Γκας ο γκάνγκστερ

by Αντώνης Σουρούνης, Antonis Sourounis

Με λένε Γκάς. Κώστα με βάφτισαν, όμως τριάντα τόσα χρόνια δεν το έχω ακούσει αυτό το όνομα, όλοι Γκάς με φωνάζουν. Μου το κόλλησαν ένα βράδυ που έπαιζαν σινεμά στην πλατεία και βλέπαμε ένα αστυνομικό έργο. Γκάς ο γκάνγκστερ, έτσι λέγανε όλοι το παλληκαράκι και παρόλο που δεν είχε σκοτώσει κανέναν, εκείνοι τον σκότωσαν. Γκάς ο γκάνγκστερ, έτσι είπανε και μένα, γιατί όλοι περίμεναν πως κάποτε θα σκοτώσω ή θα με σκοτώσουν. Και με έδιωξαν από το χωριό. Με έστειλαν στη Γερμανία στον πατέρα μου, που ούτε τον ήξερα ούτε με ήξερε.

396 pages, Paperback

First published January 1, 2000

About the author

English: Antonis Sourounis

Το 1960, με την ολοκλήρωση των γυμνασιακών του σπουδών, εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου είχαν ήδη μεταναστεύσει συγγενείς του. Σπούδασε κοινωνιολογία και πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια της Κολωνίας, του Σααρμπρύκεν και του Ίνσμπρουκ στην Αυστρία. Στη συνέχεια εργάστηκε σε ποικίλα επαγγέλματα: από τραπεζικός υπάλληλος μέχρι ναυτικός και από ξενοδοχειακός υπάλληλος μέχρι επαγγελματίας παίκτης ρουλέτας.

Reviews

[Makis Dionis · Rating 5 out of 5]

Έξοχη βιωματική γραφή, για δύσκολες συνθήκες στεριάς/θάλασσας. Συνθήκες που σε φέρνουν απέναντι στον εαυτό σου, σε αναγκάζουν να τον κοιτάξεις στα μάτια κ να αναμετρηθείς μαζί του για το κατά πόσο τα κατάφερες, ή η Ζωή σε νίκησε.

[Eva Sinner · Rating 5 out of 5]

Το βιβλιο αυτο ήταν το αγαπημένο ενός μέλους του book club μας και χαίρομαι παρά πολύ που μου το πρότεινε! Αν και το ξεκίνησα επιφυλακτικά, πιστεύοντας ότι ίσως είναι ένα βιβλιο που δε θα με κρατήσει λόγω υπόθεσης, ερωτεύτηκα τη γραφή του! Βαθιά ανθρώπινη, καθόλου ψεύτικη, άμεση, με χιούμορ, με συναίσθημα. Κάποιοι σύγκριναν τον Σουρουνη με τον Κερουακ απ'οτι διαβάζω. Ακολουθείς τη ζωή του πρωταγωνιστή με μεγάλο ενδιαφέρον, δεν του τυχαίνουν και λίγα εξάλλου. Όλα ομως αληθοφανή. Καμία υπερβολή. Θα ήθελα να διαβάσω κι άλλο βιβλιο του Σουρουνη, αν έγραφε με τον ίδιο τρόπο γενικώς.

[ΠανωςΚ · Rating 3 out of 5]

Δύο άλλα βιβλία του (Χορός των Ρόδων και Πάσχα στο Χωριό), που διάβασα παλιότερα, μού είχαν αρέσει πολύ περισσότερο. Κι αυτό, αρχικά, μ' ενθουσίασε. Το στεριανό κομμάτι της ιστορίας μού άρεσε πάρα πολύ. Το θαλασσινό λιγότερο (βέβαια ο ήρωας/συγγραφέας ξεκαθαρίζει ότι τίποτε δεν έχει αγαπήσει όσο τη θάλασσα, άρα επόμενο είναι να δώσει τόσο βάρος στο θαλασσινό κομμάτι του βιβλίου). Μού φάνηκε ότι τράβηξε πολύ σε μάκρος η περιπέτεια στη θάλασσα, δίνοντας ελάχιστο χώρο και χρόνο για το φινάλε, που φιλοδοξούσε να (με) συγκλονίσει αλλά (δυστυχώς) δεν τα πολυκατάφερε, ίσως γιατί προηγουμένως -και για αρκετές σελίδες- είχα ψιλοβαρεθεί.

