Το μυθιστόρημα αναπτύσσεται σε δύο παράλληλες χρονικές γραμμές .
Τη δεκαετία του 1920 η ιστορία ακολουθεί την Ολίβια, τη νεαρή και πρόσφατα παντρεμένη σύζυγο του Βρετανού αξιωματούχου Ντάγκλας Ρίβερς. Η Ολίβια δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στον άκαμπτο, αποικιοκρατικό τρόπο ζωής των Βρετανών στην Ινδία και ταυτόχρονα νιώθει μια έντονη, μυστικιστική έλξη για τη χώρα. Σύντομα γοητεύεται και ξεκινά μια παθιασμένη, παράνομη σχέση με τον Ναβάμπ (τοπικό πρίγκιπα) του Χαντκίρ ... και τη δεκαετία δεκαετία του 1970 όπου πενήντα χρόνια αργότερα, η ανώνυμη εγγονή της Ολίβια ταξιδεύει στην Ινδία για να ανακαλύψει την αλήθεια για τη ζωή της προγιαγιάς της και τον λόγο της φυγής της. Ακολουθώντας τα ίχνη της, βιώνει και η ίδια τη σύγχρονη Ινδία, τον πνιγηρό της καύσωνα, τη φτώχεια, τη θρησκευτικότητα και τη γραφειοκρατία....
Ο τίτλος, Heat and Dust ("Ζέστη και Σκόνη"), συμβολίζει ταυτόχρονα το φυσικό περιβάλλον, αλλά και την πνευματική ασφυξία και την ηθική ασάφεια που βιώνουν οι χαρακτήρες. Το μυθιστόρημα εξετάζει τη χειραφέτηση της γυναίκας, την υποκρισία του βρετανικού ιμπεριαλισμού και την αναζήτηση της ταυτότητας μέσα από την επαφή με έναν ριζικά διαφορετικό πολιτισμό.
Η ηρωίδα της παρελθούσας ιστορίας. Είναι ευαίσθητη, αντισυμβατική, διψά για ζωή και πάθος, και αδυνατεί να δεχτεί τους περιορισμούς της αποικιοκρατικής κοινωνίας σε αντίθεση με την εγγονή της που είναι μια σύγχρονη γυναίκα, πιο πρακτική και ίσως πιο αποστασιοποιημένη .
Η παράλληλη αφήγηση των δύο εποχών δημιουργεί ενδιαφέρουσες αντιθέσεις και παραλληλισμούς.
Ίσως η συγγραφέας αποφεύγοντας τα κλισέ του εξωτισμού , εστιάζει υπερβολικά στις αρνητικές πτυχές της Ινδίας (φτώχεια, ζέστη, ασθένειες), δίνοντας μια μονόπλευρη εικόνα.
Σύσταση:Καλύτερο από τον μέσο όρο, αλλά όχι αριστούργημα .