Es ist heiß. Seit Wochen liegt brütende Hitze über der Stadt. Kaat, die schöne Freundin des Ich-Erzählers, lungert nur noch, kaum verhüllt, auf dem Bett herum. Mit ihm schlafen will sie nicht, dabei hatte sie doch vor kurzem nichts anderes mehr im Kopf. Sie ist ihm ein Rätsel, und je schärfer er sie beobachtet, desto undurchschaubarer wird sie. Doch schon bald ist man sich als Leser nicht mehr sicher, wer hier eigentlich was verbirgt ...
Vincent Overeem (1974) publiceerde korte verhalen in De Gids en Tirade. Eind 2005 debuteerde hij met de verhalenbundel Novembermeisjes, die zeer lovend werd ontvangen en werd genomineerd voor de Literatuurprijs Gerard Walschap. In 2008 verscheen zijn romandebuut Misfit, dat in Duitse vertaling verscheen. In 2013 verscheen de roman Tobi.
Was hat mir dieses Buch erzählt? Ganz sicher bin ich mir nicht. Es war ein kleiner Ausflug für mich in den Sommer, das hat das Buch gut geschafft. Ich konnte die Sonne und das Chlorwasser spüren, die Emotionen der Charaktere nur zu einem gewissen Maße. Enttäuscht bin ich davon nicht, aber dennoch hat mir etwas gefehlt. Vielleicht die Sympathie zu den Protagonisten
Een rauw en broeierig verhaal waarin veel onuitgesproken blijft, met een wat inconsequent uitgewerkt hoofdpersonage. De titel vind ik overigens waardeloos.
Misfit is een boek met veel flashbacks, dat vind ik zelf meestal niet prettig lezen maar het viel deze keer heel erg mee. Er zat een bepaalde structuur in waardoor ik de weg niet snel kwijt was. Het verhaal was een soort van opgedeeld in twee delen, het verleden en het heden. En uiteindelijk door zijn verleden te weten te komen weet je waardoor hij in de positie is waar hij in beland is. Ik vond het zelf een heel erg raar boek, tot ik op 230 bladzijden zat. Daar snapte ik pas waar het boek over ging en vond ik het eigenlijk een heel mooi boek. Het boek is met snelheid geschreven waardoor je constant door wilt lezen.
Gevonden inEnkhuizen. Weer een verhaal over een jong iemand die problemen heeft met zijn eerste liefde en opgroeit in een gezin waar serieus wat aan de hand is. Het onderwerp lijkt in die zin op 'de anatomie van een verdwijning'. Dat boek vond ik echter beter, meergeloofwaardig, het greep mij meer aan. Van dit boek interesseerde mij het eind niet. De anatomie van een verdwijning bleef tot het eind boeiend.
Eerst wist ik niet wat ik ervan moest denken, maar toen het verhaal op gang kwam bleek het een heel mooi verhaal te zijn. Toen ik over de helft was kon ik al raden dat Krijn dood ging. Alleen was de vraag nog hoe. Er mooi geschreven. Kaat en hij hebben veel rare opvattingen en uitspraken, maar dat geeft niet.
This entire review has been hidden because of spoilers.