نقد حکمت عامیانه

by Simone de Beauvoir (نویسنده), مصطفی رحیمی (مترجم)

سال 1963 منتشر شده با چهار مقاله: 1- نقد حکمت عامیانه، 2- آرمان گرایی اخلاقی و واقع گرایی سیاسی، 3- ادبیات و فلسفه، 4- چشم در برابر چشم

Genres: Philosophy

115 pages, Paperback

Published January 1, 1975

About the author

Simone de Beauvoir was a French existentialist philosopher, novelist, essayist, memoirist, and feminist whose writings profoundly shaped twentieth-century philosophy, literature, and modern feminist thought. Born in Paris into a bourgeois Catholic family, she displayed exceptional intellectual ability from an early age. After studying philosophy at the Sorbonne, she passed the prestigious agrégation examination in 1929, becoming one of its youngest successful candidates. During her studies she met Jean-Paul Sartre, with whom she formed a lifelong intellectual and personal partnership that became central to the development of French existentialism. Although Beauvoir often rejected the title of philosopher during her lifetime, her work established her as one of the discipline's most influential modern thinkers. She explored themes of freedom, responsibility, ethics, oppression, and human existence through both philosophical and literary writing. Her groundbreaking book The Second Sex (1949) transformed feminist theory by arguing that femininity is shaped primarily by social and historical conditions rather than biology, introducing the celebrated idea that "one is not born, but rather becomes, woman." The work challenged traditional assumptions about gender and became one of the foundational texts of contemporary feminism. Beauvoir also authored influential philosophical studies, including The Ethics of Ambiguity, alongside acclaimed novels such as She Came to Stay, The Blood of Others, The Mandarins, which received the Prix Goncourt in 1954, and The Woman Destroyed. Her four-volume autobiography, beginning with Memoirs of a Dutiful Daughter, remains an important account of twentieth-century intellectual and cultural life. Throughout her career she served as co-founder and editor of the influential journal Les Temps Modernes, contributing essays on politics, literature, philosophy, and contemporary social issues. Beyond her writing, Beauvoir was deeply engaged in public life. She campaigned for women's rights, reproductive freedom, and social equality, signing the Manifesto of the 343 that called for the legalization of abortion in France. She also opposed colonialism, criticized social injustice, and supported progressive political causes throughout her life. Her travels inspired widely read travel books and essays examining cultures in the United States and China. Beauvoir's legacy extends far beyond feminism, influencing existential philosophy, literary criticism, political theory, ethics, sociology, and gender studies. Despite continuing debate over aspects of her personal life and controversial relationships, her intellectual contributions remain central to modern scholarship. Her books have been translated into numerous languages and continue to be studied worldwide for their philosophical depth and literary achievement. Honored with distinctions including the Prix Goncourt, the Jerusalem Prize, and the Austrian State Prize for European Literature, Simone de Beauvoir is widely regarded as one of the defining intellectual figures of the twentieth century, whose writings permanently transformed discussions of gender, freedom, morality, and the human condition while continuing to inspire scholars, writers, and activists across generations.

Reviews

[Luís · Rating 3 out of 5]

In Existentialism and the Wisdom of Nations (a compilation of articles by Simone de Beauvoir, dating from the 1940s), Simone de Beauvoir presents us with specific thoughts that can understand as the “popular wisdom” that must question. Ideas about morality, politics and, in particular, the study of existentialist philosophy, which it criticizes, stating that those who judge existentialism as a “miserabilism” are mistaken and do not understand the proposal, are put under analysis at the vision of the French “scribe”. We can perceive after reading a new defence of the “philosophy of transcendence”, and without forgetting, always rooted in the existentialist ethical question: “to want to be free is to want others free”. And it is these considerations that we will present in this work: A Beauvoirian critique of the popular view on morals, politics and existentialist philosophy itself, based on the existentialist ethical proposal.

[ZaRi]

برای هیچکس، هیچگاه ممکن نیست در غم و شادی دیگران شریک شود؛ حتی ممکن نیست که آن را درک کند. آدمها نفوذناپذیرند و ذهنها ارتباط ناپذیر. در عشق، دوستی و هر پیوند دیگری، هر طرفی برای طرف دیگر بیگانه ای است مرموز...
انسان چه در خانه، چه در میان دوستان و چه در محیط کار هیچگاه نمی تواند به چیزی به جز تنهایی مشترک که نصیب همه آدمیان است دست یابد.

