What do you think?
Rate this book
Ο Ματίας και ο διάβολος
Un adolescent s'éprend d'amour fou pour une fille de son âge. On la lui enlève. Il manque mourir de chagrin. Inconsolable, il invoque le Diable pour qu'il lui rende celle qu'il aime. Ainsi commence en 1745 une aventure qui ne s'achèvera qu'au XXe siècle.
Car, à défaut de lui rendre sa bien-aimée, le Diable a fait au jeune Matthias, peintre en herbe, un cadeau redoutable : le don de prêter vie à n'importe laquelle des images qu'il peindra. Au fil du temps, Matthias créera donc des femmes, cherchant dans chacune d'elles l'amour perdu, l'amour tout simple. Mais il ne fera que découvrir la complexité du sentiment qu'il traque de siècle en siècle, car Matthias se recrée lui-même inlassablement, pour poursuivre sa quête.
En compagnie d'un ami fidèle, Matthias voyage dans le monde autant que dans le temps. De Venise, la ville de son premier amour, il gagnera le Paris de Louis XV, dont il est chassé par le Diable pour s'installer à Londres. L'ennui à son tour le chasse aux Amériques où les Peaux-Rouges le capturent, puis l'adoptent et lui donnent une épose qui sera l'un de ses plus parfaits amours. Suivent Rome, Budapest, Saint-Pétersbourg, Berlin, Lhassa, Paris de nouveau, dans les années vingt, où Matthias s'efforce de protéger son amour pour une actrice de cinéma... Mais à chaque fois que Matthias semble trouver la paix, le Diable le rejette dans des aventures échevelées, où le mysticisme le dispute à l'érotisme, et le vertige à la sagesse...
Allègre et sulfureuse, cette histoire d'un homme qui cherche m'amour revêt autant de couleurs et de styles qu'elle traverse de mondes. Au premier regard, c'est un roman picaresque, au second, un conte philosophique et une version subversive de la légende de Faust.
596 pages, Paperback
First published January 1, 1990
5 people are currently reading
86 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
December 17, 2025
Αυτό δεν το περίμενα!
"Ο Ματθαίος και ο Διάβολος" του Gerald Messadie είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα, με μυστηριώδη και φιλοσοφική ατμόσφαιρα, που πραγματικά αξίζει τις 700 σελίδες του!
Ο Ματθαίος είναι ένας ταλαντούχος ζωγράφος, που συνάπτει συμφωνία με τον Διάβολο, αφού έχασε την πρώτη του μεγάλη αγάπη. Έτσι αποκτά την ικανότητα να ζωντανεύει τα πρόσωπα που ζωγραφίζει.
Ο Messadie καταφέρνει με μεγάλη επιτυχία να περιγράψει την Ευρώπη του 18ου, την ερωτική Γαλλία, την Γερμανία του αποκρυφισμού και την μαγική Βενετία. Προσπαθεί να αγγίξει φιλοσοφικά ζητήματα, όπως αν υπάρχει μοίρα, την παντοδυναμία του έρωτα και την προτεσταντική ηθική. Καταφέρνει να ενώσει με λυρισμό τις σύντομες ιστορίες με την κύρια πλοκή, δίνοντας στον αναγνώστη μια ιδέα της μεταγενέστερης εποχής του Ματθαίου και της τύχης των έργων του.
Φαίνονται από τις πρώτες σελίδες οι επιρροές από το "Φάουστ" του Γκαίτε και το "Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι" του Ουάιλντ. Πιστεύω ότι θα κερδίσει τους λάτρεις του κλασσικού ρεπερτορίου, αλλά και όσους αγαπούν πιο σύγχρονες φαντασμαγορικές δημιουργίες.
Βάλε ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, λοιπόν, και διάβασε αυτό το βιβλίο!
"Ο Ματθαίος και ο Διάβολος" του Gerald Messadie είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα, με μυστηριώδη και φιλοσοφική ατμόσφαιρα, που πραγματικά αξίζει τις 700 σελίδες του!
Ο Ματθαίος είναι ένας ταλαντούχος ζωγράφος, που συνάπτει συμφωνία με τον Διάβολο, αφού έχασε την πρώτη του μεγάλη αγάπη. Έτσι αποκτά την ικανότητα να ζωντανεύει τα πρόσωπα που ζωγραφίζει.