[Mengrelaos · Rating 5 out of 5]

Αρχίζει και συνεχίζει αρκετά σα μια απλή ιστορία. Τίποτε ιδιαίτερο, σαν ο Μπουκοφσκι να γράφει στα Ελληνικά. Προσωπικά, με τραβούσαν οι αφηγήσεις στη Γερμανία παραπάνω από αυτές με τα καράβια...Και κάποια στιγμή γίνεται η συνάντηση (δεν λέω παραπάνω για να μη αφαιρέσω τη χαρά(ίσως έκπληξη) απο τον αναγνώστη. Και αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης το βάθος της ιστορίας, το πόσο τυχαία δεν ήταν τα διάφορα στοιχεία που είχαν παρατεθεί μέχρι τότε.

Απόλυτη ανάγκη να το διαβάσει κανείς μέχρι το τέλος...

[Pinko Palest · Rating 2 out of 5]

το όποιο ενδιαφέρον έχει το βιβλίο εξαντλείται στα επεισόδια που παρουσιάζουν τον πρωταγωνιστή να δουλεύει (σε καράβια, σε λέσχες, σε ξενοδοχεία). Τα μέρη αυτά είναι σχετικά καλογραμμένα και έχουν ενδιαφέρον. Αυτό που δεν έχει κανένα ενδιαφέρον είναι οι ερωτικές-πορνογραφικές καταστάσεις που περιγράφει ο συγγραφέας (εκτός των άλλων, είναι και ακραία σεξιστικές, απ' την πρώτη μέχρι την τελευταία)

[Panagiotis Myriounis · Rating 4 out of 5]

Το πρώτο σκέλος του βιβλίου, πριν φύγει ο ήρωας για τα καράβια ήταν αστείο και ευχάριστο.Το σημείο που άλλαξε η ζωή του Γκας ήταν η συνάντηση με τον πατέρα του, εκεί άλλαξε και το βιβλίο, έγινε πιο βαρύ και σκοτεινό. Λίγο κουραστική η περιγραφή στην θάλασσα, με πολλούς ναυτικούς όρους. Στο τέλος σου αφήνει μια γλυκόπικρη αίσθηση.
Πάντως μου άρεσε πολύ!

[Kostapappas · Rating 4 out of 5]

λιγο κουραστικό απο την μέση (υπερβολική θάλασσα και ναυτικές ιστορίες).

αλλα ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΗ αφήγηση.

[Nat]

This is my ex's fav book, which he gave me to read and I still have, never got to return it to him...

[DTheoni · Rating 3 out of 5]

Ήταν σίγουρα ένα βιβλίο που θα θυμάμαι, με πολύ συναίσθημα κ ιδιαίτερη οπτική του συγγραφέα/ πρωταγωνιστή. Η αρχή ήταν χαλαρή κ αστεία ενώ το τέλος είχε την κλιμακωση ενός δράματος που δεν περίμενα. Στα αρνητικά η κοιλιά στην μέση κ οι τόσοι ναυτικούς όρους που με αποσυντονιζαν.

[Theo · Rating 4 out of 5]

“Είχα ξαπλώσει στην επιφάνεια της θάλασσας με χέρια και πόδια διάπλατα ανοιχτά και προσπαθούσα να τ’ ανοίξω κι άλλο. Η βροχή είχε σταματήσει και βαθιά στη δύση ο ήλιος είχε ανοίξει μια μικρή τρυπούλα και προσπαθούσε κι εκείνος να την ανοίξει κι άλλο, να τη μεγαλώσει, για να χωρέσει και να φανερωθεί, έστω και την τελευταία στιγμή, προτού πεθάνει για σήμερα. Είχα νιώσει σαν βροχή και τώρα ένιωθα σαν ήλιος. Σε λίγο φάνηκε ολόκληρος να δύει πάνω απ’ το βουνό. Ένιωσα ολόκληρος ήλιος, μόνο που εγώ δεν ήξερα αν βρίσκομαι στην ανατολή μου ή στη δύση μου. Αν γεννιέμαι ή αν πεθαίνω. Κι αν πεθαίνω για πάντα ή μόνο για σήμερα όπως εκείνος. Ένα πράγμα ήξερα καλά όμως: πως είχα φτάσει στο τέλος ενός ταξιδιού, που δεν είχε διαρκέσει δύο ολόκληρες ώρες αλλά δύο ολόκληρες ζωές.”