What do you think?
Rate this book
Pan Samochodzik #0
Prvý príbeh pána Tragáčika
Pan Tomasz, debiutujący redaktor warszawskiej gazety, przypadkiem trafia na wzmiankę o Ałbazinie. Tę mityczną warownię na Syberii, wybudowaną w XVII wieku, wzywa do poddania się ówczesny cesarz chiński. Swoje żądanie zapisuje w trzech językach: mandżurksim, mongolskim i... polskim?!
Tajemnica odległego Ałbazina nie daje spać przyszłemu detektywowi światowej sławy. Zdobywa mapę twierdzy i środki na podróż. Przy okazji wpada na trop pewnego morderstwa i worka wypełnionego złotem, który ponoć czeka na znalazcę w warowni...
Poznajcie pierwsza przygodę Pana Samochodzika, która odmieniła jego życie.
Tajemnica odległego Ałbazina nie daje spać przyszłemu detektywowi światowej sławy. Zdobywa mapę twierdzy i środki na podróż. Przy okazji wpada na trop pewnego morderstwa i worka wypełnionego złotem, który ponoć czeka na znalazcę w warowni...
Poznajcie pierwsza przygodę Pana Samochodzika, która odmieniła jego życie.
256 pages, Hardcover
First published January 1, 1961
5 people are currently reading
101 people want to read
About the author
Zbigniew Nienacki
50 books61 followersBest known for Pan Samochodzik series - humorous historical detective stories for children revolving around a museum employee and his unique automobile.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
February 22, 2020
Pana Samochodzika zacząłem czytać będąc bodajże w czwartej klasie szkoły podstawowej. Jednak wtedy pierwszym tomem serii oficjalnie była „Wyspa Złoczyńców”. O pierwszej przygodzie która inaczej też tytułowana jest „Pozwolenie na wywóz lwa” nie słyszałem wtedy. Kilka lat temu zainteresowałem się ponownie panem Samochodzikiem, wtedy też odkryłem iż istnieją jeszcze tomy poprzedzające „Wyspę Złoczyńców”. Długo jednak to trwało aż w końcu postanowiłem teraz rzutem na taśmę w końcu rozpocząć lekturę pierwszej przygody pana Samochodzika.
Miło zaskoczyła mnie ta książka. Nie przypuszczałem że zafascynuje mnie ta książka. Co prawda jeszcze pan samochodzik nie na swojego samochodu z silnikiem Ferrari to jego przygody są ciekawe.
W swojej pierwszej przygodzie pan Samochodzik odkrywa w stercie makulatury stronę z rosyjskojęzycznej książki a na niej znajduje informacje o miejscowości Ałbazin nad rzeką Amur gdzie w XVII wieku Polak zbudował twierdze. Dziś wystarczy wrzucić hasło Albazin do przeglądarki i od razu można znaleźć sporo informacji na temat tej miejscowości, lecz pod koniec lat 50tych trzeba było się sporo natrudzić aby czegoś dowiedzieć się o tym miejscu. I właśnie na tym właśnie polega pierwsza przygoda pana Samochodzika. Stopniowo zbiera informacje na temat Albazina a następnie wyjeżdża w Rosji aby w końcu odwiedzić to miejsce.
Bardzo zaintrygowała mnie przygoda oraz sam Albazin. Dzięki internetowi mogłem zobaczyć współczesne zdjęcia z tego miejsca i okolic oraz sprawdzić możliwość dojazdu do Albazina. Myśle że nawet dziś mogłaby to być ciekawa wyprawa. Albaziny istnieją dwa. Jeden to pewnie miejsce gdzie był ów fort XVII wieczny założony przez Polaka. Drugi Albazin to kopalnia złota znajduje się kilkaset kilometrów dalej na wschód od pierwszego Albazina, tego co leży nad Amurem.
Fajna książka. Miło mi się ja czytało. Będę wkrótce kontynuował odkrywanie przygód pana Samochodzika.