Ο Messadie καταφέρνει με μεγάλη επιτυχία να περιγράψει την Ευρώπη του 18ου, την ερωτική Γαλλία, την Γερμανία του αποκρυφισμού και την μαγική Βενετία. Προσπαθεί να αγγίξει φιλοσοφικά ζητήματα, όπως αν υπάρχει μοίρα, την παντοδυναμία του έρωτα και την προτεσταντική ηθική. Καταφέρνει να ενώσει με λυρισμό τις σύντομες ιστορίες με την κύρια πλοκή, δίνοντας στον αναγνώστη μια ιδέα της μεταγενέστερης εποχής του Ματθαίου και της τύχης των έργων του.
Φαίνονται από τις πρώτες σελίδες οι επιρροές από το "Φάουστ" του Γκαίτε και το "Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι" του Ουάιλντ. Πιστεύω ότι θα κερδίσει τους λάτρεις του κλασσικού ρεπερτορίου, αλλά και όσους αγαπούν πιο σύγχρονες φαντασμαγορικές δημιουργίες.
Βάλε ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, λοιπόν, και διάβασε αυτό το βιβλίο!
November 10, 2022
Στην αρχή είχα κατενθουσιαστεί με το συγκεκριμένο βιβλίο. Η αρχή είναι εντυπωσιακή!!! Λέω "Εδώ είμαστε, σίγουρο ⭐️πενταράκι⭐️!!!". Ο Ματίας λοιπόν (κι ας τον έκανε Ματθαίο η μεταφράστρια για κάποιον περίεργο λόγο), είναι ζωγράφος και κάνει συμφωνία με το διάβολο, οπότε αποκτά τη δύναμη να φέρνει τα έργα του στη ζωή... και να τους αφαιρεί τη ζωή, άμα το θελήσει. Τρελαίνομαι για Φαουστ, αγαπημένο theme στα βιβλία, είχα ακούσει τα καλύτερα για το συγκεκριμένο, οπότε είχα υψηλές προσδοκίες, όπως είναι φυσικό!!!
Και ενώ ξεκινάει υπέροχα, η γραφή ρέει σαν νεράκι, εξηγεί τα πάντα χωρίς να γίνεται υπερβολικός, όλα έχουν μια λογική συνέχεια... Χαίρεσαι να το διαβάζεις, βρε παιδί μου, καταλαβαίνεις ότι είναι πραγματικά καλογραμμένο!!! Προς το τέλος όμως, δεν ξέρω αν βαρέθηκε ο ίδιος ο συγγραφέας το βιβλίο του και δεν ήξερε προς ποια κατεύθυνση να κινηθεί, πάντως τις τελευταίες 250 σελίδες τις διάβασα με το ζόρι, είχαν γίνει σκέτο μαρτύριο. Δεν καταλαβαίνεις πλέον από συνοχή, δεν υπάρχει πλέον νοηματική συνέχεια, πηδάει από τη μια σκηνή στην άλλη χωρίς να υπάρχει κανένα ομαλό πέρασμα, μεταφερόμαστε από το ένα μέρος στο άλλο χωρίς να το εξηγεί ιδιαίτερα, πολλά time jumps, πλέον δεν καταλαβαίνεις τα κίνητρα των πρωταγωνιστών ή γιατί συμβαίνει το τάδε γεγονός και τι επίδραση έχει στην ιστορία, τίποτα... Πως γίνεται να διαφέρει τόσο πολύ το ένα μέρος του βιβλίου από το άλλο, δεν το καταλαβαίνω.
