Ποιος φόβος είναι μεγαλύτερος από εκείνον του θνητού ανθρώπου για το άγνωστο; Μέχρι ποιο σημείο μπορούν να κλονιστούν τα λογικά του, όταν έρχεται αντιμέτωπος με κάτι ανεξήγητο και συνάμα απειλητικό προς την ίδια του την ύπαρξη; Σε αυτήν τη συλλογή διηγημάτων από τη Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας, μέσα από εννέα διηγήματα εξερευνάται η φύση του κοσμικού τρόμου και η επιρροή της στην ανθρώπινη υπόσταση.
9 διηγήματα υφολογικά πιστά στο ανοίκειο, το απειλητικό και το ακατανόητο.
Μία συλλογή 9 διηγημάτων, γραμμένη στη σκιά του ερέβους με μοναδική ομοιογένεια διατίθεται δωρεάν σε μορφή e-book από τη ΛΕ.ΦΑ.ΛΟΚ (Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας). Κάθε ιστορία έχει να προσφέρει τη δική της δόση τρόμου στον αναγνώστη, όλες ανεξαιρέτως θέριεψαν μέσα μου το συναίσθημα του φόβου. Έχοντας γνωρίσει τη γραφή του Άγγελου Αναγνωστοπούλου, του Ευάγγελου Ιωσηφίδη, της Τίνας Μπαρμπάτσαλου, του Αριστείδη Νάστου και της Άννας Σπανογιώργου σε μυθιστορήματα φαντασίας εξεπλάγην ευχάριστα που η πένα τους μπορεί να προκαλέσει τόσο τρόμο. Αναφορικά με τους συγγραφείς που δεν είχα καταπιαστεί άλλη φορά, ενθουσιάστηκα με το διήγημα ''Τα Μάτια στο Κιβώτιο 7Β'' του Μάριου Κουτσούκου που αφορά την αιγυπτιολογία και φυσικά τη ''Γη του Κανενός'' του Θανάση Λάμπρου που είναι από τις πιο εμπνευσμένες και άψογα εκτελεσμένες ιστορίες μυστηρίου που έχω διαβάσει. Οφείλω να αναφέρω πως η σειρά των διηγημάτων ήταν ιδανική για να μυηθούμε σταδιακά στο κλίμα της συλλογής και ότι η συνοδευτική εικονογράφηση συνέβαλε στην αναγνωστική τέρψη. Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες για τον ατμοσφαιρικό τρόμο από την άβυσσο του ασυνείδητού τους.
"Μην ξεχνάς, φίλε μου, ότι για κάθε κακό υπάρχει πάντα κάτι πολύ χειρότερο που μπορεί να το εκτοπίσει". Θανάσης Λάμπρου
''Eμαθα πια τι σημαίνει τάξη. Η άβυσσος ήταν η νέα μου τάξη''. Ευάγγελος Ιωσηφίδης
Η συγκεκριμένη προσπάθεια είναι συλλογική και, πάρα το γεγονός πως συμμετέχω κι εγώ σαν συγγραφέας, δε θα μπορούσα παρά να γράψω δυο λόγια. -Τάξη: Συνοπτικό, μεστό, με μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα και έξυπνες επαναλήψεις. Το τέλος αινιγματικό και πιο σύνθετο απ' ό,τι αρχικά δείχνει. -Ο φάρος: Απολαυστικό, πολύ περιγραφικό, με πλούσιο λεξιλόγιο και μια πλοκή πιστή στο ύφος και τις επιταγές του κοσμικού τρόμου. -Η Υπηρέτρια: Slow-burning, χωρίς να του λείπει καμία γλαφυρή λεπτομέρεια τόσο στις περιγραφές όσο και στην πλοκή. Παίζει έξυπνα με ένα concept που μοιάζει γνωστό, μα προσθέτει ένα twist που το κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρον. -Τα Μάτια στο Κιβώτιο 7Β: Αναμφίβολα το πιο πιστό στον παραδοσιακό κοσμικό τρόμο. Μεγάλες παράγραφοι, από τις οποίες ήταν αδύνατο να αφαιρέσεις την οποιαδήποτε λεπτομέρεια, πομπώδεις περιγραφές που του ταίριαζαν απόλυτα, πρωταγωνιστής με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και πλοκή τυπική μα συνάμα απολαυστική. -ΨΧ: Μικρό σε έκταση μα με μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα που, προσωπικά, δεν έχω ξανασυναντήσει. Ενδιαφέροντες εσωτερικοί μονόλογοι και ευδιάκριτες φάσεις της ιστορίας. -Το Χρυσό Πρόσωπο του Φόβου: Προσιδιάζει στον παραδοσιακό τόνο του κοσμικού τρόμου. Βαρύγδουπες περιγραφές, γρηγόρη ροή και ενδιαφέρον λεξιλόγιο. -Η Θάλασσα στο Όρεντον: Ενδιαφέρουσα ιδέα, πρωτότυπα στοιχεία κοσμοπλασίας και συνοπτική εκτέλεση. -Γη του Κανενός: Πετυχημένη ατμόσφαιρα και όμορφο setting. Προσωπικά μου άρεσε η προσθήκη κομματιών από ημερολόγιο αλλά και το κλείσιμο.