[Anna Skandari · Rating 4 out of 5]

کتاب شامل چهار مقاله‌ست که نویسنده، تلاش کرده در عین رعایت اختصار، تحلیلی جامع از هر کدام به دست دهد.
مقاله‌ی اول که عنوان کتاب از آن گرفته شده، به نقد باورهای عامیانه که در زبان، ذهن ریشه دوانده، می‌پردازد.
مقاله‌ی دوم به بحث درباره‌ی واقع‌گرایی سیاسی و رابطه‌ی آن با اخلاقیات پرداخته و در نهایت، همان موضوع بحث همیشگی یعنی ارجعیت هدف یا وسیله را در رابطه با کنش‌های سیاسی افراد، پیش میکشد.
مقاله‌ی سوم سعی دارد با مرور تناقض‌های موجود میان فلسفه و رمان، به نقد باور رایج در مورد آنچه رمان فلسفی نامیده میشود، بپردازد و لزوم به چالش کشیدن همزمان خواننده و نویسنده را در روند چنین رمانی توجیه کند.
مقاله‌ی چهارم که از نظر من جالب‌ترین بخش کتاب به شمار میرود، ضمن موشکافی مفاهیمی چون انتقام و کیفر، با تکیه بر اگزیستاسیالیسم و اراده‌ی آدمی بر اعمال خود، قصاص و مجازات را به چالش میکشد.

خواندن‌ش تجربه‌ی خیلی خوبی بود!

[Beatriz Polidoro]

meu amor, Simone <3 chat gpt teve de me ajudar c alguns conceitos bestie

[Navid Taghavi · Rating 3 out of 5]

کسی که بخواهد فرشته شود، دیو خواهد شد

[Afshin · Rating 3 out of 5]

کتاب نقد حکمت عامیانه تقریبا همانقدر موضوعیت دارد که در زمان نگارش و بعدتر در زمان ترجمه داشت و این به گمانم ویژگی کار فلسفی است. کتاب مشتمل بر چهار مقاله سیمون دوبوار است بر سر نقد حکمت عامیانه، عاقبت اندیشی یا پایبندی به اصول، ارتباط رمان و فلسفه و در نهایت طرح فلسفی مسئله انتقام.


حکمت عامیانه که در این اشفته بازار فضاهای مجازی حالا وجه فراگیرتری یافته است و می خواهد به زور جای اندیشه و فکر فلسفی را بگیرد، لزوم دوباره خوانی کار دوبوار را چندبرابر می کند. بخش سیاست ورزی عاقبت اندیشانه یا پایبندی براصول و پرهیز از توجیه وسیله با تکیه برهدف، در مقاله دوم بسیار خواندنی است، هرچند که بر سر عملی بودن ان می توان بحث کرد. مقاله سوم کوتاه و مجمل است و شاید چندان پذیرفته که کمترچالش برانگیز به نظر می رسد و مقاله اخر بر سر انتقام، در زمانه ای که تخم نفرت، انزجار و ترس همه جا به بار نشسته است، تنها به کار طرح موضوع می خورد.

[Catarina Teles de Menezes · Rating 4 out of 5]

Esta antologia reúne quatro ensaios onde se confrontam questões como o existencialismo e a ideia que se faz dele, a moral e a política, a literatura e a metafísica, o bem e o mal. Num discurso profundamente lúcido, Simone de Beauvoir supera o frustrante desafio que é concretizar algo tão abstrato quanto a filosofia. Uma mulher brilhante com uma visão muito à frente do seu tempo, uma sensibilidade incomum e uma consistência de ideias ímpar.

[An · Rating 5 out of 5]

el text que titula aquest recull és dels millors assaigs que he llegit últimament, quin gusttt! deixo algunes cites xules, muac:

“La veritat no és res més que la realitat; ens podem negar a copsar-la a través de les paraules i les frases, és a dir, a expressar-la sota una forma sistemàtica, però no la podem eludir: el mateix esforç per defugir-la és una de les maneres de manifestar-la.”

“[...] si Lenin i tots els revolucionaris s’haguessin considerat uns insensats, de fet ho haurien estat, perquè llavors la revolució no hauria tingut lloc. És per això que el primer argument del conservador a qui es proposa una reforma és sempre declarar-la impossible: ja sap prou que amb aquesta reacció contribueix a fer-la impossible.”

“Llavors la moral trobarà la seva cara veritable; no és res més que la mateixa acció concreta, en la mesura que aquesta acció pretén justificar-se.”