Από κάποιο σημείο και μετά άρχισε να γίνεται ακόμα πιο γελοίο. Εμφανίζονται ένα σωρό άσχετοι χαρακτήρες, χωρίς να έχουν κάποιον συγκεκριμένο λόγο ύπαρξης, δε συμβάλλουν κάπως στην υπόθεση, απλά γεμίζουν σελίδες. Με είχε κουράσει τόσο που πλέον ήμουν σε φάση ''Ποιος είναι αυτός? Τον ξέρουμε? Μας νοιάζει να τον μάθουμε?'' Και δεν μπορείς να κάνεις και search ρε γμτ, να δεις αν έχεις ξανασυναντήσει αυτό το όνομα. 😅 (Τα έντυπα βιβλία είναι καλύτερα από τα ebooks σου λέει μετά! 🙄) Anyway... Σε κάποια φάση εμφανίζεται κι ένας νάνος από το πουθενά που παίζει ξύλο... guest εμφάνιση ο Freud κι ο Ρασπούτιν... 😵 διάφορες άλλες προσωπικότητες που δε με ένοιαζε να συγκρατήσω. Αναφέρει και κάποια ιστορικά στοιχεία/γεγονότα, εντελώς επιφανειακά όμως, που δε νιώθεις καμία απολύτως σύνδεση με την πραγματικότητα. Όσο για τους γυναικείους χαρακτήρες, τι να πω χωρίς να νευριάσω!!! Υστερικές και χαζές επί το πλείστον, κακογραμμένες, και εντελώς αναλώσιμες. Πεθαίνει ένας από τους γυναικείους χαρακτήρες? ''No biggie, θα ζωγραφίσω μια καινούρια γκόμενα. Ε, και μετά θα τη σκοτώσω όταν βαρεθώ.'' 😂 Από κάποιο σημείο και μετά είχα χάσει πλέον τον λογαριασμό με τις γκόμενες του Ματθαίου. Και τους γκόμενους! Γιατί το βιβλίο περιέχει και πάρα μα πάρα πολλές σκηνές gay buttsex. Ευτυχώς οι περιγραφές ήταν καλαίσθητες, not too graphic, γιατί αν ήταν έτσι θα το είχα παρατήσει εντελώς. Και δεν είναι θέμα πουριτανισμού, απλά δεν είναι αυτό που με ενδιαφέρει σε ένα βιβλίο. Θέλω να έχει υπόθεση, όχι τσόντα!
Πάμε παρακάτω! Ο Διάβολος... Τι τον έχει βάλει στον τίτλο?! Ούτε καν δευτερεύοντα χαρακτήρα δεν μπορείς να τον πεις. Εμφανίζεται μια στις τόσες, όποτε το θυμηθεί... αλλά δε μπορώ να πω πως παίζει μεγάλο ρόλο στην ιστορία ή ότι κάνει κανένα τρελό revelation για την ανθρώπινη φύση, θεούς/δαίμονες ή τη μάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό κτλ... Οκ, κανονικά δε θα είχα πρόβλημα αν δεν είχε εμφανιστεί και καθόλου, θα μπορούσα να ζήσω με αυτό, αρκεί να είχε χειριστεί το υπόλοιπο κομμάτι σωστά. Τι εννοώ? Περίμενα ότι θα έχει περισσότερα στοιχεία από Faustian legend, ανθρώπινα πάθη, ηθικά διλήμματα, να θυσιάζεις κομμάτι του εαυτού σου για να αποκτήσεις δύναμη/γνώση ή οτιδήποτε αναζητά κανείς τέλος πάντων. Πως ήταν το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι, που είναι φουλ φιλοσοφικό κείμενο? Το ζεις, σε προβληματίζει, συμπάσχεις, το διαβάζεις και λες ''Τι έγραψε ό ανθρωπος?!'', ειλικρινά δεν ξέρεις ποιο quote να πρωτοσημειώσεις, τόσο αριστουργηματικό!!! Ε το συγκεκριμένο βιβλίο, καμία σχέση!!! Κυρίως ανούσιες αμπελοφιλοσοφίες που δεν οδηγούν πουθενά! Προς το τέλος άρχισα να αναρωτιέμαι αν έχει καν κάποια υπόθεση το βιβλίο ή αν είναι μόνο ''σεξ, φαί, 💩 και νάνοι'' (γιατί πέρα από τις πάμπολλες σκηνές σεξ που ανέφερα ήδη, είχαμε και υπεραναλυτικές περιγραφές από τραπεζώματα και όλα τα pretentious φαγητά και ποτά των πλουσίων. Κουράζει!!!).
Όσο για το τέλος... Anticlimactic as hell!!! Όταν έχεις σπαταλήσει τόσες και τόσες σελίδες για να περιγράφεις άσχετες λεπτομέρειες, δε γίνεται να μου κλείνεις την ιστορία μέσα σε 2 κατακαημένες σελιδούλες, ρε άνθρωπε!!!