Miło zaskoczyła mnie ta książka. Nie przypuszczałem że zafascynuje mnie ta książka. Co prawda jeszcze pan samochodzik nie na swojego samochodu z silnikiem Ferrari to jego przygody są ciekawe.
W swojej pierwszej przygodzie pan Samochodzik odkrywa w stercie makulatury stronę z rosyjskojęzycznej książki a na niej znajduje informacje o miejscowości Ałbazin nad rzeką Amur gdzie w XVII wieku Polak zbudował twierdze. Dziś wystarczy wrzucić hasło Albazin do przeglądarki i od razu można znaleźć sporo informacji na temat tej miejscowości, lecz pod koniec lat 50tych trzeba było się sporo natrudzić aby czegoś dowiedzieć się o tym miejscu. I właśnie na tym właśnie polega pierwsza przygoda pana Samochodzika. Stopniowo zbiera informacje na temat Albazina a następnie wyjeżdża w Rosji aby w końcu odwiedzić to miejsce.
Bardzo zaintrygowała mnie przygoda oraz sam Albazin. Dzięki internetowi mogłem zobaczyć współczesne zdjęcia z tego miejsca i okolic oraz sprawdzić możliwość dojazdu do Albazina. Myśle że nawet dziś mogłaby to być ciekawa wyprawa. Albaziny istnieją dwa. Jeden to pewnie miejsce gdzie był ów fort XVII wieczny założony przez Polaka. Drugi Albazin to kopalnia złota znajduje się kilkaset kilometrów dalej na wschód od pierwszego Albazina, tego co leży nad Amurem.
Fajna książka. Miło mi się ja czytało. Będę wkrótce kontynuował odkrywanie przygód pana Samochodzika.
May 9, 2020
Niekedy nám kniha proste padne do nôty a toto je presne ten prípad.
Toto je už moje asi minimálne druhé alebo tretie čítanie a hoci milujem všetky Tragáčikovske knihy, táto nikdy nepatrila k mojím obľúbencom... teda až doteraz.
Táto kniha je asi najmenej Tragáčikovská, to má aj svoj dôvod, pôvodne totiž do série nepatrila a šlo o knihu Povolenie na dovoz leva, ktorú autor neskôr prepísal a zaradil do série - na žiadosť vydaveteľa keďže po knihách bol veľký dopyt.
Tieto informácie som sa dočítala na tejto stránke, odporúčam všetkým fanušíkom Nienackeho a Tragáčika: http://tomasz-nn.blogspot.com/2006_03...
Prvý príbeh/Povolenie na dovoz leva ma tentokrát dostalo tak inak... Táto kniha sa ma dotkla tak hlbšie a hľadanie Albazinu, pre mňa zobrazovalo túžbu po nájdení zmyslu života alebo nájdení akéhosi miesta vo svete. Dôležité je to hľadanie, tá cesta za niečím čo neide pomenovať ale všetci chceme podvedome nájsť.
Kniha je rozdelená na akoby dve dejové línie, z ktorých sa jedna odohráva v Poľsku a druhá na Sibíri.
Časť odohrávajúca sa na Sibíri, je skôr akýmsi historickým cestopisom, čo nie je vonkoncom niečo čo by som čítala ale Nienacki má ten talent mi to predať a taktiež neuškodí ani fakt, že Sibír ma fascinuje a rada by som sa sama na podobnú (aj keď menej dobrodužnú) cestu vydala.
V Poľsku sa autor viac venuje vzťahom a záhade pokladu Želtugínskej republiky. Šachový majster Ludwig, herečka Kamila a hanblivý básnik Robert dotvárajú pozadie príbehu.
Nienacki píše tak ľudsky a krásne a časti Prvého príbehu, ktoré sa odohrávajú v Poľsku ukazujú útržky života poliakov v 60-70 rokoch minulého storočia.
Toto je už moje asi minimálne druhé alebo tretie čítanie a hoci milujem všetky Tragáčikovske knihy, táto nikdy nepatrila k mojím obľúbencom... teda až doteraz.
