کلام خاموش: دربارۀ ادبیات و تناقض‌هایش

by Jacques Rancière, مهدی امیرخانلو (Transalator)

ژاک رانسیر در کتاب کلام خاموش پرسش از چیستی ادبیات را از نو طرح می‌کند. ظاهرا همگان تصور روشنی از ادبیات دارند، اما بر سر تعریف آن اجماعی وجود ندارد. رانسیر به جای آن‌که تعریفی نو از ادبیات ارائه کند به لحظه‌ی شکل‌گیری این اصطلاح جدید رجوع می‌کند تا آن را در متن یک تغییر ادراکی ژرف جای دهد. به دنبال این تغییر، نظم سلسله‌مراتبی حاکم بر موضوع‌ها و ژانرهای ادبی که بنای بوطیقای کهن را تشکیل می‌داد فرو می‌ریزد و جای خود را به نوعی برابری ریشه‌ای میان موضوع‌ها و از هم گسستن ژانرها می‌دهد که بر اثر آن هر چیزی می‌تواند از ظرفیت ادبی برخوردار باشد و هیچ موضوعی نمی‌تواند فرم یا سبک خاص خود را تحمیل کند. این برابری ریشه‌ای مبنای آشوبناک ادبیات در مقام پدیده‌ای نوظهور و ناکامل است و از ادبیات موجودی دوپاره و متناقض می‌سازد که دائم در پی رسیدن به انسجام و غلبه بر تعارض‌های درونی و بیرونی خود است.
تحلیل پردامنه‌ی رانسیر، که از یک سو تا افلاطون و ارسطو کشیده می‌شود و از سوی دیگر به ایدئالیسم آلمانی و جنبش رمانتیسم می‌رسد، چارچوب نظری جدیدی برای فکرکردن به تاریخ هنر و ادبیات از خلال همین تعارض‌ها و تضادها فراهم می‌کند. در این چارچوب جدید، مسائل ریشه‌داری چون نسبت میان هنر پیشرو و سیاست رهایی‌بخش، هنر برای هنر و هنر در مقام بیان اجتماع، و نسبت میان هنر و زندگی از نو طرح می‌شوند و صورتی تازه پیدا می‌کنند. رانسیر در کلام خاموش موشکافی‌های نظری خود را با تفسیرهای بدیعی از آثار نویسندگانی چون فلوبر، بالزاک، مالارمه و پروست همراه کرده است.

Genres: Philosophy, Theory

296 pages, Paperback

First published January 1, 1998

About the author

Jacques Rancière (born Algiers, 1940) is a French philosopher and Emeritus Professor of Philosophy at the University of Paris (St. Denis) who came to prominence when he co-authored Reading Capital (1968), with the Marxist philosopher Louis Althusser.

Rancière contributed to the influential volume Reading "Capital" (though his contribution is not contained in the partial English translation) before publicly breaking with Althusser over his attitude toward the May 1968 student uprising in Paris.
Since then, Rancière has departed from the path set by his teacher and published a series of works probing the concepts that make up our understanding of political discourse. What is ideology? What is the proletariat? Is there a working class? And how do these masses of workers that thinkers like Althusser referred to continuously enter into a relationship with knowledge? We talk about them but what do we know? An example of this line of thinking is Rancière's book entitled Le philosophe et ses pauvres (The Philosopher and His Poor, 1983), a book about the role of the poor in the intellectual lives of philosophers.

Most recently Rancière has written on the topic of human rights and specifically the role of international human rights organizations in asserting the authority to determine which groups of people — again the problem of masses — justify human rights interventions, and even war.

In 2006, it was reported that Rancière's aesthetic theory had become a point of reference in the visual arts, and Rancière has lectured at such art world events as the Freize Art Fair. Former French presidential candidate Ségolène Royal has cited Rancière as her favourite philosopher.

Reviews

[Eric Steere · Rating 3 out of 5]

Though the references in this book are somewhat beyond me (lots of Francophone literature), his critical theory on aesthetics is useful but difficult to get a hold of. He operative analysis of works of literature are in an immanent analysis of the works themselves rather than through the imposition of his conceptual framework. His analysis allows the works to draw out their own consequences and principles. He also makes a good point on the relationship of aesthetics with the development of democracy in positing "un autre idee l'egalite" at work not only in the law but in the concrete forms of life that arise as ruptures or fissures in history. He also points to a productive contradiction between the spirit of literature and the letter, "the grand obligatory writing of the spirit and the egalitarian indifferent words of hollow letters" which serve as a kind of spirit sublimation.

[Manuel Correa · Rating 4 out of 5]

Me llama la atención que la conclusión del filósofo francés no es, precisamente, una conclusión. Tiene, con todo -y sin el logro de la ficción- un final abierto. Las afirmaciones finales, después de un repaso que examina con detalle el algoritmo literario en las tres partes de su disertación, no son juicios (a la manera hermenéutico-estética) y, en mi humilde opinión, creo que es un acierto en tanto que cualquier conclusión fija es el final de sí misma.

La literatura parece que tiene una respuesta en términos de una ontología de lo literario desde los aspectos de su materialidad, al menos, como lenguaje. Algo que todavía está por saberse.

[Jeremy Allan · Rating 4 out of 5]

This is a difficult but important book about the aesthetic conflicts working in the background of literary "evolution." Certain aspects will be more difficult if you don't have a prior grounding in French modernist literature, but it remains within the realms of accessibility. This can be considered as a continuation of Ranciere's theories presented in Le partage du sensible but specifically as applied to literature. I was particularly interested, as a poet, in his arguments about aspirations of literature to reach the aesthetic conditions of music. Thus the title.

[Gerardo Daniel Jiménez · Rating 4 out of 5]

Un ensayo fantástico sobre la evolución de la imagen de la literatura. Escrito de forma transparente y exacta. No esperaba disfrutarlo tanto.

[Hakan Sipahioğlu · Rating 4 out of 5]

https://okumadansonra.blogspot.com.tr...

[Monokl Kitap · Rating 5 out of 5]

Edebiyat üzerine yazılmış, okunması gereken bir eser.

[Andrés Plascencia · Rating 3 out of 5]

Súper interesante, pero no entendí mucho y las conclusiones se me escaparon un poco :(

[Gaëlle]

C'est un ouvrage critique aussi intéressant que compliqué. j'ai passé de longs moments face à des pages a essayer de dégager le sens des phrases, le sens du concept, à revenir en arrière, puis à avancer. C'est un livre assez hermétique et qui ne s'adresse qu'à des spécialistes.

[Derek Fenner]

Can't dive in to this level of lit-crit at this moment. Will be back soon.