Α, ένα σχόλιο για τη μετάφραση, που μου κάνει αρνητική εντύπωση. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος λόγος γι'αυτό, πάντως υπάρχουν μερικές σκόρπιες φράσεις στα αγγλικά εδώ κι εκεί. Τις μισές τις μεταφράζει, τις μισές όχι. Γιατί?! 🤨 Μην παίζετε με τους ψυχαναγκασμούς μας. Ή τα μεταφράζεις όλα ή τίποτα!
Σίγουρα ξεχνάω να αναφέρω κάτι, αλλά τέλος πάντων... Αρκετά έγραψα. Περίμενα ότι θα το λατρέψω, αλλά τελικά με εκνεύρισε, και από τα 5 αστεράκια, φτάσαμε στα 2. Το περίμενα πιο dark, πολύ πιο βαθύ και ουσιώδες, πιο... κάτι! Πραγματικά κρίμα!
Και ενώ ξεκινάει υπέροχα, η γραφή ρέει σαν νεράκι, εξηγεί τα πάντα χωρίς να γίνεται υπερβολικός, όλα έχουν μια λογική συνέχεια... Χαίρεσαι να το διαβάζεις, βρε παιδί μου, καταλαβαίνεις ότι είναι πραγματικά καλογραμμένο!!! Προς το τέλος όμως, δεν ξέρω αν βαρέθηκε ο ίδιος ο συγγραφέας το βιβλίο του και δεν ήξερε προς ποια κατεύθυνση να κινηθεί, πάντως τις τελευταίες 250 σελίδες τις διάβασα με το ζόρι, είχαν γίνει σκέτο μαρτύριο. Δεν καταλαβαίνεις πλέον από συνοχή, δεν υπάρχει πλέον νοηματική συνέχεια, πηδάει από τη μια σκηνή στην άλλη χωρίς να υπάρχει κανένα ομαλό πέρασμα, μεταφερόμαστε από το ένα μέρος στο άλλο χωρίς να το εξηγεί ιδιαίτερα, πολλά time jumps, πλέον δεν καταλαβαίνεις τα κίνητρα των πρωταγωνιστών ή γιατί συμβαίνει το τάδε γεγονός και τι επίδραση έχει στην ιστορία, τίποτα... Πως γίνεται να διαφέρει τόσο πολύ το ένα μέρος του βιβλίου από το άλλο, δεν το καταλαβαίνω.
Από κάποιο σημείο και μετά άρχισε να γίνεται ακόμα πιο γελοίο. Εμφανίζονται ένα σωρό άσχετοι χαρακτήρες, χωρίς να έχουν κάποιον συγκεκριμένο λόγο ύπαρξης, δε συμβάλλουν κάπως στην υπόθεση, απλά γεμίζουν σελίδες. Με είχε κουράσει τόσο που πλέον ήμουν σε φάση ''Ποιος είναι αυτός? Τον ξέρουμε? Μας νοιάζει να τον μάθουμε?'' Και δεν μπορείς να κάνεις και search ρε γμτ, να δεις αν έχεις ξανασυναντήσει αυτό το όνομα. 😅 (Τα έντυπα βιβλία είναι καλύτερα από τα ebooks σου λέει μετά! 🙄) Anyway... Σε κάποια φάση εμφανίζεται κι ένας νάνος από το πουθενά που παίζει ξύλο... guest εμφάνιση ο Freud κι ο Ρασπούτιν... 😵 διάφορες άλλες προσωπικότητες που δε με ένοιαζε να συγκρατήσω. Αναφέρει και κάποια ιστορικά στοιχεία/γεγονότα, εντελώς επιφανειακά όμως, που δε νιώθεις καμία απολύτως σύνδεση με την πραγματικότητα. Όσο για τους γυναικείους χαρακτήρες, τι να πω χωρίς να νευριάσω!!! Υστερικές και χαζές επί το πλείστον, κακογραμμένες, και εντελώς αναλώσιμες. Πεθαίνει ένας από τους γυναικείους χαρακτήρες? ''No biggie, θα ζωγραφίσω μια καινούρια γκόμενα. Ε, και μετά θα τη σκοτώσω όταν βαρεθώ.'' 😂 Από κάποιο σημείο και μετά είχα χάσει πλέον τον λογαριασμό με τις γκόμενες του Ματθαίου. Και τους γκόμενους! Γιατί το βιβλίο περιέχει και πάρα μα πάρα πολλές σκηνές gay buttsex. Ευτυχώς οι περιγραφές ήταν καλαίσθητες, not too graphic, γιατί αν ήταν έτσι θα το είχα παρατήσει εντελώς. Και δεν είναι θέμα πουριτανισμού, απλά δεν είναι αυτό που με ενδιαφέρει σε ένα βιβλίο. Θέλω να έχει υπόθεση, όχι τσόντα!
