De Biezenstekker, geschreven door Cyriel Buysse, is een intrigerende roman die zich afspeelt in het landelijke Vlaanderen aan het begin van de twintigste eeuw. Buysse staat bekend om zijn realistische en naturalistische stijl, en dit werk is een perfect voorbeeld van zijn vermogen om het dagelijkse leven van gewone mensen te verbeelden met uitzonderlijke diepte en precisie. De beschrijvingen van het plattelandsleven en de boerengemeenschap geven de lezers een aangrijpend inzicht in de sociale en economische omstandigheden van die tijd. De Biezenstekker is een meeslepende vertelling over familie, religie, liefde en de harde realiteit van het leven in die periode. Het boek is doordrenkt met symboliek en biedt een rijk literair inzicht in de Vlaamse samenleving van die tijd.
Gustave Emile Cyril (Cyril) - Baron - Buysse was a Flemish naturalist writer. He received the Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza in 1918. Rosalie Loveling en Virginie Loveling were his aunts.
Cyrillus Gustave Emile (Cyriel) - baron - Buysse was een Vlaams naturalistisch schrijver. Hij ontving de Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza in 1918. Rosalie Loveling en Virginie Loveling waren zijn tantes.
Gruwelijk! Ik kan gedoemme gelueven dat zijn tijdgenoten gechoqueerd waren. De paster zal wel serieus van z'n melk geweest zijn na het lezen van de laatste zin. Vintage Buysse, die hiermee toch weer veel van zijn opvolgers tot preutse watjes degradeert!
In het hoofdstuk over naturalisme in "Bloed en tranen" van Jacqueline Bel wordt nogal wat aandacht besteed aan deze novelle van Cyriel Buysse. Eerder las ik van hem een interessante novelle over het harde leven op het Vlaamse platteland. Ik vond De biezenstekker op Google Books (https://books.google.nl/books?id=MdxC...). Het fijne van het Vlaamse rauwe naturalisme is de leesbaarheid ervan. Waar je je bij Van Deijssel en Couperus moet worstelen door lange impressionistische beschrijvingen van verder voor het verhaal weinig ter zake doende omgevingen, daar schrijft Buijsse nogal rechttoe-rechtaan. Wat wél even wennen is, is de enorme wreedheid van zijn personages. Aan het einde van de 19e eeuw was Vlaanderen nogal achtergebleven in vergelijking met het rijke geïndustrialiseerde Wallonië. De rauwheid van de bevolking blijkt ook uit de taal: Buijsse tekent de dialogen (en de verteltekst) op in Vlaamse spreektaal. Zo heeft hij het niet over ; lakens', maar over 'sargieën'. De plot van het verhaal is kort, maar heftig. Als Cloet de gevangenis verlaat, na een straf van enkele maanden te hebben uitgezeten wegens steekpartij, blijkt zijn vrouw zwanger. Van een ander. Cloet mishandelt zijn vrouw, die ternauwernood blijft leven, maar Cloet draait opnieuw de petoet in. Na vijf jaar komt hij vrij. Als hij thuis arriveert is de kleine Julken vijf jaar. Cloet negeert het kind en de vrouw van Cloet, die toenadering zoekt tot haar man, veronachtzaamt het kind ook. Het kind wordt voedsel en liefde onthouden en kwijnt weg in het armeluishuisje, tot het op een dag sterft. Cloet wordt er warm noch koud van. terwijl het lijkje nog in zijn bedje ligt, bedrijven Cloet en zijn vrouw na jaren weer de liefde. Fijn dat dergelijke werken via Google Books en Dbnl (https://www.dbnl.org/tekst/_nie002nie...) beschikbaar zijn gemaakt. Ik kan me voorstellen dat De biezenstekker zeer moeilijk te vinden is. Het is doodzonde als dit soort novelles in het vergeetboek raken.
Een klein naturalistisch meesterwerkje. Race, milieu, moment... Je vraagt je af wie er het meest beklagenswaardig is: het bastaardkind Julken of zijn hondje Siesken. Buysse vond het einde zelf zo schokkend en hard dat hij het in latere edities wat verzachtte. Het verhaal zette Buysse in Nederland op de kaart door de publicatie in De Nieuwe Gids in 1890. Een beklijvende aanrader.
Een verschrikkelijk verhaal dat niet beter geschreven had kunnen worden. De wijze van vertellen beknopt, onthecht, bijna steriel. Juist door de afwezigheid van effectmakerij een misselijkmakend goed boek.
Pfff, ik heb echt geen idee wat ik hiervan moet vinden. Enerzijds geeft het de naturalistische levensvisie heel goed mee, maar anderzijds kan ik niet anders dan bekennen dat dit boek mij onverschillig gaat laten.
Schrijnend verhaal dat door merg en been gaat over het tragische lot van een verwaarloosd jongetje op het Vlaamsche platteland, einde 19 de eeuw. De katholieke kerk komt er ook niet zo goed uit.
http://iedereenleest.be/?BoekID=7478 De biezenstekker heeft een duidelijk begin en (open) einde en de weg ertussen beslaat enkele jaren. Een auctoriale verteller gidst de lezer, snel maar vakkundig, via korte hoofdstukjes naar de onvergetelijke climax. De dramatisch afloop, het toeslaan van het noodlot, is van bij de start onafwendbaar.
Buysse was een naturalistisch auteur en hij schetst hier met veel empathie het armoedige bestaan van ex-gevangene Cloet -een ruwe onverbeterlijke vechtersbaas-, zijn vrouw, het zoontje Julken en hun andere kinderen. Hij toont hoe gebeurtenissen een mens kunnen veranderen, hoe een mens zijn menselijkheid kan verliezen en als een dier kan reageren. Buysse laat die personages in het Gentse dialect met elkaar "converseren". Dat alles maakt deze novelle onweerstaanbaar: nooit vergeet je als lezer nog het tragische lot van Julken en het hondje Siesken, de verruwing van vrouw Cloet, haar drijfveer en het resultaat van dat alles op de laatste pagina.