Táto kniha je asi najmenej Tragáčikovská, to má aj svoj dôvod, pôvodne totiž do série nepatrila a šlo o knihu Povolenie na dovoz leva, ktorú autor neskôr prepísal a zaradil do série - na žiadosť vydaveteľa keďže po knihách bol veľký dopyt.
Tieto informácie som sa dočítala na tejto stránke, odporúčam všetkým fanušíkom Nienackeho a Tragáčika: http://tomasz-nn.blogspot.com/2006_03...
Prvý príbeh/Povolenie na dovoz leva ma tentokrát dostalo tak inak... Táto kniha sa ma dotkla tak hlbšie a hľadanie Albazinu, pre mňa zobrazovalo túžbu po nájdení zmyslu života alebo nájdení akéhosi miesta vo svete. Dôležité je to hľadanie, tá cesta za niečím čo neide pomenovať ale všetci chceme podvedome nájsť.
Kniha je rozdelená na akoby dve dejové línie, z ktorých sa jedna odohráva v Poľsku a druhá na Sibíri.
Časť odohrávajúca sa na Sibíri, je skôr akýmsi historickým cestopisom, čo nie je vonkoncom niečo čo by som čítala ale Nienacki má ten talent mi to predať a taktiež neuškodí ani fakt, že Sibír ma fascinuje a rada by som sa sama na podobnú (aj keď menej dobrodužnú) cestu vydala.
V Poľsku sa autor viac venuje vzťahom a záhade pokladu Želtugínskej republiky. Šachový majster Ludwig, herečka Kamila a hanblivý básnik Robert dotvárajú pozadie príbehu.
Nienacki píše tak ľudsky a krásne a časti Prvého príbehu, ktoré sa odohrávajú v Poľsku ukazujú útržky života poliakov v 60-70 rokoch minulého storočia.
October 5, 2019
Niemiłosiernie wciąga :)
June 30, 2023
KOCHAM CAŁYM SERCEM. Zaczytywałam się w tej serii, kiedy byłam młodsza, tak samo, jak mój tato, gdy był dzieckiem. UWIELBIAM!!!
December 5, 2022
Pierwsza przygoda Pana Samochodzika jest powieścią dla młodzieży opowiadającą o zmaganiach młodego studenta i redaktora czasopisma, Tomasza, który w dziwnych okolicznościach natyka się na informację o głęboko zakorzenionym w Rosji, nad Amurem, Ałbazinie założonym przez m.in. Polaka Nicefora Czernichowskiego.
Tomasz z pasją pochłania się zadaniu dowiedzenia się więcej na temat mistycznych historii Nicefora. Ostatecznie, pomimo dużych wątpliwości w redakcji, a także u przyjaciół bohatera, postanawia udać się osobiście do Ałbazina - oddalonego o kilka tysięcy kilometrów.
Właśnie historia Tomasza jest jedynym poważnym wątkiem całej książki. Rzeczywiście, pojawiają się wątki poboczne jak uczucia Roberta do Kamili czy relacje z panienką z biblioteki, ale są one szybko odkładane na boczny tor i stanowią raczej ciekawostkę, nie realną kontrybucję do wątku głównego, czyli realnej historii Ałbazina, z którą wiążą się postacie Stanisława Bełzaka, Karola Szulca i Franciszka Boulaina.
Główne przesłanie
Wielokrotnie, szczególnie w zaawansowanym stadium zaangażowania pana Tomasza w odnalezienie Ałbazina, pojawiają się przemyślenia redaktora o celowości i sensowności jego wyprawy na groźny, budzący respekt teren syberyjsko-amurski (gdzie „100 kilometrów – to nie odległość”). W końcu wydaje się być dosyć ekstremalnym zaniedbanie wielu spraw kosztem karteczki, na której widniała informacja o polskim kolonizatorze na Dalekim Wschodzie.