Η συλλογή αυτή αποτελεί ένα δώρο από τη ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.Κ για τους αναγνώστες της ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.Κ και γι' αυτόν τον λόγο διατίθεται δωρεάν σε μορφή e-book στο lefalok.gr Προσωπικά νιώθω πολύ περήφανος που συμμετείχα τόσο ως συγγραφέας, όσο και ως επιμελητής. Και, για να ολοκληρώσω, το δικό μου διήγημα, "Οδός Όσλερ 30", το θεωρώ ενδεχομένως το καλύτερο δείγμα της γραφής μου. Ήταν μια ευκαιρία να πειραματιστώ με τον τρόμο και αποτελεί μονάχα την αρχή.
Ως συμμετέχων στην παρούσα συλλογή διηγημάτων και υπεύθυνος για την Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας δεν θα ήθελα να βαθμολογήσω τη Σκιά του Ερέβους. Για μένα είναι μια συλλογική προσπάθεια που προέκυψε με αρκετό κόπο και περιέχει διηγήματα μελών της συντακτικής ομάδας που με μεγάλο ενθουσιασμό συμμετείχαν σε αυτή.
Όπως καταλαβαίνετε, ανεξαρτήτως ποιότητας, Η Σκιά του Ερέβους, όπως και κάθε e-book που έχουμε κυκλοφορήσει μέσω της ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.Κ, για μένα είναι ένα 5* για συναισθηματικούς και μόνο λόγους. Πέραν όμως αυτού θεωρώ ότι έχει γίνει μια εξαιρετική δουλειά, με ποιοτικά διηγήματα μέσα στις σελίδες του και ένα εξαιρετικό στήσιμο που πιστεύω πως θα ικανοποιήσει όλους τους φίλους και τις φίλες της λογοτεχνίας του Φανταστικού!
Άλλωστε, εσείς, οι αναγνώστες που αγαπάτε το Φανταστικό, είστε οι αποδέκτες των προσπαθειών μας όλα αυτά τα χρόνια τα οποία δραστηριοποιούμαστε με την ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.Κ. Το μόνο σίγουρο είναι πως ο δρόμος έχει ανοίξει και για άλλες συλλογικές προσπάθειες σαν και αυτή, που με μεγάλη χαρά θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας στο μέλλον!
Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους αναγνώστες που διάβασαν ή επρόκειτο να διαβάσουν την Σκιά του Ερέβους! Ελπίζω να το απολαύσετε όπως και εμείς...