Πάμε παρακάτω! Ο Διάβολος... Τι τον έχει βάλει στον τίτλο?! Ούτε καν δευτερεύοντα χαρακτήρα δεν μπορείς να τον πεις. Εμφανίζεται μια στις τόσες, όποτε το θυμηθεί... αλλά δε μπορώ να πω πως παίζει μεγάλο ρόλο στην ιστορία ή ότι κάνει κανένα τρελό revelation για την ανθρώπινη φύση, θεούς/δαίμονες ή τη μάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό κτλ... Οκ, κανονικά δε θα είχα πρόβλημα αν δεν είχε εμφανιστεί και καθόλου, θα μπορούσα να ζήσω με αυτό, αρκεί να είχε χειριστεί το υπόλοιπο κομμάτι σωστά. Τι εννοώ? Περίμενα ότι θα έχει περισσότερα στοιχεία από Faustian legend, ανθρώπινα πάθη, ηθικά διλήμματα, να θυσιάζεις κομμάτι του εαυτού σου για να αποκτήσεις δύναμη/γνώση ή οτιδήποτε αναζητά κανείς τέλος πάντων. Πως ήταν το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι, που είναι φουλ φιλοσοφικό κείμενο? Το ζεις, σε προβληματίζει, συμπάσχεις, το διαβάζεις και λες ''Τι έγραψε ό ανθρωπος?!'', ειλικρινά δεν ξέρεις ποιο quote να πρωτοσημειώσεις, τόσο αριστουργηματικό!!! Ε το συγκεκριμένο βιβλίο, καμία σχέση!!! Κυρίως ανούσιες αμπελοφιλοσοφίες που δεν οδηγούν πουθενά! Προς το τέλος άρχισα να αναρωτιέμαι αν έχει καν κάποια υπόθεση το βιβλίο ή αν είναι μόνο ''σεξ, φαί, 💩 και νάνοι'' (γιατί πέρα από τις πάμπολλες σκηνές σεξ που ανέφερα ήδη, είχαμε και υπεραναλυτικές περιγραφές από τραπεζώματα και όλα τα pretentious φαγητά και ποτά των πλουσίων. Κουράζει!!!).
Όσο για το τέλος... Anticlimactic as hell!!! Όταν έχεις σπαταλήσει τόσες και τόσες σελίδες για να περιγράφεις άσχετες λεπτομέρειες, δε γίνεται να μου κλείνεις την ιστορία μέσα σε 2 κατακαημένες σελιδούλες, ρε άνθρωπε!!!
Α, ένα σχόλιο για τη μετάφραση, που μου κάνει αρνητική εντύπωση. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος λόγος γι'αυτό, πάντως υπάρχουν μερικές σκόρπιες φράσεις στα αγγλικά εδώ κι εκεί. Τις μισές τις μεταφράζει, τις μισές όχι. Γιατί?! 🤨 Μην παίζετε με τους ψυχαναγκασμούς μας. Ή τα μεταφράζεις όλα ή τίποτα!
Σίγουρα ξεχνάω να αναφέρω κάτι, αλλά τέλος πάντων... Αρκετά έγραψα. Περίμενα ότι θα το λατρέψω, αλλά τελικά με εκνεύρισε, και από τα 5 αστεράκια, φτάσαμε στα 2. Το περίμενα πιο dark, πολύ πιο βαθύ και ουσιώδες, πιο... κάτι! Πραγματικά κρίμα!
February 2, 2013
Με μία μόνο λέξη: Εξαιρετικό.
November 5, 2023
Just don't.