[nicky · Rating 3 out of 5]

M'ha agradat molt la manera d'exposar les idees, sense a buscar un vocabulari estrany que fa que el missatge no arribi el lector. He pogut ampliar el meu coneixement sobre una filosofia que no coneixia, l'existencialisme. M'agrada la idea de l'home sent objecte i subjecte, de l'ambigüitat, de la llibertat i les conseqüències. Desitjo poder llegir més llibres escrits per ella i aprofundir en la filosofia existencialista.

[Ailen · Rating 4 out of 5]

Optimista. Esto iría directo a la lista de lecturas que denominaría “cómo dejar de ser una cínica de mierd4?”.
El último texto de Ojo por ojo me gustó mucho eh.

[Juan · Rating 4 out of 5]

I.

"Si proclamamos que la vida es una magnífica aventura, nos vemos liberados de toda inquietud: al comer, al dormir, somos semidioses; cada latido de nuestro corazón nos hace participar sin esfuerzo en la loca andanza humana. O bien confesamos que ésta no es más que una comedia bufa; nada de lo que hacemos tiene ya importancia y también podemos comer y dormir en paz. Pero si la partida no está ganada ni perdida de antemano, es preciso luchar y arriesgar, minuto a minuto, y esto es un incordio para nuestra pereza"

II.

"Un hombre que solo procura mantenerse con vida no tiene existencia política, y el horror de su situación se debe precisamente a que, ocupado en no morir, no puede, para dar valor a su existencia, superarla en algo que sea distinto de ella misma. Pero los hombres que reclaman juntos aunque sea un pedazo de pan no pueden ser acusados de un «sórdido materialismo», pues cada uno reclama para todos los demás y el objetivo buscado supera infinitamente la satisfacción inmediata de un apetito animal; un pedazo de pan también es la vida, el derecho a la vida para uno mismo y para los otros, tanto en el presente como en el porvenir."

III.

"No es una casualidad que el pensamiento existencialista intente expresarse en nuestros días tanto por medio de tratados teóricos como de ficciones: es que se trata de un esfuerzo por conciliar lo objetivo y lo subjetivo, lo absoluto y lo relativo, lo intemporal y lo histórico; su ambición es captar la esencia en el núcleo de la existencia."

IV.

"Nos dicen que hay que castigar sin odio. Creo, sin embargo, que ese es precisamente el error de la justicia oficial. La muerte es un acontecimiento real y concreto, no el cumplimiento de un rito. Cuánto más adopta el proceso la apariencia de un ceremonial, más escandaloso parece que pueda terminar en un verdadero derramamiento de sangre. (...) Los abogados, los jueces y hasta el público desempeñan un papel; los interrogatorios y los alegatos transcurrirán con el aparato de una comedia dramática; sólo el acusado pertenece a ese mundo de carne donde las balas matan."

[J.R.A. Ortiens Stratzmann · Rating 4 out of 5]

Een mooi beginpunt waar vanuit je de naoorlogse linkse kritiek op rechtse ideologieën in een bredere context kan plaatsen. Soms voelen Beauvoirs analyses een beetje cliché aan als het gaat om haar ideeën over bourgeois cultuur, rechts gedachtegoed en fascisme, maar die clichématigheid ligt minder aan haar dan aan het feit dat haar gedachtegoed simpelweg zo breed gedragen wordt vandaag. De eerste zaadjes voor feminisme zijn aanwezig, de eerste aanwijzingen naar postmarxisme zijn er ook, maar nog helemaal duidelijk zijn die ideeën niet in dit boekje uit 1948. Wat het boekje wel duidelijk is, is een brug tussen het oud-socialistisch denken van Marx naar het constructivistisch denken van Foucault.

[Dayi Behrad · Rating 3 out of 5]

فصل دوم کتاب از نظر من جالب بود و توصیه می‌کنم کتاب را بخوانید. ولی من به شخصه نوع نگاه نویسنده را دوست نداشتم. نویسنده گاها در جاهایی که نیازمند منطق بودیم دست به دامان ادبیات شده بود.

[Anne Kamsteeg · Rating 3 out of 5]

3.5

[Kala Aguirre · Rating 5 out of 5]

extraordinario, impecable, nada más lindo que leer a Simone de Beauvoir

[Ana · Rating 5 out of 5]

Mi primera lectura de Simone de Beauvoir. No entendía el existencialismo, ahora lo comienzo a comprender. Y a admirar. Este ya se ha convertido en uno de mis libros de cabecera.

[Aitor sgn]

YO JURABA POR DIOS Q ERA DE SIMONE DE BEAUVOIR