Είναι η συγγραφή αστυνομικών ιστοριών ένας τρόπος να εκτονώνει κανείς τις εγκληματικές παρορμήσεις του; Κρύβεται μέσα σε κάθε συγγραφέα που γράφει για φόνους ένας δυνάμει δολοφόνος; Αυτό φαίνεται να πιστεύουν οι αξιωματικοί της ελληνικής αστυνομίας που ερευνούν την υπόθεση του βίαιου θανάτου του καταξιωμένου συγγραφέα ιστοριών μυστηρίου Γιώργου Δαρσινού: γι αυτό συγκεντρώνουν πέντε εκκολαπτόμενους συγγραφείς αστυνομικών ιστοριών, τέσσερις άντρες και μία γυναίκα, και τους δίνουν να διαβάσουν το ημερολόγιο του μακαρίτη, στο οποίο εκείνος τους κατονομάζει ως επίδοξους δολοφόνους του, επειδή είχε απορρίψει, ως σύμβουλος εκδόσεων μεγάλου εκδοτικού οίκου, τα χειρόγραφά τους.
Οι πέντε ύποπτοι, που αρνούνται κατηγορηματικά οποιαδήποτε σχέση με το έγκλημα, οφείλουν να αντιπαρατεθούν τόσο στα λεγόμενα του ημερολογίου όσο και στις μεταξύ τους υπόνοιες, όπως επίσης με την αστυνομία και το μυστήριο παρελθόν του Δαρσινού - που τους περιλαμβάνει όλους. Σ' αυτή την εξαντλητική αντιπαράθεση των αλλεπάλληλων άλλοθι με την πραγματικότητα, ο αναγνώστης υποχρεώνεται να κάνει συνεχείς υποθέσεις για τον πιθανό ένοχο (μέσα από 31 τον αριθμό πιθανότητες!).
"Η παραλλαγή του Γιώργου Δαρσινού" είναι ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα μυστηρίου με αναπάντεχες ανατροπές, αριστοτεχνικές εμβόλιμες ιστορίες, πυκνή πλοκή, ικανές δόσεις λεπτού χιούμορ και απρόβλεπτο τέλος. Το βιβλίο μπορεί να διαβαστεί και ως άκρως απολαυστική (και συνοπτική) εισαγωγή στην ιστορία του αστυνομικού μυθιστορήματος.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1972. Ασκεί "μαχόμενη" δικηγορία, κυρίως σε υποθέσεις εργατικού δικαίου, στις οποίες είχε ιδιαίτερη κλίση ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, στις περισσότερες με αντίδικο τον "μεγάλο εργοδότη", το Δημόσιο. Αγαπημένες του ασχολίες: ανάγνωση λογοτεχνίας, με προτίμηση στην αστυνομική (και δη στα whodunit), θεωρίας της λογοτεχνίας και της μετάφρασης, φιλοσοφίας, ιστορίας και λεξικών, καθώς και ο κινηματογράφος (σε όλο το φάσμα). Από μικρός σκάρωνε ιστορίες με "ντετέκτιβ" που λύνουν μυστήρια. Τα βιβλία του, "Η παραλλαγή του Γιώργου Δαρσινού" (Τόπος 2007) και το "Θάνατος από το πουθενά" (Τόπος 2008) έχουν λάβει επαινετικές κριτικές από όλους τους έγκυρους κριτικούς του είδους. Ο συγγραφέας έχει επίσης μεταφράσει το κλασικό αστυνομικό "Ο ασώματος άνθρωπος" (The Hollow Man) (Τόπος 2008) του Τζον Ντίξον Καρ. Είναι μέλος της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.).
Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα «Η παραλλαγή του Γιώργου Δαρσινού» (Τόπος, 2007), «Θάνατος από το πουθενά» (Τόπος, 2008), «Ο ιδανικός ντετέκτιβ» (Καστανιώτης, 2018), «Βάσει σχεδίου» (Καστανιώτης, 2022), τις νουβέλες "Οικογενειακά Εγκλήματα" (Τόπος, 2011) και "Η επιστροφή του αστυνόμου Μπέκα" (Καστανιώτη, 2012). Διηγήματά του έχουν μεταδοθεί από τη ραδιοφωνική εκπομπή "Κλέφτες και Αστυνόμοι" στον 902. Έχει συμμετάσχει στους συλλογικούς τόμους διηγημάτων "Οικοεγκλήματα" (Κέδρος, 2008), "Το τελευταίο ταξίδι-Έντεκα νουάρ ιστορίες" (Μεταίχμιο, 2009), "Είσοδος Κινδύνου" (Μεταίχμιο, 2011), "Κλέφτες και Αστυνόμοι", (Ψυχογιός, 2013) και "Ελληνικά εγκλήματα 5", (Καστανιώτης, 2019).
Πολλές παράλληλες ιστορίες μυστηρίου, ωραία γραφή αλλά μάλλον μπερδεύτηκα παρά το απόλαυσα. Πρέπει να είναι καλό αλλά χρειάζεται σίγουρα δεύτερο διάβασμα και δεν προλαβαίνω. Τα επιμέρους στόρις ΟΚ αλλά η κεντρική ιδέα δεν... Κρίμα...
Αποτυχία. Κατά τη γνώμη μου, φαίνεται σαν ο συγγραφέας να είχε πολλές ημιτελείς ιδέες που είπε να τις ενώσει όλες μαζί μπας και βγει τίποτε καλό. Αλλά δεν βγήκε. Το έργο αυτό δεν βγάζει κανένα νόημα ούτε σαν αστυνομικό μυθιστόρημα, καθώς ο αναγνώστης χάνεται μέσα σε έναν κυκεώνα αναληθοφανών και υπερβολικών υποθέσεων - παρεμβάλλονται δε και άσχετα στοιχεία μόνο για αποπροσανατολισμό, ούτε σαν πειραματική μελέτη πάνω στην αστυνομική λογοτεχνία, καθώς οι όποιες σκέψεις του συγγραφέα δεν αναπτύσσονται επαρκώς.