Η καρδιά της Μαργαρίτας

by Vassilis Alexakis, Βασίλης Αλεξάκης

Όταν κάθομαι στο πατάρι, το κεφάλι μου αγγίζει το ταβάνι. Ένα μέτρο περίπου χωρίζει το στρώμα από το ταβάνι. Μόλις ξεκίνησε η σχέση μου με τη Μαργαρίτα -αυτό συνέβη καμιά δεκαριά μέρες μετά τη βραδιά στο ουζάδικο- έβαψα άσπρο όλο το διαμέρισμα. Το είχε βέβαια ανάγκη, αλλά ήθελα κυρίως να σβήσω τα ίχνη από τις πατημασιές των παλιών μου φιλενάδων που υπήρχαν στο ταβάνι, πάνω από το πατάρι. Εύκολα θα μάντευε η Μαργαρίτα πώς είχαν δημιουργηθεί.
Τώρα υπάρχουν τα δικά της ίχνη. Κάθε βράδυ, πριν κοιμηθώ, κοιτάζω αυτά τα γκρίζα συννεφάκια. Θ αναγκαστώ να τα σβήσω πάλι αν χωρίσουμε. Η θέα τους θα μου είναι αβάσταχτη.

Genres: France

387 pages, Paperback

First published January 1, 1999

About the author

(Greek: Βασίλης Αλεξάκης)

Vassilis Alexakis is a Greek-French writer and self-translator of numerous novels in Greek, his mother tongue, and French.

Reviews

[Takisx · Rating 4 out of 5]

Άλλο ενα καταπληκτικό βιβλίο από εναν ξεχωριστό. Το ξαναδιαβάζω μετά από 20 χρόνια και είναι ακόμη εκεί, αχτενιστο κι άθικτο να σε περιμένει για να το ανακαλύψεις. Μου κάνει εντύπωση ο τρόπος του όλα αυτά τα χρόνια, από το ελάχιστο ως το τελείως καθόλου. Μια γραφή που μπορεί να ασχολείται με το τελείως περιττό η το εντελώς ασήμαντο και ξαφνικά να γίνεται το θέμα της ζωής σου. Τι να πω, θαυμασμός και μόνο.

[Marianna Vassiliou · Rating 4 out of 5]

Είχα καιρό - και το χρειαζομουν- να διαβάσω κάτι που να ταξιδέψει την καρδιά μου. Όμορφη απλή γραφή γεμάτη συναίσθημα. Απόλαυσα την κάθε σελίδα, ταυτίστηκα με τον ήρωα που έψαχνε να ενώσει τις λέξεις για να αποτυπώσει την προσωπική του ιστορία, ένιωσα την τρυφερότητα της πρόωρα χαμένης μητέρας του, κοίταξα μελαγχολικά τη θάλασσα από το σπίτι του στην Τήνο, έψαξα τον Έκερμαν στην Άνδρο, ερωτεύτηκα κ εγώ τη Μαργαρίτα κ πόνεσα κ εγώ για μια χαμένη αγάπη. Με πήρε μαζί του ο Αλεξάκης, όπως συμβαίνει κάθε φορά.

[Michael P.L. · Rating 4 out of 5]

Αν και πλατειάζει σε φάσεις, ο Αλεξάκης είναι μεγάλος λογοτέχνης και αυτό φαίνεται στο πως γράφει -με ευαισθησία, ρυθμό, με πειραματισμό αλλά χωρίς να το τραβάει, με ροή, με εσωτερικότητα- και στο πως υφαίνει τη πλοκή. Επέλεξα να τον διαβάσω στα γαλλικά, αν και ακόμα πασχίζω με τη γλώσσα -το έχω διαβάσει και στα ελληνικά- και απήλαυσα αυτή τη γλωσσική αντίστιξη. Συνιστάτε ανεπιφύλακτα, όπως όλα τα βιβλία του. Ίσως να ζορίσουν στην αρχή, ή να φανούν ξένα, δώστε του λίγο χρόνο όμως.

[Ελένη Δημάκη · Rating 5 out of 5]

Ο Βασίλης Αλεξάκης ξέρει καλά τους ήρωες του, σχεδόν βιογραφικά, τους αφήνει να οδηγήσουν την ιστορία όπου εκείνοι επιλέξουν και ο ίδιος τους ακολουθεί πιστά με τις πιο σωστές λέξεις.

[Sevi Salagianni · Rating 3 out of 5]

Ε να, είναι αυτή η ευαισθησία που βγαίνει στα γραπτά του Β. Αλεξάκη, που αναρωτιέμαι σε πώς άραγε αποτυπώνεται στα γαλλικά...