Cóż z tego, że to może śmieszne, bezużyteczne? Czy w naszym świecie wszystko trzeba mierzyć miarką przydatności? Czy nie wystarcza, że te poszukiwania czynią mnie szczęśliwym? Pewien mądry człowiek powiedział: Każdemu człowiekowi co innego jest potrzebne do szczęścia.
Czy:
Żyjemy w świecie, w którym buduje się doskonałe maszyny, każde najmniejsze kółeczko jest podporządkowane swojemu trybowi, wszystko ma być celowe i wygodne, każda rzecz i każdy człowiek musi czemuś służyć. A jeśli moja podróż do Ałbazina jest swego rodzaju buntem przeciw powszechnej celowości? Jest czymś bezinteresownym i dlatego wydaje mi się piękna.
Jak bardzo dzisiaj – 60 lat później – prawdziwe są te słowa?
Miliony podobnych historii
Nie mając wcześniej do czynienia z twórczością Zbigniewa Nienackiego, nie wiedziałem do końca, z czym będę się zmagał podczas lektury Pana Samochodzika. Jak się okazuje, wiele powieści jest częściowo opartych na faktach i tak też jest w przypadku tej książki.
W zakończeniu autor poprzez Tomka kontempluje potężną ilość podobnych do historii Ałbazino przygód. Nie mówię tutaj konkretnie o przygodach zesłanych na Sybir Polaków, którzy później walnie przyczynili się do poznania tajemnic Dalekiego Wschodu, lecz o jakichkolwiek zmaganiach ludzi – czy to w starożytności, czy w znacznie bliższych nam czasach, czy to Polakach, czy Francuzach, itd. – które nie zostały udokumentowane, a mają przecież tak wiele do powiedzenia i które mogłyby zostać poddane podobnie pasjonującym badaniom, jak te Tomasza.
Tomasz z pasją pochłania się zadaniu dowiedzenia się więcej na temat mistycznych historii Nicefora. Ostatecznie, pomimo dużych wątpliwości w redakcji, a także u przyjaciół bohatera, postanawia udać się osobiście do Ałbazina - oddalonego o kilka tysięcy kilometrów.
Właśnie historia Tomasza jest jedynym poważnym wątkiem całej książki. Rzeczywiście, pojawiają się wątki poboczne jak uczucia Roberta do Kamili czy relacje z panienką z biblioteki, ale są one szybko odkładane na boczny tor i stanowią raczej ciekawostkę, nie realną kontrybucję do wątku głównego, czyli realnej historii Ałbazina, z którą wiążą się postacie Stanisława Bełzaka, Karola Szulca i Franciszka Boulaina.
Główne przesłanie
Wielokrotnie, szczególnie w zaawansowanym stadium zaangażowania pana Tomasza w odnalezienie Ałbazina, pojawiają się przemyślenia redaktora o celowości i sensowności jego wyprawy na groźny, budzący respekt teren syberyjsko-amurski (gdzie „100 kilometrów – to nie odległość”). W końcu wydaje się być dosyć ekstremalnym zaniedbanie wielu spraw kosztem karteczki, na której widniała informacja o polskim kolonizatorze na Dalekim Wschodzie.
Cóż z tego, że to może śmieszne, bezużyteczne? Czy w naszym świecie wszystko trzeba mierzyć miarką przydatności? Czy nie wystarcza, że te poszukiwania czynią mnie szczęśliwym? Pewien mądry człowiek powiedział: Każdemu człowiekowi co innego jest potrzebne do szczęścia.
Czy:
Żyjemy w świecie, w którym buduje się doskonałe maszyny, każde najmniejsze kółeczko jest podporządkowane swojemu trybowi, wszystko ma być celowe i wygodne, każda rzecz i każdy człowiek musi czemuś służyć. A jeśli moja podróż do Ałbazina jest swego rodzaju buntem przeciw powszechnej celowości? Jest czymś bezinteresownym i dlatego wydaje mi się piękna.
