Mauthausen - 29 et 30 juillet 1942. Immobiles sur l'Appelplatz, des hommes tondus vont regarder sans broncher mourir un des leurs : un homme au crâne rasé, juché sur une charrette tirée par d'autres bagnards. Autour de lui, un orchestre dérisoire composé de musiciens en pyjama rayé accompagne le supplicié à la potence au son de l'air à la mode : J'attendrai. Scène d'horreur photographiée par les bourreaux eux-mêmes. Grâce à un détenu espagnol qui subtilisa le négatif, cette photo a pu être certifiée authentique par les témoins - visibles au premier rang - que Jean laffitte a réussi à retrouver. Cette pendaison-mascarade est la charnière de ce récit hallucinant : quelques heures passées sur l'Appleplatz où se croise le destin de six milles hommes... tout ce que l'Allemagne nazie compte d'ennemis irréductibles.
Jean Laffitte, est un résistant communiste, survivant des camps de concentration et un écrivain français. Publications - Ceux qui vivent, Éditions Hier et Aujourd’hui, 1947 ; réédité : Livre club Diderot, 1970. - Nous retournerons cueillir les jonquilles, La Bibliothèque française, 1948 [présentation en ligne [archive]]. - Rose France (roman), les Éditeurs français réunis, 1950. - Le commandant Marceau (roman), les Éditeurs français réunis, 1953. - Les hirondelles du printemps (roman), les Éditeurs français réunis, 1956. Le lac aux rêves (roman), les Éditeurs français réunis, 1965. - Une nuit sous l’Occupation, Éditions Sociales, 1972. - La Pendaison, préface d'André Lacaze, Julliard, 1983. - Gennevilliers évocation historique Tome II : De la fin du XIXe siècle à 1970, Ville de Gennevilliers, 1966
Avrupa'da faşizmin nasıl yenilgiye uğratıldığının can acıtan bir gerçeklikle aktarıldığı bir anı/roman. Kitapta, yeraltında ve sonrasında toplama kamplarında mücadele verenlerin hayatta kalmak için çektikleri en ufak bir kazanımın nelere mâl olduğu duru, akıcı bir dille anlatılmış. Bir diğer yorumda bahsedilen çeviri ve noktalama hataları bu baskıda hemen hemen tamamen ortadan kalkmış. Kitabın ilk bölümü biraz kuru bir anlatımla başlasa bile, sonrası giderek akıcı bir hale geliyor. Yazar, bu büyük savaşta, faşizmi yenmek için bir çok özveride bulunan ve yaşamlarını kaybeden bir çok Fransız anti-faşist ve komünistin anısını ve isimlerini ölümsüzleştirmiş, yeni kuşaklaın bu yaşamlardan haberdar olamsını sağlamış. Bence kitaptak en büyük eksiklik, yapıtta adı geçen onca insana ait bir dizin eksikliği. Böylece, okumak daha kolay, ileri sayfalara gelince zaman zaman hatırlamak için başa dönmek ve aranmak gerekiz olurdu. Beeni şaşırtan şey ise, o dönemlerde Fransız Komünist Partisi üyelerinin de, gerek yeraltı, gerekse toplama kampındaki mücadelelerinde milliyetçiliği ön plana çıkarıp, kararlarını ve tercihlerini enternasyonalst ilkelerden çok, ulusalcılık temelinde yapmalarydı. Demek ki, bu hastalık çök zamandna beri içimizde varmış.
Sonuç; okumaya değen ve insanı faşist tehlike üzerine bir kez daha düşünmeye iten bir yapıt.
İçeriğinden ziyade içindeki yazım ve noktalama yanlışlarının göze battığı bir kitap maalesef. Belki daha iyi ve dikkatli bir çeviriyle daha iyi bir hale gelebilir.
Fransız Komünist Partisi üyesi Jean Laffitte'in, hapishaneden kaçtıktan sonra, partinin yeraltı örgütlenmesine katılması, yakalanarak toplama kampına gönderilmesi ve burada yaşadıklarını anlatan bir anı kitabı Eylemciler. Kamptaki örgütlenme, dayanışma ve direnişin çarpıcı bir şekilde anlatıldığı kitap bu yönüyle ,benim okuduğum toplama kampı konulu kitaplardan ayrılıyor. Akıcı bir dille yazılmış, sürükleyici ve etkileyici.
J'ai eu un peu de mal au début, pas une période que j'apprécie à lire, trop connue, trop sombre, toujours les mêmes horreurs et dualité de l'existence humaine, comme souvent avec la 2èe guerre mondiale, utile à lire de temps de en temps en souvenir du passé mais plutôt un 2 étoiles juste assez agréable. Personnellement, je préfère les personnages gris pas que des méchants et des gentils.