Πολύ ωραία και προσεγμένη δουλειά. Από το χρώμα του "χαρτιού", την γραμματοσειρά, την εικονογράφηση μέχρι την επιλογή των διηγημάτων. Θα το ξαναπώ ότι χαίρομαι τους συγγραφείς που γράφουν διηγήματα. Είναι πρόκληση το είδος, έτσι τουλάχιστον το βλέπω εγώ σαν αναγνώστης. Σε τόσο μικρό μέγεθος κειμένου κατάφεραν οι δημιουργοί να μας ταξιδέψουν με φαντασία και να μας μεταδώσουν αγωνία και τρόμο. Μεστή γραφή από όλους. Πολύ καλή επιμέλεια. Το τελευταίο βέβαια δεν ήταν έκπληξη. Ότι έχω διαβάσει από τη Λέσχη είναι αξιοπρεπέστατο. Απόλαυσα την ανάγνωση της συλλογής. Κάποια κείμενα λίγο παραπάνω. Ευχαριστώ τη ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.Κ και τους δημιουργούς για αυτή την ευκαιρία που μου έδωσαν. Συγχαρητήρια σε όλους. 4,5/5🌟🌟🌟🌟
Διαβάζετε πολύ γρήγορα κι ευχάριστα παρά τις τρομακτικές ιστορίες. Δεν μπορώ να πω ότι φοβήθηκα με όλες, αλλά και οι εννιά σε κάνουν να νιώθεις μια ανατριχίλα κατά την ανάγνωση, για το άγνωστο και τον κίνδυνο που παραμονεύει τους πρωταγωνιστές. Συνολικά είναι μια πάρα πολύ καλή αξιόλογη προσπάθεια που αξίζει να της δώσετε μια και δύο και τρεις ευκαιρίες. Θα το ξανά διάβαζα σίγουρα!!
Τα αγαπημένα μου διηγήματα από την συλλογή με σειρά εμφάνισης, είναι:
Η υπηρέτρια Τα μάτια στο κιβώτιο 7Β Το χρυσό πρόσωπο του φόβου Γη του Κανενός
Ως συμμετέχων στη συλλογή, αλλά και ως επιμελητής του κειμένου, δεν έχω το δικαίωμα ούτε και την πρόθεση να το κρίνω. Θα πω απλώς δύο λόγια για κάθε έργο και πως ήταν συνολικά μια πολύ όμορφη δουλειά, που εύχομαι να γίνει παράδοση στη Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας.
1) Οδός Όσλερ 30, Άγγελος Αναγνωστόπουλος: Ένα διήγημα που ξεδιπλώνει μια σκοτεινή ιστορία. Η πιστή στη βικτοριανή Αγγλία ατμόσφαιρα, το ύφος και ο τρόπος αφήγησης είναι που κρατάω ως τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία, με ένα τιμιότατο αποτέλεσμα.
2) Τάξη, Βαγγέλης Ιωσηφίδης: αν δεν μπορώ να κρίνω μία φορά το έργο των άλλων, εκατό φορές το δικό μου. Ήταν μια ιδέα που είχα μέσα μου για χρόνια και αποφάσισε να ξετυλιχτεί στην παρούσα μορφή, στο μικροδιήγημα αυτό.
3) Ο Φάρος, Τίνα Μπαρμπάτσαλου: πολύ ζωντανή γραφή, πιστή στο ύφος και την ατμόσφαιρα, δυνατό τέλος. Ο πρωταγωνιστής με κέρδισε με τα πάθη και τον δυναμισμό του. Τολμηρή πένα συνολικά.
4) Η Υπηρέτρια, Αριστείδης Γιαρλ Νάστος: ένα διήγημα που μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, σε εποχές πιο αγνές ή πιο άγριες. Όπως το δει κανείς. Αργή και επιδέξια η εξέλιξη, πολύ ενδιαφέρουσα επιλογή η γυναίκα πρωταγωνίστρια.
5) ΨΧ, Άννα Σπανογιώργου: κι άλλο διήγημα με πολύ ευρηματικό αφηγητή, και μια θεματολογία ανεπτυγμένη με βάση την Ιστορία. Μικρό και τραγανό.
6) Τα Μάτια στο Κιβώτιο 7Β, Μάριος Κουτσούκος: κατά τη γνώμη μου, το δυνατότερο διήγημα της συλλογής, αν το κρίνουμε συνολικά. Απόλαυσα τη μοναδική γραφή του συγγραφέα, καθώς και την πλοκή που ανέπτυξε.
7) Το Χρυσό Πρόσωπο του Φόβου, Χρήστος Ντικμπασάνης: μικρό, κρυπτικό, πολύ περιγραφικό. Πιστό στο λαβκραφτικό ύφος, ωραία σύμβολα.
