelijk' worden gezien). Het geweld tegen 'vrouwelijke mannen' bevestigt dat geweld disproportioneel vaak tegen het vrouwelijke is gericht. Ik had graag willen lezen over het perspectief van 'vrouwelijke mannen' op dit onderwerp, maar dit kwam helaas niet aan bod in deze bundel.
Ik heb veel geleerd van dit boek. Normaal schrijf ik nooit in boeken maar sommige informatie vond ik zo belangrijk dat ik de hele tijd een highlighter naast me had liggen tijdens het lezen. Ik kon me vooral heel erg herkennen in het essay "Wie is er bang voor de boze transgender?" van Tammie Schoots. Ik vind dit boek echt een aanrader.
Een enorm belangrijk onderwerp wordt vanuit allerlei kanten belicht in dit boek. Ik maak me ernstige zorgen over hoe de Nederlandse maatschappij omgaat met geweld tegenover vrouwen. We moeten ons blijven uitspreken en de vinger op de zere plek blijven leggen. Het begint met woorden maar er zijn ook concrete daden nodig om femicide en alle vormen van geweld tegen vrouwen te voorkomen. En hoe betrekken we mannen bij dit onderwerp? Dit boek is een aanrader voor alle mensen, het begint bij bewustwording en eindigt hopelijk in een maatschappij waarin ik nog mag meemaken dat er echt sprake is van gelijkwaardigheid en we ons durven en kunnen uitspreken over dit onderwerp. Iedere femicide is er een teveel.
Ik wil vaker non-fictie lezen over onderwerpen die me heel erg aangaan, dus dit was een goed begin! Het was tof om van veel mensen te horen met allerlei verschillende achtergronden en kennis. Ik werd het meest gepakt door de essays over consent en transgendergeweld, en de wat algemenere over partnergeweld. Er zaten wel echt veel dubbelingen in qua aangehaalde personen en voorbeelden, maar daar probeerde ik overheen te lezen. Ik vind het moeilijk om samen te vatten wat ik nou precies geleerd heb, maar ik ben sowieso erg aan het denken gezet over mijn eigen aannames rondom vrouw-zijn en zie nog meer het belang van blijven praten over rol die de traditionele structuren van onze maatschappij spelen bij partnergeweld.
Naslagwerk over gendergerelateerd geweld, stilistisch niet de sterkste bundel. Hoogtepunten waren voor mij de bedragen van: Jeanette Chedda,Jerry K.L. Afriyie, Mieke Verloo, Iva Bicanic, Liza Mügge & Zahra Runderkamp, Renée Römkens en Coco Schrijber. Een diversiteit aan vormen van geweld en sectoren waarbinnen dit geweld plaatsvindt worden beschreven. Had iets meer diepgang verwacht/op gehoopt. Zeker aan te raden als introducerende literatuur over het onderwerp.
Had wat strenger geredigeerd mogen worden. Wat typfoutjes (omgedraaide woorden) en veel herhaling (er wordt echt Vaak benoemd dat Mariëtte Hamer werd aangesteld als regeringscommisaris).