January 8, 2019
Το λατρεψα αυτό το βιβλίο. Το αγορασα τυχαία λογο του εξώφυλλου. Για όποιον έχει διαβάσει το πορτραιτο του Ντοριαν Γκρέι η Φάουστ είναι η γνωστή Ιστορία πουλησα την ψυχή μου στο Διαβολο μόνο που εδω δεν είναι ο κλασσικος Διάβολος, πολύ ενδιαφέρον προσέγγιση. Αλλά και ο λόγος που ο Ματίας πουλα την ψυχη του δεν είναι τα κλασσικά λεφτά και επιτυχία αλλά ο ερωτας. Το τελικό συμπέρασμα για μένα ηταν εξαιρετικό. Αυτό που είναι πρωτογνωρο και μαγικό δεν μπορείς να το ξαναζεισεις όσο και να προσπαθεις. Το συνιστω σε οσους δεν φοβούνται τα τεραστεια βιβλία.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 26, 2016
I quite honestly hated this book. To this day, I haven't even finished it and I don't think I ever will.
May 14, 2021
Κείμενο στο Smassing Culture
Φόρος τιμής στο έργο του Goethe και του Wilde
Ο “Ματθαίος και ο διάβολος” του Gerard Messadie είναι μία από τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες των εκδόσεων “Ελληνικά γράμματα”. Πρόκειται για μια ιστορία μυστηρίου, αποκρυφισμού, έρωτα και μαγείας. Αφετηρία της είναι η ύπαρξη ενός μυστηριώδους πορτραίτου μιας γυναίκας, απόκοσμης και σκοτεινής σαν την πρωτόπλαστη Λίλιθ, που προκαλεί τη δυστυχία και τον αφανισμό, όποιου βρεθεί στην κατοχή του. Η ιστορία του πίνακα γίνεται το μέσο, μέσω του οποίου ο αναγνώστης παρακολουθεί την πορεία του Ματθαίου, νεαρού ζωγράφου, που μην αντέχοντας την απώλεια ��ης αγαπημένης του, συνάπτει συμφωνία με τον διάβολο και αποκτά την ικανότητα να δίνει ζωή σε ότι ζωγραφίζει.
Από την περίληψη και μόνο του βιβλίου προκύπτει ότι πρόκειται για μια ιστορία για τον έρωτα. Πράγματι, ο Messadie χρησιμοποιεί όλο το μεγαλείο και την επική ορμή του συναισθήματος αυτού για να δώσει στη διήγηση του δυναμική. Ταυτόχρονα, ωστόσο, καταφέρνει να περιγράψει μια ολόκληρη εποχή, αυτή του 18ου αιώνα, παρέχοντας πληροφορίες τόσο σκηνογραφικές -χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι αναφορές του και η γνώση του πάνω στη μόδα της εποχής -όσο και λαογραφικές, αφού μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με μια πληθώρα δοξασιών της εποχής όσον αφορά τα δύο φύλα, τον έρωτα, τη μαγεία και το μυστικισμό.
Παράλληλα, ο Messadie, μέσα από αυτό το ογκώδες, πολυσέλιδο μυθιστόρημα καταφέρνει να ξεδιπλώσει και το λογοτεχνικό του ταλέντο, αφού ο λυρισμός της πένας του συνδυάζεται με τον έξυπνο τρόπο με τον οποίο συνδέει τις σύντομες ιστορίες, τις οποίες παραθέτει μέσα στην κύρια πλοκή. Την ίδια στιγμή, δεν παραλείπει να χρησιμοποιήσει κλασσικά μοτίβα, που επαναλαμβάνονται από την αρχή της ανθρώπινης καλλιτεχνικής δημιουργίας, όπως είναι το αρχέτυπο της αριστοκρατικής καταγωγής του ήρωα, ενώ ταυτόχρονα καταφέρνει να κεντρίσει το ενδιαφέρον, προσεγγίζοντας το πολιτιστικό συλλογικό ασυνείδητο μέσα από τις αναφορές του σε έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, όπως έιναι ο “Φάουστ” του Γκαίτε ή το “Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέη” του Ουάιλτ, καθώς και τις φιλοσοφικές προεκτάσεις που αυτές συνεπάγονται.