Jak bardzo dzisiaj – 60 lat później – prawdziwe są te słowa?
Miliony podobnych historii
Nie mając wcześniej do czynienia z twórczością Zbigniewa Nienackiego, nie wiedziałem do końca, z czym będę się zmagał podczas lektury Pana Samochodzika. Jak się okazuje, wiele powieści jest częściowo opartych na faktach i tak też jest w przypadku tej książki.
W zakończeniu autor poprzez Tomka kontempluje potężną ilość podobnych do historii Ałbazino przygód. Nie mówię tutaj konkretnie o przygodach zesłanych na Sybir Polaków, którzy później walnie przyczynili się do poznania tajemnic Dalekiego Wschodu, lecz o jakichkolwiek zmaganiach ludzi – czy to w starożytności, czy w znacznie bliższych nam czasach, czy to Polakach, czy Francuzach, itd. – które nie zostały udokumentowane, a mają przecież tak wiele do powiedzenia i które mogłyby zostać poddane podobnie pasjonującym badaniom, jak te Tomasza.
February 14, 2021
Prvý príbeh je skôr cestopis o ceste tam a späť. Cestou sa človek veľa naučí o málo známej časti dejín, a to objavovanie a kolonizovanie Sibíri. Dokonca spomína aj Morica Beňovského. Inak nie je taká napínavá ako iné knihy Nienackeho, ale na začiatok to nie je zle čítanie. 🙂
August 19, 2019
Momentami przynudzająca, a rozwiązanie zagadki takie sobie - przyszło znikąd. Fajne przygody ale bez klimatu
December 19, 2020
Boring and far too many environmental descriptions and historical background.
August 19, 2023
Dawno nie czytałem tek nudnej książki… brrr…
October 29, 2023
Albazin i wyprawa przez Rosję do celu. Chyba nasz Nienacki się rozgrzewa.
February 14, 2016
straszliwa nuda - cytaty z jakichś zakurzonych książek, powtarzające się na każdej stronie słowo Ałbazin, opisy przyrody dłuższe niż w najcięższej szkolnej lekturze a tak zwana "przygoda" zaczyna się gdzieś pod koniec książki i jest niespotykanie rozczarowująca - wszystko to wystawia młodego (i mniej młodego) czytelnika na ciężką próbę, o potwornych błędach w druku nie wspomnę (chyba nawet kieszonkowe wydawnictwo stać na sprawdzacza pisowni...).
October 9, 2015
Život je príiš krátky na to, aby sme si mohli dovoliť čítať zlé knihy. Toto bola tragédia. Chvíľu som sa premáhala, ale potom som to vzdala. Pán Tragáčik je moja milovaná detská postava, ale táto kniha s ním (tak ako si ho pamätám) nemá spoločné vôbec nič. Normálne by som dala aspoň 2 hviezdy, že to (asi?) má nejakú hlavu a pätu, ale za to prznenie... 1 hviezda. Dovi dopo.
July 31, 2014
Nebola to kniha pre mňa. Čakal som Indiana Jones po poľsky, ale dostal som sprievodcu historickou Sibírou, ktorý ešte aj napínavý príbeh dokáže povedať ako keby si pýta kilo rajčín v zelovoci. Škoda, pretože ma ďalší pán Tragáčik už veľmi neláka.
March 8, 2016
Dobrze się czytało. To moje pierwsze spotkanie z Panem Samochodzikiem i czuję, że to bardziej męska/chłopaczyńska książka :) Tak czy inaczej nie nudziłam się za bardzo, chociaż czasami bohater odjeżdżał ze swoimi wynurzeniami bardzo daleko.
June 9, 2011
This reads more like a traveling diary with many historical remarks, rather than an adventure book from the series it is supposed to be part of. No excitement, no action, very hard to read through.
December 30, 2016
Tak toto je jednoznacne najhorsia kniha zo serie. Cital som ju len preto, lebo tie zvysne som uz cital.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews