De meester begrijpt niets van Sara. Ze durft alles en ze weet altijd precies wat ze wil, maar ze haalt alleen maar slechte cijfers. Maar Sara's opa weet dat zijn kleindochter heel slim is. Haar moeder werkt erg hard en heeft weinig tijd voor Sara. Ze heeft eens verteld dat Sara's vader in Zuid-Afrika woont, maar verder wil ze er niets over zeggen. Sara heeft haar vader nooit ontmoet. Victor, de nieuwe jongen in de klas, heeft een boek over een land waar iedereen gelukkig is, behalve de koning. Die verveelt zich en wil oorlog voeren. Daarom bedenkt de koning een spannend spel dat nooit verveeld: schaken. In haar fantasie ontmoet Sara de koning en de koningin, de paarden en de soldaten, en samen met hen leert ze schaken als de beste! En dan ontdekt ze wie haar vader is...
De verfilming van dit boek was echt goed, ik heb de film samen met mijn kinderen wel 20 keer gekeken. Boek en film lopen zo gelijk op dat het bijna eng is. Maar wat een verhaal! Zo aandoenlijk en leuk. En tijdloos blijkbaar want het is nog net zo goed als 20 jaar geleden. De meester is nog net zo stom en Sara nog net zo'n lekker eigenwijs kind. En ik hou van de koningin.
Overall though, the movie of this book, was one of the reasons I started playing chess as a kid. I watched the movie a lot. It was nice to relive the movie again in bookform.
Erg fijn dit boek. Over Sara die het alles erg moeilijk vindt op school maar haar talent ontdekt in een bijzonder schaakspel. Over hoe ieder kind anders leert, over nieuwe vriendschappen, over hoe je achtergrond een erg belangrijk stukje van je identiteit is en ook nog een boek in een boek! Alle thema’s en personage bleven wel een beetje oppervlakkig, maar met een beetje jeugdsentiment is alles te vergeven.
Een van mijn lievelingsfilms als kind en nu ontdekt dat er ook een boek van is. Leuk kinderverhaal waarbij je ook nog leert hoe schaken moet. Ik wil nu leren schaken!
Gelezen: Lang Leve de Koningin (8+) 🌕🌕🌕🌗🌑 Het is de favoriete kinderfilm (1995) van mijn wederhelft. En in een verwoede poging om haar weer aan het lezen te krijgen gaf ik haar de uhm… verboeking van de film cadeau. Het staat dus in de kast en is het nu mijn beurt. Ga ik hierdoor beter leren schaken?
Sara is acht en de mensen om haar heen snappen niks van haar. Ze haalt onvoldoendes en het gaat steeds slechter. Maar dan ontdekt ze schaken. Dat vind ze wél interessant en dat wil ze leren. Maar waarom is dat voor haar moeder toch zo een groot probleem?
Wat ik al snel merk is dat ik het een tikkeltje kinderachtig geschreven vind. Later valt deze stijl voor mij op zijn plaats maar het zorgt er in ieder geval voor dat ik er niet doorheen race. Als ik teveel bladzijdes lees ga ik me eraan irriteren.
Wat ik te gek vind aan het boek is de diepte. De diepte die de karakters krijgen. Je komt dingen te weten die je niet kunt weten als je de film kijkt. In de film is de meester al naar, maar omdat het boek je ook meeneemt naar zijn gedachtes wordt hij onuitstaanbaar en waanzinnig arrogant. Hij kijkt enorm neer op Sara en op het einde is hij ook nog eens vreselijk hypocriet. Ook haar moeder is het grootste gedeelte van het verhaal met zichzelf bezig en luisteren niet naar Sara. Het iets wat kinderachtige toontje zorgt er bij mij voor dat de volwassenen (en Mariette) nóg onuitstaanbaarder worden dan ze al zijn.
Het boek gaat over leren schaken. Over anders denken. Over niet begrepen worden. Over het leren kennen van je vader. En dat laatste raakt mij het meest.
Liefde voor dit boek. Net zo leuk als de film, maar met net wat meer achtergrond (met name omdat de film Sara's perspectief heeft, en het dus bijv niet uitmaakt waarom Victor ziek is of haar moeder en vader niet samen zijn, maar meer dat het zo is).
Ik snap nog steeds niet hoe schaken werkt en om heel eerlijk te zijn boeit het me vrij weinig. Wel genoten van het boek, vooral omdat Dieuwertje Blok het voorlas.
Ein Buch, das ich in der zweiten Klasse gelesen habe und jetzt auch noch 20 Jahre mit Freude gelesen. Ich denke, das macht ein gutes Kinderbuch aus. Nebenbei spielerische Heranführung ans Schachspiel, so manchen Tipp hab ich in der Stimme der Schachkönigin beim Spiel in meinem Ohr.
Als Kind mochte ich den Film sehr gerne und daher wollte ich nun - viele Jahre später - das Buch lesen. Es ist eine schöne Geschichte, an der mir besonders gefällt, wie die acht jährige Protagonistin Sara das Schach spielen lernt. Sie bekommt ein Buch und die Figuren scheinen lebendig zu werden. Beim Lesen kann man somit auch selbst die Regeln lernen und die Spielzüge nachvollziehen. Leider ist das Tempo für mein Empfinden viel zu schnell und einige Handlungen / Aussagen gefielen mir überhaupt nicht.
I watched this movie many years back and never knew there was a book. The book and the movie are the same. It was easy to follow and to read. Great read for the weekend.
Het boek is gelijk aan de film. Wel vond ik de speelse uitleg van het schaakspel in het boek duidelijker overkomen. Na het lezen van het verhaal worden de regels van het schaakspel nogmaals een keer in het kort uitgelegd. Kijk je daarna ook nog eens de film, dan krijg je beelden bij die schaakregels en wordt het nog duidelijker.
Eerst voor de grap via audioboek geluisterd, nu met mijn zesjarige zoontje elke avond 2 hoofdstukjes voorgelezen en ben het verhaal nog meer gaan waarderen omdat het hem zoveel over de eerste beginselen van schaken heeft geleerd op meest leuke en ontspannen manier, vermomd als een spannend en leuk verhaal.
Als beginnende schaker zijn de twee ‘easter eggs’ potjes schaak van Max Euwe extra leuk om te begrijpen dit keer.
One of my childhood favourites. Such a simple but delightful concept -- and what a beautiful execution of that concept! The characters are incredibly well-crafted too.