Πράγματι, ο φιλοσοφικός χαρακτήρας του βιβλίου, ξέχωρα από τον καθαρά εικαστικό, που καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του, είναι έκδηλος από την πρώτη κιόλας σελίδα, αφού ο συγγραφέας μέσα από την ιστορία του Ματθαίου, ο οποίος εμφανίζεται σαν ένας άλλος νεαρός Φάουστ, προσπαθεί να αγγίξει ζητήματα όπως το αιώνιο του έρωτα, η σχέση του ανθρώπου με τον δημιουργό του, αλλά και τις δυνάμεις και τα κίνητρα που καθοδηγούν την ανθρώπινη ζωή. Θέματα όπως το αν υπάρχει η μοίρα, η παντοδυναμία του έρωτα, η ορμητήρια φύση της νιότης και η κυριαρχία της προτεσταντικής ηθικής μόλις έναν αιώνα μετά τις διδαχές του Λούθηρου στον ευρωπαϊκό χώρο, όλα κάνουν την εμφάνιση τους με διακριτικότητα μέσα από την πορεία της πλοκής, μαρτυρώντας το ταλέντο, αλλά και την έρευνα που έχει κάνει ο συγγραφέας, προκειμένου να καταλήξει στο εν λόγω καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.
Με τον ίδιο τρόπο, άλλωστε, ο Messadie αγγίζει και κοινωνικά ζητήματα, αφού από τις πρώτες κιόλας σελίδας σκιαγραφεί τα χαρακτηριστικά της άρχουσας τάξης της εποχής και το πλέγμα των σχέσεων εξουσίας, που οδηγούν λίγα χρόνια αργότερα στην αγανάκτηση του λαού και την επερχόμενη Γαλλική επανάσταση, που εξοστρακίζει από το πολιτικό σκηνικό την παλιακή, εκφυλισμένη αριστοκρατία. Τέλος, μέσα στα πλαίσια της ίδιας κριτικής διάθεσης, ο συγγραφέας προσεγγίζει θέματα -ταμπού όπως είναι ο βιασμός, κατά της γυναίκας, αλλά και μεταξύ ανδρών, αφήνοντας γι’ ακόμα μια φορά να υπονοηθεί ο εξουσιαστικός και όχι σεξουαλικός χαρακτήρας του, κάτι που κάνει το λόγο του ιδιαίτερα σύγχρονο.
Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι “Ο Ματθαίος και ο διάβολος” είναι ένα βιβλίο φαντασίας, με ιδιαίτερα μυστηριώδη και φιλοσοφική ατμόσφαιρα, που θα αρέσει τόσο στους λάτρεις του κλασσικού ρεπερτορίου, όσο και στους πιο σύγχρονους φανταζάδες. “For Love will still be lord of all” .
Φόρος τιμής στο έργο του Goethe και του Wilde
Ο “Ματθαίος και ο διάβολος” του Gerard Messadie είναι μία από τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες των εκδόσεων “Ελληνικά γράμματα”. Πρόκειται για μια ιστορία μυστηρίου, αποκρυφισμού, έρωτα και μαγείας. Αφετηρία της είναι η ύπαρξη ενός μυστηριώδους πορτραίτου μιας γυναίκας, απόκοσμης και σκοτεινής σαν την πρωτόπλαστη Λίλιθ, που προκαλεί τη δυστυχία και τον αφανισμό, όποιου βρεθεί στην κατοχή του. Η ιστορία του πίνακα γίνεται το μέσο, μέσω του οποίου ο αναγνώστης παρακολουθεί την πορεία του Ματθαίου, νεαρού ζωγράφου, που μην αντέχοντας την απώλεια ��ης αγαπημένης του, συνάπτει συμφωνία με τον διάβολο και αποκτά την ικανότητα να δίνει ζωή σε ότι ζωγραφίζει.
Από την περίληψη και μόνο του βιβλίου προκύπτει ότι πρόκειται για μια ιστορία για τον έρωτα. Πράγματι, ο Messadie χρησιμοποιεί όλο το μεγαλείο και την επική ορμή του συναισθήματος αυτού για να δώσει στη διήγηση του δυναμική. Ταυτόχρονα, ωστόσο, καταφέρνει να περιγράψει μια ολόκληρη εποχή, αυτή του 18ου αιώνα, παρέχοντας πληροφορίες τόσο σκηνογραφικές -χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι αναφορές του και η γνώση του πάνω στη μόδα της εποχής -όσο και λαογραφικές, αφού μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με μια πληθώρα δοξασιών της εποχής όσον αφορά τα δύο φύλα, τον έρωτα, τη μαγεία και το μυστικισμό.