8) Η Θάλασσα στο Όρεντον, Κοσμάς Χατζηιωαννίδης: Μου άρεσε πολύ η κοσμοπλασία με τους βάλτους και με την Εκκλησία των Δύο Χεριών. Σίγουρα πρέπει να εξε��ιχτεί περαιτέρω η ιδέα αυτή.
9) Γη του Κανενός, Θανάσης Λάμπρου: το πιο ρομαντικό, με τη λογοτεχνική έννοια, διήγημα της συλλογής. Ένα ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο, μια αναμέτρηση με το άγνωστο, ��αθώς και ένας ιστορικός προβληματισμός. Ιδανικό για κλείσιμο.
Δεν συνηθίζω να διαβάζω διηγήματα. Πιστεύω ότι δεν θα προλάβω να μπω στο κλίμα της ιστορίας πριν αυτή τελειώσει. Η συγκεκριμένη σειρά διηγημάτων με διέψευσε. Είναι όλα τόσο ζωντανά, που ο αναγνώστης αισθάνεται ότι βρίσκεται μέσα στην κάθε ιστορία από τις πρώτες λίγες σελίδες.
Η άλλη μου ανησυχία ήταν η φαντασία. Δεν τα πάω και πολύ καλά με ιστορίες που δεν υπακούουν στους γνωστούς μου φυσικούς νόμους. Όμως, σε όλα τα διηγήματα του εν λόγω βιβλίου, δεν με πείραξαν τα μεταφυσικά συμβάντα, ίσως γιατί οι ιστορίες ήταν μικρές σε έκταση.
Η τρίτη μου ανησυχία ήταν το διάβασμα από οθόνη. Δεν το είχα ξανακάνει για πεζογραφία, άλλα τελικά δεν με ενόχλησε.
Όλα, λοιπόν, τα εμπόδια ανάμεσα σε εμένα και την «Σκιά του Ερέβους» έπεσαν και το τελικό αποτέλεσμα, ακόμα και για τον πιο ανάποδο και δύστροπο αναγνώστη, είναι θετικότατο. Και αυτό από μόνο του σημαίνει πολλά.
Οι ιστορίες, άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο, αλλά όλες σε ικανοποιητικό βαθμό, κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον μου και με αποζημίωσαν με το τέλος τους. Σε καμία δεν διέκοψα, αν και βρισκόμουν σε οθόνη, για να ελέγξω mail, social media, κλπ, οπότε όλες πέρασαν θριαμβευτικά το αλάνθαστο τεστ βαρεμάρας.
Βρήκα και άλλο ένα θετικό στα διηγήματα: Εδώ και μήνες θέλω να διαβάσω ένα έργο των @vaggelisiosifidis , @anna_spanogiorgou , @anagnoag , αλλά τόσο τα ωράριά μου, όσο και οι προτεραιότητες μου (που δεν περιλαμβάνουν τη φαντασία) αντιδρούν. Με τη συλλογή διηγημάτων «η σκιά του Ερέβους» κατάφερα όχι μόνο αυτούς, αλλά και όλους τους υπόλοιπους (τον @thanasislabrou , που από ό,τι γνωρίζω εκδίδει για πρώτη φορά, την @tbarbatsalou, τον @aristides_nastos, τον Μ. Κουτσούκο, τον Χ. Ντικμπασάνη και τον @worlds_of_kosmas) να γνωρίσω συγγραφικά και να θαυμάσω.
Το σίγουρο είναι ότι η επιλογή συγγραφέων και η δουλειά που έγινε από τη ΛΕΦΑΛΟΚ είναι άκρως επαγγελματική και το τονίζω αυτό, γιατί πολλές φορές αν δεν πληρώσουμε για ένα έργο, δεν το εκτιμούμε δεόντως. Εύγε στη Λέσχη Καρδίτσας!
Καταρχάς θέλω να πω πως ήταν τιμή μου να συμμετέχω σε ένα ομαδικό λογοτεχνικό εγχείρημα. Η ΛΕΦΑΛΟΚ παράγει αξιόλογο έργο εδώ και καιρό και στο μέλλον είμαι σίγουρος πως θα δώσει πολύ περισσότερο. Όλα τα διηγήματα είχαν εξαιρετική ροή και δεν κουράστηκα διαβάζοντας κανένα. Ίσως ήθελα λίγο παραπάνω σκοτάδι και αρρώστια αλλά οκ αυτό είναι το γούστο μου. Οι ιστορίες που ξεχώρισα ήταν ο Φάρος , τα μάτια στο κιβώτια 7β , και το ΧΨ. Ελπίζω σε περισσότερες συλλογες στο μέλλον , μέχρι τότε cheers συγγραφείς της ΛΕΦΑΛΟΚ. Τα πήγατε εξαιρετικά!
