Tampy Burgerheem, 24 jaar oud, staat alleen op de wereld, zonder mensen, zonder God. Haar ouders zijn omgekomen tijdens het bombardement op Rotterdam. Angst en verlatenheid doen haar hunkeren naar liefde en maken haar kwetsbaar, vooral als zij verzeild raakt in de wereld van misdaad. Het brengt haar tot de wanhopige vraag of haar leven nog wel zin heeft. Zal Gods trein doorrijden zonder haar mee te nemenij Als zij in een wereld van ijzel haar dood tegemoet strompelt op een brug over de rivier, kan zij niet weten dat er onder een gleufhoed het hoofd van een engel in mensengedaante zit.
Mijn brein draaide echt overuren in dit boek. Aan het begin is het nog makkelijk te volgen, maar op een gegeven moment is het onduidelijk wat er nou wel of niet echt gebeurt. Dat is waarschijnlijk ook de bedoeling van het boek. Mocht je je brein willen kraken is dit boek een aanrader!