Παράλληλα, ο Messadie, μέσα από αυτό το ογκώδες, πολυσέλιδο μυθιστόρημα καταφέρνει να ξεδιπλώσει και το λογοτεχνικό του ταλέντο, αφού ο λυρισμός της πένας του συνδυάζεται με τον έξυπνο τρόπο με τον οποίο συνδέει τις σύντομες ιστορίες, τις οποίες παραθέτει μέσα στην κύρια πλοκή. Την ίδια στιγμή, δεν παραλείπει να χρησιμοποιήσει κλασσικά μοτίβα, που επαναλαμβάνονται από την αρχή της ανθρώπινης καλλιτεχνικής δημιουργίας, όπως είναι το αρχέτυπο της αριστοκρατικής καταγωγής του ήρωα, ενώ ταυτόχρονα καταφέρνει να κεντρίσει το ενδιαφέρον, προσεγγίζοντας το πολιτιστικό συλλογικό ασυνείδητο μέσα από τις αναφορές του σε έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, όπως έιναι ο “Φάουστ” του Γκαίτε ή το “Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέη” του Ουάιλτ, καθώς και τις φιλοσοφικές προεκτάσεις που αυτές συνεπάγονται.
Πράγματι, ο φιλοσοφικός χαρακτήρας του βιβλίου, ξέχωρα από τον καθαρά εικαστικό, που καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του, είναι έκδηλος από την πρώτη κιόλας σελίδα, αφού ο συγγραφέας μέσα από την ιστορία του Ματθαίου, ο οποίος εμφανίζεται σαν ένας άλλος νεαρός Φάουστ, προσπαθεί να αγγίξει ζητήματα όπως το αιώνιο του έρωτα, η σχέση του ανθρώπου με τον δημιουργό του, αλλά και τις δυνάμεις και τα κίνητρα που καθοδηγούν την ανθρώπινη ζωή. Θέματα όπως το αν υπάρχει η μοίρα, η παντοδυναμία του έρωτα, η ορμητήρια φύση της νιότης και η κυριαρχία της προτεσταντικής ηθικής μόλις έναν αιώνα μετά τις διδαχές του Λούθηρου στον ευρωπαϊκό χώρο, όλα κάνουν την εμφάνιση τους με διακριτικότητα μέσα από την πορεία της πλοκής, μαρτυρώντας το ταλέντο, αλλά και την έρευνα που έχει κάνει ο συγγραφέας, προκειμένου να καταλήξει στο εν λόγω καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.
Με τον ίδιο τρόπο, άλλωστε, ο Messadie αγγίζει και κοινωνικά ζητήματα, αφού από τις πρώτες κιόλας σελίδας σκιαγραφεί τα χαρακτηριστικά της άρχουσας τάξης της εποχής και το πλέγμα των σχέσεων εξουσίας, που οδηγούν λίγα χρόνια αργότερα στην αγανάκτηση του λαού και την επερχόμενη Γαλλική επανάσταση, που εξοστρακίζει από το πολιτικό σκηνικό την παλιακή, εκφυλισμένη αριστοκρατία. Τέλος, μέσα στα πλαίσια της ίδιας κριτικής διάθεσης, ο συγγραφέας προσεγγίζει θέματα -ταμπού όπως είναι ο βιασμός, κατά της γυναίκας, αλλά και μεταξύ ανδρών, αφήνοντας γι’ ακόμα μια φορά να υπονοηθεί ο εξουσιαστικός και όχι σεξουαλικός χαρακτήρας του, κάτι που κάνει το λόγο του ιδιαίτερα σύγχρονο.
Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι “Ο Ματθαίος και ο διάβολος” είναι ένα βιβλίο φαντασίας, με ιδιαίτερα μυστηριώδη και φιλοσοφική ατμόσφαιρα, που θα αρέσει τόσο στους λάτρεις του κλασσικού ρεπερτορίου, όσο και στους πιο σύγχρονους φανταζάδες. “For Love will still be lord of all” .
December 16, 2018
Εξαιρετική πλοκή που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον σου μέχρι το τέλος!
Displaying 1 - 8 of 8 reviews