Η Σκιά του Ερέβους είναι ένα συλλογικό έργο με 9 ιστορίες.
Δεν υπάρχει κάποια συνοχή ή συνδετικός νοηματικός κρίκος ανάμεσα στις ιστορίες, η καθεμία είναι αυτόνομη και από διαφορετικό συγγραφέα. Υπάρχει μια γενικότερη θεματική η οποία κατά μία έννοια ομογενοποιεί τα διηγήματα περισσότερο ως προς το ύφος και την αισθητική κατεύθυνση, μα τίποτε που να επιτάσσει το είδος ή τις προδιαγραφές της εκάστοτε ιστορίας σε τρελό βαθμό. Θα γίνει ξεκάθαρο στον κάθε αναγνώστη μετά από 2-3 ιστορίες ποια ήταν η γενικότερη ιδέα πίσω απ' την σύνταξη της ανθολογίας.
Οι ιστορίες είναι σχετικά λίγες σε αριθμό, ωστόσο οι περισσότερες απ' αυτές είναι μακροσκελείς και έτσι το έργο καταλήγει να ξεπερνά τις 200 σελίδες. Όσον αφορά την παρουσίαση, μου αρέσουν οι επιλογές που έγιναν καλαισθητικά. Τα χρώμα της σελίδας, της γραμματοσειράς, τα σκίτσα κτλ. συμπληρώνουν τόσο όσο χρειάζεται την ευρύτερη λαβκραφτιανή εσάνς που θέλει να έχει η συλλογή. Είναι ένα ευχάριστο ανάγνωσμα στο μάτι.
Όπως κάθε συλλογή διηγημάτων, άλλες ιστορίες είναι καλές και άλλες όχι. Εδώ ωστόσο αυτό αποτελεί δίκοπο μαχαίρι επειδή οι ιστορίες είναι λίγες και μεγάλες - τα καλά είναι πολύ καλά και τα κακά πολύ κακά. Πάντως, στην πλειοψηφία τους οι ιστορίες μου φάνηκαν άνω του μετρίου από πλευράς γραφής και πλοκής για τα μέτρα μιας τέτοιας συλλογής. Δεν θα σχολιάσω την κάθε μία ιστορία, μα για εμένα προσωπικά η καλύτερη ήταν αυτή με τίτλο "Τα Μάτια στο Κιβώτιο 7Β" και η χειρότερη η "Οδός Όσλερ 30". Επιπλέον ξεχώρισα την "ΨΧ" που μου φάνηκε αρκετά συμπαθητική και την "Ο Φάρος" που είχε μια ιδέα που μου άρεσε αρκετά μα υστερούσε στην εκτέλεση.
All in all, δεν ήταν χάσιμο χρόνου η ανάγνωση και ούτε χρημάτων μιας που είναι δωρέαν. Επιπλέον, είναι ένα συλλογικό που απευθύνεται στους αναγνώστες της ΛΕΦΑΛΟΚ και είμαι σίγουρος πως το συγκεκριμένο κοινό θα εκτιμήσει δεόντος το αποτέλεσμα. Το προτείνω σαν ανάγνωσμα ή έστω προτείνω να τσεκάρετε κάποιες απ' τις ιστορίες, αν οι 200 σελίδες σας πέφτουν πολλές.
