รักนั้นไม่หวังสิ่งใดขอเพียงบุคคลอันเป็นที่รักมีความสุขก็พอ
เนื้อเรื่องออกแนวเมืองสมมติมีเจ้าหญิงและเจ้าชาย
เจ้าหญิงดาราโสภาวดี คือที่สุดของความละมุน งดงาม และอ่อนโยน รักครั้งหนึ่งเทิดทูนด้วยเหนือกว่าความรักต่อคนที่ชื่อ วรุณ รักครั้งต่อมามีต่อผู้ชายที่ชื่อ การันย์ นักโทษบนหอคอย
วรุณ เป็นตัวละครที่ทำให้เกิดเป็นผลกระทบต่อตัวละครในเรื่องไม่ว่าจะเป็นต่อพันดารา และการันย์ ความรักของตัวละครตัวนี้ที่มีต่อพันดาราเป็นความรักบริสุทธิ์ ไม่ได้รักมีต่อชายหญิง เป็นรักที่มีแต่ความปรารถนาดีปกป้องดูแล
การันย์ ลูกชายของวรุณ เพราะความรู้สึกผิดจึงยอมถูกจองจำจนได้พบกับเจ้าหญิงในวัยเยาว์ที่เติบใหญ่ ไม่รู้เพราะอะไร อาจจะเพราะเป็นผู้เดียวที่รู้สึกถึงความสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักเหมือนกันจึงเข้าใจกันได้ง่าย แม้เจ้าหญิงจะรักพ่อของตนเองมาก่อนก็ตาม ความรักเกิดขึ้นไม่รู้ตัว และรักอย่างเจียมตัวเองว่าตัวเองนั้นไม่คู่ควร ไม่อยากเป็นเงาของใคร
เนื่อเรื่องคือเกมส์การเมืองที่แฝงมากับความแค้น และการให้อภัย รักของพันดารากับการันย์จึงอยู่บนเกมส์การเมืองของผู้เป็นแม่ และพระราชาธิบดีของทางฝ่ายอัมรินทร์ที่มีเล่ห์กลเพื่อแก้ไขและชดเชยอดีตที่ผ่านมา เรื่องไม่ได้มีโทนเครียดมากออกจะหวานละมุน อาจจะมีดราม่าเสียน้ำตานิดหน่อย แต่อ่านได้สนุกค่ะ ทว่าอาจจะเรื่อยๆสำหรับบางคนเพราะเรื่องไม่ได้ชิงเกมส์การเมืองแบบชิงไหวชิงพริบแบบนั้น ใครชอบแนวรักหวานแนะนำเลย