Μία σε γενικές γραμμές αρκετά αξιόλογη συλλογή διηγημάτων - κάποια ίσως ξεχώρισαν περισσότερο, για μένα προσωπικά, αλλά συνολικά πολύ καλή δουλειά, αρκετές ανατριχιαστικές στιγμές, καλό 'χτίσιμο' έντασης, plot twists κι ανατροπές που εν μέρει ίσως να περίμενα, αλλά ήταν τόσο καλά εκτελεσμένες που δεν είχε σημασία. Στις ιστορίες που ξεχώρισα ήταν Η Υπηρέτρια, το ΨΧ, για την ξεχωριστή επιλογή αφηγητή, Η Θάλασσα στο Όρεντον, φοβερά ενδιαφέρον το όλο concept με την θρησκεία/Εκκλησία και Τα Μάτια στο Κιβώτιο 7Β, για την οποία ότι και να πω είναι λίγο. Μία μελετημένη και δουλεμένη ιστορία, άρτια γραμμένη με ύφος και τρόπο γραφής που έντονα θυμίζει Λάβκραφτ, με τις λεπτομερείς περιγραφές, το πλούσιο λεξιλόγιο, την απουσία διαλόγου, μια ιστορία που μπλέκει τις ιστορικές αναφορές με τα έντονα λαβκραφτιανά της στοιχεία και επιρροές με τέτοιο τρόπο, ώστε να σε κάνει προς στιγμήν να ξεχνάς κι εσύ ακόμα τί ειναι ιστορία και τί μυθοπλασία.
"Απ’ ό,τι φαίνεται, έπρεπε να πεθάνω για να μάθω ένα πράγμα: ο θάνατος του σώματος δεν είναι παρά η πραγματική γέννηση της ψυχής" Άγγελος Αναγνωστόπουλος
"Πάλι ο φόβος. Αυτό ήταν.Το συναίσθημα όταν απειλείται η ζωή σου από κάτι πέραν των δυνάμεών σου. Το συναίσθημα όταν βλέπεις έναν εφιάλτη, όπου φτάνει στο σημείο ο φόβος να καταλαμβάνει όλες τις αισθήσεις σου και μόνο αν ξυπνήσεις θα γλιτώσεις" Αριστείδης Νάστος
«Είστε δεμένοι μεταξύ σας. Αυτή είναι η ευχή και η κατάρα σας», είπε. «Φοβάμαι όμως πως, αν δεν επιστρέψετε στον κόσμο, σας περιμένει η Άβυσσος». Ευάγγελος Ιωσηφίδης
"Στην πραγματικότητα και για εσάς όλους, μόνο το τώρα υπάρχει, άσχετα που επιλέγετε να αναβιώνετε το παρελθόν σας και να ελπίζετε στο μέλλον. Ζείτε κλεισμένοι στην απέραντη ψευδαίσθηση του πλανευτή χρόνου" Άννα Σπανογιώργου
"Με τι μάτια έβλεπαν ξανά τη ζωή όταν επέστρεφαν από τον σκιώδη λαβύρινθο του επέκεινα της λήθης;" Μάριος Κουτσούκος
"Μην ξεχνάς, φίλε μου, ότι για κάθε κακό υπάρχει πάντα κάτι πολύ χειρότερο που μπορεί να το εκτοπίσει" Θανάσης Λάμπρου
Κατέβασα τη συλλογή «Η Σκιά του Ερέβους» στο κινητό μου, με σκοπό να μου κρατήσει συντροφιά κατά τη διάρκεια μιας αεροπορικής πτήσης. Οι τρεισήμισι ώρες πέρασαν πολύ εύκολα, γεμάτες εικόνες, συναισθήματα αλλά ταυτόχρονα δημιουργώντας μου και απορίες.
Γιατί κατέληξε έτσι αυτό; Τι θέλει να μας δείξει εδώ το κείμενο; Τι θα γίνει στη συνέχεια; Όλα τα παραπάνω τα θεωρώ σημαντικά, και φυσικά επακόλουθα έπειτα από ανάγνωση πετυχημένων δοκιμίων τρόμου.
Εννοείται πως κάποιες από τις ιστορίες μου άρεσαν περισσότερο από τις υπόλοιπες, όπως επίσης ότι ξεχώρισα και μία εξ αυτών ως την αγαπημένη μου. Αυτά όμως είναι προσωπικές ιδιαιτερότητες και προτιμήσεις και δε θα ήθελα να επεκταθώ περισσότερο.
Θα πω μονάχα, πως με χαρά θα αγόραζα την φυσική μορφή, εάν ποτέ οι συντελεστές αυτής της προσπάθειας προχωρήσουν σε έκδοση.